ଆଦି ପୁସ୍ତକ 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹ଅବ୍ରହାମ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଗତବୟସ୍କ ହୋଇଥିଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସର୍ବବିଷୟରେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିଲେ। ²ଅବ୍ରହାମ ଆପଣା ଗୃହର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଯେ ଥିଲା, ସେହି ଆପଣା ପ୍ରାଚୀନ ଦାସକୁ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଜଙ୍ଘ ତଳେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଦିଅ, ^a a v2 ଜଙ୍ଘ ତଳେ ହସ୍ତ ରଖିବା ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଗୋଟିଏ ଗମ୍ଭୀର, ଦୃଢ଼ ଶପଥ ଦୃଢ଼ କରିବାର ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ³ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରାଇବି ଯେ, ମୁଁ ଯେଉଁ କିଣାନୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଅଛି, ସେମାନଙ୍କ କନ୍ୟାଗଣ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରିବ ନାହିଁ; ⁴ମାତ୍ର ମୋʼ ସ୍ଵଦେଶକୁ ଓ ମୋʼ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୋʼ ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକ ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଆଣିବ।”

⁵ତହିଁରେ ସେହି ଦାସ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, “ଯଦି ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଏହି ଦେଶକୁ ଆସିବାକୁ ସମ୍ମତ ନ ହୁଏ, ତେବେ ଆପଣ ଯେଉଁ ଦେଶରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ, ସେହି ଦେଶକୁ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କʼଣ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ନେଇଯିବି?”

⁶ଅବ୍ରହାମ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ସାବଧାନ, ମୋʼ ପୁତ୍ରକୁ ସେଠାକୁ ପୁନର୍ବାର ନେଇ ଯାʼ ନାହିଁ। ⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗର ପିତା, ଯେ ମୋତେ ମୋʼ ପିତୃଗୃହରୁ ଓ ମୋʼ ଜନ୍ମଭୂମିରୁ ଆଣିଲେ ଓ ମୋʼ ସହିତ କଥା କହି ‘ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ବଂଶକୁ ଏହି ଦେଶ ଦେବା’ ବୋଲି ମୋʼ ନିକଟରେ ଶପଥ କଲେ, ସେ ଆପଣା ଦୂତଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ଆଗରେ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ସେଠାରୁ ମୋʼ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଆଣିବ। ⁸ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ଆସିବାକୁ ସମ୍ମତ ନ ହୁଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଏହି ଶପଥରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; କେବଳ ମୋʼ ପୁତ୍ରକୁ ସେଠାକୁ ପୁନର୍ବାର ନେଇ ଯାʼ ନାହିଁ।”

⁹ତହିଁରେ ସେହି ଦାସ ଆପଣା ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଜଙ୍ଘ ତଳେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଦେଇ ଏହି ବିଷୟରେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଶପଥ କଲା। ¹⁰ପୁଣି ସେହି ଦାସ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଓଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦଶ ଓଟ ନେଲା ଓ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟସବୁ ହସ୍ତରେ ନେଇ ଉଠି ଅରାମନହରୟିମ ଦେଶସ୍ଥିତ ନାହୋରର ନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲା। ^b b v10 ଅରାମନହରୟିମର ଅର୍ଥ “ଦୁଇ ନଦୀର ଅରାମ” — ଉତ୍ତର ମେସୋପଟାମିଆର ଗୋଟିଏ ଅଞ୍ଚଳ, ଯେଉଁଠାରେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଜ୍ଞାତିମାନେ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରୁଥିଲେ। ¹¹ଆଉ ଯେଉଁ ସମୟରେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ଜଳ କାଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ସେ ନଗର ବାହାରେ ଜଳକୂପ ନିକଟରେ ଓଟମାନଙ୍କୁ ଆଣ୍ଠୁମାଡ଼ି ବସାଇଲା। ¹²ତହୁଁ ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପିତା, ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆଜି ମୋତେ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କର ଓ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣା ଦୟା ପ୍ରକାଶ କର। ¹³ଦେଖ, ମୁଁ ଏହି ଜଳ ନିର୍ଝର ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ନଗରନିବାସୀ ଲୋକମାନଙ୍କ କନ୍ୟାଗଣ ଜଳ କାଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରି ଆସୁଅଛନ୍ତି। ¹⁴ଏଣୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଯୁବତୀକୁ ‘ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୁଁ ଯେପରି ପାନ କରିବି, ଏଥିପାଇଁ ଆପଣା କଳସ ଡେରି ଦିଅ’ ବୋଲି କହିବି, ଆଉ ଯେ ‘ପାନ କର, ପୁଣି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଓଟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ପିଆଇବି’ ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେବ, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ଇସ୍‌ହାକ ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଅଛ ବୋଲି ସେହି ଯୁବତୀ ହେଉ। ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ପ୍ରକାଶ କରିଅଛ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣିବି।”

