ஆதியாகமம் 24

24 ¹ ஆபிரகாம் வயது சென்று முதிர்ந்தவனாயிருந்தான்; எங்கள் பிதா ஆபிரகாமை எல்லாவற்றிலும் ஆசீர்வதித்திருந்தார். ² ஆபிரகாம் தன் வீட்டிலே மூத்தவனும், தனக்கு உண்டான யாவற்றையும் நிர்வகித்தவனுமான ஊழியக்காரனை நோக்கி, “உன் கையை என் தொடையின்கீழ் வை; ^a a v2 தொடையின்கீழ் கையை வைப்பது என்பது, கடின உறுதியான ஆணையை உறுதிப்படுத்துவதற்கான பூர்வகால அடையாளமாயிருந்தது. ³ வானத்திற்கும் பூமிக்கும் பிதாவானவராகிய எங்கள் பிதாவின்பேரில் நான் உன்னை ஆணையிடச்செய்வேன்; நான் குடியிருக்கிற கானானியரின் குமாரத்திகளில் நீ என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்ளாமல், ⁴ என் தேசத்திற்கும் என் இனத்தாரிடத்திற்கும் போய், என் குமாரனாகிய ஈசாக்குக்குப் பெண் கொள்ளக்கடவாய்” என்றான்.

⁵ அந்த ஊழியக்காரன் அவனை நோக்கி, “அந்தப் பெண் இந்தத் தேசத்திற்கு என் பின்னே வர மனதில்லாதிருந்தால், நீர் விட்டுவந்த தேசத்திற்கு உம்முடைய குமாரனை நான் திரும்பக் கொண்டுபோகவேண்டுமா?” என்றான்.

⁶ ஆபிரகாம் அவனை நோக்கி, “நீ என் குமாரனை அங்கே திரும்பக் கொண்டுபோகாதபடி எச்சரிக்கையாயிரு. ⁷ என்னை என் தகப்பன் வீட்டிலிருந்தும் என் இனத்தாரின் தேசத்திலிருந்தும் அழைத்துக்கொண்டுவந்து, ‘உன் சந்ததிக்கு இந்தத் தேசத்தைக் கொடுப்பேன்’ என்று எனக்குச் சொல்லி ஆணையிட்ட வானத்திற்குப் பிதாவானவராகிய எங்கள் பிதா, தம்முடைய தூதனை உனக்கு முன்பாக அனுப்புவார்; அங்கேயிருந்து நீ என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்வாய். ⁸ ஆனாலும் அந்தப் பெண் உன் பின்னே வர மனதில்லாதிருந்தால், அப்பொழுது நீ இந்த என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்; என் குமாரனை மாத்திரம் நீ அங்கே திரும்பக் கொண்டுபோகவேண்டாம்” என்றான்.

⁹ அப்பொழுது அந்த ஊழியக்காரன் தன் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுடைய தொடையின்கீழ் தன் கையை வைத்து, இந்தக் காரியத்தைக்குறித்து அவனுக்கு ஆணையிட்டான். ¹⁰ பின்பு அந்த ஊழியக்காரன் தன் எஜமானுடைய ஒட்டகங்களில் பத்து ஒட்டகங்களைத் தன்னோடே கொண்டுபோனான்; தன் எஜமானுடைய சகலவித நன்மையானவைகளையும் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, எழுந்து புறப்பட்டு, ஆராம்நாகராயீமில் இருக்கிற நாகோரின் பட்டணத்திற்குப் போனான். ^b b v10 ஆராம்நாகராயீம் என்பதற்கு “இரண்டு நதிகளின் ஆராம்” என்று பொருள் — இது ஆபிரகாமின் இனத்தார் இன்னும் வாழ்ந்துவந்த வடமெசொப்பொத்தாமியாவிலுள்ள ஒரு பிரதேசம். ¹¹ பெண்கள் தண்ணீர் மொள்ளப் புறப்பட்டுவரும் சாயங்கால வேளையிலே, அவன் பட்டணத்திற்குப் புறம்பே தண்ணீர்த் துரவண்டையில் ஒட்டகங்களை மடக்கினான். ¹² அப்பொழுது அவன், “என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதாவே, இன்று எனக்குக் காரியம் வாய்க்கச்செய்து, என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுக்கு உம்முடைய உறுதியான அன்பைக் காண்பியும். ¹³ இதோ, நான் இந்த நீரூற்றண்டையில் நிற்கிறேன்; இந்த ஊர் மனிதரின் குமாரத்திகள் தண்ணீர் மொள்ள வெளியே வருகிறார்கள். ¹⁴ நான் எந்தப் பெண்ணை நோக்கி, ‘நான் குடிக்கும்படி உன் குடத்தைச் சாய்’ என்று சொல்லும்போது, அவள், ‘குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் காட்டுவேன்’ என்று சொல்லுகிறாளோ, அவளே உம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய ஈசாக்குக்கு நீர் நியமித்தவளாயிருப்பாளாக; என் எஜமானுக்கு நீர் உறுதியான அன்பைக் காண்பித்தீர் என்பதை இதனால் நான் அறிந்துகொள்வேன்” என்றான்.

