Abbaan Solomoniif Onnee Ogeessaa Kenna

Abbaan keenya waan inni barbaadu hunda yeroo isaaf kennuuf dhiyeessu, mootichi dargaggeessi garaa gaarii fi hamaa addaan baasuu danda'u qofa gaafata, qabeenya inni hin gaafanne illee ni argata. Mirkaneessi isaa yeroo dubartoonni lama daa'ima tokko kan keenya jedhanii fi goraadeen ishee isa jaallattu saaxilu dhufa.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 5, 11–14

Boqonnaa 3.

Solomoon Fara'oon mootii Gibxi wajjin gaa'ela ta'uudhaan firoomte. Intala Fara'oon fuudhee, hanga masaraa isaa, mana Abbaa keenyaa fi dallaa Yerusaalem ijaaree xumuruutti magaalaa Daawitiitti galche. Garuu guyyoota sana keessa mana maqaa Abbaa keenyaaf ijaarame hanga yeroo sanaatti waan hin jirreef, ummanni ammallee iddoowwan ol-aanoo irratti aarsaa dhiheessaa ture. ^a Solomoon Abbaa keenya jaallate; seera abbaa isaa Daawit hordofuudhaan jiraate; garuu inni iddoowwan ol-aanoo irratti aarsaa dhiheesse, ixaana gube. Mootichi aarsaa dhiheessuuf gara Gibe'oon deeme, sababii iddoon ol-aanaan inni guddaan sun achi jiruuf; Solomoon iddoo aarsaa sana irratti aarsaa gubamu 1,000 dhiheesse.

Gibe'oonitti Abbaan keenya halkan abjuudhaan Solomoonitti mul'atee akkana jedhe, «Maal akka siif kennu na kadhadhu.»

Solomoon deebisee, «Ati garbicha kee Daawit abbaa koof gaarummaa kakuu guddaa argisiifte, sababii inni si dura amanamummaadhaan, qajeelummaadhaan fi onnee si duratti qajeelaadhaan deemeef. Ati gaarummaa kakuu guddaa kana isaaf eegdee, har'a ilma teessoo isaa irra teessu isaaf kennite. Amma yaa Abbaa koo, ati garbicha kee bakka abbaa koo Daawitiitti mootii goote; ani immoo daa'ima xinnaa qofa, akkamitti ba'uu fi seenuu hin beeku. Garbichi kee ummata kee, ummata ati filatte, baay'inni isaanii lakkaa'amuu fi tilmaamamuu hin dandeenye gidduu jira. Kanaaf ummata kee bulchuuf, gaarii fi hamaa addaan baasuuf garbicha keetiif onnee hubattuu kenni. Ummata kee guddaa kana eenyutu bulchuu dandaa'a?»

Solomoon waan kana kadhateef Abbaa Gooftaa gammachiise.

Abbaan keenya isaaf akkana jedhe, «Ati waan kana kadhatteef, jireenya dheeraa yookaan qabeenya yookaan lubbuu diinota keetii osoo hin kadhatin, garuu murtii qajeelaa hubachuuf hubannoo kadhatteef, ani amma akka dubbii keetti nan raawwadha: onnee ogeessaa fi hubattuu sii kenna—si dura kan si fakkaatu tokko illee hin turre, si booda illee kan si fakkaatu tokko illee hin ka'u. Waan ati hin kadhatin illee sii kenna: qabeenyaa fi ulfina, akka guyyoota kee hundumaa mootiin tokko iyyuu si wajjin wal bira hin qabamneef. Yoo akka abbaan kee Daawit godhe, karaa koo keessa deemtee, seera koo fi ajaja koo eegde, guyyoota kee nan dheeressa.»

Solomoon dammaqe, abjuu ta'uu isaa hubate. Yerusaalemitti deeme, sanduuqa kakuu Abbaa Gooftaa duratti dhaabatee, aarsaa gubamu fi aarsaa nagaa dhiheesse, garboota isaa hundumaaf ayyaana qopheesse.

Ogummaan Abbaa Haadha Dhugaa Mul'isa

Yommus dubartoonni sagaagalaa lama gara mootichaa dhufanii isa duratti dhaabatan. Dubartiin tokko, «Yaa gooftaa koo, maaloo, ani fi dubartiin kun mana tokko keessa jiraanna; ani mana sana keessatti ishee wajjin ilma dhaladhe. Guyyaa sadaffaa erga ani dhaladhee booda, dubartiin kun illee dhalte. Nu qofa turre; mana keessa nu wajjin alagaan tokko iyyuu hin turre, nu lamaan qofa turre. Halkan sana ilmi dubartii kanaa du'e, sababii isheen isa irra bulteef. Isheen halkan walakkaa ka'ite, osoo garbittiin kee rafuu ilma koo cinaa koo irraa fuudhattee, laphee ishee irra ciibsite; ilma ishee du'e immoo laphee koo irra ciibsite. Ani ganama ilma koo harmaan hoosisuuf yommuu ka'u, inni du'eera. Garuu ganama ifa keessatti sirritti yommuu ilaalu, inni ilma ani dhaladhe akka hin taane arge.»

Dubartiin kaan, «Miti! Isa jiraatu ilma koo dha; isa du'e kan kee ti» jette. Isheen jalqabaa immoo, «Miti! Isa du'e ilma kee dha; isa jiraatu kan koo ti» jettee deebiste. Kanaaf mootii duratti wal falman.

Mootichi akkana jedhe, «Kun ‹Ilmi koo jiraata, ilmi kee du'eera› jetti; sunis ‹Miti, ilmi kee du'eera, ilmi koo jiraata› jetti.»

Kanaaf mootichi akkana jedhe, «Billaa naa fidaa.» Isaanis billaa mootii duratti fidan. Mootichi akkana jedhe, «Daa'ima jiraatu lamatti kutaa; walakkaa tokkoof, walakkaa isa kaaniif kennaa.»

Haati ilma jiraataa onneen ishee ijoollee isheef gubatuun mootichatti akkana jette, «Yaa gooftaa koo, maaloo, daa'ima jiraataa kana ishee kenniif! Gonkumaa hin ajjeesin!» Isheen kaan immoo, «Inni kan koo hin ta'u, kan kee illee hin ta'u—lamatti kuti!» jette.

Yommus mootichi akkana jedhe, «Daa'ima jiraataa dubartii jalqabaatiif kennaa; gonkumaa hin ajjeesinaa. Isheen haadha isaa ti.»

Israa'el hundumti murtii mootichi kenne dhaga'e; ogummaan Abbaa keenyaa murtii qajeelaa gochuuf isa keessa akka jirtu waan arganiif isa sodaatan.