૧ રાજા 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹જ્યારે દાઉદના મરવાનો સમય પાસે આવ્યો, ત્યારે તેણે પોતાના પુત્ર સુલેમાનને આજ્ઞા આપી: ²“હું આખી પૃથ્વીના માર્ગે જવાની તૈયારીમાં છું. તું બળવાન થા અને પુરુષ હોવાનું સાબિત કર. ³તારા પિતાની આજ્ઞા પાળ: મૂસાના નિયમશાસ્ત્રમાં લખ્યા પ્રમાણે તેમના માર્ગોમાં ચાલ અને તેમના વિધિઓ, આજ્ઞાઓ, ન્યાયવિધિઓ તથા સાક્ષ્યો પાળ, જેથી તું જે કંઈ કરે અને જ્યાં જ્યાં ફરે ત્યાં સફળ થાય, ⁴જેથી આપણા પિતા મારા વિશે બોલેલું વચન સ્થાપિત કરે: ‘જો તારા પુત્રો પોતાના આખા હૃદયથી અને આખા જીવથી મારી આગળ વિશ્વાસુપણે ચાલીને પોતાનો માર્ગ સાચવશે, તો ઇઝરાયલના રાજ્યાસન પર તારા વંશમાં માણસની ખોટ કદી પડશે નહિ.’

⁵સરૂયાના પુત્ર યોઆબે મારી સાથે જે કર્યું તે પણ તું જાણે છે—ઇઝરાયલના બે સેનાપતિઓ, નેરના પુત્ર આબ્નેર અને યેથેરના પુત્ર અમાસા સાથે તેણે જે કર્યું. તેણે તેઓને મારી નાખ્યા, શાંતિના સમયમાં યુદ્ધનું લોહી વહેવડાવ્યું, અને યુદ્ધનું એ લોહી પોતાની કમરના પટ્ટા પર તથા પોતાના પગની ચંપલ પર લગાડ્યું. ⁶તારી બુદ્ધિ પ્રમાણે વર્ત; તેના પળિયાંવાળા માથાને શાંતિથી કબરમાં ઊતરવા ન દે. ⁷ગિલયાદી બાર્જિલ્લાયના પુત્રો પર દયા દર્શાવ; તેઓને તારી મેજ પર જમનારાઓમાં સામેલ કર, કારણ કે જ્યારે હું તારા ભાઈ આબ્શાલોમથી નાસી ગયો ત્યારે તેઓ મારી પડખે ઊભા રહ્યા.

⁸તારી સાથે બાહૂરીમનો બિન્યામીની, ગેરાનો પુત્ર શિમઈ છે, જે દિવસે હું માહનાઇમ ગયો તે દિવસે જેણે મને સખત શાપ આપ્યો. પણ યર્દન પાસે તે મને મળવા નીચે આવ્યો, અને મેં આપણા પિતાના સમ ખાઈને તેને કહ્યું, ‘હું તને તલવારથી મારી નાખીશ નહિ.’ ⁹માટે તેને શિક્ષા વિના જવા ન દે. તું બુદ્ધિમાન છે; તેની સાથે શું કરવું તે તું જાણશે—તેના પળિયાંવાળા માથાને લોહીમાં કબરમાં ઉતાર.”

¹⁰પછી દાઉદ પોતાના પૂર્વજોની સાથે ઊંઘી ગયો, અને તેને દાઉદનગરમાં દફનાવવામાં આવ્યો. ¹¹દાઉદે ઇઝરાયલ પર ચાળીસ વર્ષ રાજ કર્યું: હેબ્રોનમાં સાત વર્ષ, યરુશાલેમમાં તેત્રીસ વર્ષ. ¹²આમ સુલેમાન પોતાના પિતા દાઉદના રાજ્યાસન પર બેઠો, અને તેનું રાજ દૃઢપણે સ્થપાયું.

અદોનિયાની પ્રાણઘાતક વિનંતી

¹³હાગ્ગીથનો પુત્ર અદોનિયા સુલેમાનની મા બાથશેબા પાસે આવ્યો. તેણે પૂછ્યું, “તું શાંતિથી આવે છે?” તેણે કહ્યું, “શાંતિથી.”

¹⁴પછી તેણે કહ્યું, “તને મારે કંઈક કહેવું છે.” તેણે જવાબ આપ્યો, “કહે.”

¹⁵તેણે કહ્યું, “તું જાણે છે કે રાજ મારું હતું, અને આખું ઇઝરાયલ મને રાજ કરતો જોવા ઇચ્છતું હતું. પણ તે ફરીને મારા ભાઈનું થયું, કારણ કે આપણા પિતા તરફથી તે તેનું જ હતું. ¹⁶હવે તારી પાસે મારે એક વિનંતી કરવી છે; મને ના ન પાડ.” તેણે કહ્યું, “કહે.”

