Ibtido 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Ibrohim keksayib, yoshi bir joyga borib qolgan edi. Otamiz esa Ibrohimga hamma narsada baraka bergan edi. ²Ibrohim butun mol-mulkini boshqaradigan eng keksa xizmatkoriga dedi: “Qoʻlingni sonim ostiga qoʻygin, ^a a v2 Qoʻlni son ostiga qoʻyish qadimda tantanali, qatʼiy qasamni muhrlash ishorasi edi. ³Men seni osmonu yerning Otasi nomi bilan qasam ichdiraman: men orasida yashab turgan kanaanliklarning qizlaridan oʻgʻlimga xotin olmaysan, ⁴balki mening yurtimga, qarindoshlarimnikiga borib, oʻgʻlim Ishoqqa xotin olasan.”

⁵Xizmatkor undan soʻradi: “Agar u ayol bu yurtga men bilan kelishni istamasa-chi? Oʻgʻlingizni siz tark etgan yurtga qaytarib olib borishim kerakmi?”

⁶Ibrohim unga dedi: “Ehtiyot boʻl, oʻgʻlimni u yerga qaytarib olib borma. ⁷Meni otamning uyidan va qarindoshlarim yurtidan olib chiqqan, menga gapirib: «Bu yurtni sening naslingga beraman», deb qasam ichgan osmon Otasi — Otamiz Oʻz farishtasini sening oldingdan yuboradi, sen esa oʻsha yerdan oʻgʻlimga xotin olasan. ⁸Lekin agar u ayol sen bilan kelishni istamasa, mening bu qasamimdan xoli boʻlasan; faqat oʻgʻlimni u yerga qaytarib olib borma.”

⁹Xizmatkor qoʻlini xoʻjayini Ibrohimning soni ostiga qoʻyib, bu haqda unga qasam ichdi. ¹⁰Xizmatkor xoʻjayinining tuyalaridan oʻntasini va xoʻjayinining har xil noyob buyumlarini olib, Nohurning shahri — Aram-naharaimga joʻnadi. ^b b v10 Aram-naharaim “ikki daryoning Arami” degan maʼnoni bildiradi — bu Mesopotamiyaning shimolidagi, Ibrohimning qarindoshlari hamon yashab turgan oʻlka. ¹¹U kechqurun, ayollar suv olgani chiqadigan paytda, shahar tashqarisida quduq yonida tuyalarni choʻktirdi. ¹²Soʻng u ibodat qildi: “Xoʻjayinim Ibrohimning Otasi, bugun menga omad bergin va xoʻjayinim Ibrohimga Oʻz sodiq sevgingni koʻrsatgin. ¹³Mana, men suv bulogʻi yonida turibman, shahar aholisining qizlari suv olgani chiqib kelishyapti. ¹⁴Men qaysi qizga: «Koʻzangizni egib, menga suv ichiring», desam, u esa: «Iching, tuyalaringizni ham sugʻoraman», deb javob bersa — oʻsha qiz Sen xizmatkoring Ishoq uchun tayinlagan qiz boʻlsin. Shundan, Sen xoʻjayinimga sodiq sevgingni koʻrsatganingni bilaman.”

¹⁵U gapini tugatmasidan, Rivqo yelkasida koʻzasi bilan chiqib keldi. U Ibrohimning akasi Nohurning xotini Milkadan tugʻilgan oʻgʻil Batuelning qizi edi. ¹⁶Qiz juda chiroyli, hali hech bir erkak bilmagan bokira edi. U buloqqa tushib, koʻzasini toʻldirib, yuqoriga chiqdi. ¹⁷Xizmatkor uni kutib olgani yugurib borib dedi: “Iltimos, koʻzangizdan menga bir oz suv ichishga ruxsat bering.”

¹⁸“Iching, janobim”, — dedi u va koʻzasini tez yelkasidan tushirib, unga suv ichirdi. ¹⁹Unga suv ichirib boʻlgach, u dedi: “Tuyalaringiz ichib boʻlgunicha, ularga ham suv tortib beraman.” ²⁰U koʻzasini tez novga boʻshatib, yana quduqqa yugurib bordi va uning hamma tuyalariga suv tortib berdi.

