ကမ္ဘာဦး 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹အာဗြဟံသည် အိုမင်း၍ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လေပြီ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်လည်း အာဗြဟံအား အရာရာ၌ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ²အာဗြဟံက မိမိဥစ္စာရှိသမျှကို စီမံအုပ်ထိန်းသော မိမိ၏အသက်အကြီးဆုံးကျွန်အား “သင်၏လက်ကို ငါ့ပေါင်အောက်၌ ထားလော့၊ ^a a v2 ပေါင်အောက်၌ လက်ကိုထားခြင်းသည် တည်ကြည်ခိုင်မြဲသော ကျိန်ဆိုခြင်းကို တံဆိပ်ခတ်ရာ ရှေးထုံးဖြစ်၏။ ³ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ခမည်းတော်ကို တိုင်တည်၍ ငါသည် သင့်အား ကျိန်ဆိုစေမည်။ သင်သည် ငါနေထိုင်ရာ ခါနာန်အမျိုးသမီးတို့တွင်မှ ငါ့သားအတွက် မယားကို မယူရ၊ ⁴ငါ့ပြည်နှင့် ငါ့ဆွေမျိုးတို့ထံသို့ သွား၍ ငါ့သား ဣဇာက်အတွက် မယားကို ယူဆောင်ခဲ့လော့” ဟု ဆို၏။

⁵ကျွန်က “ထိုမိန်းမသည် ဤပြည်သို့ အကျွန်ုပ်နောက်သို့ မလိုက်လိုလျှင် အဘယ်သို့နည်း။ သခင်ထွက်ခွာခဲ့သော ပြည်သို့ သခင်၏သားကို အကျွန်ုပ်ပြန်ခေါ်ဆောင်ရပါမည်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။

⁶အာဗြဟံက “ငါ့သားကို ထိုအရပ်သို့ ပြန်မခေါ်ဆောင်မိစေရန် သတိပြုလော့။ ⁷ငါ့အဖ၏အိမ်နှင့် ငါ့ဆွေမျိုးတို့၏ပြည်မှ ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်တော်မူ၍ ငါ့အား မိန့်တော်မူလျက် ‘ဤပြည်ကို သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ငါပေးမည်’ ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ရှေ့မှ ကောင်းကင်တမန်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်မှ ငါ့သားအတွက် မယားကို သင်ယူဆောင်ရလိမ့်မည်။ ⁸သို့ရာတွင် ထိုမိန်းမသည် သင်နောက်သို့ မလိုက်လိုလျှင် ဤငါ၏ကျိန်ဆိုခြင်းမှ သင်လွတ်ငြိမ်း၏။ သို့သော် ငါ့သားကိုမူ ထိုအရပ်သို့ ပြန်မခေါ်ဆောင်နှင့်” ဟု ဆို၏။

⁹ထိုအခါ ကျွန်သည် မိမိသခင် အာဗြဟံ၏ပေါင်အောက်၌ လက်ကိုထား၍ ဤအမှုအကြောင်းကို ကျိန်ဆို၏။ ¹⁰ကျွန်သည် မိမိသခင်၏ ကုလားအုတ်ဆယ်စီးနှင့် သခင်၏ကောင်းသောဥစ္စာရှိသမျှကို ယူဆောင်၍ နာခေါ်မြို့တည်ရှိရာ အာရံနဟာရိမ်ပြည်သို့ ထွက်သွား၏။ ^b b v10 အာရံနဟာရိမ်ဆိုသည်မှာ “မြစ်နှစ်သွယ်၏အာရံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၍ အာဗြဟံ၏ဆွေမျိုးတို့ ဆက်လက်နေထိုင်ရာ မက်ဆိုပိုတေးမီးယား မြောက်ပိုင်းဒေသ ဖြစ်၏။ ¹¹မိန်းမတို့ ရေခပ်ထွက်ချိန်ဖြစ်သော ညနေအချိန်၌ မြို့ပြင် ရေတွင်းအနီးတွင် ကုလားအုတ်တို့ကို ဒူးထောက်ဝပ်စေ၏။ ¹²ထိုနောက် သူက “အကျွန်ုပ်၏သခင် အာဗြဟံ၏ ခမည်းတော်၊ ယနေ့ အကျွန်ုပ်အား အောင်မြင်ခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်၏သခင် အာဗြဟံအား ကိုယ်တော်၏ ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်ကို ပြတော်မူပါ။ ¹³ကြည့်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် ရေစမ်းအနီးတွင် ရပ်လျက်ရှိပါ၏။ မြို့သားတို့၏သမီးများသည် ရေခပ်ရန် ထွက်လာကြပါ၏။ ¹⁴‘သင်၏ရေအိုးကို ငှဲ့၍ အကျွန်ုပ်အား သောက်စေပါ’ ဟု အကျွန်ုပ်ဆိုသော၊ ထို့နောက် ‘သောက်ပါလော့၊ သင်၏ကုလားအုတ်တို့အားလည်း ရေတိုက်ပါမည်’ ဟု ပြန်ဖြေသော အမျိုးသမီးသည် ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဣဇာက်အတွက် ကိုယ်တော်ခန့်ထားတော်မူသောသူ ဖြစ်ပါစေ။ ထိုသို့ဖြင့် အကျွန်ုပ်၏သခင်အား ကိုယ်တော် ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်ကို ပြတော်မူကြောင်း အကျွန်ုပ်သိရပါလိမ့်မည်” ဟု ဆုတောင်း၏။

