Kajadian 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Harita aya kalaparan di eta tanah, lian ti kalaparan nu samemehna dina jaman Ibrahim. Ku sabab kitu Ishak indit ka Gerar, ka Abimelek raja urang Pelisti.

²Rama urang nembongan ka anjeunna, saur-Na, “Ulah turun ka Mesir; cicingan tanah nu bakal dituduhkeun ku Kami ka maneh. ³Maneh kudu cicing di ieu tanah, sarta Kami bakal nyarengan maneh jeung ngaberkahan maneh, karana sakabeh tanah ieu rek dipaparinkeun ku Kami ka maneh jeung ka turunan maneh, sarta Kami rek ngalaksanakeun sumpah anu geus diikrarkeun ku Kami ka Ibrahim, ama maneh. ⁴Kami rek ngalobakeun turunan maneh lir bentang di langit sarta rek maparinkeun sakabeh tanah ieu ka turunan maneh, jeung ku jalan turunan maneh sakabeh bangsa di bumi bakal diberkahan, ⁵karana Ibrahim geus nurut kana soara Kami sarta geus nyekel amanat Kami, parentah-parentah Kami, katangtuan-katangtuan Kami, jeung hukum-hukum Kami.”

⁶Ku kituna Ishak cicing di Gerar. ⁷Jalma-jalma di dinya naranya ngeunaan garwana, tuluy anjeunna ngajawab, “Manehna dulur kuring”—teu wani nyebut “pamajikan kuring”, lantaran mikir, “Jelema-jelema di dieu bakal maehan kuring ngarebut Rebeka, sabab manehna geulis.” ⁸Sanggeus Ishak lila cicing di dinya, Abimelek raja urang Pelisti ngelik ti jandela tuluy nenjo Ishak keur eleus-asih jeung Rebeka garwana. ⁹Ku kituna Abimelek nyaur Ishak, pokna, “Geus tangtu eta teh garwa anjeun! Naha anjeun bet ngomong, ‘Manehna dulur kuring’?” Waler Ishak ka anjeunna, “Margi abdi ngaraos bisi tiwas ku margi manehna.”

¹⁰Saur Abimelek, “Naon nu geus dipigawe ku anjeun ka kami? Bisa bae aya salah saurang ti rahayat anu ngagauli garwa anjeun, nepi ka anjeun ngadatangkeun dosa ka kami.” ¹¹Tuluy Abimelek marentah ka sakabeh rahayat, “Sing saha anu ngaganggu ieu jelema atawa pamajikanana, tangtu bakal dipaehan.”

¹²Ishak melak pepelakan di eta tanah, sarta dina taun eta ngala hasilna saratus tikel lobana, karana diberkahan ku Rama urang. ¹³Eta jelema beuki beunghar, terus-terusan tambah beunghar nepi ka jadi beunghar pisan. ¹⁴Anjeunna boga ingon-ingon domba jeung sapi sarta gandek anu loba, nepi ka urang Pelisti timburuan ka anjeunna. ¹⁵Sakabeh sumur anu digali ku gandek-gandek Ibrahim, ama anjeunna, dina jaman Ibrahim, geus diurugan ku urang Pelisti. ¹⁶Abimelek ngomong ka Ishak, “Geura tinggalkeun kami—anjeun geus jadi leuwih kuat ti batan kami.”

¹⁷Ku kituna Ishak ninggalkeun eta tempat tuluy masang kemah di Lebak Gerar, sarta cicing di dinya. ¹⁸Ishak ngali deui sumur-sumur cai anu digali dina jaman Ibrahim, ama anjeunna, anu diurugan ku urang Pelisti sanggeus Ibrahim pupus, tuluy dingaranan deui saperti ngaran-ngaran anu geus dibikeun ku amana. ¹⁹Tapi waktu gandek-gandek Ishak ngali di lebak tea, kapanggih di dinya aya sumur cai hirup anu seger, ²⁰para pangangon ti Gerar pasea jeung para pangangon Ishak, pokna, “Ieu cai mah boga kami.” Eta sumur dingaranan Esek ku anjeunna, sabab maranehna pasea jeung anjeunna. ^a a v20 Ngaran Esek hartina “pasea”. ²¹Tuluy maranehna ngali deui sumur sejen, tapi eta ge jadi pasualan, nu matak ku anjeunna dingaranan Sitna. ^b b v21 Ngaran Sitna hartina “permusuhan”. ²²Ti dinya anjeunna pindah tuluy ngali sumur sejen; eta mah henteu jadi pasualan, nu matak dingaranan Rehobot, saurna, “Ayeuna urang geus dijembaran tempat ku Rama urang; urang bakal mekar di ieu tanah.” ^c c v22 Ngaran Rehobot hartina “tempat anu lega” atawa “tempat laluasa”.

²³Ti dinya anjeunna angkat ka Bersyeba.

²⁴Peutingna Rama urang nembongan ka anjeunna sarta ngandika, “Kami teh Allah anu disembah ku Ibrahim, ama maneh. Ulah sieun, sabab Kami nyarengan maneh. Kami rek ngaberkahan maneh jeung ngalobakeun turunan maneh, demi Ibrahim kawula Kami.”

²⁵Di dinya anjeunna nyieun hiji altar tuluy nyambat asma Rama urang, masang kemahna, sarta di dinya gandek-gandek Ishak ngali sumur.

²⁶Abimelek datang ka anjeunna ti Gerar jeung Ahuzat panasehatna sarta Pikol kapala baladna. ²⁷Waler Ishak ka maranehna, “Ku naon aranjeun daratang ka kuring, padahal aranjeun mikaijid ka kuring sarta geus ngusir kuring ti aranjeun?”

²⁸Tembal maranehna, “Kami geus tetela nenjo yen Allah nyarengan anjeun, nu matak kami ngomong, ‘Sing aya sumpah antara urang—antara anjeun jeung kami—sarta hayu urang nyieun perjangjian jeung anjeun, ²⁹yen anjeun moal nyilakakeun kami—saperti kami oge tara ngaganggu ka anjeun tapi ngan nyieun kahadean—sarta geus ngajurung anjeun indit kalawan salamet. Ayeuna anjeun diberkahan ku Allah.’”

³⁰Ku kituna Ishak nyieun pesta pikeun maranehna, tuluy maranehna dalahar jeung nginum. ³¹Isukna isuk-isuk keneh maranehna silih sumpah; Ishak ngajurung maranehna indit, tuluy maranehna arindit ninggalkeun anjeunna kalawan salamet. ³²Dina poe eta gandek-gandek Ishak daratang ngabejaan ngeunaan sumur anu digali ku maranehna, pokna, “Kami manggih cai!” ³³Ku anjeunna eta sumur dingaranan Syeba; ku sabab eta ngaran kota tea Bersyeba nepi ka kiwari. ^d d v33 Syeba hartina ‘sumpah’; Bersyeba hartina ‘sumur sumpah’.

³⁴Dina umur opat puluh taun, Esau kawin ka Yudit anak Beeri urang Het, jeung ka Basmat anak Elon urang Het. ³⁵Ari maranehna jadi matak nalangsa hate Ishak jeung Rebeka.