اول بادشاهان 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹کله چې د داؤد د مرګ وخت رانزدې شو، نو هغۀ خپل زوئ سليمان ته وصيت وکړو چې، ²”زۀ هغه لار روان يم چې د ټولې زمکې خلق پرې ځى. نو تۀ قوى اوسه او خپل ځان مړ ثابت کړه. ³د خپل پلار وصيت ساته، د هغۀ په لارو وګرځه او د هغۀ قانون، حُکمونه، فيصلې او شاهدۍ وساته، لکه څنګه چې د موسىٰ په شريعت کښې ليکلى دى، ترڅو چې هر څۀ کوې او هر چرته چې ورګرځې، تا ته کاميابى درکولے شى، ⁴دې دپاره چې زمونږ پلار هغه خبره پوره کړى چې زما په حقله يې فرمائيلې وه چې، ’کۀ ستا زامن خپله لار وساتى او په خپل ټول زړۀ او خپل ټول روح سره زما مخکښې په وفادارۍ سره وګرځى، نو ستا د اِسرائيل په تخت باندې هيڅکله د کسان کمے به نۀ وى.‘

⁵تۀ دا هم پوهېږې چې د زروياه زوئ يوآب ما سره څۀ وکړل، يعنې د اِسرائيل د لښکرو د دوؤ سپه سالارانو، د نير زوئ ابنير او د يتر زوئ عماسا سره يې څۀ وکړل. هغۀ هغوئ ووژل او د جنګ وينه يې د سولې په زمانه کښې توئ کړه، او د جنګ وينه يې خپلې کمر نښتر باندې او خپلو پښو کښې پاپوشو باندې وموښله. ⁶نو د خپل حکمت مطابق عمل وکړه او د هغۀ سپين سر مۀ پرېږده چې په سلامتۍ سره قبر ته ښکته شى. ⁷د جلعادى برزلئ زامنو سره مهربانى وکړه، هغوئ دې په هغه کسانو کښې وى چې ستا په دسترخوان خوراک کوى، ځکه چې هغوئ ما سره ودرېدل کله چې زۀ ستا د ورور ابشلوم نه وتښتېدم.

⁸تا سره د بحوريم اوسېدونکے، د جيرا زوئ بنيامينى سمعى هم شته، چې کوم ورځ زۀ محنائيم ته روان وم نو هغۀ ما ته سخت کنځلې وکړې. خو بيا هغه زما د ملاقات دپاره د اُردن ته راکوز شو، او ما ورته د زمونږ پلار په نامه قسم وخوړو چې، ’زۀ به تا په تُوره ونۀ وژنم.‘ ⁹نو تۀ هغه بې‌سزا مۀ پرېږده. تۀ عقلمند يې، تۀ به پوه شې چې ورته څۀ کوې، او د هغۀ سپين سر په وينو کښې قبر ته راکوز کړه.“

¹⁰بيا داؤد د خپلو پلرونو سره آرام وکړو او د داؤد په ښار کښې ښخ کړے شو. ¹¹داؤد په اِسرائيل باندې څلوېښت کاله بادشاهى وکړه، په حبرون کښې اوۀ کاله او په يروشلم کښې دېرش کاله. ¹²نو سليمان د خپل پلار داؤد په تخت باندې کښېناستو، او د هغۀ بادشاهى ښۀ ټينګه شوه.

د ادونياه مرګونې غوښتنه

¹³د حجيت زوئ ادونياه د سليمان مور بتسبع ته راغلو. هغې تپوس وکړو چې، ”تۀ په سلامتۍ سره راغلے يې؟“ هغۀ ووئيل چې، ”په سلامتۍ سره.“

¹⁴بيا هغۀ ووئيل چې، ”ما له تا سره يوه خبره کول دى.“ هغې جواب ورکړو چې، ”ووايه.“

¹⁵هغۀ ووئيل چې، ”تۀ پوهېږې چې بادشاهى زما وه او ټول اِسرائيل ما ته کتل چې زۀ به بادشاهى کوم. خو دا واوښته او زما د ورور شوه، ځکه چې دا د زمونږ پلار له طرفه د هغۀ وه. ¹⁶اوس زۀ تا نه يوه غوښتنه کوم، ما مۀ منع کوه.“ هغې ووئيل چې، ”ووايه.“