¹⁵ପୁଣି ତାହାର କଥା ସମାପ୍ତ ନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଦେଖ, ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଭ୍ରାତା ନାହୋରର ଭାର୍ଯ୍ୟା ମିଲ୍‌କାର ପୁତ୍ର ବଥୂୟେଲର କନ୍ୟା ରିବିକା ଆପଣା ସ୍କନ୍ଧରେ କଳସ ଘେନି ବାହାରି ଆସିଲା। ¹⁶ସେହି ଯୁବତୀ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ, ପୁଣି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଯାହାକୁ ଜାଣି ନ ଥିଲା, ଏପରି ଗୋଟିଏ କୁମାରୀ ଥିଲା। ସେ ନିର୍ଝର ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ କଳସ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଉପରକୁ ଉଠିଆସିଲା। ¹⁷ସେତେବେଳେ ସେହି ଦାସ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ କହିଲା, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭ କଳସରୁ ମୋତେ ଅଳ୍ପ ଜଳ ପାନ କରିବାକୁ ଦିଅ।”

¹⁸ତହିଁରେ ସେ କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ପାନ କର।” ପୁଣି ସେ ଶୀଘ୍ର ଆପଣା ସ୍କନ୍ଧରୁ କଳସ ଓହ୍ଲାଇ ତାହାକୁ ପାନ କରାଇଲା। ¹⁹ଆଉ ତାହାକୁ ପାନ କରାଇ ସାରିଲା ଉତ୍ତାରେ ସେ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭ ଓଟମାନେ ପାନ କରି ନ ସାରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଜଳ କାଢ଼ିବି।” ²⁰ତହୁଁ ସେ ଶୀଘ୍ର ଆପଣା କଳସ କୁଣ୍ଡରେ ଢାଳି ପୁନର୍ବାର କୂପ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଜଳ କାଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ଓଟ ନିମନ୍ତେ ଜଳ କାଢ଼ିଲା।

²¹ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ଯାତ୍ରା କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କଲେ କି ନାହିଁ, ଏହା ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ନୀରବ ହୋଇ ତାହା ପ୍ରତି ଏକଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁ ରହିଲା। ²²ପୁଣି ଓଟମାନେ ପାନ କରି ସାରିଲା ଉତ୍ତାରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅଧ ତୋଲା ପରିମିତ ଗୋଟିଏ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାସାଭୂଷଣ ଓ ତାହାର ହସ୍ତ ନିମନ୍ତେ ଦଶ ତୋଲା ପରିମିତ ଦୁଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଳା ନେଇ କହିଲା, ²³“ତୁମ୍ଭେ କାହାର କନ୍ୟା? ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋତେ କୁହ, ତୁମ୍ଭ ପିତୃଗୃହରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାତ୍ରିଯାପନ ନିମନ୍ତେ କʼଣ ସ୍ଥାନ ଅଛି?”

