1 ነገሥት 3

3 ¹ሰሎሞን ከግብፅ ንጉሥ ከፈርዖን ጋራ በጋብቻ ተዛመደ። የፈርዖንን ልጅ አግብቶ፣ ቤተ መንግሥቱን፣ የአባታችንን ቤትና የኢየሩሳሌምን ቅጥር ሠርቶ እስኪጨርስ ድረስ ወደ ዳዊት ከተማ አመጣት። ²ሕዝቡ ግን በዚያ ዘመን ለአባታችን ስም ገና ቤት ስላልተሠራ፣ አሁንም በኮረብታ መስገጃ ቦታዎች ላይ ይሠዉ ነበር። ^a a v2 የኮረብታ መስገጃ ቦታዎች ሕዝቡ በየአካባቢው በኮረብታ ጫፍ ላይ የሚሠዋባቸው መቅደሶች ነበሩ፤ ይህም ቤተ መቅደሱ ለአምልኮ አንድ ቦታ ከመስጠቱ በፊት ነበር። ³ሰሎሞን በአባቱ በዳዊት ሥርዓት እየኖረ አባታችንን ወደደ፤ ነገር ግን በኮረብታ መስገጃ ቦታዎች ላይ ይሠዋና ዕጣን ያጨስ ነበር። ⁴ንጉሡ ታላቁ የመስገጃ ቦታ ስለ ነበረ፣ ሊሠዋ ወደ ገባዖን ሄደ፤ ሰሎሞንም በዚያ መሠዊያ ላይ አንድ ሺህ የሚቃጠል መሥዋዕት አቀረበ።

⁵በገባዖን አባታችን ለሰሎሞን በሌሊት በሕልም ተገለጠለት፤ አባታችንም እንዲህ አለው፤ “ምን እንድሰጥህ ለምን።”

⁶ሰሎሞንም እንዲህ ብሎ መለሰ፤ “ለአገልጋይህ ለአባቴ ለዳዊት ታላቅ የኪዳን ፍቅርን አሳየኸው፤ እርሱ በፊትህ በታማኝነት፣ በጽድቅና ወደ አንተ በቅን ልብ ተመላልሷልና። ይህን ታላቅ የኪዳን ፍቅር ጠብቀህለት፣ ዛሬ በዙፋኑ ላይ የሚቀመጥ ልጅ ሰጠኸው። ⁷አሁንም፣ አባቴ ሆይ፣ እኔ መውጣትና መግባት የማላውቅ ታናሽ ልጅ ብሆንም፣ በአባቴ በዳዊት ፋንታ አገልጋይህን አነገሥኸው። ⁸አገልጋይህ በመረጥኸው ሕዝብ፣ ለመቍጠርና ለመመዝገብ በሚያስቸግር እጅግ ብዙ ሕዝብ መካከል ነው። ⁹ስለዚህ ሕዝብህን ለማስተዳደር፣ መልካሙንና ክፉውን ለመለየት የሚያስተውል ልብ ለአገልጋይህ ስጠው፤ ይህን ታላቅ ሕዝብህን ሊያስተዳድር የሚችል ማን ነውና።”

¹⁰ሰሎሞን ይህን መለመኑ ሉዓላዊውን አባታችንን ደስ አሰኘው።

¹¹አባታችንም እንዲህ አለው፤ “ይህን ስለ ለመንህ፣ ረጅም ዕድሜን ወይም ሀብትን ወይም የጠላቶችህን ሕይወት ሳይሆን፣ ፍርድን ለማስተዋል ማስተዋልን ስለ ለመንህ፣ ¹²እነሆ፣ እንደ ቃልህ አደርጋለሁ፤ ጥበበኛና አስተዋይ ልብ እሰጥሃለሁ፤ ከአንተ በፊት እንደ አንተ ያለ አልነበረም፣ ከአንተ በኋላም እንደ አንተ ያለ አይነሣም። ¹³ያልለመንኸውን ደግሞ እሰጥሃለሁ፤ ሀብትንና ክብርን እሰጥሃለሁ፤ ስለዚህ በዘመንህ ሁሉ ከአንተ ጋራ የሚስተካከል ንጉሥ አይኖርም። ¹⁴አባትህ ዳዊት እንዳደረገው ሥርዓቴንና ትእዛዛቴን ጠብቀህ በመንገዴ ብትመላለስ፣ ዕድሜህን አረዝማለሁ።”