¹⁷તેણે કહ્યું, “કૃપા કરીને સુલેમાન રાજાને કહે—તે તને ના પાડશે નહિ—કે તે શૂનામ્મી અબીશાગને મારી પત્ની તરીકે મને આપે.”

¹⁸બાથશેબાએ કહ્યું, “ઠીક છે, હું તારા માટે રાજાને કહીશ.”

¹⁹બાથશેબા અદોનિયા માટે સુલેમાન રાજાને કહેવા તેમની પાસે ગઈ. રાજા તેને મળવા ઊભો થયો, તેને નમ્યો, અને પોતાના રાજ્યાસન પર બેઠો. તેણે રાજમાતા માટે એક આસન મુકાવ્યું, અને તે તેની જમણી બાજુ બેઠી. ²⁰તેણે કહ્યું, “મારે એક નાની વિનંતી છે; મને ના ન પાડ.” રાજાએ કહ્યું, “મા, માગ; હું તને ના પાડીશ નહિ.”

²¹તેથી તેણે કહ્યું, “શૂનામ્મી અબીશાગ તારા ભાઈ અદોનિયાને તેની પત્ની તરીકે આપવામાં આવે.”

²²સુલેમાન રાજાએ પોતાની માને જવાબ આપ્યો, “તું અદોનિયા માટે શૂનામ્મી અબીશાગ કેમ માગે છે? તેને માટે રાજ પણ માગ—તે તો મારો મોટો ભાઈ છે—તેને માટે, યાજક અબ્યાથાર માટે તથા સરૂયાના પુત્ર યોઆબ માટે!” ²³પછી સુલેમાન રાજાએ આપણા પિતાના સમ ખાધા: “જો અદોનિયાએ પોતાના જ જીવની વિરુદ્ધ આ વચન બોલ્યું ન હોય, તો આપણા પિતા મને એવું જ કરે, બલકે વધારે કરે! ²⁴હવે, આપણા પિતા જીવે છે એ નિશ્ચે—જેમણે મને સ્થાપ્યો, મારા પિતા દાઉદના રાજ્યાસન પર મને બેસાડ્યો, અને વચન આપ્યા પ્રમાણે મને ઘર બનાવી આપ્યું—તેમ નિશ્ચે આજે અદોનિયાને મારી નાખવામાં આવશે.”

²⁵તેથી સુલેમાન રાજાએ યહોયાદાના પુત્ર બનાયાને મોકલ્યો, જેણે અદોનિયા પર ઘા કર્યો, અને તે મરણ પામ્યો. ²⁶રાજાએ યાજક અબ્યાથારને કહ્યું, “તું અનાથોથમાં તારાં પોતાનાં ખેતરોમાં જા. તું મરણને લાયક છે, પણ હું હમણાં તને મારી નહિ નાખું, કારણ કે તેં મારા પિતા દાઉદની આગળ સાર્વભૌમ પિતાનો કોશ ઊંચક્યો અને તેનાં સર્વ કષ્ટોમાં ભાગ લીધો.” ²⁷આમ સુલેમાને અબ્યાથારને આપણા પિતાના યાજકપદમાંથી દૂર કર્યો, અને એલીના ઘર વિશે શીલોહમાં બોલાયેલું આપણા પિતાનું વચન પૂરું કર્યું.

²⁸આ સમાચાર યોઆબ પાસે પહોંચ્યા—જે આબ્શાલોમની નહિ, પણ અદોનિયાની પડખે થયો હતો—તેથી તે આપણા પિતાના મંડપમાં નાસી ગયો અને વેદીનાં શિંગડાં પકડી લીધાં. ²⁹સુલેમાન રાજાને કહેવામાં આવ્યું કે યોઆબ આપણા પિતાના મંડપમાં નાસી ગયો છે અને વેદી પાસે છે. તેથી તેણે યહોયાદાના પુત્ર બનાયાને મોકલતાં કહ્યું, “જા, તેના પર ઘા કર.”

³⁰બનાયા આપણા પિતાના મંડપમાં આવ્યો અને યોઆબને કહ્યું, “રાજા કહે છે, બહાર નીકળ.” તેણે જવાબ આપ્યો, “ના, હું અહીં જ મરીશ.” બનાયાએ રાજાને ખબર આપી, “યોઆબે આમ કહ્યું, અને તેણે મને આવો જવાબ આપ્યો.”

