اول بادشاهان 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹سليمان د مصر د بادشاه فرعون سره د وادۀ له لارې رشته وتړله. هغۀ د فرعون لور واده کړه، او هغه يې د داؤد ښار ته راوسته ترڅو چې خپل محل، د زمونږ پلار کور او د يروشلم دېوال جوړ کړى. ²خو خلقو به لا تر اوسه په اوچتو ځايونو کښې قربانۍ کولې، ځکه چې په هغو ورځو کښې لا د زمونږ پلار د نوم دپاره کوم کور نۀ وو جوړ شوے. ^a a v2 اوچت ځايونه د ځايي غرونو په سرونو باندې عبادت‌ځايونه وُو چرته چې خلقو به قربانۍ کولې، مخکښې له دې چې بيت‌المقدس عبادت ته يو واحد ځائ ورکړى. ³سليمان د زمونږ پلار سره مينه کوله او د خپل پلار داؤد په قانونونو باندې ژوند کولو؛ خو هغۀ به صرف په اوچتو ځايونو کښې قربانۍ کولې او خوشبوئى به يې سوځوله. ⁴بادشاه د قربانۍ کولو دپاره جبعون ته لاړو، ځکه چې هغه لوئ اوچت ځائ وو؛ سليمان په هغه قربان‌ګاه باندې زرو سوزېدونکې قربانۍ وړاندې کړې.

⁵په جبعون کښې زمونږ پلار سليمان ته د شپې په خوب کښې ښکاره شو او ويې فرمائيل چې، ”وغواړه چې زۀ تا ته څۀ درکړم.“

⁶سليمان جواب ورکړو چې، ”تا په خپل خادم داؤد، زما پلار، باندې لويه وفاداره مينه وکړله، ځکه چې هغه ستا په وړاندې په وفادارۍ، صداقت او ستا په لور په سيده زړۀ سره روان وو. تا د هغۀ دپاره دا لويه وفاداره مينه وساتله او هغۀ ته دې يو زوئ ورکړو چې نن د هغۀ په تخت باندې ناست دے. ⁷اوس، زما پلاره، تا خپل خادم د زما د پلار داؤد په ځائ بادشاه کړو، حالانکې زۀ يو وړوکے ماشوم يم چې د وتلو او راتلو طريقه نۀ پوهېږم. ⁸ستا خادم ستا د خلقو په مينځ کښې دے، هغه خلق چې تا غوره کړل — دومره ډېر چې نۀ شى شمېرلے او نۀ حساب کېدے شى. ⁹نو خپل خادم ته داسې پوهنده زړۀ راکړه چې ستا د خلقو انصاف وکړى او نيکى د بدۍ نه بېله کړى. ځکه چې څوک کولے شى چې ستا د دې لوئ قوم انصاف وکړى؟“

¹⁰دا خبره مالِک پلار ته خوښه شوه چې سليمان دا وغوښتل.

¹¹زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”ځکه چې تا دا وغوښتل، نۀ اوږد عمر، نۀ مالدارى او نۀ د خپلو دښمنانو ژوند، بلکې د انصاف د پوهېدو دپاره پوهه، ¹²نو زۀ اوس ستا د خبرې مطابق کوم: زۀ تا ته هوښيار او پوهنده زړۀ درکوم — نۀ ستا نه مخکښې څوک ستا په شان وو، او نۀ به ستا نه پس څوک ستا په شان پېدا شى. ¹³زۀ تا ته هغه څۀ هم درکوم چې تا نۀ دى غوښتى: مالدارى او عزت، نو ستا په ټولو ورځو کښې به هيڅ بادشاه ستا سره برابر نۀ شى. ¹⁴کۀ تۀ زما په لارو روان شې او زما قانونونه او حُکمونه د خپل پلار داؤد په شان وساتې، نو زۀ به ستا ورځې اوږدې کړم.“

¹⁵سليمان راويښ شو او پوهه شو چې دا يو خوب وو. هغه يروشلم ته لاړو، د مالِک پلار د لوظ د صندوق په وړاندې ودرېدو، سوزېدونکې قربانۍ او د سلامتۍ قربانۍ يې وړاندې کړې، او خپلو ټولو خادمانو دپاره يې دعوت ورکړو.

د پلار حکمت رښتينې مور ښکاره کوى

¹⁶بيا دوه کسبى ښځې بادشاه ته راغلې او د هغۀ په وړاندې ودرېدلې. ¹⁷يوې ښځې ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، زۀ او دا ښځه په يو کور کښې اوسو، او ما د هغې سره په همدغه کور کښې بچے وزېږولو. ¹⁸زما د زېږون نه درې ورځې پس، دې ښځې هم بچے وزېږولو. مونږ يوازې وُو؛ په کور کښې زمونږ سره هيڅ پردے نۀ وو، صرف مونږ دواړه. ¹⁹د شپې د دې ښځې زوئ مړ شو، ځکه چې هغه پرې پرته وه. ²⁰هغه د نيمې شپې راپاڅېده او زما زوئ يې زما د څنګ نه واخستو، کله چې ستا خادمه ويده وه، او خپلې غېږې ته يې کېښودو، او خپل مړ زوئ يې زما غېږې ته کېښودو. ²¹کله چې زۀ سحر خپل زوئ ته د شيدو ورکولو دپاره راپاڅېدم، نو هغه مړ وو. خو کله چې ما د سحر په رڼا کښې غور سره وکتل، نو ما وليدل چې دا هغه زوئ نۀ وو چې ما زېږولے وو.“

²²بلې ښځې ووئيل چې، ”نه! ژوندے زما زوئ دے؛ مړ ستا دے.“ اولې ښځې جواب ورکړو، ”نه! مړ ستا زوئ دے؛ ژوندے زما دے.“ نو هغوئ د بادشاه په وړاندې جګړه کوله.

²³بادشاه ووئيل چې، ”دا وائى چې، ’زما زوئ ژوندے دے، ستا زوئ مړ دے،‘ او هغه وائى چې، ’نه، ستا زوئ مړ دے، زما زوئ ژوندے دے.‘“

²⁴نو بادشاه ووئيل چې، ”ما ته يوه تُوره راوړئ.“ نو هغوئ د بادشاه په وړاندې يوه تُوره راوړله. ²⁵بادشاه ووئيل چې، ”دا ژوندے ماشوم په دوه برخو کښې پرې کړئ؛ نيمه يوې ته او نيمه بلې ته ورکړئ.“

²⁶د ژوندى زوئ مور بادشاه ته خبرې وکړې، ځکه چې د خپل بچى دپاره يې زړۀ سوزېدو، او ويې ويل چې، ”اے زما مالِکه، دا ژوندے بچے هغې ته ورکړه! هيڅکله يې مۀ وژنه!“ خو بلې ووئيل چې، ”دا به نۀ زما وى او نۀ ستا — په دوه برخو يې پرې کړئ!“

²⁷بيا بادشاه ووئيل چې، ”دا ژوندے ماشوم اولې ښځې ته ورکړئ؛ هيڅکله يې مۀ وژنئ. هغه د دۀ مور ده.“

²⁸ټول اِسرائيل هغه فيصله واورېده چې بادشاه کړې وه، او هغوئ د هغۀ نه ووېرېدل، ځکه چې هغوئ وليدل چې د انصاف کولو دپاره د زمونږ پلار حکمت په هغۀ کښې وو.