Genesis 24

24 ¹Karon tigulang na si Abraham, hilabihan na ka tigulang, ug gipanalanginan sa atong Amahan si Abraham sa tanang butang. ²Miingon si Abraham sa iyang kinamagulangang sulugoon, nga maoy nagdumala sa tanan niyang gipanag-iya, “Palihog ibutang ang imong kamot ilalom sa akong paa, ^a a v2 Ang pagbutang sa kamot ilalom sa paa mao ang karaang lihok sa pagsilyo sa usa ka solemne ug mapugsanong panumpa. ³aron papanumpaon ko ikaw pinaagi sa Amahan sa langit ug sa yuta, nga dili ka mokuha ug asawa alang sa akong anak gikan sa mga anak nga babaye sa mga Canaanhon, nga uban kanila ako nagpuyo, ⁴kondili moadto ka sa akong yutang natawhan ug sa akong mga kabanay, ug mokuha ug asawa alang sa akong anak nga si Isaac.”

⁵Nangutana kaniya ang sulugoon, “Unsa man kon ang babaye dili mosunod kanako niini nga yuta? Kinahanglan ko bang dad-on pagbalik ang imong anak ngadto sa yuta nga imong gibiyaan?”

⁶Miingon kaniya si Abraham, “Siguroha nga dili nimo dad-on pagbalik ang akong anak didto. ⁷Ang atong Amahan, ang Amahan sa langit, nga maoy nagkuha kanako gikan sa balay sa akong amahan ug sa yuta sa akong mga kabanay, nga misulti kanako ug nanumpa kanako, ‘Ihatag ko kining yutaa sa imong mga kaliwat’—siya magpadala sa iyang anghel una kanimo, ug makakuha ka ug asawa alang sa akong anak gikan didto. ⁸Apan kon dili siya mosunod kanimo, gawasnon ka na niini nga akong panumpa; basta ayaw lang dad-a pagbalik ang akong anak didto.”

⁹Gibutang sa sulugoon ang iyang kamot ilalom sa paa ni Abraham nga iyang agalon ug nanumpa kaniya mahitungod niini. ¹⁰Mikuha ang sulugoon ug napulo ka kamelyo sa iyang agalon, ug nagdala sa tanang maayong butang sa iyang agalon, ug mipanaw padulong sa Aram-naharaim, ang lungsod ni Nahor. ^b b v10 Ang Aram-naharaim nagkahulogan ug “Aram sa duha ka suba” — usa ka rehiyon sa amihanang Mesopotamia diin ang mga kabanay ni Abraham nagpuyo pa. ¹¹Gipaluhod niya ang mga kamelyo sa gawas sa lungsod duol sa atabay sa tubig sa pagkagabii, sa panahon nga mogula ang mga babaye aron mosag-ob ug tubig. ¹²Unya nag-ampo siya, “Amahan sa akong agalon nga si Abraham, palihog hatagi ako ug kalamposan karong adlawa, ug ipakita ang imong gugmang walay paglubad ngadto sa akong agalon nga si Abraham. ¹³Ania ako nagtindog duol sa tuboran sa tubig, ug ang mga anak nga babaye sa mga tawo sa lungsod nanggula aron mosag-ob ug tubig. ¹⁴Hinaut nga ang dalaga nga akong sultihan niini—‘Palihog ikiling ang imong banga aron makainom ako’—ug nga motubag, ‘Inom, ug paimnon ko usab ang imong mga kamelyo’—mao ang imong gitagana alang sa imong sulugoon nga si Isaac. Pinaagi niini mahibaloan ko nga imong gipakita ang gugmang walay paglubad ngadto sa akong agalon.”

¹⁵Sa wala pa siya makahuman sa pagsulti, migula si Rebeca—anak nga babaye ni Betuel, nga anak ni Milca, nga asawa ni Nahor, nga igsoon ni Abraham—nga ang iyang banga anaa sa iyang abaga. ¹⁶Ang dalaga maanyag kaayo, usa ka ulay nga walay lalaki nga nakaila. Milugsong siya ngadto sa tuboran, gipuno niya ang iyang banga, ug misaka. ¹⁷Midagan ang sulugoon aron pagsugat kaniya, miingon, “Palihog tugoti ako nga makainom ug gamayng tubig gikan sa imong banga.”

¹⁸“Inom, akong agalon,” miingon siya, ug dihadiha gipaubos niya ang iyang banga gikan sa iyang abaga ug gipainom siya. ¹⁹Sa nahuman niya sa pagpainom kaniya, miingon siya, “Magsag-ob usab ako ug tubig alang sa imong mga kamelyo, hangtod nga mahuman sila sa pag-inom.” ²⁰Dihadiha gihuwad niya ang iyang banga ngadto sa pasungan, midagan pag-usab ngadto sa atabay, ug misag-ob ug tubig alang sa tanang kamelyo niya.