³¹રાજાએ કહ્યું, “તે કહે છે તેમ કર. તેના પર ઘા કરીને તેને દફનાવ, અને યોઆબે વહેવડાવેલું નિર્દોષ લોહી મારા પરથી તથા મારા પિતાના ઘર પરથી દૂર કર. ³²આપણા પિતા તેનું લોહીદોષ તેના જ માથા પર પાછું વાળશે, કારણ કે તેણે પોતાના કરતાં વધારે નેક અને સારા એવા બે પુરુષો પર ઘા કરીને તેઓને તલવારથી મારી નાખ્યા—નેરનો પુત્ર આબ્નેર, ઇઝરાયલના સૈન્યનો સેનાપતિ, અને યેથેરનો પુત્ર અમાસા, યહૂદાના સૈન્યનો સેનાપતિ—તે પણ મારા પિતા દાઉદની જાણ વિના. ³³તેઓનું લોહી યોઆબના માથા પર તથા તેના વંશજોના માથા પર સદાકાળ પાછું વળશે; પણ દાઉદને, તેના વંશજોને, તેના ઘરને તથા તેના રાજ્યાસનને આપણા પિતા તરફથી સદાકાળ શાંતિ મળશે.”

³⁴તેથી યહોયાદાનો પુત્ર બનાયા ઉપર ગયો, યોઆબ પર ઘા કરીને તેને મારી નાખ્યો, અને તેને અરણ્યમાં તેના પોતાના ઘરમાં દફનાવવામાં આવ્યો. ³⁵રાજાએ યોઆબની જગ્યાએ યહોયાદાના પુત્ર બનાયાને સૈન્ય પર નીમ્યો, અને અબ્યાથારની જગ્યાએ યાજક સાદોકને નીમ્યો.

³⁶પછી રાજાએ શિમઈને બોલાવીને તેને કહ્યું, “તું યરુશાલેમમાં પોતાને માટે ઘર બાંધીને ત્યાં રહે; ત્યાંથી બીજે ક્યાંય જઈશ નહિ. ³⁷કારણ કે જે દિવસે તું બહાર જઈને કિદ્રોનની ખીણ ઓળંગે, તે દિવસે નિશ્ચે જાણજે કે તું જરૂર મરશે; તારું લોહી તારા જ માથા પર.”

³⁸શિમઈએ રાજાને કહ્યું, “આપનું વચન સારું છે. મારા માલિક રાજાએ કહ્યું તેમ આપનો સેવક કરશે.” શિમઈ ઘણા સમય સુધી યરુશાલેમમાં રહ્યો.

³⁹ત્રણ વર્ષ પછી, શિમઈના બે સેવકો ગાથના રાજા માકાના પુત્ર આખીશ પાસે નાસી ગયા. શિમઈને કહેવામાં આવ્યું, “તારા સેવકો ગાથમાં છે.”

⁴⁰તેથી શિમઈ ઊઠ્યો, પોતાના ગધેડા પર જીન બાંધ્યું, અને પોતાના સેવકોને શોધવા ગાથમાં આખીશ પાસે ગયો; પછી જઈને તેઓને ગાથમાંથી લઈ આવ્યો. ⁴¹જ્યારે સુલેમાનને કહેવામાં આવ્યું કે શિમઈ યરુશાલેમથી ગાથ જઈને પાછો આવ્યો છે, ⁴²ત્યારે રાજાએ શિમઈને બોલાવીને કહ્યું, “શું મેં તને આપણા પિતાના સમ ખવડાવીને ચેતવ્યો ન હતો કે, ‘જે દિવસે તું નીકળીને ક્યાંય જાય, તે દિવસે નિશ્ચે જાણજે કે તું મરશે’? અને તેં મને કહ્યું, ‘આપનું વચન સારું છે; હું આજ્ઞા પાળીશ.’ ⁴³ત્યારે તેં આપણા પિતાની આગળ ખાધેલા સમ અને મેં તને આપેલી આજ્ઞા કેમ ન પાળ્યાં?” ⁴⁴રાજાએ શિમઈને એ પણ કહ્યું, “તેં મારા પિતા દાઉદ સાથે જે બધું ખોટું કર્યું તે તું તારા પોતાના હૃદયમાં જાણે છે. હવે આપણા પિતા તારી દુષ્ટતા તારા જ માથા પર પાછી વાળશે. ⁴⁵પણ સુલેમાન રાજા આશીર્વાદિત થશે, અને દાઉદનું રાજ્યાસન આપણા પિતાની આગળ સદાકાળ સ્થપાયેલું રહેશે.” ⁴⁶રાજાએ યહોયાદાના પુત્ર બનાયાને હુકમ કર્યો, જેણે બહાર જઈને શિમઈ પર ઘા કર્યો, અને તે મરણ પામ્યો. આમ રાજ સુલેમાનના હાથમાં દૃઢ થયું.