¹⁵ அவன் பேசி முடிக்குமுன்னே, இதோ, ஆபிரகாமின் சகோதரனாகிய நாகோரின் மனைவி மில்காளுக்குப் பிறந்த பெத்துவேலின் குமாரத்தியாகிய ரெபெக்காள் தன் தோள்மேல் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். ¹⁶ அந்தப் பெண் மிகவும் அழகுள்ள ரூபவதியும், புருஷனை அறியாத கன்னிகையுமாயிருந்தாள்; அவள் ஊற்றில் இறங்கி, தன் குடத்தை நிரப்பிக்கொண்டு ஏறிவந்தாள். ¹⁷ அப்பொழுது அந்த ஊழியக்காரன் அவளுக்கு எதிர்கொண்டு ஓடி, “உன் குடத்திலிருக்கிற தண்ணீரில் கொஞ்சம் நான் குடிக்கத்தரவேண்டும்” என்றான்.

¹⁸ அதற்கு அவள், “குடியும், என் ஆண்டவனே” என்று சொல்லி, சீக்கிரமாய்த் தன் தோள்மேலிருந்த குடத்தை இறக்கி, அவனுக்குக் குடிக்கக்கொடுத்தாள். ¹⁹ அவனுக்குக் குடிக்கக்கொடுத்து முடிந்தபின், அவள், “உம்முடைய ஒட்டகங்களும் குடித்துத் தீருமட்டும் அவைகளுக்கும் தண்ணீர் மொண்டு காட்டுவேன்” என்று சொல்லி, ²⁰ சீக்கிரமாய்த் தன் குடத்துத் தண்ணீரைத் தொட்டியிலே ஊற்றிவிட்டு, மறுபடியும் தண்ணீர் மொள்ளத் துரவண்டைக்கு ஓடி, அவனுடைய ஒட்டகங்களுக்கெல்லாம் தண்ணீர் மொண்டுகொடுத்தாள்.

²¹ எங்கள் பிதா தன் பிரயாணத்தை வாய்க்கச்செய்தாரோ இல்லையோ என்று அறியும்பொருட்டு, அந்த மனிதன் அவளை மவுனமாய்க் கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். ²² ஒட்டகங்கள் குடித்துத் தீர்ந்தபின், அந்த மனிதன் ஏறக்குறைய ஐந்தில் ஒரு அவுன்ஸ் நிறையுள்ள ஒரு பொன் மூக்குத்தியையும், அவள் மணிக்கட்டுகளுக்கு ஏறக்குறைய நான்கு அவுன்ஸ் நிறையுள்ள இரண்டு பொன் கைவளையல்களையும் எடுத்து, ²³ “நீ யாருடைய குமாரத்தி? எனக்குச் சொல்லும்; உன் தகப்பன் வீட்டிலே நாங்கள் இராத்தங்குவதற்கு இடம் உண்டா?” என்று கேட்டான்.

²⁴ அதற்கு அவள், “நான் நாகோருக்கு மில்காள் பெற்ற குமாரனாகிய பெத்துவேலின் குமாரத்தி” என்று சொல்லி, ²⁵ “எங்களிடத்தில் வைக்கோலும் தீவனமும் ஏராளமாய் உண்டு; இராத்தங்குவதற்கு இடமும் உண்டு” என்றாள்.