²¹Gipaniid siya sa tawo nga hilom, aron mahibaloan kon gipalampos ba sa atong Amahan ang iyang panaw, o wala. ²²Sa nahuman sa pag-inom ang mga kamelyo, mikuha ang tawo ug usa ka bulawang singsing sa ilong nga mitimbang ug mga ikalima nga bahin sa usa ka onsa, ug duha ka bulawang pulseras alang sa iyang mga kamot nga mitimbang ug mga upat ka onsa, ²³ug miingon, “Kang kinsa ka man nga anak? Palihog sultihi ako, aduna bay dapit sa balay sa imong amahan nga among kapahulayan karong gabii?”

²⁴Mitubag siya kaniya, “Ako ang anak nga babaye ni Betuel, ang anak nga gipakatawo ni Milca kang Nahor.” ²⁵Miingon pa siya, “Aduna kami daghang dagami ug kompay, ug dapit nga kapahulayan karong gabii.”

²⁶Unya miyukbo ang tawo ug misimba sa atong Amahan. ²⁷Miingon siya, “Dalaygon ang atong Amahan, ang Amahan sa akong agalon nga si Abraham, nga wala mobiya sa iyang gugmang walay paglubad ug pagkamatinumanon ngadto sa akong agalon. Alang kanako, gigiyahan niya ako sa panaw ngadto sa balay sa mga kabanay sa akong agalon.”

²⁸Unya midagan ang dalaga ug gisuginlan niya ang panimalay sa iyang inahan mahitungod niining mga butanga. ²⁹Karon si Rebeca may igsoon nga lalaki nga ginganlag Laban, ug midagan si Laban paingon sa tawo didto sa tuboran. ³⁰Sa nakita niya ang singsing sa ilong ug ang mga pulseras sa mga kamot sa iyang igsoon, ug sa nadungog niya si Rebeca nga iyang igsoon nga nag-ingon, “Mao kini ang gisulti kanako sa tawo,” migula siya paingon sa tawo—ug atua siya, nagtindog duol sa mga kamelyo sa tuboran. ³¹Miingon siya, “Sulod, ikaw nga gipanalanginan sa Dios. Nganong magtindog ka man sa gawas? Giandam ko na ang balay ug ang dapit alang sa mga kamelyo.” ³²Misulod ang tawo sa balay, ug gihubasan ang mga kamelyo. Gihatagan ug dagami ug kompay ang mga kamelyo, ug tubig aron manghimasa sa iyang mga tiil ug sa mga tiil sa mga tawo nga kauban niya. ³³Gidulot ang pagkaon sa iyang atubangan, apan miingon siya, “Dili ako mokaon hangtod nga maikasulti ko ang akong buot isulti.” “Sige, padayon,” miingon si Laban.

³⁴Busa miingon siya, “Ako ang sulugoon ni Abraham. ³⁵Ang atong Amahan nagpanalangin pag-ayo sa akong agalon ug naghimo kaniyang dato, nga naghatag kaniyag mga panon sa karnero ug mga baka, plata, bulawan, mga sulugoong lalaki ug babaye, mga kamelyo, ug mga asno. ³⁶Si Sara, ang asawa sa akong agalon, nanganak kaniyag usa ka anak nga lalaki sa iyang katigulangon; ug gihatag ni Abraham kang Isaac ang tanan niyang gipanag-iya. ³⁷Gipapanumpa ako sa akong agalon, ‘Ayaw pagkuha ug asawa alang sa akong anak gikan sa mga babayeng Canaanhon nga sa ilang yuta ako nagpuyo, ³⁸kondili moadto ka sa balay sa akong amahan, sa akong mga kabanay, ug mokuha ug asawa alang sa akong anak.’ ³⁹Miingon ako sa akong agalon, ‘Tingali ang babaye dili mosunod kanako.’ ⁴⁰Apan miingon siya kanako, ‘Ang atong Amahan, nga sa iyang atubangan ako naglakaw, magpadala sa iyang anghel uban kanimo ug magpalampos sa imong panaw, ug makakuha ka ug asawa alang sa akong anak gikan sa akong banay ug gikan sa balay sa akong amahan. ⁴¹Unya gawasnon ka na sa akong panumpa kon makaabot ka na sa akong pamilya; kon modumili sila sa paghatag kaniya kanimo, gawasnon ka na sa akong panumpa.’ ⁴²Karong adlawa sa pag-abot ko sa tuboran, miingon ako, ‘Amahan sa akong agalon nga si Abraham, kon imong palamposon ang akong panaw, ⁴³ania ako, nagtindog duol sa tuboran sa tubig. Busa kon may dalaga nga mogula aron mosag-ob ug tubig ug moingon ako kaniya, “Palihog hatagi ako ug gamayng tubig gikan sa imong banga aron akong imnon,” ⁴⁴ug moingon siya kanako, “Inom, ug magsag-ob usab ako ug tubig alang sa imong mga kamelyo”—hinaut nga siya ang babaye nga gitagana sa atong Amahan alang sa anak sa akong agalon.’ ⁴⁵Sa wala pa ako makahuman sa pag-ampo sa akong kasingkasing, migula si Rebeca, nga ang iyang banga anaa sa iyang abaga, milugsong ngadto sa tuboran, ug misag-ob ug tubig. Miingon ako kaniya, ‘Palihog paimna ako.’ ⁴⁶Dihadiha gipaubos niya ang iyang banga gikan sa iyang abaga, ug miingon, ‘Inom—paimnon ko usab ang imong mga kamelyo.’ Busa miinom ako, ug gipainom usab niya ang mga kamelyo. ⁴⁷Nangutana ako, ‘Kang kinsa ka man nga anak?’ Miingon siya, ‘Anak nga babaye ni Betuel, nga anak ni Nahor, nga gipakatawo kaniya ni Milca.’ Unya gisul-ob ko ang singsing sa iyang ilong ug ang mga pulseras sa iyang mga kamot. ⁴⁸Miyukbo ako ug misimba sa atong Amahan, ug gidayeg ko ang Amahan sa akong agalon nga si Abraham, nga naggiya kanako sa husto nga dalan aron pagkuha sa anak nga babaye sa kabanay sa akong agalon alang sa iyang anak. ⁴⁹Karon, kon motagad kamo nga may gugmang walay paglubad ug kamatuoran ngadto sa akong agalon, sultihi ako; kon dili, sultihi ako, aron makaliso ako sa tuo o sa wala.”

