తండ్రి సొలొమోనుకు జ్ఞానముగల హృదయమును అనుగ్రహించుట
తనకు కావలసినదేదైనా ఇస్తానని మన తండ్రి అన్నప్పుడు, ఆ యువ రాజు మంచిచెడులను వివేచించగల హృదయాన్ని మాత్రమే అడుగుతాడు, తాను ఎన్నడూ అడగని ఐశ్వర్యాన్ని కూడా పొందుతాడు. ఇద్దరు స్త్రీలు ఒకే బిడ్డ తమదని వాదించినప్పుడు, ఆ బిడ్డను ప్రేమించేది ఎవరో ఒక ఖడ్గం బయలుపరచడంలో రుజువు కనిపిస్తుంది.
3 1సొలొమోను ఐగుప్తు రాజైన ఫరోతో వివాహసంబంధమువలన మైత్రి చేసికొనెను. అతడు ఫరో కుమార్తెను పెండ్లియాడి, తన నగరమును, మన తండ్రి మందిరమును, యెరూషలేము ప్రాకారమును కట్టుట ముగించువరకు ఆమెను దావీదు నగరమునకు తీసికొనివచ్చెను. 2అయితే ఆ దినములలో మన తండ్రి నామముకొరకు ఇంకను ఏ మందిరమును కట్టబడలేదు గనుక, ప్రజలు ఉన్నత స్థలములయందు బలులు అర్పించుచుండిరి. a a v2 ఉన్నత స్థలములనగా, ఆరాధనకు మందిరము ఒకే ఒక్క నివాసమును ఇచ్చకముందు ప్రజలు బలులు అర్పించిన స్థానిక కొండశిఖరపు ఆరాధనాస్థలములు. 3సొలొమోను మన తండ్రిని ప్రేమించి, తన తండ్రియైన దావీదు కట్టడలనుబట్టి నడచుకొనెను; అయితే అతడు ఉన్నత స్థలములయందు బలులు అర్పించుచు ధూపము వేయుచుండెను. 4గిబియోను గొప్ప ఉన్నత స్థలమైయుండెను గనుక, రాజు బలి అర్పించుటకు అక్కడికి వెళ్లెను; సొలొమోను ఆ బలిపీఠముపై 1,000 దహనబలులు అర్పించెను.
5గిబియోనులో మన తండ్రి రాత్రి కలలో సొలొమోనుకు ప్రత్యక్షమై, "నేను నీకు ఏమి ఇయ్యవలెనో అడుగుము" అని చెప్పెను.
6సొలొమోను ఇట్లనెను, "నీ దాసుడైన నా తండ్రి దావీదుపట్ల నీవు గొప్ప నిబంధనా కృపను చూపించితివి, ఏలయనగా అతడు నీ యెదుట నమ్మకముగా, నీతిగా, నీయెడల యథార్థమైన హృదయముతో నడచుకొనెను. నీవు అతనికి ఈ గొప్ప నిబంధనా కృపను నిలుపుకొని, నేడు అతని సింహాసనముపై కూర్చుండుటకు అతనికి ఒక కుమారుని అనుగ్రహించితివి. 7నా తండ్రీ, ఇప్పుడు నీవు నీ దాసుని నా తండ్రియైన దావీదునకు బదులుగా రాజుగా చేసితివి, అయితే నేను చిన్న బాలుడనైయుండి, ఏలాగు బయలుదేరవలెనో ఏలాగు లోపలికి రావలెనో ఎరుగనివాడను. 8నీవు ఏర్పరచుకొనిన నీ ప్రజల మధ్యను నీ దాసుడు ఉన్నాడు—వారు లెక్కింపను, గణింపను వీలుకానంత విస్తారమైనవారు. 9కాబట్టి మంచిచెడ్డలను వివేచించుచు నీ ప్రజలకు న్యాయము తీర్చుటకు నీ దాసునికి వివేకముగల హృదయమును అనుగ్రహించుము. ఇంత గొప్పదైన నీ ఈ ప్రజలకు ఎవడు న్యాయము తీర్చగలడు?"
10సొలొమోను ఈ మనవి చేసినందుకు సర్వాధిపతియైన తండ్రి సంతోషించెను.
11మన తండ్రి అతనితో ఇట్లనెను, "నీవు దీర్ఘాయువునైనను, ఐశ్వర్యమునైనను, నీ శత్రువుల ప్రాణమునైనను అడుగక, న్యాయమును గ్రహించుటకు వివేచనను అడిగితివి గనుక, 12నీ మాట చొప్పున నేనిప్పుడు చేయుచున్నాను: జ్ఞానముగల, వివేచనగల హృదయమును నీకిచ్చుచున్నాను—నీకు ముందు నీవంటివాడు లేడు, నీ తరువాత నీవంటివాడు ఏర్పడడు. 13నీవు అడుగనిదానిని కూడ నేను నీకిచ్చుచున్నాను: ఐశ్వర్యమును ఘనతను, తద్వారా నీ దినములన్నిటిలో ఏ రాజును నీతో సాటిరాడు. 14నీ తండ్రియైన దావీదు నడచినట్లు నీవు నా కట్టడలను నా ఆజ్ఞలను గైకొనుచు నా మార్గములలో నడచినయెడల, నేను నీ దినములను దీర్ఘము చేయుదును."
