Purwaning Dumadi 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Kacarita ana pailan ing tanah kono, saliyane pailan kang wis kelakon ing jamane Abraham biyen. Mulane Iskak lunga menyang Gerar, nemoni Abimelekh, raja wong Filisti.

²Rama kita ngatingal marang Iskak sarta ngandika: “Aja mudhun menyang tanah Mesir; manggona ing tanah kang bakal Dakpituduhake marang kowe. ³Manggona ing tanah iki, Aku bakal nunggil karo kowe lan mberkahi kowe, awit kabeh tanah iki bakal Dakparingake marang kowe lan turunmu, sarta Aku bakal netepi sumpah kang wis Daksumpahake marang Abraham, bapakmu. ⁴Aku bakal ngakehake turunmu kaya lintang-lintang ing langit lan bakal maringake kabeh tanah iki marang turunmu, sarta lantaran turunmu kabeh bangsa ing bumi bakal padha binerkahan, ⁵amarga Abraham wis ngestokake swaraKu lan netepi dhawuhKu, pepakonKu, pranatanKu lan angger-anggerKu.”

⁶Mulane Iskak manggon ing Gerar. ⁷Wong-wong ing kono padha takon bab bojone, banjur Iskak mangsuli: “Dheweke iku adhiku.” Iskak wedi ngaku “bojoku,” awit batine, “Wong-wong ing kene bisa mateni aku marga Ribkah, awit dheweke ayu rupane.” ⁸Bareng Iskak wis suwe ana ing kono, Abimelekh, raja wong Filisti, nginguk saka jendhela lan weruh Iskak lagi ngarih-arih Ribkah, bojone. ⁹Mulane Abimelekh nimbali Iskak lan ngucap: “Nyata yen dheweke iku bojomu! Kena ngapa kowe kandha, ‘Dheweke iku adhiku’?” Iskak mangsuli: “Amarga aku mikir, bokmanawa aku bakal mati marga dheweke.”

¹⁰Abimelekh ngucap: “Kokapakake aku kabeh iki? Gampang bae ana wong siji saka rakyat kang bisa turu karo bojomu, satemah kowe ndadekake aku kabeh padha kaluputan.” ¹¹Abimelekh banjur dhawuh marang rakyat kabeh: “Sapa kang ndemek wong iki utawa bojone, mesthi bakal diukum pati.”

¹²Iskak nyebar wiji ing tanah kono lan ing taun iku ngundhuh asile tikel satus, amarga Rama kita mberkahi dheweke. ¹³Wong mau saya sugih, terus-terusan saya sugih, nganti dadi wong kang sugih banget. ¹⁴Dheweke duwe pepanthan wedhus lan sapi sarta abdi akeh, satemah wong Filisti padha meri marang dheweke. ¹⁵Wong Filisti wis padha ngurugi kabeh sumur kang digawe dening para abdine bapakne ing jamane Abraham, bapakne. ¹⁶Abimelekh ngucap marang Iskak: “Lungaa saka panggonanku kene, awit kowe wis dadi luwih kuwat ngungkuli aku kabeh.”

¹⁷Mulane Iskak lunga saka kono lan masang kemah ing Lebak Gerar, banjur manggon ing kono. ¹⁸Iskak ndhudhuk maneh sumur-sumur banyu kang wis digawe ing jamane Abraham, bapakne, kang wis diurugi dening wong Filisti sawise Abraham mati, lan sumur-sumur mau dijenengake kaya jeneng kang wis diwenehake dening bapakne. ¹⁹Nanging bareng para abdine Iskak ndhudhuk ing lebak kono lan nemu sumber banyu urip ing kono, ²⁰para pangon ing Gerar padha padu karo para pangone Iskak, tembunge: “Banyu iki duwek kita.” Mulane sumur mau dijenengake Esek, awit wong-wong mau padha padu karo dheweke. ^a a v20 Jeneng Esek tegese ‘padu’. ²¹Banjur padha ndhudhuk sumur liyane, lan iku uga dadi jalaran padudon, mulane dijenengake Sitnah. ^b b v21 Jeneng Sitnah tegese ‘mungsuhan’. ²²Saka kono dheweke pindhah lan ndhudhuk sumur liyane maneh; sumur iki ora dadi jalaran padudon, mulane dijenengake Rehobot, kanthi kandha: “Saiki Rama kita wis njembarake papan kanggo kita; kita bakal padha subur ing tanah iki.” ^c c v22 Jeneng Rehobot tegese ‘papan jembar’ utawa ‘panggonan amba’.

²³Saka kono Iskak minggah menyang Berseba.

²⁴Ing bengi iku Rama kita ngatingal marang Iskak lan ngandika: “Aku iki Allahe Abraham, bapakmu. Aja wedi, awit Aku nunggil karo kowe. Aku bakal mberkahi kowe lan ngakehake turunmu, marga saka Abraham, abdiKu.”

²⁵Ing kono Iskak banjur yasa misbyah lan nyebut asmane Rama kita, masang kemahe, sarta para abdine Iskak padha ndhudhuk sumur ing kono.

²⁶Abimelekh teka saka Gerar marani Iskak, karo Ahuzat, penasehate, lan Pikhol, panglimane wadya-balane. ²⁷Iskak ngucap marang wong-wong mau: “Yagene kowe padha teka marani aku, mangka kowe padha sengit marang aku lan ngusir aku saka panggonanmu?”

²⁸Wong-wong mau padha mangsuli: “Aku wis padha weruh kanthi cetha, yen Gusti Allah nunggil karo kowe, mulane aku padha ngucap, ‘Becike ana sumpah ing antarane kita — ing antaramu lan aku kabeh — lan kita padha gawe prajanjian karo kowe, ²⁹yaiku kowe ora bakal nandukake piala marang aku kabeh — kaya dene aku ora padha nggepok kowe, nanging mung gawe becik marang kowe — sarta wis ngeterake kowe lunga kanthi tentrem. Saiki kowe wong kang diberkahi dening Gusti Allah.’”

³⁰Mulane Iskak gawe bujana kanggo wong-wong mau, banjur padha mangan lan ngombe. ³¹Esuke umun-umun wong-wong mau padha sumpah-sumpahan; Iskak banjur ngeterake lungane, lan padha lunga saka panggonane Iskak kanthi tentrem. ³²Ing dina iku para abdine Iskak padha teka lan ngaturi weruh bab sumur kang wis padha didhudhuk, ature: “Kula sampun manggih toya!” ³³Mulane sumur mau dijenengake Syeba; mulane jeneng kutha iku Berseba nganti saiki. ^d d v33 Syeba tegese ‘sumpah’; Berseba tegese ‘sumure sumpah’.

³⁴Bareng umur patang puluh taun, Esap ngrabeni Yudit, anake Beeri wong Het, lan Basmat, anake Elon wong Het. ³⁵Wong wadon loro mau padha dadi jalaran prihatine ati Iskak lan Ribkah.