ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଅବ୍ରହାମ ଓ କଟୂରା

ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ପୁତ୍ର ମିଳିତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ କବର ଦିଅନ୍ତି। ଆମ ପିତା ଇସ୍ହାକଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ତାʼପରେ ରିବିକାଙ୍କ ଯାଆଁଳା ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ସଂଘର୍ଷ କରନ୍ତି ଏବଂ କେବେ ଅଟକନ୍ତି ନାହିଁ: ଏଷୌ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଭୋକିଲା ହୋଇ ଆସେ ଏବଂ ଜେଷ୍ଠାଧିକାରକୁ ଡାଲି ବଦଳରେ ବିକିଦିଏ, ଏବଂ ଏହାକୁ ତୁଚ୍ଛ ମନେ କରେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 25।

ଅବ୍ରହାମ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିବାହ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ନାମ କଟୂରା। ସେ ସିମ୍ରନ୍‌, ଯକ୍‌ଷନ୍‌, ମଦନ୍‌, ମିଦୀୟନ, ଇଶ୍‌ବକ୍‌ ଓ ଶୂହକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଯକ୍‌ଷନ୍‌ ଶିବା ଓ ଦଦାନ୍‌କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ଦଦାନ୍‌ର ପୁତ୍ରମାନେ ଅଶୂରୀୟ, ଲଟୂଶୀୟ ଓ ଲୂମ୍‌ମୀୟ ଲୋକ ଥିଲେ। ମିଦୀୟନର ପୁତ୍ରମାନେ ଏଫା, ଏଫର, ହନୋକ, ଅବୀଦା ଓ ଇଲ୍‌ଦାୟା — ଏସମସ୍ତେ କଟୂରାର ପୁତ୍ର। ଅବ୍ରହାମ ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଦେଲେ। ମାତ୍ର ଅବ୍ରହାମ ଆପଣା ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ଆପଣା ଜୀବନ କାଳରେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକଙ୍କଠାରୁ ଦୂର କରି ପୂର୍ବ ଦିଗସ୍ଥ ପୂର୍ବ ଦେଶକୁ ପଠାଇଦେଲେ।

ଅବ୍ରହାମ ସର୍ବମୋଟ ଏକ ଶହ ପଞ୍ଚସ୍ତରି ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଲେ। ଅବ୍ରହାମ ଶେଷ ନିଃଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ଉତ୍ତମ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣାୟୁ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସଂଗୃହୀତ ହେଲେ। ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକ ଓ ଇଶ୍ମାୟେଲ ତାହାଙ୍କୁ ମମ୍ରିର ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ହିତ୍ତୀୟ ସୋହରର ପୁତ୍ର ଇଫ୍ରୋଣର କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଥିତ ମକ୍‌ପେଲା ଗୁମ୍ଫାରେ ସମାଧି ଦେଲେ। ସେହି କ୍ଷେତ୍ର ଅବ୍ରହାମ ହିତ୍ତୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ କିଣିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଅବ୍ରହାମ ଓ ତାହାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରା ସମାଧିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଆଉ ଇସ୍‌ହାକ ବେର୍‌-ଲହୟ୍‌-ରୋୟୀ ନିକଟରେ ବାସ କଲେ।

ଇଶ୍ମାୟେଲଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ

ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇଶ୍ମାୟେଲଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ ଏହି; ସାରାର ଦାସୀ ମିସ୍ରୀୟା ହାଗାର ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲା। ଜନ୍ମକ୍ରମାନୁସାରେ ନାମ ଅନୁଯାୟୀ ଇଶ୍ମାୟେଲଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନାମ ଏହି — ଇଶ୍ମାୟେଲଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ନବାୟୋତ୍‌, ତତ୍‌ପରେ କେଦର, ଅଦ୍‌ବେଲ, ମିବ୍‌ସମ୍‌, ମିଶ୍ମା, ଦୂମା, ମଶା, ହଦଦ୍‌, ତେମା, ଯିଟୂର, ନାଫୀଶ ଓ କେଦ୍‌ମା। ଏମାନେ ଇଶ୍ମାୟେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆଉ ଆପଣା ଆପଣା ଗ୍ରାମ ଓ ଛାଉଣି ଅନୁସାରେ ଏମାନଙ୍କ ନାମ ଏହି — ଆପଣା ଆପଣା ବଂଶାନୁସାରେ ବାର ଜଣ ଅଧିପତି। ଇଶ୍ମାୟେଲ ଏକ ଶହ ସଇଁତିରିଶ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଲେ, ତତ୍‌ପରେ ଶେଷ ନିଃଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ ଓ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସଂଗୃହୀତ ହେଲେ। ସେମାନେ ହବୀଲାଠାରୁ ଶୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମିସରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଅଶୂର ଆଡ଼କୁ ବାସ କଲେ; ଇଶ୍ମାୟେଲ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାତିଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରୋଧ ଭାବରେ ବାସ କଲେ।

ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ବଂଶ

ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ ଏହି; ଅବ୍ରହାମ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଇସ୍‌ହାକ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଥିବା ସମୟରେ ପଦ୍ଦନ୍‌-ଅରାମ ନିବାସୀ ଅରାମୀୟ ବଥୂୟେଲର କନ୍ୟା, ଅରାମୀୟ ଲାବନର ଭଗିନୀ ରିବିକାକୁ ବିବାହ କଲେ। a a v20 ପଦ୍ଦନ୍‌-ଅରାମ ମେସୋପଟାମିଆସ୍ଥ ଅରାମର ଉଚ୍ଚଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା, ରିବିକାର ପରିବାରର ଜନ୍ମଭୂମି। ଇସ୍‌ହାକ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ବନ୍ଧ୍ୟା ଥିବାରୁ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରିବିକା ଗର୍ଭବତୀ ହେଲା। ମାତ୍ର ତାହାର ଉଦର ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନମାନେ ପରସ୍ପର ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କରିବାରୁ ସେ କହିଲା, “ଯଦି ଏପ୍ରକାର ଘଟେ, ତେବେ ମୋʼ ପ୍ରତି କାହିଁକି ଏହା ଘଟୁଅଛି?” ତେଣୁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରିବା ପାଇଁ ଗଲା।

ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଉଦରରେ ଦୁଇ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଛନ୍ତି; ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଲୋକସମାଜ ବିଭକ୍ତ ହେବେ; ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ବଳବାନ ହେବ, ଆଉ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନିଷ୍ଠର ସେବା କରିବ।”

ତାହାର ପ୍ରସବ ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ତାହାର ଉଦରରେ ଯାଆଁଳା ସନ୍ତାନ ଥିଲେ! ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଶରୀର ଲୋମଶ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଥିବାରୁ ସେମାନେ ତାହାର ନାମ ଏଷୌ ଦେଲେ। ତତ୍‌ପରେ ତାହାର ଭ୍ରାତା ହସ୍ତରେ ଏଷୌର ଗୋଇଠି ଧରି ବାହାରିଲା, ଏଣୁ ତାହାର ନାମ ଯାକୁବ ଦିଆଗଲା। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ସମୟରେ ଇସ୍‌ହାକ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଥିଲେ। b b v26 ଯାକୁବ ନାମର ଅର୍ଥ “ସେ ଗୋଇଠି ଧରେ” — ଆଉ ସେଥିରୁ “ସେ ସ୍ଥାନ ଛଡ଼ାଏ” କିମ୍ବା “ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରେ,” ଯାହା ତାହାର ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଦେଖାଇବ।

ବାଳକମାନେ ବଢ଼ିଲେ। ଏଷୌ ନିପୁଣ ବ୍ୟାଧ, କ୍ଷେତ୍ରର ଲୋକ ହେଲା; ମାତ୍ର ଯାକୁବ ଶାନ୍ତ ଲୋକ ହୋଇ ତମ୍ବୁରେ ବାସ କଲା।

ଯାକୁବ ଓ ଏଷୌ

ଇସ୍‌ହାକ ମୃଗୟା ମାଂସର ଆସ୍ଵାଦ ପାଇବାରୁ ଏଷୌକୁ ସ୍ନେହ କଲେ, ମାତ୍ର ରିବିକା ଯାକୁବକୁ ସ୍ନେହ କଲା। ଥରେ ଯାକୁବ ଯୁଷ ରାନ୍ଧୁଥିବା ସମୟରେ ଏଷୌ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆସିଲା, ଆଉ ସେ କ୍ଷୁଧାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ଥିଲା। ଏଷୌ ଯାକୁବକୁ କହିଲା, “ମୋତେ ଏହି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଯୁଷ ଗିଳିବାକୁ ଦିଅ — ମୁଁ କ୍ଷୁଧାରେ କ୍ଲାନ୍ତ!” ଏହି କାରଣରୁ ତାହାର ନାମ ଇଦୋମ ଦିଆଗଲା। c c v30 ଇଦୋମ ଅର୍ଥ “ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ” — ଯେଉଁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଯୁଷ ନିମନ୍ତେ ଏଷୌ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ବିନିମୟ କଲା, ତାହା ଅନୁସାରେ ଏହି ନାମ ଦିଆଗଲା।

ଯାକୁବ କହିଲା, “ଏବେ ତୁମ୍ଭର ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ମୋତେ ବିକ୍ରୟ କର।” d d v31 ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରକୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରର ଦୁଇ ଗୁଣ ଅଂଶ ଓ ପରିବାରର ମୁଖ୍ୟତ୍ଵ ଦିଅନ୍ତି।

ଏଷୌ କହିଲା, “ଦେଖ, ମୁଁ ତ ମରିବାକୁ ବସିଅଛି; ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାରରେ ମୋହର କି ଲାଭ?”

ଯାକୁବ କହିଲା, “ଅଗ୍ରେ ମୋʼ ନିକଟରେ ଶପଥ କର।” ତେଣୁ ସେ ତାହା ନିକଟରେ ଶପଥ କରି ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ଯାକୁବକୁ ବିକ୍ରୟ କଲା।

ତହୁଁ ଯାକୁବ ଏଷୌକୁ ରୁଟି ଓ ମସୂର ଡାଲିର ଯୁଷ ଦେଲା; ସେ ଭୋଜନପାନ କରି ଉଠି ଚାଲିଗଲା — ଏରୂପେ ଏଷୌ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାରକୁ ତୁଚ୍ଛ କଲା।