Obietnica odnowiona Izaakowi
Wraca głód, a Izaak powtarza kłamstwo swojego ojca o żonie i zostaje przyłapany. Bogaci się, bo nasz Ojciec mu błogosławi, a jego studnie są zagarniane jedna po drugiej, aż kopie tam, gdzie nikt się z nim nie spiera. Wtedy król, który mu zazdrościł, przychodzi prosić o przymierze.
26 1A nastał głód w tej ziemi, oprócz wcześniejszego głodu, który był za dni Abrahama. Poszedł więc Izaak do Abimeleka, króla Filistynów, do Geraru.
2Nasz Ojciec ukazał mu się i powiedział: „Nie zstępuj do Egiptu; zamieszkaj w ziemi, którą ci wskażę. 3Pozostań w tej ziemi, a ja będę z tobą i będę cię błogosławił, bo tobie i twojemu potomstwu dam wszystkie te ziemie i dochowam przysięgi, którą złożyłem Abrahamowi, twojemu ojcu. 4Rozmnożę twoje potomstwo jak gwiazdy na niebie i dam twojemu potomstwu wszystkie te ziemie, a w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi, 5ponieważ Abraham był posłuszny mojemu głosowi i strzegł tego, co mu powierzyłem — moich przykazań, moich ustaw i moich praw”.
6Zamieszkał więc Izaak w Gerarze. 7Miejscowi mężczyźni pytali o jego żonę, a on odpowiedział: „To moja siostra” — bał się bowiem powiedzieć „moja żona”, myśląc: „Tutejsi mężczyźni zabiliby mnie z powodu Rebeki, bo jest piękna”. 8Gdy Izaak był tam już długo, Abimelek, król Filistynów, spojrzał w dół przez okno i zobaczył Izaaka pieszczącego swoją żonę Rebekę. 9Wezwał więc Abimelek Izaaka i powiedział: „Przecież ona jest twoją żoną! Jak mogłeś powiedzieć: «To moja siostra»?” Izaak odpowiedział mu: „Bo myślałem, że mógłbym z jej powodu umrzeć”.
10Abimelek powiedział: „Cóż nam uczyniłeś? Ktoś z ludu mógłby z łatwością położyć się z twoją żoną, a ty sprowadziłbyś na nas winę”. 11Abimelek rozkazał całemu ludowi: „Kto dotknie tego człowieka lub jego żony, z pewnością poniesie śmierć”.
12Izaak siał w tej ziemi i zebrał w tym roku stokrotny plon, bo nasz Ojciec mu błogosławił. 13Człowiek ten wzbogacił się i coraz bardziej się bogacił, aż stał się bardzo zamożny. 14Miał trzody owiec i stada bydła oraz liczną służbę, tak że Filistyni mu zazdrościli. 15Filistyni zasypali wszystkie studnie, które słudzy jego ojca wykopali za dni jego ojca Abrahama. 16Abimelek powiedział do Izaaka: „Odejdź od nas — stałeś się o wiele potężniejszy niż my”.
17Odszedł więc Izaak stamtąd i rozbił obóz w dolinie Geraru, i tam zamieszkał. 18Izaak na nowo wykopał studnie wody, które wykopano za dni jego ojca Abrahama, a które Filistyni zatkali po śmierci Abrahama, i nazwał je tymi samymi imionami, jakimi nazwał je jego ojciec. 19A gdy słudzy Izaaka kopali w dolinie i znaleźli tam studnię ze świeżą, źródlaną wodą, 20pasterze z Geraru spierali się z pasterzami Izaaka, mówiąc: „Ta woda jest nasza”. Nazwał więc tę studnię Esek, bo spierali się z nim. a a v20 Imię Esek znaczy „spór”. 21Potem wykopali inną studnię, ale i o nią się kłócili, więc nazwał ją Sitna. b b v21 Imię Sitna znaczy „sprzeciw”. 22Stamtąd przeniósł się i wykopał jeszcze inną studnię; o nią już się nie kłócili, więc nazwał ją Rechobot, mówiąc: „Teraz nasz Ojciec dał nam przestrzeń i będziemy się rozmnażać w tej ziemi”. c c v22 Imię Rechobot znaczy „przestrzeń” lub „szerokie miejsca”.
23Stamtąd wyruszył do Beer-Szeby.
24Tej nocy nasz Ojciec ukazał mu się i powiedział: „Jestem Bogiem twojego ojca Abrahama. Nie bój się, bo jestem z tobą. Będę ci błogosławił i rozmnożę twoje potomstwo ze względu na mojego sługę Abrahama”.
25Tam zbudował ołtarz i wzywał imienia naszego Ojca, rozbił swój namiot, a słudzy Izaaka wykopali tam studnię.
26Abimelek przyszedł do niego z Geraru z Achuzzatem, swoim doradcą, i z Pikolem, dowódcą swojego wojska. 27Izaak powiedział do nich: „Dlaczego przychodzicie do mnie, skoro mnie znienawidziliście i odprawiliście od siebie?”
28Odpowiedzieli: „Wyraźnie widzieliśmy, że Bóg był z tobą, dlatego powiedzieliśmy: «Niech będzie przysięga między nami — między tobą a nami — i zawrzyjmy z tobą przymierze, 29że nie uczynisz nam nic złego — tak jak my nie tknęliśmy ciebie, lecz czyniliśmy ci tylko dobro — i odprawiliśmy cię w pokoju. Ty teraz jesteś błogosławiony przez Boga»”.
30Izaak wyprawił im więc ucztę i jedli, i pili. 31Wczesnym rankiem następnego dnia złożyli sobie nawzajem przysięgę; Izaak ich odprawił, a oni odeszli od niego w pokoju. 32Tego dnia przyszli słudzy Izaaka i opowiedzieli mu o studni, którą wykopali, i powiedzieli: „Znaleźliśmy wodę!” 33Nazwał ją więc Szibea; dlatego miasto to aż do dziś nosi nazwę Beer-Szeba. d d v33 Szibea znaczy „przysięga”; Beer-Szeba znaczy „studnia przysięgi”.
34W wieku czterdziestu lat Ezaw pojął za żonę Judytę, córkę Beeriego Chetyty, oraz Basmat, córkę Elona Chetyty. 35A one były przyczyną zgryzoty dla Izaaka i Rebeki.