¹⁵သူသည် စကားမဆုံးမီ၊ အာဗြဟံ၏ညီ နာခေါ်၏မယားဖြစ်သော မိလခါ၏သား ဗေသွေလ၏သမီး ရေဗက္ကသည် ရေအိုးကို ပခုံးပေါ်တင်လျက် ထွက်လာ၏။ ¹⁶ထိုမိန်းကလေးသည် အလွန်လှ၍ အဘယ်ယောက်ျားမျှ မသိစဖူးသော အပျိုကညာ ဖြစ်၏။ သူသည် ရေစမ်းသို့ဆင်း၍ ရေအိုးကိုဖြည့်ပြီးလျှင် တက်လာ၏။ ¹⁷ကျွန်သည် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ပြေး၍ “သင်၏ရေအိုးမှ ရေအနည်းငယ်ကို အကျွန်ုပ်အား သောက်စေပါ” ဟု ဆို၏။

¹⁸ရေဗက္ကက “သခင်၊ သောက်ပါလော့” ဟုဆို၍ ရေအိုးကို ပခုံးမှ အလျင်အမြန်ချပြီးလျှင် သူ့အား သောက်စေ၏။ ¹⁹သူ့အား သောက်စေပြီးသောအခါ “သင်၏ကုလားအုတ်တို့ ဝစွာ သောက်သုံးကြသည်အထိ ၎င်းတို့အတွက်လည်း ရေခပ်ပေးပါမည်” ဟု ဆို၏။ ²⁰သူသည် ရေအိုးကို ရေသောက်ကျင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် သွန်လောင်း၍ ရေခပ်ရန် ရေတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြေးပြီးလျှင် ကုလားအုတ်အားလုံးအတွက် ရေခပ်ပေး၏။

²¹ထိုသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိခရီးကို အောင်မြင်စေတော်မူသည် မမူသည်ကို သိလိုသဖြင့် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။ ²²ကုလားအုတ်တို့ သောက်ပြီးသောအခါ ထိုသူသည် အချိန် တစ်အောင်စ၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့်ရှိသော ရွှေနှာဆွဲတစ်ကွင်းနှင့် အချိန် လေးအောင်စခန့်ရှိသော သူ၏လက်ကောက်ဝတ်အတွက် ရွှေလက်ကောက်နှစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူ၍ ²³“သင်သည် အဘယ်သူ၏သမီးနည်း။ သင်၏ဖခင်အိမ်၌ အကျွန်ုပ်တို့ ညအိပ်တည်းခိုစရာ နေရာရှိသလော၊ အကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါလော့” ဟု မေး၏။

²⁴သူက “အကျွန်ုပ်သည် မိလခါ နာခေါ်အား ဖွားမြင်သော သား ဗေသွေလ၏သမီး ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဖြေ၏။ ²⁵ထိုနောက် “အကျွန်ုပ်တို့တွင် ကောက်ရိုးနှင့် အစာလည်း များစွာရှိပါ၏။ ညအိပ်တည်းခိုစရာ နေရာလည်း ရှိပါ၏” ဟု ဆို၏။

²⁶ထိုအခါ ထိုသူသည် ဦးညွှတ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြု၏။ ²⁷သူက “အကျွန်ုပ်၏သခင်အား မိမိ၏ ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်နှင့် သစ္စာတော်ကို မစွန့်ပစ်တော်မူသော၊ အကျွန်ုပ်၏သခင် အာဗြဟံ၏ ခမည်းတော်ဖြစ်သော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ အကျွန်ုပ်မူကား၊ အကျွန်ုပ်၏သခင်၏ ဆွေမျိုးအိမ်သို့ ခရီးလမ်းတွင် ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ပို့ဆောင်တော်မူပြီ” ဟု ဆို၏။

