پيدائش 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹ملڪ ۾ ڏڪار پيو، اهو انهيءَ پهرين ڏڪار کان سواءِ هو جيڪو ابراهام جي ڏينهن ۾ پيو هو. تنهنڪري اسحاق فلستين جي بادشاهه ابيمليڪ وٽ جرار ڏانهن ويو.

²اسان جو پيءُ کيس ظاهر ٿيو ۽ فرمايائين تہ ”مصر ڏانهن نہ وڃ؛ جنهن ملڪ بابت آءٌ توکي ٻڌائيندس، انهيءَ ۾ وسو. ³هن ملڪ ۾ رهه، تہ آءٌ تو سان گڏ هوندس ۽ توکي برڪت ڏيندس، ڇاڪاڻ تہ اهي سڀ ملڪ آءٌ توکي ۽ تنهنجي اولاد کي ڏيندس، ۽ جيڪو قسم مون تنهنجي پيءُ ابراهام سان کاڌو هو، سو پورو ڪندس. ⁴آءٌ تنهنجي اولاد کي آسمان جي تارن جيان وڌائيندس ۽ تنهنجي اولاد کي اهي سڀ ملڪ ڏيندس، ۽ تنهنجي اولاد جي وسيلي زمين جون سڀ قومون برڪت ماڻينديون، ⁵ڇاڪاڻ تہ ابراهام منهنجو آواز مڃيو ۽ منهنجي امانت، منهنجا حڪم، منهنجا قاعدا ۽ منهنجون شريعتون سنڀاليون.“

⁶تنهنڪري اسحاق جرار ۾ رهڻ لڳو. ⁷اتان جي ماڻهن سندس زال بابت پڇيو تہ وراڻيائين تہ ”هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي“، ڇاڪاڻ تہ ”منهنجي زال“ چوڻ کان ڊڄندو هو، ۽ سوچيائين تہ ”هتان جا ماڻهو رفقه جي ڪري مون کي ماري ڇڏيندا، ڇاڪاڻ تہ هوءَ سهڻي آهي.“ ⁸جڏهن اسحاق کي اتي گهڻو وقت ٿي ويو، تڏهن فلستين جي بادشاهه ابيمليڪ دريءَ مان هيٺ نهاريو ۽ ڏٺائين تہ اسحاق پنهنجي زال رفقه سان پيار ڪري رهيو هو. ⁹پوءِ ابيمليڪ اسحاق کي گهرائي چيائينس تہ ”هوءَ تہ ضرور تنهنجي زال آهي! پوءِ تو ڪيئن چيو تہ ’هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي‘؟“ اسحاق کيس وراڻيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ مون سوچيو تہ ائين نہ ٿئي جو هن جي ڪري آءٌ مري وڃان.“

¹⁰ابيمليڪ چيو تہ ”تو اسان سان هي ڇا ڪيو؟ ماڻهن مان ڪو بہ آسانيءَ سان تنهنجي زال سان سمهي پوي ها، ۽ تو اسان تي ڏوهه آندو هجي ها.“ ¹¹ابيمليڪ سڀني ماڻهن کي حڪم ڏنو تہ ”جيڪو هن ماڻهوءَ کي يا سندس زال کي هٿ لڳائيندو، سو ضرور ماريو ويندو.“

¹²اسحاق انهيءَ ملڪ ۾ پوکي ڪئي ۽ انهيءَ سال سؤ ڀيرا فصل لڻيائين، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کيس برڪت ڏني. ¹³اهو ماڻهو مالدار ٿيو ۽ وڌيڪ مالدار ٿيندو ويو، جيستائين ڏاڍو دولتمند ٿي ويو. ¹⁴سندس رڍون، ڍور ۽ نوڪرن چاڪرن جو وڏو ڪٽنب هو، تنهنڪري فلستين کانئس حسد ڪيو. ¹⁵فلستين اهي سڀ کوهه ڀري ڇڏيا هئا، جيڪي سندس پيءُ جي نوڪرن سندس پيءُ ابراهام جي ڏينهن ۾ کوٽيا هئا. ¹⁶ابيمليڪ اسحاق کي چيو تہ ”اسان وٽان هليو وڃ، ڇاڪاڻ تہ تون اسان کان گهڻو ئي طاقتور ٿي ويو آهين.“

