ابراهيم ۽ قطوره
ابراهيم مري وڃي ٿو ۽ سندس ٻه ڌار ٿيل پٽ گڏجي کيس دفن ڪن ٿا. اسان جو پيءُ اسحاق کي برڪت ڏئي ٿو. پوءِ ربقه جا جاڙا ڄمڻ کان اڳ ئي پاڻ ۾ وڙهن ٿا ۽ ڪڏهن به نٿا رڪجن: عيسو بک ۾ مرندو ميدان مان اچي ٿو ۽ پنهنجو پهريائپ جو حق ٻوڙ جي بدلي ڏئي ڇڏي ٿو، ۽ ان کي ڪا اهميت ئي نٿو ڏئي.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 23
25 1ابراهيم هڪ ٻي زال ڪئي، جنهن جو نالو قطوره هو. 2هن ابراهيم لاءِ زمران، يقسان، مدان، مديان، يشباق ۽ سوحا ڄڻيا. 3يقسان کان سبا ۽ ددان ڄاوا. ددان جا پٽ اشوري، لطوشي ۽ لئمي هئا. 4مديان جا پٽ: عيفا، عفر، حنوڪ، ابيدع ۽ الدعا هئا—اهي سڀ قطوره جا پٽ هئا. 5ابراهيم پنهنجو سڀ ڪجھ اسحاق کي ڏنو. 6ابراهيم پنهنجين ڪنيزن جي پٽن کي تحفا ڏنا، پوءِ اڃا جيئرو هو تہ کين پنهنجي پٽ اسحاق کان پري اوڀر طرف، اوڀرندي ملڪ ڏانهن موڪلي ڇڏيائين.
7ابراهيم جي ڄمار جملي هڪ سؤ پنجهتر سال هئي. 8ابراهيم سٺي پوڙهائپ ۾، ڀرپور ڄمار وارو پوڙهو ٿي، ساهه ڏنو ۽ پنهنجن ماڻهن سان وڃي مليو. 9سندس پٽن اسحاق ۽ اسماعيل کيس مڪفيلا جي غار ۾ دفنايو، جيڪا ممرا جي ڀرسان حتي ماڻهو صوحر جي پٽ عفرون جي زمين ۾ هئي. 10اها زمين، جيڪا ابراهيم حتين کان خريد ڪئي هئي. اتي ابراهيم کي پنهنجي زال ساره سان گڏ دفن ڪيو ويو. 11ابراهيم جي مرڻ کان پوءِ اسان جي پيءُ سندس پٽ اسحاق کي برڪت ڏني. پوءِ اسحاق بير-لحي-روئي جي ويجهو رهڻ لڳو.
اسماعيل جون نسلون
12هي ابراهيم جي پٽ اسماعيل جو خانداني احوال آهي، جنهن کي مصري هاجره، ساره جي ٻانهيءَ، ابراهيم لاءِ ڄڻيو هو. 13اسماعيل جي پٽن جا نالا، پيدائش جي ترتيب سان، هي آهن: اسماعيل جو پهريون ڄاول نبايوت، پوءِ قيدار، ادبيل، مبسام، 14مشماع، دومه، مسا، 15حداد، تيما، يطور، نفيس ۽ قدما. 16اهي اسماعيل جا پٽ آهن، ۽ اهي سندن نالا آهن، پنهنجن ڳوٺن ۽ ڇانوڻين موجب—پنهنجن قبيلن موجب ٻارهن سردار. 17اسماعيل هڪ سؤ ستٽيهہ سال جيئرو رهيو، پوءِ ساهه ڏئي مري ويو ۽ پنهنجن ماڻهن سان وڃي مليو. 18هو حويله کان شور تائين، جيڪو مصر جي اوڀر ۾ اسور ڏانهن آهي، رهيا؛ اسماعيل پنهنجي سڀني ڀائرن سان دشمنيءَ ۾ رهيو.