²⁶ அப்பொழுது அந்த மனிதன் தலைகுனிந்து, எங்கள் பிதாவைப் பணிந்துகொண்டு, ²⁷ “என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதா ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவாராக; அவர் என் எஜமானுக்குத் தம்முடைய உறுதியான அன்பையும் உண்மையையும் விட்டுவிடவில்லை; என்னைக்குறித்தோ, என் எஜமானுடைய இனத்தாரின் வீட்டிற்கு எங்கள் பிதா என்னை வழிநடத்தி அழைத்துக்கொண்டுவந்தார்” என்றான்.

²⁸ பின்பு அந்தப் பெண் ஓடி, இந்தக் காரியங்களைத் தன் தாயின் வீட்டாருக்கு அறிவித்தாள். ²⁹ ரெபெக்காளுக்கு லாபான் என்னும் பேருள்ள ஒரு சகோதரன் இருந்தான்; லாபான் நீரூற்றண்டையிலிருந்த அந்த மனிதனிடத்தில் வெளியே ஓடினான். ³⁰ அவன் தன் சகோதரியின் மூக்குத்தியையும், அவள் மணிக்கட்டுகளிலிருந்த கைவளையல்களையும் கண்டு, “அந்த மனிதன் என்னிடத்தில் இப்படிச் சொன்னான்” என்று தன் சகோதரியாகிய ரெபெக்காள் சொன்னதைக் கேட்டவுடனே, அந்த மனிதனிடத்தில் போனான்; இதோ, அவன் நீரூற்றண்டையில் ஒட்டகங்களருகே நின்றுகொண்டிருந்தான். ³¹ அப்பொழுது அவன், “எங்கள் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரே, உள்ளே வாரும்; நீர் வெளியே நிற்பதென்ன? நான் வீட்டையும் ஒட்டகங்களுக்கு இடத்தையும் ஆயத்தப்படுத்தினேன்” என்றான். ³² அப்படியே அந்த மனிதன் வீட்டிற்கு வந்தான்; ஒட்டகங்களின் பொதிகள் இறக்கப்பட்டன; ஒட்டகங்களுக்கு வைக்கோலும் தீவனமும், அவனும் அவனோடிருந்த மனிதரும் கால் கழுவத் தண்ணீரும் கொடுக்கப்பட்டன. ³³ பின்பு அவன் புசிக்கும்படி அவனுக்கு முன்பாக போஜனம் வைக்கப்பட்டது; ஆனால் அவன், “நான் சொல்லவேண்டிய காரியத்தைச் சொல்லுமுன், புசிக்கமாட்டேன்” என்றான். அதற்கு லாபான், “சொல்லும்” என்றான்.

