1 இராஜாக்கள் 2

2 ¹தாவீது மரணமடையும் காலம் நெருங்கியபோது, அவன் தன் குமாரனாகிய சாலொமோனுக்குக் கட்டளையிட்டதாவது: ²“பூமியிலுள்ள யாவரும் போகிற வழியே நானும் போகப்போகிறேன்; நீ திடன்கொண்டு, ஆண்மையுள்ளவனாயிரு. ³உன் பிதாவின் கட்டளையைக் காத்துக்கொள்; மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி, அவருடைய வழிகளில் நடந்து, அவருடைய கட்டளைகளையும், கற்பனைகளையும், நியாயங்களையும், சாட்சிகளையும் கைக்கொள்; அப்பொழுது நீ செய்கிற எல்லாவற்றிலும், நீ எங்கே திரும்பினாலும் காரியசித்தி பெறுவாய். ⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னைக்குறித்துச் சொன்ன வார்த்தையை உறுதிப்படுத்துவார்: ‘உன் குமாரர் தங்கள் முழு இருதயத்தோடும் தங்கள் முழு ஆத்துமாவோடும் உண்மையாய் எனக்கு முன்பாக நடந்து, தங்கள் வழியைக் காத்துக்கொண்டால், இஸ்ரவேலின் சிங்காசனத்தில் உட்காரும் மனுஷன் உனக்கு ஒருபோதும் குறைவுபடுவதில்லை.’

⁵செருயாவின் குமாரனாகிய யோவாப் எனக்குச் செய்ததையும், அவன் இஸ்ரவேலின் இரண்டு படைத்தலைவர்களாகிய நேரின் குமாரன் அப்னேருக்கும், யெத்தேரின் குமாரன் அமாசாவுக்கும் செய்ததையும் நீ அறிவாய்; அவன் அவர்களைக் கொன்று, சமாதான காலத்திலே யுத்தத்தின் இரத்தத்தைச் சிந்தி, தன் இடுப்பிலிருந்த கச்சையிலும் தன் கால்களிலிருந்த பாதரட்சைகளிலும் யுத்தத்தின் இரத்தத்தைப் படியப்பண்ணினான். ⁶ஆகையால் உன் ஞானத்தின்படி செய்; அவனுடைய நரைத்த தலை சமாதானத்தோடே பாதாளத்தில் இறங்கவிடாதே. ⁷கிலெயாத்தியனாகிய பர்சிலாயின் குமாரருக்குத் தயவு காண்பி; அவர்கள் உன் பந்தியில் சாப்பிடுகிறவர்களில் இருக்கட்டும்; ஏனெனில், உன் சகோதரனாகிய அப்சலோமுக்குத் தப்பி நான் ஓடிவந்தபோது, அவர்கள் எனக்கு உதவியாய் நின்றார்கள்.

⁸பகூரிம் ஊரானாகிய பென்யமீனனான கேராவின் குமாரன் சிமேயி உன்னிடத்தில் இருக்கிறான்; நான் மகனாயீமுக்குப் போன நாளில் அவன் என்னைக் கடுமையாகச் சபித்தான்; ஆனாலும் அவன் யோர்தானுக்கு என்னைச் சந்திக்க இறங்கிவந்தபோது, ‘நான் உன்னைப் பட்டயத்தால் கொல்லமாட்டேன்’ என்று நான் எங்கள் பிதாவின்மேல் அவனுக்கு ஆணையிட்டேன். ⁹ஆகையால் அவனைத் தண்டியாமல் விட்டுவிடாதே; நீ ஞானமுள்ளவன்; அவனுக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்பதை நீ அறிவாய்; அவனுடைய நரைத்த தலையை இரத்தத்தோடே பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ணு.”

¹⁰பின்பு தாவீது தன் பிதாக்களோடே நித்திரையடைந்து, தாவீதின் நகரத்தில் அடக்கம்பண்ணப்பட்டான். ¹¹தாவீது இஸ்ரவேலின்மேல் நாற்பது வருஷம் அரசாண்டான்; எப்ரோனில் ஏழு வருஷமும், எருசலேமில் முப்பத்துமூன்று வருஷமும் அரசாண்டான். ¹²சாலொமோன் தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்தான்; அவனுடைய ராஜ்யம் மிகவும் ஸ்திரப்பட்டது.

அதோனியாவின் மரணத்திற்கேதுவான வேண்டுகோள்

¹³ஆகீத்தின் குமாரன் அதோனியா, சாலொமோனின் தாயாகிய பத்சேபாளிடத்தில் வந்தான். அவள், “நீ சமாதானமாய் வருகிறாயா?” என்று கேட்டாள். அவன், “சமாதானமாய்த்தான்” என்றான்.

¹⁴பின்பு அவன், “உன்னிடத்தில் ஒரு வார்த்தை சொல்லவேண்டும்” என்றான். அவள், “சொல்லு” என்றாள்.

¹⁵அதற்கு அவன், “ராஜ்யம் என்னுடையதாயிருந்ததென்றும், நான் அரசாளும்படி இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் என்னை நோக்கிப் பார்த்தார்கள் என்றும் நீ அறிவாய்; ஆனாலும் ராஜ்யம் திரும்பி என் சகோதரனுடையதாயிற்று; ஏனெனில் அது எங்கள் பிதாவினால் அவனுக்கு உரியதாயிற்று. ¹⁶இப்பொழுது நான் உன்னிடத்தில் ஒரே ஒரு வேண்டுகோள் கேட்கிறேன்; அதை மறுக்காதே” என்றான். அவள், “சொல்லு” என்றாள்.