¹⁷تنهنڪري اسحاق اتان روانو ٿيو ۽ جرار جي وادي ۾ خيمو کوڙي اتي رهڻ لڳو. ¹⁸اسحاق انهن پاڻيءَ جي کوهن کي ٻيهر کوٽيو جيڪي سندس پيءُ ابراهام جي ڏينهن ۾ کوٽيا ويا هئا ۽ جن کي ابراهام جي مرڻ کان پوءِ فلستين بند ڪري ڇڏيو هو، ۽ انهن جا اهي ئي نالا رکيائين جيڪي سندس پيءُ رکيا هئا. ¹⁹پر جڏهن اسحاق جي نوڪرن وادي ۾ کوٽيو ۽ اتي صاف پاڻيءَ جي چشمي وارو کوهه لڌائون، ²⁰تڏهن جرار جي ڌنارن اسحاق جي ڌنارن سان جھيڙو ڪري چيو تہ ”هي پاڻي اسان جو آهي.“ تنهنڪري هن انهيءَ کوهه جو نالو عسق رکيو، ڇاڪاڻ تہ هنن ساڻس جھيڙو ڪيو هو. ^a a v20 عسق نالي جو مطلب ”جھيڙو“ آهي. ²¹پوءِ هنن ٻيو کوهه کوٽيو ۽ انهيءَ تي بہ جھيڙو ڪيائون، تنهنڪري هن انهيءَ جو نالو سطنه رکيو. ^b b v21 سطنه نالي جو مطلب ”مخالفت“ آهي. ²²اتان هو هليو ويو ۽ ٻيو کوهه کوٽيائين؛ انهيءَ تي هنن جھيڙو نہ ڪيو، تنهنڪري انهيءَ جو نالو رحوبوت رکيائين ۽ چيائين تہ ”هاڻي اسان جي پيءُ اسان لاءِ ڪشادي جاءِ ڪئي آهي؛ اسين ملڪ ۾ ميوو ڏيندڙ ٿينداسين.“ ^c c v22 رحوبوت نالي جو مطلب ”ڪشادي جاءِ“ يا ”وسيع هنڌ“ آهي.

²³اتان هو بيرسبع ڏانهن چڙهي ويو.

²⁴انهيءَ رات اسان جو پيءُ کيس ظاهر ٿيو ۽ فرمايائين تہ ”آءٌ تنهنجي پيءُ ابراهام جو خدا آهيان. نہ ڊڄ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تو سان گڏ آهيان. آءٌ توکي برڪت ڏيندس ۽ پنهنجي ٻانهي ابراهام جي خاطر تنهنجي اولاد کي وڌائيندس.“

²⁵اتي قربانگاهه ٺاهي، اسان جي پيءُ جي نالي تي دعا ڪيائين ۽ پنهنجو خيمو کوڙيائين؛ ۽ اتي اسحاق جي نوڪرن کوهه کوٽيو.

²⁶ابيمليڪ جرار کان پنهنجي صلاحڪار احزات ۽ پنهنجي لشڪر جي سردار فيڪول سان گڏ سندس وٽ آيو. ²⁷اسحاق کين چيو تہ ”اوهين منهنجي وٽ ڇو آيا آهيو، جڏهن تہ اوهان مون سان نفرت ڪئي ۽ مون کي پنهنجي وٽان ڪڍي ڇڏيو؟“

²⁸هنن چيو تہ ”اسان چٽيءَ طرح ڏٺو تہ خدا تو سان گڏ رهيو آهي، تنهنڪري اسان چيو تہ ’اسان جي ۽ تنهنجي وچ ۾ قسم هجي، ۽ اسان توسان عهد ڪريون، ²⁹تہ تون اسان کي ڪو نقصان نہ رسائيندين—جهڙيءَ طرح اسان تو کي هٿ نہ لڳايو ۽ رڳو تو سان چڱائي ڪئي ۽ توکي سلامتيءَ سان موڪلي ڇڏيو. هاڻي تون خدا جي برڪت وارو آهين.‘“

³⁰تنهنڪري اسحاق هنن لاءِ ضيافت ڪئي ۽ هو کائي پيتائون. ³¹ٻئي ڏينهن صبح جو سوير هنن هڪ ٻئي سان قسم کاڌو؛ اسحاق کين موڪليو، ۽ هو سلامتيءَ سان کانئس موڪلائي هليا ويا. ³²انهيءَ ڏينهن اسحاق جا نوڪر آيا ۽ جيڪو کوهه هنن کوٽيو هو، تنهن بابت کيس ٻڌايائون ۽ چيائون تہ ”اسان کي پاڻي مليو!“ ³³تنهنڪري هن انهيءَ جو نالو شبعه رکيو؛ انهيءَ ڪري اڄ تائين انهيءَ شهر جو نالو بيرسبع آهي. ^d d v33 شبعه جو مطلب ’قسم‘ آهي؛ بيرسبع جو مطلب ’قسم جو کوهه‘ آهي.

³⁴جڏهن عيسو چاليهن سالن جو ٿيو، تڏهن هن حتي بيري جي ڌيءَ يهوديت سان ۽ حتي ايلون جي ڌيءَ بسمت سان شادي ڪئي. ³⁵اهي ٻئي اسحاق ۽ رفقه لاءِ ڏک جو سبب بڻيون.