15సొలొమోను మేల్కొని అది కల అని గ్రహించెను. అతడు యెరూషలేమునకు వెళ్లి, సర్వాధిపతియైన తండ్రి నిబంధన మందసము యెదుట నిలిచి, దహనబలులను సమాధానబలులను అర్పించి, తన సేవకులందరికి విందు చేసెను.
తండ్రి జ్ఞానము నిజమైన తల్లిని బయలుపరచుట
16అప్పుడు వేశ్యలైన యిద్దరు స్త్రీలు రాజునొద్దకు వచ్చి అతని యెదుట నిలిచిరి. 17ఒక స్త్రీ ఇట్లనెను, "నా యేలినవాడా, దయచేయుము, ఈ స్త్రీయు నేనును ఒక్క యింటిలో నివసించుచున్నాము; నేను ఆ యింటిలో ఆమెతోకూడ ప్రసవించితిని. 18నేను ప్రసవించిన మూడవ దినమున ఈ స్త్రీయు ప్రసవించెను. మేము ఒంటరిగా ఉంటిమి; ఇంటిలో మాతోకూడ పరులెవరును లేరు, మేమిద్దరమే. 19రాత్రివేళ ఈ స్త్రీ తన కుమారునిపై పండుకొనుటవలన అతడు చనిపోయెను. 20నీ దాసురాలనైన నేను నిద్రించుచుండగా, ఆమె అర్ధరాత్రివేళ లేచి నా ప్రక్కనుండి నా కుమారుని తీసికొని తన రొమ్మున పరుండబెట్టుకొని, తన చనిపోయిన కుమారుని నా రొమ్మున పరుండబెట్టెను. 21ఉదయమున నేను నా కుమారునికి పాలిచ్చుటకు లేచినప్పుడు అతడు చనిపోయియుండెను. అయితే ఉదయపు వెలుగులో నేను అతనిని నిదానించి చూడగా, అతడు నేను కనిన కుమారుడు కాడని తెలిసికొంటిని."
22అంతట రెండవ స్త్రీ, "కాదు! బ్రదికియున్నవాడు నా కుమారుడు; చనిపోయినవాడు నీవాడు" అనెను. మొదటి స్త్రీ, "కాదు! చనిపోయినవాడు నీ కుమారుడు; బ్రదికియున్నవాడు నావాడు" అనెను. ఈలాగున వారు రాజు యెదుట వాదించుకొనిరి.
23అప్పుడు రాజు, "'నా కుమారుడు బ్రదికియున్నాడు, నీ కుమారుడు చనిపోయెను' అని ఈమె చెప్పుచున్నది; 'కాదు, నీ కుమారుడు చనిపోయెను, నా కుమారుడు బ్రదికియున్నాడు' అని ఆమె చెప్పుచున్నది" అనెను.
24కాబట్టి రాజు, "నాకు ఒక కత్తి తీసికొనిరండి" అని చెప్పెను. వారు రాజు యెదుటకు ఒక కత్తి తీసికొనివచ్చిరి. 25రాజు, "బ్రదికియున్న బిడ్డను రెండు భాగములుగా నరకి, సగము ఒకామెకును సగము మరియొకామెకును ఇయ్యుడి" అని చెప్పెను.
26బ్రదికియున్న కుమారుని తల్లి తన బిడ్డనుగూర్చి హృదయము తపించుటచేత రాజుతో, "నా యేలినవాడా, దయచేయుము, బ్రదికియున్న బిడ్డను ఆమెకే ఇయ్యుము! ఎంతమాత్రమును అతనిని చంపవద్దు!" అనెను. అయితే రెండవది, "వాడు నావాడును కాడు, నీవాడును కాడు—అతనిని రెండు భాగములుగా నరకుడి!" అనెను.
27అప్పుడు రాజు, "బ్రదికియున్న బిడ్డను మొదటి స్త్రీకి ఇయ్యుడి; ఎంతమాత్రమును అతనిని చంపవద్దు. ఆమెయే వాని తల్లి" అని చెప్పెను.
28రాజు తీర్చిన తీర్పును ఇశ్రాయేలీయులందరు విని, న్యాయము తీర్చుటకు మన తండ్రి జ్ఞానము అతనియందున్నదని చూచి, ఆయనయెడల భయభక్తులు కలిగియుండిరి.