દાઉદ વૃદ્ધ અને અશક્ત થાય છે

સુલેમાનના મંદિરનો મહિમા વિભાજિત રાજ્યમાં અને તેનો સામનો કરનારા પ્રબોધકોમાં ફેરવાઈ જાય છે. તોફાન પછીની શાંતિમાં, આપણા પિતા પોતાને પવન કે અગ્નિમાં નહિ, પણ કોમળ ધીમા અવાજમાં પ્રગટ કરે છે.

અધ્યાય 1.

દાઉદ રાજા વૃદ્ધ થયા હતા, તેમની ઉંમર ઘણી વધી ગઈ હતી. લોકોએ તેમને વસ્ત્રોથી ઢાંક્યા, પણ તેમને હૂંફ મળતી ન હતી. તેમના સેવકોએ તેમને કહ્યું, “મારા માલિક રાજાને માટે કોઈ જુવાન કુમારિકા શોધી કાઢો, જે રાજાની સેવા કરે અને તેમની સંભાળ રાખે. તે આપની ગોદમાં સૂએ, જેથી મારા માલિક રાજાને હૂંફ રહે.” તેઓએ આખા ઇઝરાયલમાં સુંદર જુવાન સ્ત્રીની શોધ કરી, અને શૂનામી અબીશાગને શોધી કાઢીને રાજા પાસે લાવ્યા. તે જુવાન સ્ત્રી ઘણી સુંદર હતી. તે રાજાની સંભાળ રાખનારી બની અને તેમની સેવા કરતી, પણ રાજાએ તેની સાથે સંબંધ રાખ્યો નહિ.

અદોનિયા રાજગાદી પચાવી પાડવા મથે છે

હાગ્ગીથના દીકરા અદોનિયાએ પોતાને આગળ ધકેલતાં કહ્યું, “હું રાજા થઈશ,” અને તેણે રથો, ઘોડેસવારો તથા પોતાની આગળ દોડનારા પચાસ માણસો રાખ્યા. તેના પિતાએ કદી કોઈ વખતે તેને ઠપકો આપીને પૂછ્યું ન હતું કે, “તેં આમ કેમ કર્યું?” તે પણ ઘણો સુંદર હતો, અને આબ્શાલોમ પછી જન્મ્યો હતો. તેણે સરૂયાના દીકરા યોઆબ તથા અબ્યાથાર યાજક સાથે મસલત કરી, અને તેઓએ અદોનિયાને ટેકો આપીને તેને મદદ કરી. પણ સાદોક યાજક, યહોયાદાનો દીકરો બનાયા, નાથાન પ્રબોધક, શિમઈ, રેઈ તથા દાઉદના શૂરવીરો અદોનિયાની સાથે ન હતા.

અદોનિયાએ એન-રોગેલ પાસે આવેલા ઝોહેલેથ ખડક આગળ ઘેટાં, બળદ તથા પુષ્ટ પશુઓનું બલિદાન કર્યું, અને તેણે પોતાના સર્વ ભાઈઓને, રાજાના દીકરાઓને તથા યહૂદિયાના સર્વ રાજઅધિકારીઓને આમંત્રણ આપ્યું. પણ તેણે નાથાન પ્રબોધકને, બનાયાને, શૂરવીરોને તથા પોતાના ભાઈ સુલેમાનને આમંત્રણ આપ્યું નહિ.

નાથાને સુલેમાનની મા બાથ-શેબાને પૂછ્યું, “શું તમે સાંભળ્યું નથી કે હાગ્ગીથનો દીકરો અદોનિયા રાજ કરે છે, અને આપણા માલિક દાઉદ એ જાણતા નથી? તો હવે આવો, હું તમને સલાહ આપું, જેથી તમે તમારો પોતાનો જીવ તથા તમારા દીકરા સુલેમાનનો જીવ બચાવી શકો. તરત જ દાઉદ રાજા પાસે જઈને કહો, ‘મારા માલિક રાજા, શું આપે આપની દાસીની આગળ સમ ખાધા ન હતા કે, “તારો દીકરો સુલેમાન મારી પછી રાજ કરશે, અને તે મારી ગાદી પર બેસશે”? તો પછી અદોનિયા કેમ રાજ કરે છે?’ તમે ત્યાં રાજા સાથે વાત કરતાં હશો, એટલામાં જ હું તમારી પાછળ અંદર આવીને તમારી વાતને સમર્થન આપીશ.”

બાથ-શેબા ઓરડામાં રાજા પાસે ગઈ—રાજા ઘણા વૃદ્ધ હતા, અને શૂનામી અબીશાગ તેમની સેવા કરતી હતી. બાથ-શેબાએ નમીને રાજાને સાષ્ટાંગ પ્રણામ કર્યા, અને રાજાએ કહ્યું, “તારે શું જોઈએ છે?”