اسحاق جو نسب
19ابراهيم جي پٽ اسحاق جو خانداني نسب هي آهي: ابراهيم کان اسحاق ڄائو. 20اسحاق چاليهن سالن جو هو جڏهن هن رفقه سان شادي ڪئي، جيڪا فدان-ارام جي ارامي بتوئيل جي نياڻي ۽ ارامي لابان جي ڀيڻ هئي. a a v20 فدان-ارام ميسوپوٽيميا ۾ ارام جو اوچو ميدان هو، رفقه جي خاندان جو وطن. 21اسحاق پنهنجي زال لاءِ اسان جي پيءُ کي دعا ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هوءَ ٻانجھي هئي؛ اسان جي پيءُ سندس دعا قبول ڪئي، ۽ سندس زال رفقه حامله ٿي. 22پر ٻار هن جي پيٽ ۾ پاڻ ۾ ڌڪم ڌڪا ڪرڻ لڳا، تڏهن چيائين تہ ”جيڪڏهن ائين ئي آهي تہ مون سان اهو ڇو ٿي رهيو آهي؟“ پوءِ اسان جي پيءُ کان پڇڻ لاءِ هلي وئي.
23تڏهن اسان جي پيءُ کيس فرمايو تہ ”تنهنجي پيٽ ۾ ٻه قومون آهن؛ تو مان ٻه قومون جدا ڪيون وينديون: هڪ قوم ٻي کان وڌيڪ طاقتور ٿيندي، ۽ وڏو ننڍي جي خدمت ڪندو.“
24جڏهن هن جي ڄڻڻ جو وقت آيو، تڏهن ڏسو تہ سندس پيٽ ۾ ٻه جڙيا ٻار هئا! 25پهريون ڄاول ڳاڙهو نڪتو، سندس سڄو بدن وارن واري پوشاڪ جهڙو هو؛ تنهنڪري هنن سندس نالو عيسو رکيو. 26پوءِ سندس ڀاءُ نڪتو، ۽ سندس هٿ عيسو جي ايڙيءَ کي جهليل هو، تنهنڪري سندس نالو يعقوب رکيو ويو. جڏهن رفقه هنن کي ڄڻيو، تڏهن اسحاق سٺ سالن جو هو. b b v26 يعقوب نالي جو مطلب آهي ”هو ايڙي جهلي ٿو“—۽ ان ڪري ”هو ٽنگ اڙائي ٿو“ يا ”ٺڳي ڪري ٿو“، جيئن سندس ڪهاڻي ڏيکاريندي.
27ڇوڪرا وڏا ٿيا. عيسو ماهر شڪاري، ٻنيءَ جو ماڻهو ٿيو؛ يعقوب ماٺيڻو ماڻهو هو، تنبن ۾ رهندو هو.
يعقوب ۽ عيسو
28اسحاق عيسو کي پيار ڪندو هو، ڇاڪاڻ تہ کيس جهنگلي شڪار جو مزو هو، پر رفقه يعقوب کي پيار ڪندي هئي. 29يعقوب شوربو پچائي رهيو هو تہ عيسو ٻنيءَ مان آيو، ۽ بک مان بيحال هو. 30عيسو يعقوب کي چيو تہ ”مون کي هي ڳاڙهو شوربو ڍڪڻ ڏي—آءٌ بک مان بيحال آهيان!“ ان ڪري سندس نالو ادوم پيو. c c v30 ادوم جو مطلب ”ڳاڙهو“ آهي—ان ڳاڙهي شوربي پٺيان نالو پيو، جنهن لاءِ عيسو پنهنجو پهرئين ڄاول جو حق وڪڻي ڇڏيو.
31يعقوب چيو تہ ”پنهنجو پهرئين ڄاول جو حق هينئر مون کي وڪڻ.“ d d v31 پهرئين ڄاول جو حق پهرئين ڄاول کي ميراث ۾ ٻيڻو حصو ۽ خاندان جي سردارپڻي ڏيندو هو.
32عيسو چيو تہ ”ڏس، آءٌ مرڻ تي آهيان؛ پهرئين ڄاول جي حق مان مون کي ڪهڙو فائدو؟“
33يعقوب چيو تہ ”پهرين مون سان قسم کڻ.“ تنهنڪري هن قسم کنيو ۽ پنهنجو پهرئين ڄاول جو حق يعقوب کي وڪڻي ڇڏيائين.
34يعقوب عيسو کي ماني ۽ مسور جو شوربو ڏنو؛ هن کاڌو، پيتو، اٿي هليو ويو—عيسو پهرئين ڄاول جي حق کي حقير ڄاتو.