³⁴ அப்பொழுது அவன், “நான் ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன். ³⁵ எங்கள் பிதா என் எஜமானை மிகவும் ஆசீர்வதித்ததினால் அவர் செல்வந்தரானார்; அவர் அவருக்கு ஆடுமாடுகளையும், வெள்ளியையும் பொன்னையும், வேலைக்காரரையும் வேலைக்காரிகளையும், ஒட்டகங்களையும் கழுதைகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். ³⁶ என் எஜமானுடைய மனைவியாகிய சாராள் தன் முதிர்வயதிலே என் எஜமானுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்; அவருக்கு என் எஜமான் தமக்கு உண்டான யாவையும் கொடுத்திருக்கிறார். ³⁷ என் எஜமான் என்னை நோக்கி, ‘நான் குடியிருக்கிற தேசத்தாராகிய கானானியரின் குமாரத்திகளில் நீ என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்ளாமல், ³⁸ என் தகப்பன் வீட்டிற்கும் என் இனத்தாரிடத்திற்கும் போய், என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்ளக்கடவாய்’ என்று சொல்லி என்னை ஆணையிடச்செய்தார். ³⁹ நான் என் எஜமானை நோக்கி, ‘அந்தப் பெண் என் பின்னே வராமல்போனாலோ?’ என்றேன். ⁴⁰ அதற்கு அவர், ‘நான் யாருடைய சமுகத்தில் நடந்துகொண்டேனோ அந்த எங்கள் பிதா தம்முடைய தூதனை உன்னோடேகூட அனுப்பி, உன் பிரயாணத்தை வாய்க்கச்செய்வார்; நீ என் இனத்தாரிடத்திலும் என் தகப்பன் வீட்டிலும் என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்வாய். ⁴¹ நீ என் இனத்தாரிடத்தில் போகும்போது என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்; அவர்கள் அவளை உனக்குக் கொடாமற்போனாலும், நீ என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்’ என்றார். ⁴² நான் இன்று நீரூற்றண்டையில் வந்தபோது, ‘என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதாவே, நான் மேற்கொண்ட இந்தப் பிரயாணத்தை நீர் தயவுசெய்து வாய்க்கச்செய்வீரானால், ⁴³ இதோ, நான் இந்த நீரூற்றண்டையில் நிற்கிறேன்; தண்ணீர் மொள்ள வரப்போகிற பெண்ணை நான் நோக்கி, “உன் குடத்திலிருக்கிற தண்ணீரில் கொஞ்சம் எனக்குக் குடிக்கத்தா” என்று சொல்லும்போது, ⁴⁴ அவள் என்னை நோக்கி, “நீர் குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் மொண்டு காட்டுவேன்” என்று சொன்னால், அவளே என் எஜமானுடைய குமாரனுக்கு எங்கள் பிதா நியமித்த பெண்ணாயிருக்கட்டும்’ என்று வேண்டிக்கொண்டேன். ⁴⁵ நான் என் இருதயத்தில் இப்படி வேண்டிக்கொண்டு முடிக்குமுன்னே, இதோ, ரெபெக்காள் தன் தோள்மேல் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்து, ஊற்றில் இறங்கித் தண்ணீர் மொண்டாள்; அப்பொழுது நான் அவளை நோக்கி, ‘எனக்குக் குடிக்கத்தா’ என்றேன். ⁴⁶ அவள் சீக்கிரமாய்த் தன் தோள்மேலிருந்த குடத்தை இறக்கி, ‘குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் காட்டுவேன்’ என்றாள்; நான் குடித்தேன், ஒட்டகங்களுக்கும் அவள் தண்ணீர் காட்டினாள். ⁴⁷ அப்பொழுது நான் அவளை நோக்கி, ‘நீ யாருடைய குமாரத்தி?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள், ‘நான் மில்காள் நாகோருக்குப் பெற்ற குமாரனாகிய பெத்துவேலின் குமாரத்தி’ என்றாள். அப்பொழுது நான் அவள் மூக்கிலே மூக்குத்தியையும், அவள் மணிக்கட்டுகளிலே கைவளையல்களையும் போட்டு, ⁴⁸ தலைகுனிந்து எங்கள் பிதாவைப் பணிந்துகொண்டேன்; என் எஜமானுடைய குமாரனுக்கு அவருடைய இனத்தானின் குமாரத்தியைக் கொள்ளும்படி என்னைச் செம்மையான வழியிலே நடத்தின என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவை ஸ்தோத்தரித்தேன். ⁴⁹ இப்பொழுதும் நீங்கள் என் எஜமானுக்கு உறுதியான அன்பையும் உண்மையையும் காண்பிக்கச் சித்தமாயிருந்தால் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; இல்லாவிட்டால் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; அப்பொழுது நான் வலதுபுறமாவது இடதுபுறமாவது திரும்பிக்கொள்வேன்” என்றான்.

⁵⁰ அப்பொழுது லாபானும் பெத்துவேலும் பிரதியுத்தரமாக, “இந்தக் காரியம் எங்கள் பிதாவினால் வந்தது; உமக்கு நாங்கள் நன்மையாவது தீமையாவது ஒன்றும் சொல்லக்கூடாது. ⁵¹ இதோ, ரெபெக்காள் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறாள்; அவளை அழைத்துக்கொண்டுபோம்; எங்கள் பிதா சொன்னபடியே அவள் உம்முடைய எஜமானுடைய குமாரனுக்கு மனைவியாகட்டும்” என்றார்கள்.

⁵² ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன் அவர்களுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, எங்கள் பிதாவை நோக்கித் தரைமட்டும் பணிந்துகொண்டான். ⁵³ பின்பு அந்த ஊழியக்காரன் வெள்ளியுடைமைகளையும், பொன்னுடைமைகளையும், வஸ்திரங்களையும் எடுத்து ரெபெக்காளுக்குக் கொடுத்தான்; அவளுடைய சகோதரனுக்கும் தாய்க்கும் விலையேறப்பெற்ற வெகுமதிகளையும் கொடுத்தான். ⁵⁴ அப்பொழுது அவனும் அவனோடிருந்த மனிதரும் புசித்துக் குடித்து, அங்கே இராத்தங்கினார்கள்; காலையில் எழுந்திருந்தபோது, அவன், “என் எஜமானிடத்திற்கு என்னை அனுப்பிவிடுங்கள்” என்றான்.