તેણે તેમને કહ્યું, “મારા માલિક, આપે પોતે આપના પિતાના સમ ખાઈને આપની દાસીની આગળ કહ્યું હતું કે, ‘તારો દીકરો સુલેમાન મારી પછી રાજ કરશે અને મારી ગાદી પર બેસશે.’ પણ હવે અદોનિયા રાજા બન્યો છે, અને આપ, મારા માલિક રાજા, એ જાણતા નથી. તેણે બળદ, પુષ્ટ પશુ તથા પુષ્કળ ઘેટાંનું બલિદાન કર્યું, અને તેણે રાજાના સર્વ દીકરાઓને, અબ્યાથાર યાજકને તથા સેનાપતિ યોઆબને આમંત્રણ આપ્યું, પણ આપના સેવક સુલેમાનને આપ્યું નહિ. મારા માલિક રાજા, આખા ઇઝરાયલની નજર આપના પર છે કે આપ તેઓને કહો કે મારા માલિક રાજાની પછી તેમની ગાદી પર કોણ બેસશે. નહિ તો, જ્યારે મારા માલિક રાજા પોતાના પિતૃઓ સાથે પોઢી જશે, ત્યારે હું તથા મારો દીકરો સુલેમાન ગુનેગાર ગણાઈશું.”

તે હજી રાજા સાથે વાત કરતી હતી, એટલામાં નાથાન પ્રબોધક આવી પહોંચ્યા. તેઓએ રાજાને કહ્યું, “નાથાન પ્રબોધક આવ્યા છે.” તેમણે અંદર આવીને રાજાને જમીન સુધી મોં નમાવીને પ્રણામ કર્યા.

નાથાને કહ્યું, “મારા માલિક રાજા, શું આપે કહ્યું છે કે, ‘અદોનિયા મારી પછી રાજ કરશે અને મારી ગાદી પર બેસશે’? આજે તે નીચે જઈને બળદ, પુષ્ટ પશુ તથા પુષ્કળ ઘેટાંનું બલિદાન કરી આવ્યો, અને તેણે રાજાના સર્વ દીકરાઓને, સેનાપતિઓને તથા અબ્યાથાર યાજકને આમંત્રણ આપ્યું. તેઓ તેની આગળ ખાય છે તથા પીએ છે, અને પોકારે છે, ‘અદોનિયા રાજા ઘણું જીવો!’ પણ મને, આપના સેવકને, સાદોક યાજકને, યહોયાદાના દીકરા બનાયાને તથા આપના સેવક સુલેમાનને—અદોનિયાએ આમંત્રણ આપ્યું નહિ. શું મારા માલિક રાજાએ આ કામ કર્યું છે, ને અમ સેવકોને જણાવ્યું નથી કે તેમની પછી તેમની ગાદી પર કોણ બેસશે?”

દાઉદ સમ ખાય છે કે સુલેમાન રાજ કરશે

દાઉદ રાજાએ ઉત્તર આપ્યો, “બાથ-શેબાને મારી પાસે બોલાવો.” તે રાજાની આગળ આવીને તેમની સમક્ષ ઊભી રહી. રાજાએ સમ ખાધા, “આપણા પિતા, જેમણે મારો જીવ દરેક સંકટમાંથી છોડાવ્યો છે, તે જીવંત છે, તેમના સમ, જેમ મેં આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વરના સમ ખાઈને તને કહ્યું હતું કે, ‘તારો દીકરો સુલેમાન મારી પછી રાજ કરશે અને મારે ઠેકાણે મારી ગાદી પર બેસશે,’ તેમ હું આજે જ કરીશ.”

બાથ-શેબાએ જમીન સુધી મોં નમાવીને રાજાની આગળ સાષ્ટાંગ દંડવત્ કર્યા, અને કહ્યું, “મારા માલિક દાઉદ રાજા સદાકાળ જીવો!”

દાઉદ રાજાએ કહ્યું, “સાદોક યાજકને, નાથાન પ્રબોધકને તથા યહોયાદાના દીકરા બનાયાને બોલાવો.” તેઓ રાજાની આગળ આવ્યા. રાજાએ તેઓને કહ્યું, “તમારા માલિકના સેવકોને સાથે લો, અને મારા દીકરા સુલેમાનને મારા પોતાના ખચ્ચર પર બેસાડીને તેને ગીહોન સુધી નીચે લઈ જાઓ. ત્યાં સાદોક યાજક તથા નાથાન પ્રબોધક તેને ઇઝરાયલ પર રાજા તરીકે અભિષેક કરે; રણશિંગડું વગાડો, અને પોકારો, ‘સુલેમાન રાજા ઘણું જીવો!’ પછી તમે તેની પાછળ ઉપર આવજો, અને તે આવીને મારી ગાદી પર બેસશે અને મારે ઠેકાણે રાજ કરશે, કેમ કે મેં તેને ઇઝરાયલ તથા યહૂદિયા પર અધિપતિ નીમ્યો છે.”