¹⁵ሰሎሞንም ነቅቶ ሕልም እንደ ነበረ አወቀ። ወደ ኢየሩሳሌም ሄዶ በሉዓላዊው አባታችን የኪዳን ታቦት ፊት ቆመ፤ የሚቃጠሉ መሥዋዕቶችንና የኅብረት መሥዋዕቶችን አቀረበ፤ ለአገልጋዮቹም ሁሉ ግብዣ አደረገ።

የአባታችን ጥበብ እውነተኛዪቱን እናት ገለጠ

¹⁶ከዚያም ጋለሞታ የነበሩ ሁለት ሴቶች ወደ ንጉሡ መጥተው በፊቱ ቆሙ። ¹⁷አንዲቱ ሴት እንዲህ አለች፤ “ጌታዬ ሆይ፣ እባክህ፤ እኔና ይህች ሴት በአንድ ቤት እንኖራለን፤ ከእርሷም ጋራ በቤቱ ውስጥ ተገላገልሁ። ¹⁸እኔ ከወለድሁ በኋላ በሦስተኛው ቀን ይህችም ሴት ወለደች። ብቻችንን ነበርን፤ ከእኛ ጋራ በቤቱ ውስጥ ባዕድ አልነበረም፤ እኛ ሁለታችን ብቻ ነበርን። ¹⁹በሌሊትም ይህች ሴት በልጇ ላይ ስለ ተኛች፣ ልጇ ሞተ። ²⁰እኩለ ሌሊትም ተነሥታ፣ አገልጋይህ ተኝታ ሳለች ልጄን ከጐኔ ወስዳ በእቅፏ አስተኛችው፤ የሞተውን ልጇንም በእቅፌ አስተኛች። ²¹በማለዳም ልጄን ላጠባ ስነሣ፣ ሞቶ አገኘሁት። ነገር ግን በማለዳው ብርሃን ተመልክቼ ባየሁ ጊዜ፣ የወለድሁት ልጅ እንዳልሆነ አስተዋልሁ።”

²²ሁለተኛዪቱም ሴት፣ “አይደለም፤ ሕያው የሆነው የእኔ ልጅ ነው፤ የሞተው ያንቺ ነው” አለች። የፊተኛዪቱም፣ “አይደለም፤ የሞተው የአንቺ ልጅ ነው፤ ሕያው የሆነው የእኔ ነው” ብላ መለሰች። እንዲህም በንጉሡ ፊት ተከራከሩ።

²³ንጉሡም እንዲህ አለ፤ “ይህችኛዋ፣ ‘ሕያው የሆነው የእኔ ልጅ ነው፤ የሞተው የአንቺ ነው’ ትላለች፤ ያችኛዋ ደግሞ፣ ‘አይደለም፤ የሞተው የአንቺ ነው፤ ሕያው የሆነው የእኔ ነው’ ትላለች።”

²⁴ንጉሡም፣ “ሰይፍ አምጡልኝ” አለ። ሰይፍም ወደ ንጉሡ ፊት አመጡ። ²⁵ንጉሡም እንዲህ አለ፤ “ሕያው የሆነውን ሕፃን በሁለት ክፈሉት፤ እኩሌታውን ለአንዷ፣ እኩሌታውን ለሌላዪቱ ስጡ።”

²⁶ሕያው የሆነው ልጅ እናት ስለ ልጇ ልቧ ስለ ተነካ ለንጉሡ ተናገረች፤ እንዲህም አለች፤ “ጌታዬ ሆይ፣ እባክህ፤ ሕያው የሆነውን ሕፃን ለእርሷ ስጣት፤ ከቶ አትግደለው።” ሌላዪቱ ግን፣ “የእኔም የአንቺም አይሁን፤ በሁለት ክፈሉት” አለች።

²⁷ከዚያም ንጉሡ እንዲህ አለ፤ “ሕያው የሆነውን ሕፃን ለፊተኛዪቱ ሴት ስጧት፤ ከቶ አትግደሉት፤ እርሷ እናቱ ናትና።”

²⁸እስራኤልም ሁሉ ንጉሡ የሰጠውን ፍርድ ሰሙ፤ ፍትሕን ለማድረግ የአባታችን ጥበብ በእርሱ ውስጥ እንደ ነበረ ስላዩ፣ ፈሩት።