Raja Daud Beuki Sepuh tur Rempo

Kamulyaan Bait Allah Suleman robah jadi karajaan anu kabagi dua jeung para nabi anu nyanghareupanana. Dina sepi sanggeus angin ribut, Rama urang nembongkeun Diri-Na lain dina angin atawa seuneu, tapi dina harewos anu lemah lembut.

Pasal 1.

Raja Daud parantos sepuh, kalangkung yuswana. Sanaos ditutupan ku pakean, salirana angger teu haneut. Para abdina unjukan, “Hadena gusti abdi raja milari hiji parawan ngora, supados ngabdi sareng ngurus ka gusti. Mugi anjeunna kulem dina rangkulan gusti, supados salira gusti abdi raja tetep haneut.” Tuluy di sakuliah Israil diteangan awewe ngora nu geulis, nepi ka kapanggih Abisag urang Sunem, tuluy dibawa ka raja. Awewe ngora teh kacida geulisna. Manehna jadi juru ngurus raja sarta ngaladenan anjeunna, tapi raja henteu sapatemon jeung manehna.

Adonia Ngarebut Tahta

Adonia bin Hagit ngaangkat maneh, pokna, “Kuring rek jadi raja,” tuluy nyadiakeun kareta perang, pasukan kuda, jeung lima puluh jelema anu lumpat ti hareupeunana. Ramana henteu kungsi negor anjeunna, bari naros, “Naha maneh nyieun kitu?” Manehna oge kasep pisan, lahirna sanggeus Absalom. Adonia badami jeung Yoab bin Seruya sarta Imam Abyatar, anu ngarojong tur ngabantu Adonia. Tapi Imam Sadok, Benaya bin Yoyada, Nabi Natan, Simei, Rei, jeung para prajurit Daud mah teu milu ka Adonia.

Adonia ngurban domba, sapi, jeung sato piaraan nu lintuh di gigireun batu Sohelet nu aya di sisi En-rogel, bari ngondang sakabeh dulurna, nya eta para putra raja, jeung sakabeh gegeden karajaan Yuda. Tapi Nabi Natan, Benaya, para prajurit gagah, jeung Suleman dulurna mah henteu diondang.

Natan naros ka Batsyeba, ibu Suleman, “Naha Ibu teu kakuping yen Adonia bin Hagit geus jadi raja, sedengkeun gusti urang Daud teu uninga? Ayeuna, sumangga abdi mihatur pituduh, supados Ibu tiasa nyalametkeun nyawa Ibu sorangan sareng nyawa putra Ibu, Suleman. Geuwat sowan ka Raja Daud, piunjuk kieu, ‘Nun Gusti Raja, naha gusti henteu kungsi jangji ka abdi, “Suleman putra anjeun bakal jadi raja sanggeus kami, sarta manehna bakal diuk dina tahta kami”? Naha ayeuna Adonia nu jadi raja?’ Sabot Ibu keur nyarios sareng raja, abdi baris lebet nuturkeun, sarta ngukuhan piunjuk Ibu.”

Batsyeba lebet ka kamar raja. Raja geus sepuh pisan, sarta Abisag urang Sunem keur ngaladenan anjeunna. Batsyeba tungkul nyembah ka raja. Saur raja, “Rek menta naon?”

Piunjukna, “Nun Gusti, gusti nyalira parantos sumpah ka abdi demi Rama anjeun, saurna, ‘Suleman putra anjeun bakal jadi raja sanggeus kami, sarta bakal diuk dina tahta kami.’ Nanging ayeuna Adonia nu jadi raja, sedengkeun gusti abdi raja teu uninga. Anjeunna ngurban sapi, sato lintuh, sareng domba loba pisan, sarta ngondang sakabeh putra raja, Imam Abyatar, sareng Yoab panglima perang, nanging Suleman abdi gusti mah henteu. Nun Gusti Raja, soca sakumna urang Israil ayeuna museur ka gusti, ngantosan dawuhan saha nu bakal diuk dina tahta gusti abdi raja saparantosna. Upami henteu kitu, dina waktos gusti abdi raja mulih ngahiji sareng para karuhun, abdi sareng putra abdi, Suleman, bakal kaanggap salah.”

Sabot Batsyeba keur nyarios sareng raja, Nabi Natan sumping. Aya nu ngunjukkeun ka raja, “Nabi Natan parantos sumping.” Natan lebet tuluy sujud di payuneun raja nepi ka beungeutna rapet kana taneuh.

Natan unjukan, “Nun Gusti Raja, naha gusti parantos nimbalan, ‘Adonia bakal jadi raja sanggeus kami sarta diuk dina tahta kami’? Dinten ieu anjeunna turun sarta ngurban sapi, sato lintuh, sareng domba loba pisan, bari ngondang sakabeh putra raja, para panglima perang, sareng Imam Abyatar. Ayeuna maranehna keur dahar jeung nginum di payuneunana, bari surak, ‘Mugi panjang yuswa Raja Adonia!’ Nanging abdi gusti, Imam Sadok, Benaya bin Yoyada, sareng abdi gusti Suleman mah ku Adonia teu diondang. Naha ieu teh timbalan gusti abdi raja, bari teu ngawartoskeun ka abdi sadaya para abdi, saha nu bakal diuk dina tahta gusti saparantosna?”

