ዘፍጥረት 24

24 ¹አብርሃም አርጅቶ ዕድሜው እጅግ የገፋ ነበር፤ አባታችንም አብርሃምን በሁሉ ነገር ባርኮት ነበር። ²አብርሃም ያለውን ሁሉ ለሚያስተዳድረው ለታላቁ አገልጋዩ እንዲህ አለው፤ “እባክህ፣ እጅህን ከጭኔ በታች አድርግ፤ ^a a v2 እጅን ከጭን በታች ማድረግ የጠበቀና የሚያስገድድ መሐላ ለማጽናት የሚደረግ የጥንት ምልክት ነበር። ³በመካከላቸው በምኖርባቸው ከከነዓናውያን ሴቶች ልጆች ለልጄ ሚስት እንዳታመጣ፣ በሰማይና በምድር አባት እንድትምል አደርግሃለሁ፤ ⁴ነገር ግን ወደ አገሬና ወደ ዘመዶቼ ሄደህ ለልጄ ለይስሐቅ ሚስት እንድታመጣለት።”

⁵አገልጋዩም እንዲህ ሲል ጠየቀው፤ “ሴቲቱ ወደዚህ ምድር ልትከተለኝ ባትፈልግስ? ልጅህን ወደ ተውከው ምድር መልሼ ላስገባው ይገባኛልን?”

⁶አብርሃምም እንዲህ አለው፤ “ልጄን ወደዚያ መልሰህ እንዳታስገባው ተጠንቀቅ። ⁷ከአባቴ ቤትና ከዘመዶቼ ምድር ያወጣኝ፣ ‘ይህችን ምድር ለዘርህ እሰጣለሁ’ ብሎ የተናገረኝና የማለልኝ አባታችን፣ የሰማይ አባት፣ መልአኩን በፊትህ ይልካል፤ አንተም ከዚያ ለልጄ ሚስት ታመጣለህ። ⁸ሴቲቱ ግን ልትከተልህ ባትፈልግ፣ ከዚህ ከመሐላዬ ነጻ ትሆናለህ፤ ልጄን ብቻ ወደዚያ መልሰህ አታስገባ።”

⁹አገልጋዩም እጁን ከጌታው ከአብርሃም ጭን በታች አድርጎ ስለዚህ ነገር ማለለት። ¹⁰አገልጋዩም ከጌታው ግመሎች ዐሥር ይዞ፣ የጌታውንም መልካም ነገሮች ሁሉ በእጁ ይዞ ተነሣ፤ ወደ ናኮር ከተማ ወደ አራም ናሐራይም ተጓዘ። ^b b v10 አራም ናሐራይም ማለት “የሁለቱ ወንዞች አራም” ማለት ነው፤ የአብርሃም ዘመዶች ገና ይኖሩበት የነበረ በሰሜናዊ መስጴጦምያ የሚገኝ አገር ነው። ¹¹ግመሎቹንም ከከተማዪቱ ውጭ፣ ሴቶች ውሃ ለመቅዳት በሚወጡበት በመሸ ጊዜ፣ በውሃ ጕድጓድ አጠገብ አንበረከካቸው። ¹²እንዲህም ሲል ጸለየ፤ “የጌታዬ የአብርሃም አባት ሆይ፣ እባክህ ዛሬ አሳካልኝ፤ ለጌታዬ ለአብርሃምም ታማኝ ፍቅርህን አሳይ። ¹³እነሆ፣ በውሃ ምንጭ አጠገብ ቆሜአለሁ፤ የከተማዪቱም ሰዎች ሴቶች ልጆች ውሃ ለመቅዳት እየወጡ ነው። ¹⁴‘እባክሽ፣ እንድጠጣ እንስራሽን አዘንብዪ’ የምላትና ‘ጠጣ፤ ግመሎችህንም ደግሞ አጠጣለሁ’ ብላ የምትመልስልኝ ልጃገረድ፣ ለአገልጋይህ ለይስሐቅ የመረጥሃት እርሷ ትሁን። ለጌታዬ ታማኝ ፍቅርህን እንዳሳየህ በዚህ አውቃለሁ።”