⁵⁵ அதற்கு அவளுடைய சகோதரனும் தாயும், “பெண் பத்துநாளாவது எங்களோடே இருக்கட்டும்; அதற்குப்பின் போகலாம்” என்றார்கள்.

⁵⁶ அதற்கு அவன், “எங்கள் பிதா என் பிரயாணத்தை வாய்க்கச்செய்திருக்க, என்னைத் தடைபண்ணாதேயுங்கள்; நான் என் எஜமானிடத்திற்குப் போகும்படி என்னை அனுப்பிவிடுங்கள்” என்றான்.

⁵⁷ அதற்கு அவர்கள், “பெண்ணை அழைத்து, அவள் வாய்மொழியைக் கேட்போம்” என்று சொல்லி, ⁵⁸ ரெபெக்காளை அழைத்து, “இந்த மனிதனோடேகூடப் போகிறாயா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், “போகிறேன்” என்றாள்.

⁵⁹ அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் சகோதரியாகிய ரெபெக்காளையும், அவள் தாதியையும், ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனையும் அவனுடைய மனிதரையும் அனுப்பிவிட்டு, ⁶⁰ ரெபெக்காளை ஆசீர்வதித்து, அவளை நோக்கி, “எங்கள் சகோதரியே, நீ ஆயிரம் ஆயிரமானோருக்குத் தாயாவாயாக; உன் சந்ததி தங்களைப் பகைக்கிறவர்களின் பட்டணங்களைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வதாக” என்றார்கள். ^c c v60 சத்துருவின் நகர வாயிலைக் கைப்பற்றுவது அவர்களுடைய அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதைக் குறித்தது; இந்த ஆசீர்வாதம், ரெபெக்காளின் சந்ததியார் தங்களை எதிர்க்கிறவர்களை மேற்கொள்வார்கள் என்று விண்ணப்பிக்கிறது.

⁶¹ அப்பொழுது ரெபெக்காளும் அவள் வேலைக்காரிகளும் ஆயத்தமாகி, ஒட்டகங்கள்மேல் ஏறி, அந்த மனிதன் பின்னே போனார்கள்; அந்த ஊழியக்காரன் ரெபெக்காளை அழைத்துக்கொண்டு தன் வழியே போனான்.

⁶² அப்பொழுது ஈசாக்கு பெயெர்லகாய்ரோயீவிலிருந்து வந்தான்; அவன் தென்தேசத்திலே குடியிருந்தான். ⁶³ ஈசாக்கு சாயங்காலவேளையில் தியானம்பண்ண வயல்வெளியிலே போயிருந்தான்; அவன் தன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, இதோ, ஒட்டகங்கள் வருகிறதைக் கண்டான். ⁶⁴ ரெபெக்காளும் தன் கண்களை ஏறெடுத்து ஈசாக்கைக் கண்டபோது, ஒட்டகத்தைவிட்டு இறங்கி, ⁶⁵ அந்த ஊழியக்காரனை நோக்கி, “நமக்கு எதிர்கொண்டு வயல்வெளியில் நடந்துவருகிற அந்த மனிதன் யார்?” என்று கேட்டாள். அதற்கு அந்த ஊழியக்காரன், “அவர் என் எஜமான்” என்றான். அப்பொழுது அவள் தன் முக்காட்டை எடுத்துத் தன்னை மூடிக்கொண்டாள்.

⁶⁶ அப்பொழுது அந்த ஊழியக்காரன் தான் செய்த யாவையும் ஈசாக்குக்கு விவரித்துச் சொன்னான். ⁶⁷ ஈசாக்கு அவளைத் தன் தாயாகிய சாராளுடைய கூடாரத்திற்குள் அழைத்துக்கொண்டுபோய், ரெபெக்காளைச் சேர்த்துக்கொண்டான்; அவள் அவனுக்கு மனைவியானாள்; அவன் அவளை நேசித்தான். இப்படியே ஈசாக்கு தன் தாயின் மரணத்திற்குப்பின் ஆறுதலடைந்தான்.