¹⁷هغۀ ووئيل چې، ”مهربانى وکړه او بادشاه سليمان ته ووايه، هغه به تا منع نۀ کړى، چې شونمى ابيشاج ما ته د ښځې په توګه راکړى.“

¹⁸بتسبع ووئيل چې، ”ډېره ښه، زۀ به ستا په حقله بادشاه ته خبره وکړم.“

¹⁹نو بتسبع د ادونياه په حقله خبرو کولو دپاره بادشاه سليمان ته لاړه. بادشاه د هغې د ملاقات دپاره پاڅېدو، هغې ته يې سلام وکړو او په خپل تخت باندې کښېناستو. هغۀ د بادشاه د مور دپاره تخت کښېښودو، او هغه د هغۀ ښى طرف ته کښېناسته. ²⁰هغې ووئيل چې، ”زۀ يوه وړه غوښتنه کوم، ما مۀ منع کوه.“ بادشاه ووئيل چې، ”اے زما مورې، وغواړه، زۀ به تا منع نۀ کړم.“

²¹نو هغې ووئيل چې، ”شونمى ابيشاج دې ستا ورور ادونياه ته د ښځې په توګه ورکړے شى.“

²²بادشاه سليمان خپلې مور ته جواب ورکړو چې، ”تۀ د ادونياه دپاره ولې شونمى ابيشاج غواړې؟ د هغۀ دپاره بادشاهى هم وغواړه، ځکه چې هغه زما مشر ورور دے، د هغۀ، د کاهن ابياتار او د زروياه زوئ يوآب دپاره!“ ²³بيا بادشاه سليمان د زمونږ پلار قسم وخوړو چې، ”کۀ ادونياه دا خبره د خپل ژوند په خلاف نۀ وى کړې، نو پلار دې ما سره همداسې وکړى بلکې د دې نه هم زيات! ²⁴نو اوس په همدې يقين سره لکه څنګه چې زمونږ پلار ژوندے دے، هغه چې زۀ يې ثابت کړم، د خپل پلار داؤد په تخت باندې يې کښېنولم او لکه څنګه چې يې وعده کړې وه هغه شان يې زما دپاره کور جوړ کړو، نو ادونياه به نن ورځ وژلے شى.“

²⁵نو بادشاه سليمان د يهوياداع زوئ بنياه ولېږلو، چې هغۀ ادونياه مړ کړو، او هغه ومړو. ²⁶بادشاه کاهن ابياتار ته ووئيل چې، ”خپلو پټيو ته په عناتوت کښې لاړ شه. تۀ د مرګ وړ يې، خو زۀ به تا اوس ونۀ وژنم، ځکه چې تا زما د پلار داؤد مخکښې د مالِک پلار صندوق اوچتولو او زما د پلار په ټولو تکليفونو کښې دې شرکت کړے دے.“ ²⁷نو سليمان ابياتار د زمونږ پلار د کهانت نه لرې کړو، او داسې يې د زمونږ پلار هغه خبره پوره کړه چې د عيلى د کور په حقله يې په شيلوه کښې فرمائيلې وه.

²⁸دا خبر يوآب ته ورسېدو، چې هغۀ د ادونياه طرفدارى کړې وه، نۀ د ابشلوم، نو هغه د زمونږ پلار خيمې ته وتښتېدو او د قربان‌ګاه ښکرونه يې ونيول. ²⁹بادشاه سليمان ته وئيلے شو چې يوآب د زمونږ پلار خيمې ته تښتېدلے دے او د قربان‌ګاه خوا کښې دے. نو هغۀ د يهوياداع زوئ بنياه ولېږلو او ووئيل چې، ”لاړ شه، هغه مړ کړه.“

³⁰بنياه د زمونږ پلار خيمې ته راغلو او يوآب ته يې ووئيل چې، ”بادشاه فرمائى، راوُځه.“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”نه، زۀ به دلته مړ شم.“ بنياه بادشاه ته خبر ورکړو چې، ”يوآب دا ووئيل او ما ته يې داسې جواب راکړو.“

