Księga Rodzaju 25

25 ¹Abraham pojął za żonę inną kobietę, która miała na imię Ketura. ²Urodziła mu ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. ³Jokszan zrodził Szebę i Dedana. Synami Dedana byli Aszszuryci, Letuszyci i Leummici. ⁴Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa — wszyscy ci byli synami Ketury. ⁵Abraham oddał Izaakowi wszystko, co miał. ⁶Synom swoich nałożnic dał Abraham podarunki i jeszcze za swego życia wyprawił ich od swego syna Izaaka na wschód, do krainy wschodniej.

⁷Abraham żył w sumie sto siedemdziesiąt pięć lat. ⁸Abraham wydał ostatnie tchnienie i umarł w szczęśliwej starości, sędziwy i syty lat, i został przyłączony do swego ludu. ⁹Jego synowie, Izaak i Ismael, pochowali go w jaskini Makpela, na polu Efrona, syna Sochara Chetyty, w pobliżu Mamre. ¹⁰Na polu, które Abraham kupił od Chetytów. Tam pochowano Abrahama i Sarę, jego żonę. ¹¹Po śmierci Abrahama nasz Ojciec błogosławił jego synowi Izaakowi. A Izaak zamieszkał w pobliżu Beer-Lachaj-Roj.

Potomkowie Ismaela

¹²Oto rodowód Ismaela, syna Abrahama, którego urodziła Abrahamowi Hagar Egipcjanka, służąca Sary. ¹³A oto imiona synów Ismaela, imię po imieniu, według kolejności ich urodzenia: Nebajot, pierworodny Ismaela, potem Kedar, Adbeel, Mibsam, ¹⁴Miszma, Duma, Massa, ¹⁵Hadad, Tema, Jetur, Nafisz i Kedma. ¹⁶To są synowie Ismaela i to są ich imiona, według ich osiedli i obozowisk — dwunastu książąt według ich plemion. ¹⁷Ismael żył sto trzydzieści siedem lat, potem wydał ostatnie tchnienie i umarł, i został przyłączony do swego ludu. ¹⁸Mieszkali od Chawili aż do Szur, które leży na wschód od Egiptu, w stronę Asyrii. A Ismael żył we wrogości wobec wszystkich swoich krewnych.

Ród Izaaka

¹⁹A oto rodowód Izaaka, syna Abrahama: Abraham zrodził Izaaka. ²⁰Izaak miał czterdzieści lat, gdy pojął za żonę Rebekę, córkę Betuela Aramejczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana Aramejczyka. ^a a v20 Paddan-Aram to wyżynna równina Aramu w Mezopotamii, ojczyzna rodziny Rebeki. ²¹Izaak modlił się do naszego Ojca za swoją żonę, gdyż była niepłodna; a nasz Ojciec wysłuchał go i jego żona Rebeka poczęła. ²²A gdy dzieci szamotały się w jej łonie, powiedziała: „Jeśli tak się dzieje, to czemu mnie to spotyka?” Poszła więc zapytać naszego Ojca.

²³A nasz Ojciec odpowiedział jej: „Dwa narody są w twoim łonie; dwa ludy wyjdą z twego wnętrza i rozdzielą się: jeden będzie silniejszy od drugiego, a starszy będzie służył młodszemu.”

²⁴Gdy nadszedł czas jej porodu, okazało się, że w jej łonie są bliźnięta! ²⁵Pierwszy wyszedł czerwony, cały jakby w kosmatym płaszczu; nazwano go więc Ezaw. ²⁶Potem wyszedł jego brat, a jego ręka trzymała Ezawa za piętę; nazwano go więc Jakub. Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy ich urodziła. ^b b v26 Imię Jakub znaczy „chwyta za piętę” — a więc „podstępnie wypiera” lub „oszukuje”, jak pokaże jego historia.

²⁷Chłopcy dorośli. Ezaw stał się zręcznym myśliwym, człowiekiem pól; Jakub zaś był spokojny i mieszkał w namiotach.

Jakub i Ezaw

²⁸Izaak miłował Ezawa, bo smakowała mu dziczyzna, a Rebeka miłowała Jakuba. ²⁹Pewnego razu Jakub gotował potrawę, gdy Ezaw wrócił z pola wyczerpany. ³⁰Ezaw powiedział do Jakuba: „Pozwól mi pożreć trochę tej czerwonej potrawy, bo jestem wyczerpany!” Dlatego nazwano go Edom. ^c c v30 Edom znaczy „czerwony” — nazwany tak od czerwonej potrawy, za którą Ezaw oddał swoje pierworodztwo.

³¹Jakub powiedział: „Sprzedaj mi teraz swoje pierworodztwo.” ^d d v31 Pierworodztwo dawało pierworodnemu podwójny udział w dziedzictwie oraz przewodnictwo nad rodziną.

³²Ezaw powiedział: „Oto jestem bliski śmierci; na cóż mi pierworodztwo?”

³³Jakub powiedział: „Najpierw mi przysięgnij.” Przysiągł mu więc i sprzedał Jakubowi swoje pierworodztwo.

³⁴Jakub dał Ezawowi chleb i potrawę z soczewicy; a on jadł i pił, wstał i odszedł. Tak Ezaw wzgardził swoim pierworodztwem.