İbrahim, İshak İçin Bir Gelin Arıyor
İbrahim, Babamız üzerine ant içirdiği en yaşlı uşağını, İshak'a eş bulmak için akrabalarının yanına gönderir. Uşak bir kuyunun başında belirli bir işaret ister ve o daha duasını bitirmeden Rebeka on deveyi sular. Gidip gitmeyeceği açıkça sorulunca, «Gideceğim» der.
24 1İbrahim kocamış, iyice yaşlanmıştı. Babamız İbrahim'i her konuda kutsamıştı. 2İbrahim, tüm mal varlığını yöneten en yaşlı uşağına, «Lütfen elini uyluğumun altına koy» dedi, a a v2 Elini uyluğun altına koymak, ciddi ve bağlayıcı bir yemini mühürlemenin eski çağlardaki hareketiydi. 3«Seni göğün ve yerin Babası'nın adıyla ant içiriyorum ki, aralarında yaşadığım Kenanlıların kızlarından oğluma bir eş almayacaksın, 4ama benim ülkeme, akrabalarımın yanına gidip oğlum İshak'a bir eş getireceksin.»
5Uşak ona sordu: «Ya kadın bu ülkeye, benim ardımdan gelmek istemezse? Oğlunu, ayrıldığın ülkeye geri mi götüreyim?»
6İbrahim ona, «Sakın oğlumu oraya geri götürme» dedi. 7«Beni babamın evinden ve akrabalarımın ülkesinden alan, benimle konuşan ve bana, ‹Bu ülkeyi senin soyuna vereceğim› diye ant içen Babamız, göğün Babası, senin önünden meleğini gönderecek ve sen oğluma oradan bir eş alacaksın. 8Ama kadın senin ardından gelmek istemezse, benim bu andımdan bağışık olursun; yeter ki oğlumu oraya geri götürme.»
9Uşak elini efendisi İbrahim'in uyluğunun altına koyup bu konuda ona ant içti. 10Uşak, efendisinin develerinden onunu ve efendisinin her türlü değerli malını yanına alıp yola çıktı; Nahor'un kenti Aram-Naharayim'e gitti. b b v10 Aram-Naharayim «İki ırmağın Aram'ı» anlamına gelir — İbrahim'in akrabalarının hâlâ yaşadığı, kuzey Mezopotamya'da bir bölge. 11Kadınların su çekmeye çıktığı akşam vakti, develeri kentin dışında, su kuyusunun yanında çöktürdü. 12Sonra şöyle dua etti: «Efendim İbrahim'in Babası, lütfen bugün işimi yolunda kıl ve efendim İbrahim'e vefalı sevgini göster. 13İşte, su pınarının başında duruyorum; kent halkının kızları su çekmeye çıkıyor. 14Öyle olsun ki, ‹Lütfen testini eğ de içeyim› diyeceğim genç kız, ‹İç, develerine de su vereyim› diye karşılık verirse, kulun İshak için belirlediğin kız o olsun. Böylece efendime vefalı sevgini gösterdiğini anlayacağım.»
15O daha konuşmasını bitirmeden, testisi omzunda Rebeka çıkageldi. Rebeka, İbrahim'in kardeşi Nahor ile karısı Milka'nın oğlu Betuel'in kızıydı. 16Genç kız çok güzeldi; erkek eli değmemiş bir bakireydi. Pınara indi, testisini doldurup çıktı. 17Uşak onu karşılamaya koştu ve, «Lütfen testinden bana biraz su içir» dedi.
18Kız, «İç, efendim» dedi ve hemen testisini omzundan indirip ona su verdi. 19Ona su verdikten sonra, «Develerin için de su çekeyim, kanana dek içsinler» dedi. 20Testisini çabucak yalağa boşalttı, yine kuyuya koştu ve tüm develeri için su çekti.
21Adam, Babamız'ın yolculuğunu yolunda kılıp kılmadığını anlamak için ses çıkarmadan onu izliyordu. 22Develer su içmeyi bitirince, adam yarım şekel ağırlığında altın bir hızma ile kadının bilekleri için on şekel ağırlığında iki altın bilezik aldı 23ve, «Kimin kızısın? Lütfen söyle bana, babanın evinde geceyi geçirmemiz için yer var mı?» dedi.
24Kız ona, «Ben Milka'nın Nahor'a doğurduğu oğlu Betuel'in kızıyım» diye karşılık verdi. 25Sonra, «Bizde bol bol saman ve yem var, geceyi geçirmeniz için de yer var» dedi.
26Bunun üzerine adam eğilip Babamız'a tapındı. 27Şöyle dedi: «Efendim İbrahim'in Babası, Babamız'a övgüler olsun! Efendime olan vefalı sevgisini ve sadakatini esirgemedi. Bana gelince, beni yol boyunca efendimin akrabalarının evine kadar götürdü.»
28Genç kız koşup annesinin ev halkına bunları anlattı. 29Rebeka'nın Lavan adında bir kardeşi vardı. Lavan koşup pınarın başındaki adamın yanına gitti. 30Hızmayı ve kızkardeşinin bileklerindeki bilezikleri görünce ve kızkardeşi Rebeka'nın, «Adam bana şöyle dedi» dediğini duyunca, adamın yanına çıktı; adam pınarın başında develerin yanında duruyordu. 31Lavan, «Ey RAB'bin kutsadığı adam, içeri gel» dedi. «Neden dışarıda duruyorsun? Ben evi ve develer için bir yer hazırladım.» 32Adam eve girdi, develerin yükleri indirildi. Develere saman ve yem verildi; adamın ve yanındaki adamların ayaklarını yıkamaları için su getirildi. 33Önüne yemek konuldu, ama adam, «Söyleyeceklerimi söylemeden yemek yemem» dedi. Lavan, «Söyle» dedi.