²¹Odam esa Otamiz uning safarini barorli qilgan-qilmaganini bilish uchun jimgina unga tikilib turardi. ²²Tuyalar ichib boʻlgach, odam ogʻirligi taxminan olti grammlik oltin burun halqasini hamda qizning bilaklari uchun ogʻirligi taxminan bir yuz oʻn grammlik ikkita oltin bilaguzukni oldi, ²³va dedi: “Siz kimning qizisiz? Iltimos, menga ayting, otangizning uyida biz tunab qolishimizga joy bormi?”

²⁴U unga javob berdi: “Men Milka Nohurga tuqqan oʻgʻil Batuelning qiziman.” ²⁵U yana dedi: “Bizda somon ham, yem ham moʻl, tunab qolishga joy ham bor.”

²⁶Shunda odam egilib, Otamizga sajda qildi. ²⁷U dedi: “Xoʻjayinim Ibrohimning Otasi — Otamizga hamdu sanolar boʻlsin! U xoʻjayinimga boʻlgan Oʻz sodiq sevgisi va sadoqatini tark etmadi. Meni esa U xoʻjayinimning qarindoshlari uyiga olib boradigan yoʻldan boshlab keldi.”

²⁸Soʻng qiz yugurib borib, onasining uyidagilarga bu voqealarni soʻzlab berdi. ²⁹Rivqoning Lobon ismli akasi bor edi. Lobon buloq yonidagi odamning oldiga yugurib chiqdi. ³⁰U singlisining burun halqasi va bilaklaridagi bilaguzuklarni koʻrib hamda singlisi Rivqoning: “Haligi odam menga shunday dedi”, degan soʻzini eshitib, oʻsha odamning oldiga chiqdi. Mana, u buloq yonida tuyalar yonida turgan ekan. ³¹U dedi: “Kiring, Xudo barakalagan inson! Nega tashqarida turibsiz? Men uyni va tuyalar uchun joyni tayyorlab qoʻydim.” ³²Odam uyga kirdi, tuyalardan yuk tushirildi. Tuyalarga somon va yem, uning hamda u bilan birga kelgan odamlarning oyoqlarini yuvishga suv berildi. ³³Uning oldiga ovqat qoʻyildi, lekin u dedi: “Men aytadigan gapimni aytmagunimcha ovqat yemayman.” “Ayting”, — dedi Lobon.

³⁴Shunda u dedi: “Men Ibrohimning xizmatkoriman. ³⁵Otamiz xoʻjayinimga katta baraka berib, uni boy qildi. U unga qoʻy-echki, mol, kumush, oltin, qul va choʻrilar, tuyalar hamda eshaklar berdi. ³⁶Xoʻjayinimning xotini Sora keksaygan chogʻida unga oʻgʻil tugʻib berdi. Ibrohim esa butun mol-mulkini Ishoqqa berdi. ³⁷Xoʻjayinim menga qasam ichdirib dedi: «Men yashab turgan yurtdagi kanaanlik ayollardan oʻgʻlimga xotin olma, ³⁸balki otamning uyiga, qarindoshlarimnikiga borib, oʻgʻlimga xotin ol.» ³⁹Men xoʻjayinimga: «Balki u ayol men bilan kelmas», dedim. ⁴⁰Lekin u menga dedi: «Men Oʻz huzurida yurgan Otamiz sen bilan Oʻz farishtasini yuboradi va safaringni barorli qiladi. Sen oʻgʻlimga mening urugʻimdan, otamning uyidan xotin olasan. ⁴¹Qarindoshlarimnikiga yetib borganingda qasamimdan xoli boʻlasan; agar ular qizni senga berishdan bosh tortsalar ham, qasamimdan xoli boʻlasan.» ⁴²Bugun buloqqa kelganimda, men: «Xoʻjayinim Ibrohimning Otasi, agar Sen safarimni barorli qilsang, ⁴³mana, men suv bulogʻi yonida turibman. Qaysi qiz suv olgani chiqsa va men unga: “Koʻzangizdan menga bir oz suv ichiring”, desam, ⁴⁴u menga: “Iching, tuyalaringizga ham suv tortib beraman”, deb javob bersa — oʻsha ayol Otamiz xoʻjayinimning oʻgʻliga tayinlagan qiz boʻlsin», dedim. ⁴⁵Men koʻnglimda ibodatni tugatmasimdan, Rivqo yelkasida koʻzasi bilan chiqib keldi, buloqqa tushib, suv tortdi. Men unga: «Iltimos, menga suv ichiring», dedim. ⁴⁶U koʻzasini tez yelkasidan tushirib: «Iching, tuyalaringizni ham sugʻoraman», dedi. Men ichdim, u esa tuyalarni ham sugʻordi. ⁴⁷Men soʻradim: «Siz kimning qizisiz?» U: «Milka Nohurga tuqqan oʻgʻil Batuelning qiziman», dedi. Shunda men halqani uning burniga, bilaguzuklarni bilaklariga taqdim. ⁴⁸Men egilib, Otamizga sajda qildim va xoʻjayinimning oʻgʻliga xoʻjayinim qarindoshining qizini olib ketishim uchun meni toʻgʻri yoʻldan boshlagan xoʻjayinim Ibrohimning Otasini olqishladim. ⁴⁹Endi, agar xoʻjayinimga sodiq sevgi va sadoqat bilan muomala qilmoqchi boʻlsangiz, menga ayting; agar yoʻq boʻlsa ham menga ayting, toki men oʻngga yoki chapga burilay.”