²⁴ସେ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମିଲ୍‌କା ନାହୋରଠାରୁ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ବଥୂୟେଲକୁ ପ୍ରସବ କଲା, ମୁଁ ତାହାର କନ୍ୟା।” ²⁵ପୁଣି ସେ ଆହୁରି କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଯଥେଷ୍ଟ ପାଳ ଓ ଦାନା ଅଛି, ଆଉ ରାତ୍ରିଯାପନ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।”

²⁶ତହିଁରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ମସ୍ତକ ନତ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆରାଧନା କଲା। ²⁷ପୁଣି ସେ କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣା ଦୟା ଓ ସତ୍ୟତା ତ୍ୟାଗ କରି ନାହାନ୍ତି। ଆଉ ମୋʼ ବିଷୟରେ, ସେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ମୋତେ ପଥ ଦେଖାଇ ଆଣିଲେ।”

²⁸ଅନନ୍ତର ସେହି ଯୁବତୀ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଆପଣା ମାତୃଗୃହର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହିସବୁ କଥା ଜଣାଇଲା। ²⁹ରିବିକାର ଲାବନ ନାମକ ଏକ ଭ୍ରାତା ଥିଲା, ପୁଣି ଲାବନ ବାହାରକୁ ନିର୍ଝର ନିକଟରେ ଥିବା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲା। ³⁰କାରଣ ଆପଣା ଭଗିନୀର ନାସାଭୂଷଣ ଓ ହସ୍ତସ୍ଥିତ ବଳା ଦେଖି, ପୁଣି “ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ ଏହା କହିଲା” ବୋଲି ଆପଣା ଭଗିନୀ ରିବିକାର କଥା ଶୁଣି ସେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ନିକଟକୁ ଗଲା; ଆଉ ଦେଖ, ସେ ନିର୍ଝର ନିକଟରେ ଓଟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା। ³¹ତହିଁରେ ସେ କହିଲା, “ହେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦପାତ୍ର, ଭିତରକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆପଣ କାହିଁକି ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛନ୍ତି? ମୁଁ ଗୃହ ଓ ଓଟମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛି।” ³²ତହୁଁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଗୃହ ଭିତରକୁ ଗଲା, ପୁଣି ଓଟମାନଙ୍କ ବୋଝ ଓହ୍ଲାଇ ଦିଆଗଲା। ଆଉ ଓଟମାନଙ୍କୁ ପାଳ ଓ ଦାନା ଦିଆଗଲା, ପୁଣି ତାହାର ଓ ତାହା ସଙ୍ଗୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇବା ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଦିଆଗଲା। ³³ଆଉ ତାହା ଆଗରେ ଭୋଜନ ପରିବେଷଣ କରାଗଲା, ମାତ୍ର ସେ କହିଲା, “ମୋʼ କଥା ନ କହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ।” ତହିଁରେ ଲାବନ କହିଲା, “କୁହ।”

