Destpêbûn 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Îbrahîm jineke din a bi navê Qetûra anî. ²Wê ji wî re Zîmran, Yoqşan, Medan, Mîdyan, Yîşbaq û Şûah anîn. ³Yoqşan bû bavê Şeva û Dedan. Kurên Dedan Aşûrî, Letûşî û Leûmî bûn. ⁴Kurên Mîdyan: Êfa, Êfer, Henox, Avîda û Êldae. Ev hemû kurên Qetûrayê bûn. ⁵Îbrahîm her tiştê xwe da Îshaq. ⁶Îbrahîm diyarî dan kurên cariyeyên xwe û hê ku ew sax bû, ew ji ba kurê xwe Îshaq dûr, ber bi rojhilat ve şandin welatê rojhilat.

⁷Îbrahîm bi tevahî sed û heftê û pênc sal jiya. ⁸Îbrahîm ruhê xwe da û di kalbûneke xweş de, kalekî ji salan têrbûyî mir û gihîşt pêşiyên xwe. ⁹Îshaq û Îsmaêl, kurên wî, ew di şikefta Maxpêlayê de veşart, ku di zeviya Efronê kurê Soharê Hîtîtî de, nêzîkî Mamreyê ye. ¹⁰Ew zeviya ku Îbrahîm ji Hîtîtiyan kirîbû. Îbrahîm li wir, li ba Saraya jina xwe hat veşartin. ¹¹Piştî mirina Îbrahîm, Bavê me kurê wî Îshaq pîroz kir. Û Îshaq nêzîkî Beêr-Lahay-Royiyê bi cih bû.

Binemala Îsmaêl

¹²Ev e qeyda binemala Îsmaêlê kurê Îbrahîm, yê ku Hacera Misrî, cariyeya Sarayê, ji Îbrahîm re anîbû. ¹³Li gorî jidayîkbûna wan, navên kurên Îsmaêl bi navên wan ev in: Nevayotê nixuriyê Îsmaêl, paşê Qêdar, Adbeêl, Mîbsam, ¹⁴Mîşma, Dûma, Massa, ¹⁵Hadad, Têma, Yetûr, Nafîş û Qedma. ¹⁶Ev kurên Îsmaêl in û li gorî gund û warên wan navên wan ev in: diwanzdeh mîr li gorî eşîrên xwe. ¹⁷Îsmaêl sed û sî û heft sal jiya, piştre ruhê xwe da, mir û gihîşt pêşiyên xwe. ¹⁸Ew ji Hawîlayê heta Şûrê ku dikeve rojhilatê Misrê, ber bi Aşûrê ve, bi cih bûn. Îsmaêl bi hemû mirovên xwe re bi dijminatî jiya.

Binemala Îshaq

¹⁹Ev e qeyda binemala Îshaqê kurê Îbrahîm: Îbrahîm bû bavê Îshaq. ²⁰Gava Îshaq Rebeqaya keça Betûêlê Aramî yê ji Paddan-Aramê, xwişka Lavanê Aramî, anî, ew çil salî bû. ^a a v20 Paddan-Aram deşta bilind a Aramê ya li Mezopotamyayê bû, welatê malbata Rebeqayê. ²¹Îshaq ji bo jina xwe ji Bavê me lava kir, çimkî ew kordunde bû; Bavê me lava wî qebûl kir û jina wî Rebeqa bi zaro ma. ²²Lê zarok di zikê wê de li hev diketin. Wê got: “Heke wisa ye, çima ev tişt bi min tê?” Loma ew çû ku ji Bavê me bipirse.

²³Û Bavê me jê re got: “Du milet di zikê te de ne; du gelên ji hundirê te wê ji hev bên veqetandin: yek wê ji yê din xurtir be û yê mezin wê ji yê biçûk re xulamiyê bike.”

²⁴Gava dema zarokanîna wê hat, di zikê wê de cêwî hebûn! ²⁵Yê pêşî sor derket, hemû bedena wî wekî kincekî bipirç bû; loma wan navê wî Esaw danî. ²⁶Paşê birayê wî derket, pehniya Esaw di destê wî de bû; ji ber vê yekê navê Aqûb lê kirin. Dema ku ew ji wê bûn, temenê Îshaq şêst sal bû. ^b b v26 Navê Aqûb tê wateya “pehniyê digire” — û bi vî awayî “cihê yekî digire” an “dixapîne”, wekî ku çîroka wî wê nîşan bide.

²⁷Kurik gihîştin xortaniyê. Esaw bû nêçîrvanekî jêhatî, mirovekî çolê; lê Aqûb zilamekî hêmin bû, di nav konan de dijiya.

Aqûb û Esaw

²⁸Îshaq ji Esaw hez dikir, çimkî goştê nêçîrê bi dilê wî bû; lê Rebeqayê ji Aqûb hez dikir. ²⁹Gava Esaw ji çolê hat, Aqûb şorbe çêdikir; Esaw gelekî birçî bû. ³⁰Esaw ji Aqûb re got: “Bihêle ez vê şorbe, vê ya sor, hema daqurtînim, ez gelekî birçî me!” Loma navê wî Edom hat danîn. ^c c v30 Edom tê wateya “sor” — ev nav ji ber şorbeya sor a ku Esaw mafê xwe yê nixurîtiyê pê guhert lê hat kirin.

³¹Aqûb got: “Niha mafê xwe yê nixurîtiyê bifiroşe min.” ^d d v31 Mafê nixurîtiyê du qat para mîrasê û serekiya malbatê dida nixurî.

³²Esaw got: “Va ye, ez li ber mirinê me; mafê nixurîtiyê wê çi feydeyê bide min?”

³³Aqûb got: “Pêşî ji min re sond bixwe.” Loma wî jê re sond xwar û mafê xwe yê nixurîtiyê firot Aqûb.

³⁴Aqûb nan û şorbe, ya ji nîskan, da Esaw; wî xwar, vexwar, rabû û çû. Bi vî awayî Esaw mafê xwe yê nixurîtiyê kêm dît.