¹⁵ገና ንግግሩን ሳይጨርስ፣ የአብርሃም ወንድም የናኮር ሚስት የሚልካ ልጅ የባቱኤል ልጅ ርብቃ፣ እንስራዋን በትከሻዋ ተሸክማ ወጣች። ¹⁶ልጃገረዲቱም እጅግ ውብ ነበረች፤ ወንድ ያላወቃት ድንግል ነበረች። ወደ ምንጩም ወርዳ እንስራዋን ሞልታ ወጣች። ¹⁷አገልጋዩም ሊገናኛት ሮጦ፣ “እባክሽ፣ ከእንስራሽ ጥቂት ውሃ አስጐንጪኝ” አላት።

¹⁸እርሷም “ጌታዬ ሆይ፣ ጠጣ” አለችው፤ ፈጥናም እንስራዋን ከትከሻዋ አውርዳ አጠጣችው። ¹⁹ካጠጣችውም በኋላ፣ “ግመሎችህም መጠጣት እስኪጨርሱ ድረስ ውሃ እቀዳላቸዋለሁ” አለች። ²⁰ፈጥናም እንስራዋን በገንዳው ውስጥ ባዶ አድርጋ፣ እንደ ገና ወደ ጕድጓዱ ሮጣ፣ ለግመሎቹ ሁሉ ውሃ ቀዳች።

²¹ሰውዬውም አባታችን ጕዞውን እንዳሳካለት ወይም እንዳላሳካለት ለማወቅ፣ ዝም ብሎ ይመለከታት ነበር። ²²ግመሎቹም ውሃ ጠጥተው ከጨረሱ በኋላ፣ ሰውዬው የአንድ አምስተኛ አውንስ ያህል የሚመዝን የወርቅ የአፍንጫ ቀለበትና፣ ለእጆቿ የአራት አውንስ ያህል የሚመዝኑ ሁለት የወርቅ አምባሮች አወጣ፤ ²³እንዲህም አለ፤ “የማን ልጅ ነሽ? እባክሽ ንገሪኝ፤ በአባትሽ ቤት እንድናድርበት ቦታ አለን?”

²⁴እርሷም “እኔ ሚልካ ለናኮር የወለደችለት የባቱኤል ልጅ ነኝ” ብላ መለሰችለት። ²⁵ደግሞም “በእኛ ዘንድ ገለባም መኖም በብዛት አለ፤ ለማደሪያም ቦታ አለ” አለችው።

²⁶ከዚያም ሰውዬው ወደ መሬት ዝቅ ብሎ አባታችንን ሰገደ። ²⁷እንዲህም አለ፤ “ለጌታዬ ያለውን ታማኝ ፍቅሩንና ታማኝነቱን ያልተወ፣ የጌታዬ የአብርሃም አባት፣ አባታችን ይባረክ። እኔንም ወደ ጌታዬ ዘመዶች ቤት በጕዞው መራኝ።”

²⁸ልጃገረዲቱም ሮጣ ስለዚህ ነገር ለእናቷ ቤተ ሰብ ተናገረች። ²⁹ርብቃም ላባ የሚባል ወንድም ነበራት፤ ላባም ወደ ምንጩ ወዳለው ሰውዬ ሮጦ ወጣ። ³⁰የአፍንጫ ቀለበቱንና በእኅቱ እጆች ላይ ያሉትን አምባሮች ባየ ጊዜ፣ እኅቱም ርብቃ “ሰውዬው እንዲህ አለኝ” ስትል በሰማ ጊዜ፣ ወደ ሰውዬው ወጣ፤ እነሆም፣ በምንጩ አጠገብ በግመሎቹ ዘንድ ቆሞ ነበር። ³¹እንዲህም አለ፤ “አንተ የእግዚአብሔር ቡሩክ፣ ግባ። ለምን ውጭ ትቆማለህ? ቤቱንና ለግመሎች ስፍራ አዘጋጅቻለሁ።” ³²ሰውዬውም ወደ ቤቱ ገባ፤ ግመሎቹም ተራገፉ። ለግመሎቹም ገለባና መኖ ተሰጣቸው፤ እርሱና ከእርሱ ጋር ያሉት ሰዎች እግራቸውን የሚታጠቡበት ውሃም ተሰጠ። ³³ምግብም በፊቱ ቀረበለት፤ እርሱ ግን “የምለውን ነገር እስክናገር ድረስ አልበላም” አለ። ላባም “ተናገር” አለ።