³¹بادشاه ووئيل چې، ”لکه څنګه چې هغه وائى، هغه شان وکړه. هغه مړ کړه او ښخ يې کړه، او هغه بې‌ګناه وينه چې يوآب توئ کړې وه، له ما او د زما د پلار د کور نه لرې کړه. ³²زمونږ پلار به د هغۀ د وينو ګناه د هغۀ په خپل سر وګرځوى، ځکه چې هغۀ دوه داسې کسان مړ کړل چې هغه نه زيات صادق او بهتر وُو، او په تُوره يې ووژل، يعنې د اِسرائيل د لښکرو سپه سالار، د نير زوئ ابنير، او د يهوداه د لښکرو سپه سالار، د يتر زوئ عماسا، بې د زما د پلار داؤد له علمه. ³³د هغوئ وينه به تل د يوآب په سر او د هغۀ د اولاد په سر وګرځى، خو د داؤد، د هغۀ د اولاد، د هغۀ د کور او د هغۀ د تخت دپاره به د زمونږ پلار له طرفه تل سلامتى وى.“

³⁴نو د يهوياداع زوئ بنياه لاړو، يوآب يې مړ کړو او ووژلو يې، او هغه په بيديا کښې په خپل کور کښې ښخ کړے شو. ³⁵بادشاه د يوآب په ځائ د يهوياداع زوئ بنياه د لښکرو سر مقرر کړو، او د ابياتار په ځائ يې کاهن صادوق مقرر کړو.

³⁶بيا بادشاه سمعى راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”خپل دپاره په يروشلم کښې کور جوړ کړه او هلته اوسېږه، او د دې نه بل چرته مۀ ځه. ³⁷ځکه چې کوم ورځ تۀ ووځې او د قدرون نهر پرېووځې، نو پوه شه چې تۀ به خامخا مړ شې، او ستا وينه به ستا په خپل سر وى.“

³⁸سمعى بادشاه ته ووئيل چې، ”ستا خبره ښه ده. لکه څنګه چې زما مالِک بادشاه فرمائيلى دى، هم هغه شان به ستا خادم وکړى.“ نو سمعى ډېره موده په يروشلم کښې اوسېدو.

³⁹د درو کالو نه پس، د سمعى دوه خادمان د جت بادشاه، د معکه زوئ اکيش ته وتښتېدل. سمعى ته وئيلے شو چې، ”ستا خادمان په جت کښې دى.“

⁴⁰نو سمعى پاڅېدو، په خپل خر يې زين کښېښودو او جت ته اکيش ته د خپلو خادمانو په لټه کښې لاړو، بيا لاړو او هغوئ يې د جت نه راوستل. ⁴¹کله چې سليمان ته وئيلے شو چې سمعى د يروشلم نه جت ته لاړو او بيرته راغلو، ⁴²نو بادشاه سمعى راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”آيا ما تا ته د زمونږ پلار په نامه قسم نۀ وو درکړے او ما تا ته خبردارے نۀ وو درکړے چې، ’کوم ورځ تۀ ووځې او چرته لاړ شې، نو پوه شه چې تۀ به خامخا مړ شې‘؟ او تا ما ته وئيلى وُو چې، ’ستا خبره ښه ده، زۀ به ومنم.‘ ⁴³نو بيا تا ولې هغه قسم ونۀ ساتو چې د زمونږ پلار مخکښې دې کړے وو، او هغه حُکم چې ما تا ته درکړے وو؟“ ⁴⁴بادشاه سمعى ته دا هم ووئيل چې، ”تۀ په خپل زړۀ کښې هغه ټول بدى پېژنې چې تا زما د پلار داؤد سره کړې وه. نو اوس به زمونږ پلار ستا بدى ستا په خپل سر راوګرځوى. ⁴⁵خو بادشاه سليمان به برکت وړے وى، او د داؤد تخت به د زمونږ پلار مخکښې تل ثابت وى.“ ⁴⁶بادشاه د يهوياداع زوئ بنياه ته حُکم وکړو، چې هغه ووتو او سمعى يې مړ کړو، او هغه ومړو. نو بادشاهى د سليمان په لاس کښې ټينګه شوه.