²⁸ထိုနောက် ထိုမိန်းကလေးသည် ပြေး၍ ဤအကြောင်းအရာများကို မိမိအမိ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့အား ပြောပြ၏။ ²⁹ရေဗက္ကတွင် လာဗန်အမည်ရှိသော မောင်တစ်ယောက်ရှိ၏။ လာဗန်သည် ရေစမ်းအနီးရှိ ထိုသူထံသို့ ပြေးထွက်သွား၏။ ³⁰လာဗန်သည် နှာဆွဲနှင့် မိမိနှမ၏လက်ကောက်ဝတ်မှ လက်ကောက်များကိုမြင်၍ မိမိနှမ ရေဗက္ကက “ထိုသူသည် အကျွန်ုပ်အား ဤသို့ပြော၏” ဟု ဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ ထိုသူထံသို့ ထွက်သွားရာ ထိုသူသည် ရေစမ်းအနီး ကုလားအုတ်များအနားတွင် ရပ်လျက်ရှိ၏။ ³¹လာဗန်က “ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးတော်မူသောသူ၊ ဝင်လာပါလော့။ အဘယ်ကြောင့် အပြင်၌ ရပ်နေသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အိမ်ကိုလည်းကောင်း၊ ကုလားအုတ်များအတွက် နေရာကိုလည်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားပြီ” ဟု ဆို၏။ ³²ထိုသူသည် အိမ်ထဲသို့ဝင်၍ ကုလားအုတ်များကို ဝန်ချ၏။ ကုလားအုတ်တို့အား ကောက်ရိုးနှင့် အစာကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ခြေနှင့် သူနှင့်အတူပါလာသော လူတို့၏ခြေ ဆေးရန် ရေကိုလည်းကောင်း ပေး၏။ ³³သူ့ရှေ့၌ အစားအစာကို တည်ခင်းသော်လည်း သူက “အကျွန်ုပ်ပြောစရာရှိသည်ကို မပြောမချင်း မစားပါ” ဟု ဆို၏။ လာဗန်ကလည်း “ပြောပါလော့” ဟု ဆို၏။