³⁴እንዲህም አለ፤ “እኔ የአብርሃም አገልጋይ ነኝ። ³⁵አባታችንም ጌታዬን እጅግ ባርኮ ባለጠጋ አደረገው፤ በጎችና ላሞች፣ ብርና ወርቅ፣ ወንዶችና ሴቶች አገልጋዮች፣ ግመሎችና አህዮች ሰጠው። ³⁶የጌታዬ ሚስት ሣራ በስተ እርጅናዋ ወንድ ልጅ ወለደችለት፤ አብርሃምም ያለውን ሁሉ ለይስሐቅ ሰጠው። ³⁷ጌታዬም እንዲህ ብሎ አማለኝ፤ ‘በምድራቸው ከምኖርባቸው ከከነዓናውያን ሴቶች ለልጄ ሚስት አታምጣ፤ ³⁸ነገር ግን ወደ አባቴ ቤት፣ ወደ ዘመዶቼ ሄደህ ለልጄ ሚስት አምጣ።’ ³⁹ጌታዬንም ‘ምናልባት ሴቲቱ አትከተለኝም’ አልሁት። ⁴⁰እርሱ ግን እንዲህ አለኝ፤ ‘በፊቱ የተመላለስኩበት አባታችን መልአኩን ከአንተ ጋር ይልካል፤ ጕዞህንም ያሳካል፤ ከወገኔና ከአባቴ ቤትም ለልጄ ሚስት ታመጣለህ። ⁴¹ወደ ቤተ ሰቤ በደረስህ ጊዜ ከመሐላዬ ነጻ ትሆናለህ፤ ሊሰጡህም እምቢ ቢሉ ከመሐላዬ ነጻ ትሆናለህ።’ ⁴²ዛሬም ወደ ምንጩ በመጣሁ ጊዜ እንዲህ አልሁ፤ ‘የጌታዬ የአብርሃም አባት ሆይ፣ ጕዞዬን ልታሳካልኝ ብትፈቅድ፣ ⁴³እነሆ፣ በውሃ ምንጭ አጠገብ ቆሜአለሁ። አንዲት ልጃገረድ ውሃ ልትቀዳ ስትወጣ፣ እኔም “እባክሽ ከእንስራሽ ጥቂት ውሃ አጠጪኝ” ስላት፣ ⁴⁴እርሷም “ጠጣ፤ ለግመሎችህም ውሃ እቀዳለሁ” ስትለኝ፣ እርሷ አባታችን ለጌታዬ ልጅ የወሰናት ሴት ትሁን።’ ⁴⁵በልቤ ጸሎቴን ሳልጨርስ፣ ርብቃ እንስራዋን በትከሻዋ ተሸክማ ወጣች፤ ወደ ምንጩም ወርዳ ውሃ ቀዳች። እኔም ‘እባክሽ አጠጪኝ’ አልኋት። ⁴⁶ፈጥናም እንስራዋን ከትከሻዋ አውርዳ ‘ጠጣ፤ ለግመሎችህም አጠጣለሁ’ አለች። እኔም ጠጣሁ፤ እርሷም ግመሎቹን አጠጣች። ⁴⁷‘የማን ልጅ ነሽ?’ ብዬ ጠየቅኋት፤ እርሷም ‘ሚልካ ለናኮር የወለደችለት የባቱኤል ልጅ ነኝ’ አለች። ከዚያም ቀለበቱን በአፍንጫዋ፣ አምባሮቹንም በእጆቿ አደረግሁ። ⁴⁸ዝቅ ብዬም አባታችንን ሰገድሁ፤ ለልጁ የጌታዬን ዘመድ ልጅ ለመውሰድ በእውነተኛው መንገድ የመራኝን፣ የጌታዬን የአብርሃምን አባት ባረክሁ። ⁴⁹አሁንም ለጌታዬ ታማኝ ፍቅርና እውነት ልታደርጉለት ብትፈቅዱ ንገሩኝ፤ ባይሆንም ንገሩኝ፤ ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ እንድዞር።”