Daud Sumpah yen Suleman Baris Jadi Raja

Waler Raja Daud, “Cauran Batsyeba ka dieu.” Tuluy Batsyeba sumping ka payuneun raja sarta ngadeg di payuneun anjeunna. Raja sumpah, “Demi Rama urang nu jumeneng, anu geus ngaluarkeun nyawa kami tina sagala kasusah, sakumaha kami geus sumpah ka maneh demi Rama urang, Allah Israil, yen Suleman putra maneh bakal jadi raja sanggeus kami sarta diuk dina tahta kami ngaganti kami—poe ieu keneh baris dilaksanakeun ku kami.”

Batsyeba tungkul nepi ka beungeutna rapet kana taneuh, sujud di payuneun raja, tuluy piunjuk, “Mugi gusti abdi, Raja Daud, panjang yuswa salalanggengna!”

Saur Raja Daud, “Cauran Imam Sadok, Nabi Natan, sareng Benaya bin Yoyada.” Tuluy maranehna sarumping ka payuneun raja. Saur raja ka maranehna, “Bawa para abdi gusti maraneh, tunggangkeun putra kami, Suleman, kana bigal tutumpakan kami, tuluy bawa turun ka Gihon. Di dinya, Imam Sadok jeung Nabi Natan kudu ngistrenan manehna jadi raja sakuliah Israil; tiup tarompet, tuluy surak, ‘Mugi panjang yuswa Raja Suleman!’ Geus kitu maraneh kudu naek nuturkeun manehna, sarta manehna bakal datang tuluy diuk dina tahta kami pikeun jadi raja ngaganti kami, sabab kami geus ngangkat manehna jadi pamingpin pikeun Israil jeung Yuda.”

Waler Benaya bin Yoyada ka raja, “Amin! Mugi Rama urang, Allah gusti abdi raja, ngukuhan timbalan eta. Sakumaha Rama urang nyarengan gusti abdi raja, mugi Mantenna oge nyarengan Suleman, sarta ngajadikeun tahtana leuwih agung ti batan tahta gusti abdi, Raja Daud.”

Tuluy Imam Sadok, Nabi Natan, Benaya bin Yoyada, katut urang Kreti jeung urang Pleti arindit turun, nunggangkeun Suleman kana bigal Raja Daud, tuluy dibawa ka Gihon. Imam Sadok nyokot tanduk eusi minyak tina kemah, tuluy ngistrenan Suleman. Tarompet ditiup, sakabeh jalma surak, “Mugi panjang yuswa Raja Suleman!”

Sakumna rahayat naraek nuturkeun manehna, bari niup suling jeung gumbira pisan, nepi ka taneuh siga beulah ku sora surakna nu ngaguruh.

Adonia jeung sakabeh semahna ngadarenge sora eta, waktu rengse dahar. Barang ngadenge sora tarompet, Yoab nanya, “Naha kota ribut kitu?”

Sabot Yoab keur ngomong, torojol Yonatan bin Imam Abyatar. Ceuk Adonia, “Geura asup—maneh jelema hade, tangtu mawa beja pikabungaheun.”

Tapi ceuk Yonatan ka Adonia, “Lain kitu—gusti urang Raja Daud parantos ngangkat Suleman jadi raja. Raja parantos ngutus Imam Sadok, Nabi Natan, Benaya bin Yoyada, katut urang Kreti jeung urang Pleti pikeun ngiring; maranehna geus nunggangkeun anjeunna kana bigal raja. Imam Sadok jeung Nabi Natan geus ngistrenan anjeunna jadi raja di Gihon, tuluy naek ti dinya bari surak suka bungah; kota ayeuna ngaguruh—nya eta sora anu kadenge ku maraneh. Jaba ti eta, Suleman geus linggih dina tahta karajaan. Para abdi raja oge geus datang ngucapkeun wilujeng ka gusti urang Raja Daud: ‘Mugi Rama anjeun ngajadikeun jenengan Suleman leuwih kawentar ti batan jenengan anjeun, tahtana leuwih agung ti batan tahta anjeun.’ Tuluy raja tumungkul ngabakti dina pajuaranana. Raja oge geus sasauran, ‘Mulya Rama urang, Allah Israil, anu dina poe ieu geus maparin hiji jalma pikeun diuk dina tahta kami, sarta ku kami kasaksian ku panon sorangan.’”

Harita sakabeh semah Adonia pada reuwas kacida. Tuluy maranehna narangtung bari paburencay, masing-masing indit ka tempatna sorangan. Ari Adonia, ku sabab sieun ka Suleman, tuluy cengkat, indit, nyekel tanduk-tanduk altar. ^a Aya nu ngunjukkeun ka Suleman, “Adonia sieun ka Gusti sarta geus nyekel tanduk-tanduk altar, piunjukna, ‘Mugi Raja Suleman heula sumpah ka abdi, moal maehan abdina ku pedang.’”

Waler Suleman, “Lamun manehna jelema hade, moal aya saruas bulu-bulu anu ragrag kana taneuh; tapi lamun kapanggih aya kajahatan dina dirina, manehna bakal paeh.”

Raja Suleman nimbalan nyandak anjeunna, tuluy diturunkeun tina altar. Adonia datang sujud ka Raja Suleman, tuluy saur Suleman, “Geura balik ka imah.”