Abraham lan Ketura
Abraham séda lan anaké lanang loro kang wis padha adoh nyarèkaké dhèwèké bebarengan. Rama kita mberkahi Iskak. Banjur anaké kembar Ribkah wis padha gelut sadurungé lair lan ora tau mandheg: Esap teka saka ara-ara kanthi kaliren lan ngijolaké hak pambarepé karo jangan, lan babar pisan ora nggatèkaké.
25 1Abraham banjur ngalap bojo liya, jenenge Ketura. 2Wong wadon iku nglairake Zimran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak, lan Suah. 3Yoksan nurunake Syeba lan Dedan. Anak-anake Dedan yaiku wong Asyur, wong Letus, lan wong Leum. 4Anak-anake Midian: Efa, Efer, Henokh, Abida, lan Eldaa—kabeh iku anak turune Ketura. 5Abraham masrahake sakabehing darbeke marang Iskak. 6Marang anak-anake para selire, Abraham menehi ganjaran, banjur isih sajrone urip, wong-wong mau dikongkon lunga saka Iskak, anake, ngener mangetan menyang tanah wetan.
7Umure Abraham kabeh ana satus pitung puluh lima taun. 8Abraham banjur ngunjali napase kang wekasan, seda ing umur kang tuwa becik, wong tuwa kang wis kacukupan taune, banjur kakumpulake karo kaume. 9Anak-anake, yaiku Iskak lan Ismael, nyarekake panjenengane ing guwa Makpela, ing pategalane Efron, anake Zohar, wong Het, kang ana ing sacedhake Mamre. 10Yaiku pategalan kang wis dituku Abraham saka wong Het. Ing kono Abraham disarekake, bebarengan karo Sara, garwane. 11Sawuse Abraham seda, Rama kita mberkahi Iskak, anake. Lan Iskak manggon ing sacedhake Beer-Lahai-Roi.
Turune Ismael
12Iki sejarahe turune Ismael, anake Abraham, kang dilairake dening Hagar, wong Mesir, abdine Sara, kanggo Abraham. 13Iki jenenge anak-anake Ismael, manut jenenge, manut urutane lair: Nebayot, pambarepe Ismael, banjur Kedar, Adbeel, Mibsam, 14Misma, Duma, Masa, 15Hadad, Tema, Yetur, Nafis, lan Kedma. 16Iki anak-anake Ismael, lan iki jenenge manut desa-desane lan patarube—rolas panggedhe manut taler-talere. 17Umure Ismael satus telung puluh pitu taun, banjur ngunjali napase kang wekasan, mati, lan kakumpulake karo kaume. 18Turune padha manggon wiwit saka Hawila nganti tekan Sur, ing sawetane Mesir ngener Asyur; Ismael manggon mungsuhan karo sadulur-sadulure kabeh.
Turune Iskak
19Iki sejarahe turune Iskak, anake Abraham: Abraham nurunake Iskak. 20Iskak umur patang puluh taun nalika ngalap Ribkah, anake wadon Betuel, wong Aram saka Padan-Aram, sadulure Laban, wong Aram, dadi bojone. a a v20 Padan-Aram iku tanah dhataran dhuwur ing Aram ing tlatah Mesopotamia, tanah asale kulawargane Ribkah. 21Iskak ndedonga marang Rama kita kanggo bojone, awit bojone gabug; Rama kita nyembadani panyuwune, satemah Ribkah, bojone, banjur ngandheg. 22Nanging bayi-bayi mau padha gegulungan ana ing kandhutane, mula Ribkah ngucap: “Yen pancene mangkene, yagene aku kudu ngalami kaya ngene?” Banjur lunga nyuwun pirsa marang Rama kita.
23Rama kita banjur ngandika marang dheweke: “Ing kandhutanmu ana bangsa loro; rong golongan bakal pisah saka njeroning awakmu: kang siji bakal luwih santosa tinimbang sijine, lan kang tuwa bakal ngawula marang kang enom.”
24Bareng wis tekan wektune nglairake, jebul ing kandhutane ana bayi kembar! 25Kang lair dhisik iku abang, sakojur awake kaya sandhangan wulu; mula dijenengake Esap. 26Banjur adhine metu, tangane nyekeli tungkake Esap, mula dijenengake Yakub. Iskak umur sewidak taun nalika Ribkah nglairake bocah loro mau. b b v26 Jeneng Yakub tegese "nyekel tungkak" — mula uga ateges "ngrebut panggonan" utawa "ngapusi," kaya kang bakal kacethakake ing lelakone.
27Bocah loro mau padha mundhak gedhe. Esap dadi juru mbebedhag kang pinter, wong kang seneng ing ara-ara; dene Yakub wong kang antengan, seneng manggon ing tarub.
Yakub lan Esap
28Iskak tresna marang Esap, awit seneng mangan daging buron, nanging Ribkah tresna marang Yakub. 29Nalika Yakub lagi olah-olah jangan, Esap teka saka ara-ara, lan kaluwen banget. 30Esap kandha marang Yakub: “Aku wenehana jangan abang iku, dakuntal—aku kaluwen banget!” Mulane dheweke dijenengake Edom. c c v30 Edom tegese "abang" — dijenengake mangkono merga jangan abang kang kanggo nukar hak kasulungane Esap.
31Yakub kandha: “Hak kasulunganmu edolna marang aku saiki.” d d v31 Hak kasulungan menehi anak mbarep panduman warisan tikel loro lan kalungguhan dadi kepalaning kulawarga.
32Esap mangsuli: “Delengen, aku wis arep mati; hak kasulungan iku ana paedahe apa tumrap aku?”
33Yakub kandha: “Sumpaha dhisik marang aku.” Esap banjur sumpah marang Yakub, sarta ngedol hak kasulungane marang Yakub.
34Yakub banjur menehi Esap roti lan jangan kacang; Esap mangan lan ngombe, banjur ngadeg lan lunga—mangkono Esap ngremehake hak kasulungane.