³⁴ထိုအခါ သူက “အကျွန်ုပ်သည် အာဗြဟံ၏ကျွန် ဖြစ်ပါ၏။ ³⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်၏သခင်အား အလွန်ကောင်းချီးပေးတော်မူ၍ ကြွယ်ဝစေတော်မူပြီ။ သိုးစု၊ နွားစု၊ ငွေ၊ ရွှေ၊ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမ၊ ကုလားအုတ်နှင့် မြည်းတို့ကို ပေးသနားတော်မူပြီ။ ³⁶အကျွန်ုပ်၏သခင်၏မယား စာရာသည် အသက်အိုမှ သခင်အား သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်ခဲ့ပြီ။ အာဗြဟံသည်လည်း မိမိဥစ္စာရှိသမျှကို ဣဇာက်အား ပေးအပ်ထားပြီ။ ³⁷အကျွန်ုပ်၏သခင်က အကျွန်ုပ်အား ‘ငါနေထိုင်ရာပြည်၏ ခါနာန်အမျိုးသမီးတို့တွင်မှ ငါ့သားအတွက် မယားကို မယူရ၊ ³⁸ငါ့အဖ၏အိမ်၊ ငါ့ဆွေမျိုးတို့ထံသို့ သွား၍ ငါ့သားအတွက် မယားကို ယူဆောင်ခဲ့လော့’ ဟု ကျိန်ဆိုစေ၏။ ³⁹အကျွန်ုပ်က အကျွန်ုပ်၏သခင်အား ‘ထိုမိန်းမသည် အကျွန်ုပ်နောက်သို့ မလိုက်သည်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်’ ဟု လျှောက်၏။ ⁴⁰သို့ရာတွင် သူက အကျွန်ုပ်အား ‘ငါ ရှေ့တော်၌ ကျင်လည်ခဲ့သော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်နှင့်အတူ ကောင်းကင်တမန်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၍ သင်၏ခရီးကို အောင်မြင်စေတော်မူလိမ့်မည်။ သင်သည် ငါ့အမျိုးအနွယ်နှင့် ငါ့အဖ၏အိမ်မှ ငါ့သားအတွက် မယားကို ယူဆောင်ရလိမ့်မည်။ ⁴¹ထိုအခါ သင်သည် ငါ့ဆွေမျိုးတို့ထံ ရောက်သောအခါ ငါ၏ကျိန်ဆိုခြင်းမှ လွတ်ငြိမ်းလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိန်းမကို သင့်အား မပေးလိုလျှင် ငါ၏ကျိန်ဆိုခြင်းမှ သင်လွတ်ငြိမ်း၏’ ဟု ဆို၏။ ⁴²ယနေ့ အကျွန်ုပ်သည် ရေစမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ‘အကျွန်ုပ်၏သခင် အာဗြဟံ၏ ခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခရီးကို အောင်မြင်စေတော်မူမည်ဆိုလျှင်၊ ⁴³အကျွန်ုပ်သည် ရေစမ်းအနီး ရပ်လျက်ရှိပါ၏။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရေခပ်ရန် ထွက်လာသောအခါ အကျွန်ုပ်က သူ့အား “သင်၏ရေအိုးမှ ရေအနည်းငယ်ကို အကျွန်ုပ်အား သောက်ရန် ပေးပါ” ဟု ဆိုသော်၊ ⁴⁴သူကလည်း အကျွန်ုပ်အား “သောက်ပါလော့၊ သင်၏ကုလားအုတ်တို့အတွက်လည်း ရေခပ်ပေးပါမည်” ဟု ပြန်ဆိုသော အမျိုးသမီးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်၏သခင်၏သားအတွက် ခန့်ထားတော်မူသောသူ ဖြစ်ပါစေ’ ဟု ဆုတောင်းပါ၏။ ⁴⁵အကျွန်ုပ်သည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဆုတောင်း၍ မဆုံးမီ၊ ရေဗက္ကသည် ရေအိုးကို ပခုံးပေါ်တင်လျက် ထွက်လာ၍ ရေစမ်းသို့ဆင်းပြီးလျှင် ရေခပ်၏။ အကျွန်ုပ်က သူ့အား ‘အကျွန်ုပ်အား သောက်စေပါ’ ဟု ဆို၏။ ⁴⁶သူသည် ရေအိုးကို ပခုံးမှ အလျင်အမြန်ချ၍ ‘သောက်ပါလော့၊ သင်၏ကုလားအုတ်တို့အားလည်း ရေတိုက်ပါမည်’ ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သောက်၍ သူသည် ကုလားအုတ်တို့အားလည်း ရေတိုက်၏။ ⁴⁷အကျွန်ုပ်က ‘သင်သည် အဘယ်သူ၏သမီးနည်း’ ဟု မေး၏။ သူက ‘နာခေါ်၏သား၊ မိလခါ ဖွားမြင်သော ဗေသွေလ၏သမီး ဖြစ်သည်’ ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ အကျွန်ုပ်သည် နှာဆွဲကို သူ၏နှာခေါင်း၌လည်းကောင်း၊ လက်ကောက်များကို သူ၏လက်ကောက်ဝတ်၌လည်းကောင်း တပ်ဆင်ပေး၏။ ⁴⁸အကျွန်ုပ်သည် ဦးညွှတ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုပြီးလျှင် အကျွန်ုပ်၏သခင်၏ ဆွေမျိုး၏သမီးကို သခင်၏သားအတွက် ယူဆောင်ရန် အကျွန်ုပ်ကို မှန်ကန်သောလမ်းဖြင့် ပို့ဆောင်တော်မူသော၊ အကျွန်ုပ်၏သခင် အာဗြဟံ၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်း၏။ ⁴⁹ယခု သင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏သခင်အား ခိုင်မြဲသောမေတ္တာနှင့် သစ္စာဖြင့် ပြုမည်ဆိုလျှင် အကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ သို့မဟုတ်ပါက အကျွန်ုပ်သည် လက်ျာဘက်ဖြစ်စေ၊ လက်ဝဲဘက်ဖြစ်စေ လှည့်နိုင်ရန် အကျွန်ုပ်အား ပြောပါ” ဟု ဆို၏။

⁵⁰လာဗန်နှင့် ဗေသွေလက “ဤအမှုသည် ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ဖြစ်၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းသည်မကောင်းသည်ကို မပြောနိုင်ပါ။ ⁵¹ရေဗက္ကသည် သင်၏ရှေ့၌ရှိ၏။ သူ့ကိုယူ၍ သွားလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူသည် သင်၏သခင်၏သား၏မယား ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို၏။