⁵⁰Mitubag si Laban ug si Betuel, “Gikan kini sa Dios; dili kami makaingon ug maayo o daotan. ⁵¹Ania si Rebeca sa imong atubangan; kuhaa siya ug lakaw—himoa siyang asawa sa anak sa imong agalon, sumala sa gisulti sa atong Amahan.”

⁵²Sa nadungog sa sulugoon ni Abraham ang ilang mga pulong, miyukbo siya hangtod sa yuta sa atubangan sa atong Amahan. ⁵³Gipagawas sa sulugoon ang mga butang nga plata ug bulawan ug mga bisti, gihatag kang Rebeca, ug naghatag ug mahalong mga gasa sa iyang igsoon ug inahan. ⁵⁴Siya ug ang mga tawo nga kauban niya mikaon, miinom, ug nangatulog didto. Sa pagkabuntag mibangon sila, ug miingon siya, “Palakwa na ako ngadto sa akong agalon.”

⁵⁵Apan ang iyang igsoon ug ang iyang inahan miingon, “Pasagdi ang dalaga nga magpabilin uban kanamo ug napulo ka adlaw o kapin; unya makalakaw na siya.”

⁵⁶Apan miingon siya, “Ayaw ako langana—gipalampos sa atong Amahan ang akong panaw. Palakwa na ako, tugoti ako nga moadto sa akong agalon.”

⁵⁷Miingon sila, “Tawgon nato ang dalaga ug pangutan-on bahin niini.” ⁵⁸Gitawag nila si Rebeca ug nangutana, “Mouban ka ba niining tawhana?” “Mouban ako,” miingon siya.

⁵⁹Busa gipalakaw nila si Rebeca nga ilang igsoon ug ang iyang yaya, uban sa sulugoon ni Abraham ug sa iyang mga tawo. ⁶⁰Gipanalanginan nila si Rebeca, nga nag-ingon, “Among igsoon, hinaut nga mahimo kang inahan sa linibo ka libo; hinaut nga ang imong mga kaliwat makailog sa mga siyudad niadtong nagdumot kanila.” ^c c v60 Ang paghupot sa ganghaan sa kaaway mao ang paghupot sa ilang gahom; ang panalangin nag-ampo nga ang mga kaliwat ni Rebeca modaog batok niadtong mosupak kanila.

⁶¹Mibangon si Rebeca ug ang iyang mga sulugoong babaye, misakay sa mga kamelyo, ug misunod sa tawo. Busa gidala sa sulugoon si Rebeca ug mipadayon sa panaw.

⁶²Karon si Isaac bag-o pang mibalik gikan sa Beer-lahai-roi, kay nagpuyo man siya sa Negev. ⁶³Migula si Isaac aron mamalandong sa uma sa pagkagabii; sa paghangad niya, nakita niya ang mga kamelyo nga nagpadulong. ⁶⁴Mihangad usab si Rebeca, ug sa nakita niya si Isaac, mikanaog siya gikan sa iyang kamelyo. ⁶⁵Nangutana siya sa sulugoon, “Kinsa kanang tawhana nga naglakaw latas sa uma aron sa pagsugat kanato?” “Ang akong agalon,” mitubag siya. Busa gikuha niya ang iyang belo ug gitabonan ang iyang kaugalingon.

⁶⁶Unya gisuginlan sa sulugoon si Isaac sa tanang butang nga iyang gibuhat. ⁶⁷Gidala siya ni Isaac ngadto sa tolda sa iyang inahan nga si Sara, gipangasawa niya si Rebeca, ug gihigugma niya siya. Busa nahupay si Isaac human sa kamatayon sa iyang inahan.