³⁴ତେଣୁ ସେ କହିଲା, “ମୁଁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଦାସ। ³⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅତିଶୟ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ମହାନ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ଗୋମେଷାଦି ପଲ, ରୂପା, ସୁନା, ଦାସଦାସୀ, ଓଟ ଓ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଦେଇଅଛନ୍ତି। ³⁶ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରା ଆପଣା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରିଅଛି; ଆଉ ଅବ୍ରହାମ ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ସେହି ଇସ୍‌ହାକକୁ ଦେଇଅଛନ୍ତି। ³⁷ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଶପଥ କରାଇ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଯେଉଁ କିଣାନୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ବାସ କରୁଅଛି, ସେମାନଙ୍କ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରିବ ନାହିଁ; ³⁸ମାତ୍ର ମୋʼ ପିତୃଗୃହକୁ ଓ ମୋʼ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୋʼ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରିବ।’ ³⁹ତହିଁରେ ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲି, ‘ହୋଇପାରେ, ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଆସିବ ନାହିଁ।’ ⁴⁰ମାତ୍ର ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ ଆଚରଣ କରିଅଛି, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଦୂତଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ପ୍ରେରଣ କରିବେ ଓ ତୁମ୍ଭ ଯାତ୍ରା କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଜ୍ଞାତି ମଧ୍ୟରୁ ଓ ମୋʼ ପିତୃଗୃହ ମଧ୍ୟରୁ ମୋʼ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଆଣିବ। ⁴¹ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମୋʼ ଶପଥରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; ଆଉ ଯଦି ସେମାନେ ତାହାକୁ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେବାକୁ ଅସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଶପଥରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।’ ⁴²ଏଣୁ ଆଜି ମୁଁ ନିର୍ଝର ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ କହିଲି, ‘ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପିତା, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ମୋʼ ଯାତ୍ରା କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କର, ⁴³ତେବେ ଦେଖ, ମୁଁ ଏହି ଜଳ ନିର୍ଝର ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି; ଏଣୁ ଯେଉଁ ଯୁବତୀ ଜଳ କାଢ଼ିବାକୁ ବାହାରି ଆସିବ ଓ ମୁଁ ଯାହାକୁ କହିବି, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭ କଳସରୁ ମୋତେ ଅଳ୍ପ ଜଳ ପାନ କରିବାକୁ ଦିଅ,” ⁴⁴ଆଉ ଯେ ମୋତେ କହିବ, “ତୁମ୍ଭେ ପାନ କର, ପୁଣି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଓଟମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଜଳ କାଢ଼ିବି,” ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିବା ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଉ।’ ⁴⁵ମୁଁ ମନେ ମନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମାପ୍ତ ନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଦେଖ, ରିବିକା ଆପଣା ସ୍କନ୍ଧରେ କଳସ ଘେନି ବାହାରି ଆସି ନିର୍ଝର ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ ଜଳ କାଢ଼ିଲା। ତହିଁରେ ମୁଁ ତାହାକୁ କହିଲି, ‘ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋତେ ପାନ କରିବାକୁ ଦିଅ।’ ⁴⁶ତହିଁରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଆପଣା ସ୍କନ୍ଧରୁ କଳସ ଓହ୍ଲାଇ କହିଲା, ‘ପାନ କର, ପୁଣି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଓଟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ପିଆଇବି।’ ଏଣୁ ମୁଁ ପାନ କଲି, ଆଉ ସେ ଓଟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ପିଆଇଲା। ⁴⁷ତହୁଁ ମୁଁ ପଚାରିଲି, ‘ତୁମ୍ଭେ କାହାର କନ୍ୟା?’ ସେ କହିଲା, ‘ମିଲ୍‌କା ନାହୋର ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ବଥୂୟେଲକୁ ପ୍ରସବ କଲା, ମୁଁ ତାହାର କନ୍ୟା।’ ତହିଁରେ ମୁଁ ତାହା ନାକରେ ନାସାଭୂଷଣ ଓ ହସ୍ତରେ ବଳା ପିନ୍ଧାଇଲି। ⁴⁸ଆଉ ମୁଁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆରାଧନା କଲି ଓ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କଲି, ଯେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ଜ୍ଞାତିର କନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ମୋତେ ସତ୍ୟ ପଥରେ କଢ଼ାଇ ଆଣିଲେ। ⁴⁹ଏଣୁ ଏବେ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଓ ସତ୍ୟତା ବ୍ୟବହାର କରିବ, ତେବେ ମୋତେ କୁହ; ଆଉ ଯଦି ନ କରିବ, ତେବେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କୁହ, ତହିଁରେ ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣ କି ବାମ ଆଡ଼କୁ ଫେରିବି।”

⁵⁰ତହିଁରେ ଲାବନ ଓ ବଥୂୟେଲ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏ କଥା ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ହୋଇଅଛି; ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କିଛି କହିପାରୁ ନାହୁଁ। ⁵¹ଦେଖ, ରିବିକା ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି, ତାହାକୁ ଘେନି ଯାଅ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ସେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ରର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଉ।”