⁵⁰ላባና ባቱኤልም መልሰው እንዲህ አሉ፤ “ይህ ነገር ከእግዚአብሔር ነው፤ መልካም ወይም ክፉ ልንልህ አንችልም። ⁵¹እነሆ፣ ርብቃ በፊትህ ናት፤ ይዘሃት ሂድ፤ አባታችን እንደ ተናገረ፣ የጌታህ ልጅ ሚስት ትሁን።”

⁵²የአብርሃም አገልጋይም ቃላቸውን በሰማ ጊዜ፣ በአባታችን ፊት ወደ መሬት ዝቅ ብሎ ሰገደ። ⁵³አገልጋዩም የብርና የወርቅ ዕቃዎችን፣ ልብሶችንም አውጥቶ ለርብቃ ሰጠ፤ ለወንድሟና ለእናቷም ውድ ስጦታዎችን ሰጠ። ⁵⁴እርሱና ከእርሱ ጋር ያሉት ሰዎች በሉ፣ ጠጡ፣ በዚያም አደሩ። በማለዳም ተነሥተው፣ “ወደ ጌታዬ ስደዱኝ” አለ።

⁵⁵ወንድሟና እናቷ ግን “ልጃገረዲቱ ዐሥር ቀን ያህል ከእኛ ጋር ትቀመጥ፤ ከዚያ በኋላ ትሂድ” አሉ።

⁵⁶እርሱ ግን “አባታችን ጕዞዬን አሳክቶአልና አታዘግዩኝ፤ ስደዱኝ፤ ወደ ጌታዬ ልሂድ” አለ።

⁵⁷እነርሱም “ልጃገረዲቱን ጠርተን ስለዚህ እንጠይቃት” አሉ። ⁵⁸ርብቃንም ጠርተው “ከዚህ ሰው ጋር ትሄጃለሽን?” ብለው ጠየቋት። እርሷም “እሄዳለሁ” አለች።

⁵⁹እኅታቸውን ርብቃንና ሞግዚቷን፣ ከአብርሃም አገልጋይና ከሰዎቹ ጋር ሸኟቸው። ⁶⁰ርብቃንም ባርከው እንዲህ አሉ፤ “እኅታችን ሆይ፣ የብዙ ሺህ እልፍ እናት ሁኚ፤ ዘርሽም የሚጠሉአቸውን ሰዎች ከተሞች ይውረስ።” ^c c v60 የጠላትን በር መያዝ ኀይሉን መያዝ ማለት ነበር፤ ይህ በረከት የርብቃ ዘሮች የሚቃወሙአቸውን እንዲያሸንፉ ይለምናል።

⁶¹ርብቃና አገልጋዮቿም ተነሥተው ግመሎቹን ተቀምጠው ሰውዬውን ተከተሉ። አገልጋዩም ርብቃን ይዞ ሄደ።

⁶²ይስሐቅም በኔጌብ ይኖር ነበርና ከብኤር ለሃይ ሮኢ መጥቶ ነበር። ⁶³ይስሐቅም በመሸ ጊዜ ለማሰላሰል ወደ ሜዳ ወጣ፤ ቀና ብሎም ሲመለከት፣ እነሆ ግመሎች ሲመጡ አየ። ⁶⁴ርብቃም ቀና ብላ ተመለከተች፤ ይስሐቅንም ባየች ጊዜ ከግመሏ ወረደች። ⁶⁵አገልጋዩንም “ሊገናኘን በሜዳው ላይ የሚመጣው ያ ሰው ማን ነው?” ብላ ጠየቀችው። እርሱም “ጌታዬ ነው” ብሎ መለሰ። እርሷም መሐረቧን ወስዳ ተከናነበች።

⁶⁶አገልጋዩም ያደረገውን ሁሉ ለይስሐቅ ተናገረ። ⁶⁷ይስሐቅም ወደ እናቱ ወደ ሣራ ድንኳን አስገባት፤ ርብቃንም አገባ፤ ወደዳትም። ይስሐቅም ከእናቱ ሞት በኋላ ተጽናና።