પિતા સુલેમાનને જ્ઞાની હૃદય આપે છે

આપણા પિતા તેને જે જોઈએ તે માગવાનું કહે છે ત્યારે યુવાન રાજા ફક્ત સારું અને ખોટું પારખી શકે એવું હૃદય માગે છે, અને તેણે ન માગેલી સંપત્તિ પણ પામે છે. તેની સાબિતી ત્યારે મળે છે જ્યારે બે સ્ત્રીઓ એક બાળક પર દાવો કરે છે અને તલવાર પ્રગટ કરે છે કે તેને પ્રેમ કોણ કરે છે.

અધ્યાય 3.

સુલેમાને મિસરના રાજા ફારુન સાથે લગ્નસંબંધથી જોડાણ કર્યું. તેણે ફારુનની દીકરીને લઈ આવીને, પોતાનો મહેલ, આપણા પિતાનું ઘર તથા યરુશાલેમનો કોટ બાંધી રહ્યો નહિ ત્યાં સુધી, તેને દાઉદનગરમાં રાખી. પણ લોકો હજુ ઉચ્ચસ્થાનો પર યજ્ઞ કરતા હતા, કેમ કે તે દિવસોમાં આપણા પિતાના નામ માટે હજુ સુધી કોઈ ઘર બંધાયું નહોતું. ^a સુલેમાન આપણા પિતાને પ્રેમ કરતો હતો, અને પોતાના પિતા દાઉદના વિધિઓ પ્રમાણે ચાલતો હતો; ફક્ત તે ઉચ્ચસ્થાનો પર યજ્ઞ કરતો તથા ધૂપ બાળતો હતો. રાજા યજ્ઞ કરવા ગિબયોનમાં ગયો, કેમ કે તે મોટું ઉચ્ચસ્થાન હતું; સુલેમાને તે વેદી પર ૧,૦૦૦ દહનીયાર્પણો ચઢાવ્યાં.

ગિબયોનમાં રાતે સ્વપ્નમાં આપણા પિતા સુલેમાનને દેખાયા, અને તેમણે કહ્યું, “તું માગ કે હું તને શું આપું.”

સુલેમાને જવાબ આપ્યો, “તમે તમારા સેવક દાઉદ, મારા પિતા, પર મહાન કરારપ્રેમ દર્શાવ્યો, કેમ કે તે તમારી આગળ વિશ્વાસુપણે, નેકીથી તથા તમારા તરફ પ્રામાણિક હૃદયથી ચાલ્યો. તમે તેને માટે આ મહાન કરારપ્રેમ જાળવી રાખ્યો, અને આજે તેની ગાદી પર બેસવા તેને એક દીકરો આપ્યો. હવે, હે મારા પિતા, તમે તમારા સેવકને મારા પિતા દાઉદની જગાએ રાજા બનાવ્યો છે, જોકે હું તો નાનું બાળક છું, જે બહાર જવાનું કે અંદર આવવાનું જાણતો નથી. તમારો સેવક તમારા લોકોની વચ્ચે છે, જે લોકોને તમે પસંદ કર્યા—જેઓ ગણાય કે સંખ્યા મંડાય નહિ એટલા ઘણા છે. તો તમારા લોકોનો ન્યાય કરવા, સારા-ખોટાને પારખવા, તમારા સેવકને વિવેકી હૃદય આપો. કેમ કે તમારા આ મહાન લોકોનો ન્યાય કોણ કરી શકે?”

સુલેમાને આ વાત માગી તેથી સાર્વભૌમ પિતા પ્રસન્ન થયા.

આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, “તેં આ માગ્યું—દીર્ઘ આયુષ્ય કે ધન કે તારા શત્રુઓના જીવ નહિ, પણ ન્યાય સમજવાનો વિવેક માગ્યો, તેથી હવે હું તારા વચન પ્રમાણે કરું છું: હું તને જ્ઞાની તથા વિવેકી હૃદય આપું છું—તારા પહેલાં તારા જેવો કોઈ થયો નથી, અને તારા પછી તારા જેવો કોઈ ઊભો થશે નહિ. જે તેં નથી માગ્યું તે પણ હું આપું છું: ધન તથા સન્માન, જેથી તારા સર્વ દિવસોમાં કોઈ રાજા તારી બરાબરીનો થશે નહિ. જો તું મારા માર્ગોમાં ચાલે, અને તારા પિતા દાઉદની જેમ મારા વિધિઓ તથા આજ્ઞાઓ પાળે, તો હું તારા દિવસો વધારીશ.”

સુલેમાન જાગી ઊઠ્યો અને તેને સમજાયું કે તે તો સ્વપ્ન હતું. તે યરુશાલેમ ગયો, અને સાર્વભૌમ પિતાના કરારકોશ આગળ ઊભો રહીને, દહનીયાર્પણો તથા શાંત્યર્પણો ચઢાવ્યાં, અને પોતાના સર્વ સેવકોને માટે ઉજાણી કરી.

પિતાનું જ્ઞાન ખરી માતાને પ્રગટ કરે છે

પછી બે સ્ત્રીઓ, જેઓ વેશ્યાઓ હતી, રાજા પાસે આવીને તેની આગળ ઊભી રહી. એક સ્ત્રીએ કહ્યું, “હે મારા સ્વામી, કૃપા કરો; આ સ્ત્રી અને હું એક જ ઘરમાં રહીએ છીએ, અને મેં તેની સાથે ઘરમાં જન્મ આપ્યો. મેં જન્મ આપ્યા પછી ત્રીજે દિવસે આ સ્ત્રીએ પણ જન્મ આપ્યો. અમે એકલી જ હતી; ઘરમાં અમારી સાથે કોઈ પારકું નહોતું, ફક્ત અમે બે જ. રાતે આ સ્ત્રીનો દીકરો મરી ગયો, કેમ કે તે તેના પર સૂઈ ગઈ હતી. તે મધરાતે ઊઠી, અને તમારી દાસી ઊંઘતી હતી ત્યારે મારા દીકરાને મારી પાસેથી લઈને, તેને પોતાની છાતીએ સુવાડ્યો, અને પોતાના મરેલા દીકરાને મારી છાતીએ સુવાડ્યો. સવારે જ્યારે હું મારા દીકરાને ધવડાવવા ઊઠી, ત્યારે તે મરેલો હતો. પણ સવારના અજવાળામાં ધ્યાનથી જોતાં મેં જોયું કે તે મારો જન્મેલો દીકરો નહોતો.”

બીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, “ના! જીવતો તે મારો દીકરો છે; મરેલો તે તારો છે.” પહેલીએ જવાબ આપ્યો, “ના! મરેલો તે તારો દીકરો છે; જીવતો તે મારો છે.” આમ તેઓ રાજાની આગળ વિવાદ કરવા લાગી.

રાજાએ કહ્યું, “આ કહે છે, ‘મારો દીકરો જીવતો છે, તારો દીકરો મરેલો છે,’ અને પેલી કહે છે, ‘ના, તારો દીકરો મરેલો છે, મારો દીકરો જીવતો છે.’”

પછી રાજાએ કહ્યું, “મારી પાસે તલવાર લાવો.” અને તેઓ રાજાની આગળ તલવાર લાવ્યા. રાજાએ કહ્યું, “જીવતા બાળકના બે ભાગ કરો; અડધો એકને અને અડધો બીજીને આપો.”

જીવતા દીકરાની માતા, પોતાના બાળક માટે તેનું હૃદય દ્રવી ઊઠ્યું હોવાથી, રાજાને બોલી, “હે મારા સ્વામી, કૃપા કરો; જીવતું બાળક તેને જ આપો! તેને મારી ન જ નાખો!” પણ બીજી બોલી, “તે મારું કે તારું—કોઈનું નહિ થાય; તેના બે ભાગ કરો!”

પછી રાજાએ કહ્યું, “જીવતું બાળક પહેલી સ્ત્રીને આપો; તેને મારી ન જ નાખો. તે જ તેની માતા છે.”

રાજાએ આપેલો ન્યાય સર્વ ઇઝરાયલે સાંભળ્યો, અને તેઓ તેને માટે આદરયુક્ત ભય રાખવા લાગ્યા, કેમ કે તેઓએ જોયું કે ન્યાય કરવા માટે આપણા પિતાનું જ્ઞાન તેનામાં હતું.