⁵²အာဗြဟံ၏ကျွန်သည် သူတို့၏စကားကို ကြားသောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ပြပ်ဝပ်၏။ ⁵³ကျွန်သည် ငွေတန်ဆာ၊ ရွှေတန်ဆာနှင့် အဝတ်အထည်တို့ကို ထုတ်ယူ၍ ရေဗက္ကအား ပေး၏။ သူ၏မောင်နှင့် အမိအားလည်း အဖိုးထိုက်သော လက်ဆောင်များကို ပေး၏။ ⁵⁴သူနှင့် သူ့ထံပါလာသော လူတို့သည် စားသောက်၍ ထိုအရပ်၌ ညအိပ်ကြ၏။ နံနက်အချိန်၌ ထကြ၍ သူက “အကျွန်ုပ်၏သခင်ထံသို့ အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ပါ” ဟု ဆို၏။

⁵⁵သို့ရာတွင် သူ၏မောင်နှင့် အမိက “မိန်းကလေးကို ဆယ်ရက်ခန့် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေပါစေ။ ထိုနောက်မှ သူသွားပါစေ” ဟု ဆို၏။

⁵⁶သို့သော် သူက “အကျွန်ုပ်ကို မနှောင့်နှေးစေနှင့်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခရီးကို အောင်မြင်စေတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်၍ အကျွန်ုပ်၏သခင်ထံသို့ သွားပါရစေ” ဟု ဆို၏။

⁵⁷သူတို့က “မိန်းကလေးကို ခေါ်၍ သူ၏အလိုကို မေးကြစို့” ဟု ဆို၏။ ⁵⁸သူတို့သည် ရေဗက္ကကိုခေါ်၍ “သင်သည် ဤသူနှင့်အတူ သွားမည်လော” ဟု မေး၏။ ရေဗက္ကက “အကျွန်ုပ်သွားပါမည်” ဟု ဆို၏။

⁵⁹ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့နှမ ရေဗက္ကနှင့် သူ၏အထိန်းကို အာဗြဟံ၏ကျွန်နှင့် သူ့လူတို့နှင့်အတူ စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။ ⁶⁰သူတို့သည် ရေဗက္ကကို ကောင်းချီးပေး၍ “ငါတို့၏နှမ၊ သင်သည် အထောင်အသောင်းသော သူတို့၏အမိ ဖြစ်ပါစေ။ သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် မိမိတို့ကို မုန်းသောသူတို့၏မြို့များကို သိမ်းပိုက်ကြပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။ ^c c v60 ရန်သူ၏မြို့တံခါးကို ရယူထားခြင်းသည် သူတို့၏တန်ခိုးအာဏာကို ရယူထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကောင်းချီးစကားသည် ရေဗက္က၏အဆက်အနွယ်တို့သည် မိမိတို့ကို ဆန့်ကျင်သူတို့အပေါ် အနိုင်ရကြစေရန် ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်၏။

⁶¹ရေဗက္ကနှင့် သူ၏အခြွေအရံတို့သည် ထ၍ ကုလားအုတ်များကို စီးလျက် ထိုသူနောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်သည် ရေဗက္ကကိုခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွား၏။

⁶²ထိုအခါ ဣဇာက်သည် နေဂက်အရပ်၌ နေထိုင်သဖြင့် ဗေရလဟဲရောအရပ်မှ ပြန်လာခဲ့ပြီ။ ⁶³ဣဇာက်သည် ညနေအချိန်၌ လယ်ကွင်းထဲ၌ ဆင်ခြင်အောက်မေ့ရန် ထွက်သွား၏။ မျှော်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကုလားအုတ်များ လာနေသည်ကို မြင်၏။ ⁶⁴ရေဗက္ကသည်လည်း မျှော်ကြည့်၍ ဣဇာက်ကိုမြင်သောအခါ ကုလားအုတ်ပေါ်မှ ဆင်း၏။ ⁶⁵သူက ကျွန်အား “ငါတို့ကို ကြိုဆိုရန် လယ်ကွင်းကိုဖြတ်၍ လျှောက်လာသော ထိုသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေး၏။ ကျွန်က “အကျွန်ုပ်၏သခင် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဖြေ၏။ ထိုအခါ ရေဗက္ကသည် မျက်နှာဖုံးကိုယူ၍ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်၏။

⁶⁶ထိုနောက် ကျွန်သည် မိမိပြုခဲ့သမျှကို ဣဇာက်အား ပြောပြ၏။ ⁶⁷ဣဇာက်သည် သူ့ကို မိမိအမိ စာရာ၏တဲထဲသို့ ခေါ်သွင်း၍ ရေဗက္ကနှင့် အိမ်ထောင်ပြုပြီးလျှင် သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုး၏။ ထိုသို့ဖြင့် ဣဇာက်သည် မိမိအမိ သေဆုံးပြီးနောက် နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိ၏။