34Bunun üzerine adam şöyle dedi: «Ben İbrahim'in uşağıyım. 35Babamız efendimi çok kutsadı ve onu zengin etti; ona davarlar, sığırlar, gümüş, altın, erkek ve kadın köleler, develer ve eşekler verdi. 36Efendimin karısı Sara yaşlılığında ona bir oğul doğurdu; İbrahim, sahip olduğu her şeyi İshak'a verdi. 37Efendim bana ant içirip şöyle dedi: ‹Toprağında yaşadığım Kenanlı kadınlardan oğluma bir eş alma, 38ama babamın evine, akrabalarımın yanına git ve oğluma bir eş al.› 39Efendime, ‹Ya kadın ardımdan gelmezse?› dedim. 40Bana şöyle dedi: ‹Önünde yürüdüğüm Babamız, meleğini seninle gönderip yolculuğunu yolunda kılacak; sen de oğluma benim boyumdan ve babamın evinden bir eş alacaksın. 41Akrabalarıma vardığında andımdan bağışık olursun; onlar kızı sana vermeyi reddederlerse, yine andımdan bağışık olursun.› 42Bugün pınarın başına geldiğimde şöyle dedim: ‹Efendim İbrahim'in Babası, eğer yolculuğumu yolunda kılacaksan, 43işte su pınarının başında duruyorum. Öyle olsun ki, su çekmeye çıkan genç kıza, ‹Lütfen testinden içmem için bana biraz su ver› dediğimde, 44o da bana, ‹İç, develerine de su çekeyim› derse, Babamız'ın efendimin oğlu için belirlediği kadın o olsun.› 45Ben içimden dua etmeyi bitirmeden, testisi omzunda Rebeka çıkageldi; pınara inip su çekti. Ona, ‹Lütfen bana içir› dedim. 46Hemen testisini omzundan indirip, ‹İç, develerine de su vereyim› dedi. Ben içtim, o develere de su verdi. 47‹Kimin kızısın?› diye sordum. ‹Milka'nın Nahor'a doğurduğu oğlu Betuel'in kızıyım› dedi. Bunun üzerine hızmayı burnuna, bilezikleri de bileklerine taktım. 48Eğilip Babamız'a tapındım ve efendim İbrahim'in oğlu için efendimin akrabasının kızını almak üzere beni doğru yola götüren, efendim İbrahim'in Babası'na övgüler sundum. 49Şimdi, efendime vefalı sevgi ve sadakatle davranacaksanız, bana söyleyin; değilse yine söyleyin ki, sağa ya da sola döneyim.»
50Lavan ile Betuel, «Bu iş RAB'den geldi; sana iyi ya da kötü bir şey diyemeyiz» diye karşılık verdiler. 51«İşte Rebeka önünde; al götür. Babamız'ın buyurduğu gibi, efendinin oğluna eş olsun.»
52İbrahim'in uşağı onların sözlerini duyunca, Babamız'ın önünde yere kapandı. 53Uşak, gümüş ve altın eşyalarla giysiler çıkarıp Rebeka'ya verdi; kardeşine ve annesine de değerli armağanlar verdi. 54O ve yanındaki adamlar yiyip içtiler ve geceyi orada geçirdiler. Sabah kalktıklarında uşak, «Beni efendime gönderin» dedi.
55Ama kızın kardeşiyle annesi, «Genç kız on gün kadar bizimle kalsın, sonra gidebilir» dediler.
56Fakat uşak, «Beni alıkoymayın; Babamız yolculuğumu yolunda kıldı. Bırakın gideyim, efendime döneyim» dedi.
57Onlar, «Genç kızı çağırıp ona soralım» dediler. 58Rebeka'yı çağırıp, «Bu adamla gider misin?» diye sordular. Rebeka, «Giderim» dedi.
59Böylece kızkardeşleri Rebeka'yı, dadısını, İbrahim'in uşağını ve adamlarını yola saldılar. 60Rebeka'yı kutsayarak, «Ey kızkardeşimiz, binlerce, on binlerce insanın annesi ol; soyun, kendisinden nefret edenlerin kentlerini ele geçirsin» dediler. c c v60 Bir düşmanın kapısını tutmak, onun gücünü elinde tutmak demekti; bu kutsama, Rebeka'nın soyunun kendilerine karşı çıkanlara üstün gelmesini diliyor.
61Rebeka ile hizmetçileri kalkıp develere bindiler ve adamın ardına düştüler. Böylece uşak Rebeka'yı alıp yola koyuldu.
62İshak, Beer-Lahay-Roi'den gelmişti; çünkü Negev bölgesinde yaşıyordu. 63İshak akşamüzeri düşünmek için tarlaya çıkmıştı; başını kaldırıp baktığında develerin geldiğini gördü. 64Rebeka da başını kaldırıp baktı ve İshak'ı görünce devesinden indi. 65Uşağa, «Tarlada bizi karşılamaya yürüyen şu adam kim?» diye sordu. Uşak, «Efendim» diye karşılık verdi. Bunun üzerine Rebeka peçesini alıp örtündü.
66Sonra uşak yaptığı her şeyi İshak'a anlattı. 67İshak, Rebeka'yı annesi Sara'nın çadırına götürdü; Rebeka'yı eş olarak aldı ve onu sevdi. Böylece İshak, annesinin ölümünden sonra teselli buldu.