⁵²ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଦାସ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣନ୍ତେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୂମିରେ ପ୍ରଣାମ କଲା। ⁵³ତହୁଁ ସେହି ଦାସ ରୂପା ଓ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର ଓ ବସ୍ତ୍ର ବାହାର କରି ରିବିକାକୁ ଦେଲା, ପୁଣି ତାହାର ଭ୍ରାତା ଓ ମାତାକୁ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଲା। ⁵⁴ଆଉ ସେ ଓ ତାହା ସଙ୍ଗୀ ଲୋକମାନେ ଭୋଜନପାନ କରି ସେଠାରେ ରାତ୍ରିଯାପନ କଲେ। ଆଉ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ସେ କହିଲା, “ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋତେ ବିଦାୟ କର।”

⁵⁵ମାତ୍ର ତାହାର ଭ୍ରାତା ଓ ମାତା କହିଲେ, “ଏହି ଯୁବତୀ ଦଶ ଦିନ କିମ୍ବା କିଛି ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହୁ, ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ଯିବ।”

⁵⁶କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୋତେ ବିଳମ୍ବ କରାଅ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତ ମୋʼ ଯାତ୍ରା କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛନ୍ତି; ମୋତେ ବିଦାୟ କର, ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି।”

⁵⁷ତହିଁରେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଯୁବତୀକୁ ଡାକି ତାହା ମୁଖରୁ ଜିଜ୍ଞାସା କରୁ।” ⁵⁸ତେଣୁ ସେମାନେ ରିବିକାକୁ ଡାକି ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସଙ୍ଗରେ ଯିବ?” ସେ କହିଲା, “ମୁଁ ଯିବି।”

⁵⁹ଏଣୁ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଭଗିନୀ ରିବିକାକୁ ଓ ତାହାର ଧାତ୍ରୀକୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଦାସ ଓ ତାହା ସଙ୍ଗୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ କଲେ। ⁶⁰ଆଉ ସେମାନେ ରିବିକାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି କହିଲେ, “ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭଗିନୀ, ତୁମ୍ଭେ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଲୋକଙ୍କ ମାତା ହୁଅ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ବଂଶ ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନଗର ଦ୍ଵାର ଅଧିକାର କରୁ।” ^c c v60 ଶତ୍ରୁର ନଗର ଦ୍ଵାର ଅଧିକାର କରିବା ଅର୍ଥ ତାହାର ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିବା; ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଏହା ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ ଯେ ରିବିକାର ବଂଶ ଆପଣା ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେବ।

⁶¹ତହିଁରେ ରିବିକା ଓ ତାହାର ଦାସୀମାନେ ଉଠି ଓଟ ଉପରେ ଚଢ଼ି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। ଏଣୁ ସେହି ଦାସ ରିବିକାକୁ ଘେନି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲା।

⁶²ସେହି ସମୟରେ ଇସ୍‌ହାକ ବେର-ଲହୟ-ରୋଇରୁ ଆସିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ⁶³ପୁଣି ଇସ୍‌ହାକ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ ଉପରକୁ ଅନାନ୍ତେ, ଦେଖ, ଓଟସବୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି। ⁶⁴ଆଉ ରିବିକା ମଧ୍ୟ ଉପରକୁ ଅନାଇ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଦେଖି ଓଟ ଉପରୁ ଓହ୍ଲାଇ ପଡ଼ିଲା। ⁶⁵ପୁଣି ସେ ଦାସକୁ ପଚାରିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଆସୁଥିବା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି କିଏ?” ଦାସ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ସେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ।” ତହିଁରେ ସେ ଆପଣା ଓଢ଼଼ଣୀ ନେଇ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲା।

⁶⁶ତହୁଁ ସେହି ଦାସ ଆପଣାର କୃତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା। ⁶⁷ପୁଣି ଇସ୍‌ହାକ ତାହାକୁ ଆପଣା ମାତା ସାରାର ତମ୍ବୁ ଭିତରକୁ ଆଣି ରିବିକାକୁ ବିବାହ କଲେ, ଆଉ ସେ ତାହାକୁ ପ୍ରେମ କଲେ। ଏହିରୂପେ ଇସ୍‌ହାକ ଆପଣା ମାତାର ମୃତ୍ୟୁ ଉତ୍ତାରେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପାଇଲେ।