1 Konings 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Salomo het deur ’n huwelik ’n verbintenis met Farao, die koning van Egipte, aangegaan. Hy het Farao se dogter geneem en haar na die Stad van Dawid gebring totdat hy klaar was met die bou van sy paleis, die huis van ons Vader en die muur van Jerusalem. ²Maar die volk het nog steeds by die hoogtes geoffer, omdat daar in daardie dae nog geen huis vir die naam van ons Vader gebou is nie. ^a a v2 Die hoogtes was plaaslike heiligdomme op heuweltoppe waar mense geoffer het voordat die tempel aan die aanbidding een enkele tuiste gegee het. ³Salomo het ons Vader liefgehad en volgens die insettinge van sy vader Dawid gelewe; net dat hy by die hoogtes geoffer en wierook gebrand het. ⁴Die koning het na Gibeon toe gegaan om te offer, want dit was die groot hoogte; Salomo het 1 000 brandoffers op daardie altaar geoffer.

⁵In Gibeon het ons Vader in ’n droom in die nag aan Salomo verskyn en gesê: “Vra wat ek jou moet gee.”

⁶Salomo het geantwoord: “U het aan u dienaar Dawid, my vader, groot verbondsliefde bewys, want hy het getrou, regverdig en met ’n opregte hart teenoor u voor u gewandel. U het hierdie groot verbondsliefde vir hom behou deur hom ’n seun te gee om vandag op sy troon te sit. ⁷Nou, my Vader, het u u dienaar koning gemaak in die plek van my vader Dawid, al is ek net ’n jong kind wat nie weet hoe om uit te gaan of in te kom nie. ⁸U dienaar is te midde van u volk, die volk wat u gekies het—te talryk om te tel of te bereken. ⁹Gee daarom aan u dienaar ’n onderskeidende hart om u volk te regeer en goed van kwaad te onderskei. Want wie kan hierdie groot volk van u regeer?”

¹⁰Dit het die Soewereine Vader behaag dat Salomo hierdie ding gevra het.

¹¹Ons Vader het vir hom gesê: “Omdat jy hierdie ding gevra het, nie vir ’n lang lewe of rykdom of die lewe van jou vyande nie, maar vir onderskeidingsvermoë om reg te verstaan, ¹²doen ek nou volgens jou woord: ek gee vir jou ’n wyse, onderskeidende hart—niemand voor jou was soos jy nie, en niemand soos jy sal ná jou opstaan nie. ¹³Ek gee ook wat jy nie gevra het nie: rykdom en eer, sodat geen koning in al jou dae met jou sal kan vergelyk nie. ¹⁴As jy in my weë wandel en my insettinge en gebooie onderhou soos jou vader Dawid gedoen het, sal ek jou dae verleng.”

¹⁵Salomo het wakker geword en besef dit was ’n droom. Hy het na Jerusalem toe gegaan, voor die ark van die verbond van die Soewereine Vader gaan staan, brandoffers en vredeoffers geoffer en ’n feesmaal vir al sy dienaars gehou.

Die Vader se wysheid openbaar die ware moeder

¹⁶Toe kom twee vroue wat prostitute was na die koning toe en gaan staan voor hom. ¹⁷Die een vrou het gesê: “Asseblief, my heer, hierdie vrou en ek woon in een huis, en ek het by haar in die huis geboorte gegee. ¹⁸Op die derde dag nadat ek geboorte gegee het, het hierdie vrou ook geboorte gegee. Ons was alleen; geen vreemdeling was by ons in die huis nie, net ons twee. ¹⁹In die nag het hierdie vrou se seun gesterf, omdat sy op hom gelê het. ²⁰Sy het middernag opgestaan en my seun langs my weggeneem terwyl u dienares geslaap het, en hom aan haar bors gelê en haar dooie seun aan myne gelê. ²¹Toe ek die oggend opstaan om my seun te soog, was hy dood. Maar toe ek in die oggendlig mooi kyk, het ek gesien dit was nie die seun wat ek gebaar het nie.”

²²Die ander vrou het gesê: “Nee! Die lewende een is my seun; die dooie een is joune.” Die eerste een het geantwoord: “Nee! Die dooie een is jou seun; die lewende een is myne.” So het hulle voor die koning geredeneer.

²³Die koning het gesê: “Hierdie een sê: ‘My seun leef, jou seun is dood,’ en daardie een sê: ‘Nee, jou seun is dood, my seun leef.’”

²⁴Toe sê die koning: “Bring vir my ’n swaard.” En hulle het ’n swaard voor die koning gebring. ²⁵Die koning het gesê: “Sny die lewende kind in twee; gee die een helfte aan die een en die ander helfte aan die ander.”

²⁶Die moeder van die lewende seun het met die koning gepraat, haar hart het gekwel oor haar kind, en gesê: “Asseblief, my heer, gee vir haar die lewende baba! Moet hom in geen geval doodmaak nie!” Maar die ander een het gesê: “Hy sal nie myne of joune wees nie—sny hom in twee!”

²⁷Toe sê die koning: “Gee die lewende kind aan die eerste vrou; moet hom in geen geval doodmaak nie. Sy is sy moeder.”

²⁸Die hele Israel het gehoor van die oordeel wat die koning gevel het, en hulle het hom met ontsag bejeën, omdat hulle gesien het dat die wysheid van ons Vader in hom was om reg te laat geskied.