İbrahim ve Ketura
İbrahim ölür ve birbirinden kopmuş iki oğlu onu birlikte gömer. Babamız İshak'ı kutsar. Sonra Rebeka'nın ikizleri daha doğmadan boğuşur ve hiç durmazlar: Esav kırdan açlıktan bitkin gelir, ilk oğulluk hakkını bir çorbaya değişir ve bunu hiç önemsemez.
25 1İbrahim, adı Ketura olan başka bir kadınla evlendi. 2Ketura ona Zimran, Yokşan, Medan, Midyan, Yişbak ve Şuah'ı doğurdu. 3Yokşan, Şeva ve Dedan'ın babası oldu. Dedan'ın oğulları Aşurlular, Letuşlular ve Leumlular'dı. 4Midyan'ın oğulları: Efa, Efer, Hanok, Avida ve Eldaa. Bunların hepsi Ketura'nın soyundandı. 5İbrahim sahip olduğu her şeyi İshak'a verdi. 6Cariyelerinin oğullarına da armağanlar verdi; daha kendisi sağken onları oğlu İshak'tan uzaklaştırıp doğuya, doğu topraklarına gönderdi.
7İbrahim toplam yüz yetmiş beş yıl yaşadı. 8İyice yaşlanmış, ömrünü doldurmuş olarak son soluğunu verdi, öldü ve halkına kavuştu. 9Oğulları İshak ile İsmail onu Mamre yakınındaki tarlada, Hititli Sohar oğlu Efron'un tarlasındaki Makpela Mağarası'na gömdüler. 10İbrahim'in Hititler'den satın almış olduğu tarla buydu. İbrahim, orada karısı Sara'nın yanına gömüldü. 11İbrahim'in ölümünden sonra Babamız, oğlu İshak'ı kutsadı. İshak Beer-Lahay-Roi yakınında yerleşti.
İsmail'in Soyu
12Sara'nın cariyesi Mısırlı Hacer'in İbrahim'e doğurduğu oğlu İsmail'in soy kaydı şudur: 13İsmail'in oğullarının, doğum sırasına göre adları şunlardır: İlk oğlu Nevayot, sonra Kedar, Adbeel, Mivsam, 14Mişma, Duma, Massa, 15Hadat, Tema, Yetur, Nafiş ve Kedema. 16İsmail'in oğulları bunlardır; köylerine ve obalarına göre adları bunlardır. Bunlar oymaklarına göre on iki beydi. 17İsmail yüz otuz yedi yıl yaşadı, sonra son soluğunu verdi, öldü ve halkına kavuştu. 18Soyundan gelenler Havila'dan Şur'a kadar olan bölgeye, Mısır'ın doğusundan Asur'a doğru uzanan topraklara yerleştiler. İsmail bütün akrabalarına karşı düşmanlık içinde yaşadı.
İshak'ın Soyu
19İbrahim'in oğlu İshak'ın soy kaydı şudur: İbrahim, İshak'ın babası oldu. 20İshak, Paddan-Aramlı Aramlı Betuel'in kızı, Aramlı Lavan'ın kızkardeşi Rebeka'yla evlendiğinde kırk yaşındaydı. a a v20 Paddan-Aram, Mezopotamya'da Aram'ın yüksek ovasıydı; Rebeka'nın ailesinin yurduydu. 21İshak karısı için Babamız'a yalvardı; çünkü karısı kısırdı. Babamız onun yalvarışını yanıtladı ve karısı Rebeka gebe kaldı. 22Ama çocuklar onun karnında birbirleriyle itişip kakışıyordu. Rebeka, «Öyleyse neden başıma bu iş geldi?» dedi ve gidip Babamız'a danıştı.
23Babamız ona şöyle dedi: «Rahminde iki ulus var; içinden iki ayrı halk çıkacak; biri öbüründen güçlü olacak, büyüğü küçüğüne hizmet edecek.»
24Doğum vakti gelince, işte karnında ikizler vardı! 25İlk doğan kıpkırmızıydı, tüylü bir giysi gibi her yanı kıllıydı; bu yüzden ona Esav adını koydular. 26Sonra kardeşi doğdu; eli Esav'ın topuğunu tutuyordu, bu yüzden ona Yakup adı verildi. Rebeka onları doğurduğunda İshak altmış yaşındaydı. b b v26 Yakup adı «topuğu tutan» anlamına gelir; öyküsünün göstereceği gibi «ayağını kaydıran» ya da «aldatan» anlamını da taşır.
27Çocuklar büyüdü. Esav kırlarda dolaşan usta bir avcı oldu; Yakup ise sakin bir adamdı, çadırlarda otururdu.
Yakup ve Esav
28İshak Esav'ı severdi, çünkü onun getirdiği av etinden hoşlanırdı; ama Rebeka Yakup'u severdi. 29Bir gün Yakup çorba pişirirken, Esav bitkin bir halde kırdan geldi. 30Esav Yakup'a, «Ne olur şu kırmızı çorbadan biraz yutayım, bitkinim!» dedi. Bu yüzden ona Edom adı verildi. c c v30 Edom «kırmızı» anlamına gelir; Esav'ın ilk oğulluk hakkını karşılığında sattığı kırmızı çorbadan ötürü verilmiştir.
31Yakup, «Önce ilk oğulluk hakkını bana sat» dedi. d d v31 İlk oğulluk hakkı, ilk doğan oğula mirastan iki kat pay ve ailenin başkanlığını verirdi.
32Esav, «Bak, ben ölmek üzereyim; ilk oğulluk hakkı neme yarar?» dedi.
33Yakup, «Önce ant iç» dedi. Esav ant içti ve ilk oğulluk hakkını Yakup'a sattı.
34Yakup Esav'a ekmekle mercimek çorbası verdi. Esav yedi, içti, kalkıp gitti. Böylece Esav ilk oğulluk hakkını hor görmüş oldu.