⁵⁰Lobon bilan Batuel javob berishdi: “Bu Xudodan kelgan ish; biz yomon ham, yaxshi ham deya olmaymiz. ⁵¹Mana, Rivqo oldingizda; uni olib keting-da, Otamiz aytganidek, u xoʻjayiningizning oʻgʻliga xotin boʻlsin.”

⁵²Ibrohimning xizmatkori ularning soʻzlarini eshitgach, Otamiz oldida yergacha egilib taʼzim qildi. ⁵³Xizmatkor kumush va oltin buyumlar hamda kiyim-kechaklarni chiqarib, ularni Rivqoga berdi, akasiga va onasiga ham qimmatbaho sovgʻalar berdi. ⁵⁴U va u bilan birga kelgan odamlar yeb-ichib, oʻsha yerda tunab qolishdi. Ertalab turishgach, u dedi: “Meni xoʻjayinimga joʻnatinglar.”

⁵⁵Lekin qizning akasi va onasi: “Qiz biz bilan oʻn kunlar qolsin, keyin ketaveradi”, deyishdi.

⁵⁶Ammo u dedi: “Meni ushlab turmanglar — Otamiz safarimni barorli qildi. Meni joʻnatinglar, xoʻjayinimning oldiga boray.”

⁵⁷Ular: “Qizni chaqirib, bu haqda undan soʻraylik”, deyishdi. ⁵⁸Ular Rivqoni chaqirib soʻrashdi: “Shu odam bilan ketasanmi?” “Ketaman”, — dedi u.

⁵⁹Shunday qilib, ular singlisi Rivqoni va uning enagasini Ibrohimning xizmatkori hamda uning odamlari bilan birga joʻnatishdi. ⁶⁰Ular Rivqoni olqishlab dedilar: “Singlimiz, sen minglab-minglab kishilarning onasi boʻlgin; nasling oʻzidan nafratlanganlarning shaharlarini qoʻlga kiritsin.” ^c c v60 Dushmanning darvozasini egallash — uning kuchini egallash demak edi; bu duo Rivqoning avlodlari oʻzlariga qarshi turganlardan ustun kelishini tilaydi.

⁶¹Rivqo va uning choʻrilari turib, tuyalarga minib, odamning ortidan yoʻlga tushishdi. Shunday qilib, xizmatkor Rivqoni olib, yoʻlida davom etdi.

⁶²Ishoq esa Beer-lahay-royidan kelgan edi, chunki u Nagav choʻlida yashardi. ⁶³Ishoq kechqurun dalada xayol surish uchun chiqdi; boshini koʻtarib qarasa, tuyalar kelayotgan ekan. ⁶⁴Rivqo ham boshini koʻtarib qaradi va Ishoqni koʻrgach, tuyasidan tushdi. ⁶⁵U xizmatkordan soʻradi: “Dala boʻylab bizni kutib olgani kelayotgan ana u odam kim?” “Xoʻjayinim”, — javob berdi u. Shunda u roʻmolini olib, yuzini yopdi.

⁶⁶Soʻng xizmatkor qilgan hamma ishlarini Ishoqqa soʻzlab berdi. ⁶⁷Ishoq uni onasi Soraning chodiriga olib kirdi, Rivqoni oʻziga xotinlikka oldi va uni sevdi. Shunday qilib, Ishoq onasi vafotidan keyin taskin topdi.