યહોયાદાના દીકરા બનાયાએ રાજાને ઉત્તર આપ્યો, “આમીન! મારા માલિક રાજાના ઈશ્વર, આપણા પિતા, એમ જ કરો. જેમ આપણા પિતા મારા માલિક રાજાની સાથે હતા, તેમ તેઓ સુલેમાનની સાથે પણ રહો, અને તેની ગાદીને મારા માલિક દાઉદ રાજાની ગાદી કરતાં મોટી કરો.”

સાદોક યાજક, નાથાન પ્રબોધક, યહોયાદાનો દીકરો બનાયા તથા કરેથીઓ અને પલેથીઓ નીચે ગયા, અને તેઓએ સુલેમાનને દાઉદ રાજાના ખચ્ચર પર બેસાડીને તેને ગીહોન લઈ ગયા. સાદોક યાજકે મંડપમાંથી તેલનું શિંગડું લઈને સુલેમાનનો અભિષેક કર્યો. તેઓએ રણશિંગડું વગાડ્યું, અને સર્વ લોકોએ પોકાર કર્યો, “સુલેમાન રાજા ઘણું જીવો!”

સર્વ લોકો વાંસળી વગાડતા અને ઘણો આનંદ કરતા તેની પાછળ ઉપર ગયા, અને તેઓના અવાજથી ધરતી ફાટી જાય એવું થયું.

અદોનિયા તથા તેના સર્વ મહેમાનો ભોજન પૂરું કરતા હતા, ત્યારે તેઓએ એ સાંભળ્યું. રણશિંગડાનો અવાજ સાંભળીને યોઆબે પૂછ્યું, “નગરમાં આ કોલાહલ કેમ છે?”

તે હજી બોલતો હતો, એટલામાં અબ્યાથાર યાજકનો દીકરો યોનાથાન આવી પહોંચ્યો. અદોનિયાએ કહ્યું, “અંદર આવ—તું યોગ્ય માણસ છે, અને જરૂર સારા સમાચાર લાવ્યો હશે.”

પણ યોનાથાને અદોનિયાને ઉત્તર આપ્યો, “ના—આપણા માલિક દાઉદ રાજાએ સુલેમાનને રાજા બનાવ્યો છે. રાજાએ તેની સાથે સાદોક યાજક, નાથાન પ્રબોધક, યહોયાદાના દીકરા બનાયા તથા કરેથીઓ અને પલેથીઓને મોકલ્યા; અને તેઓએ તેને રાજાના ખચ્ચર પર બેસાડ્યો. સાદોક યાજક તથા નાથાન પ્રબોધકે ગીહોન આગળ તેનો રાજા તરીકે અભિષેક કર્યો, અને તેઓ આનંદ કરતા ત્યાંથી ઉપર આવ્યા; નગર ગાજી ઊઠ્યું છે—એ જ અવાજ તમે સાંભળ્યો. વળી સુલેમાન તો રાજગાદી પર બિરાજ્યો પણ છે. વળી રાજાના સેવકો આપણા માલિક દાઉદ રાજાને ધન્યવાદ આપવા આવ્યા, ‘આપના પિતા સુલેમાનના નામને આપના નામ કરતાં મોટું કરો, અને તેની ગાદીને આપની ગાદી કરતાં મોટી કરો.’ પછી રાજાએ પોતાની પથારી પર નમીને પ્રણામ કર્યા. રાજાએ એમ પણ કહ્યું, ‘આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વર, સ્તુત્ય હો, જેમણે આજે મારી ગાદી પર બેસનાર એકને આપ્યો છે, અને મારી પોતાની આંખો એ જોઈ રહી છે.’”

ત્યારે અદોનિયાના સર્વ મહેમાનો ભયભીત થયા. તેઓ ઊઠીને વિખેરાઈ ગયા, અને દરેક પોતપોતાને માર્ગે ચાલ્યો ગયો. પણ અદોનિયા સુલેમાનથી બીને ઊઠ્યો, અને જઈને વેદીનાં શિંગડાં પકડી રાખ્યાં. ^a સુલેમાનને જણાવવામાં આવ્યું કે, “અદોનિયા તારાથી બીએ છે, અને તેણે વેદીનાં શિંગડાં પકડી રાખ્યાં છે, ને કહે છે, ‘સુલેમાન રાજા મારી આગળ પહેલાં સમ ખાય કે તે પોતાના સેવકને તરવારથી મારી નહિ નાખે.’”

સુલેમાને કહ્યું, “જો તે યોગ્ય ઠરે, તો તેના માથાનો એક વાળ પણ ભોંય પર પડશે નહિ; પણ જો તેનામાં દુષ્ટતા માલૂમ પડે, તો તે મરશે.”

સુલેમાન રાજાએ માણસ મોકલ્યા, અને તેઓ તેને વેદી પરથી નીચે લાવ્યા. તેણે આવીને સુલેમાન રાજાને પ્રણામ કર્યા, અને સુલેમાને કહ્યું, “તારે ઘેર જા.”