¹⁷அப்பொழுது அவன், “சூனேமியளாகிய அபிசாகை எனக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கும்படி ராஜாவாகிய சாலொமோனிடத்தில் சொல்லும்; அவர் உன்னை மறுக்கமாட்டார்” என்றான்.

¹⁸அதற்குப் பத்சேபாள், “நல்லது, உனக்காக ராஜாவினிடத்தில் நான் பேசுவேன்” என்றாள்.

¹⁹அதோனியாவுக்காகப் பேசும்படி பத்சேபாள் ராஜாவாகிய சாலொமோனிடத்தில் போனாள். ராஜா அவளைச் சந்திக்க எழுந்திருந்து, அவளை வணங்கி, தன் சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்தான்; ராஜாவின் தாய்க்கு ஒரு ஆசனத்தைப் போடச்செய்தான்; அவள் அவனுடைய வலதுபக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள். ²⁰அப்பொழுது அவள், “உன்னிடத்தில் ஒரு சிறிய வேண்டுகோள் கேட்கிறேன்; அதை மறுக்காதே” என்றாள். ராஜா அவளை நோக்கி, “என் தாயே, கேளும்; நான் உம்மை மறுக்கமாட்டேன்” என்றான்.

²¹அப்பொழுது அவள், “சூனேமியளாகிய அபிசாகை உன் சகோதரனாகிய அதோனியாவுக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கவேண்டும்” என்றாள்.

²²ராஜாவாகிய சாலொமோன் தன் தாய்க்குப் பிரதியுத்தரமாக, “நீ அதோனியாவுக்காகச் சூனேமியளாகிய அபிசாகை மாத்திரம் கேட்பானேன்? அவனுக்கு ராஜ்யத்தையும் கேளும்; அவன் என் மூத்த சகோதரனல்லவா; அவனுக்கும், ஆசாரியனாகிய அபியத்தாருக்கும், செருயாவின் குமாரன் யோவாபுக்கும் கேளும்!” என்றான். ²³பின்பு ராஜாவாகிய சாலொமோன் எங்கள் பிதாவின்மேல் ஆணையிட்டு, “அதோனியா இந்த வார்த்தையைத் தன் சொந்த உயிருக்கு விரோதமாகச் சொல்லவில்லையானால், எங்கள் பிதா எனக்கு இப்படியும் இதற்கு அதிகமாயும் செய்யக்கடவர்! ²⁴இப்பொழுதும், என்னை உறுதிப்படுத்தி, என் தகப்பனாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தின்மேல் என்னை வைத்து, தாம் வாக்குத்தத்தம்பண்ணியபடி எனக்கு ஒரு வம்சத்தை உண்டாக்கின எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு நிச்சயமாய்ச் சொல்லுகிறேன், அதோனியா இன்றைக்கே கொலைசெய்யப்படுவான்” என்றான்.

²⁵அப்பொழுது ராஜாவாகிய சாலொமோன் யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவை அனுப்பினான்; அவன் அதோனியாவை வெட்டினான், அவன் செத்தான். ²⁶ராஜா ஆசாரியனாகிய அபியத்தாரை நோக்கி, “நீ ஆனதோத்திலுள்ள உன் சொந்த வயல்களுக்குப் போய்விடு; நீ மரணத்திற்குப் பாத்திரன்தான்; ஆனாலும் நீ என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்கு முன்பாக ஆண்டவராகிய பிதாவின் பெட்டியைச் சுமந்து, அவருடைய எல்லா உபத்திரவங்களிலும் பங்குகொண்டபடியால், இன்று நான் உன்னைக் கொல்லமாட்டேன்” என்றான். ²⁷அப்படியே சாலொமோன் அபியத்தாரை எங்கள் பிதாவின் ஆசாரிய ஊழியத்தைவிட்டு நீக்கினான்; இப்படி எங்கள் பிதா சீலோவிலே ஏலியின் வீட்டைக்குறித்துச் சொன்ன வார்த்தை நிறைவேறியது.

²⁸இந்தச் செய்தி யோவாபுக்கு எட்டினது; அவன் அப்சலோமைச் சாராமல் அதோனியாவைச் சார்ந்திருந்தான்; ஆகையால் யோவாப் எங்கள் பிதாவின் கூடாரத்திற்கு ஓடிப்போய், பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பிடித்துக்கொண்டான். ²⁹யோவாப் எங்கள் பிதாவின் கூடாரத்திற்கு ஓடிப்போய், பலிபீடத்தண்டையில் இருக்கிறான் என்று ராஜாவாகிய சாலொமோனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது சாலொமோன் யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவை நோக்கி, “நீ போய், அவனை வெட்டிப்போடு” என்று அனுப்பினான்.

³⁰பெனாயா எங்கள் பிதாவின் கூடாரத்திற்கு வந்து, யோவாபை நோக்கி, “வெளியே வா என்று ராஜா சொல்லுகிறார்” என்றான். அதற்கு அவன், “இல்லை, நான் இங்கேயே சாவேன்” என்றான். பெனாயா ராஜாவினிடத்தில் வந்து, “யோவாப் இப்படிச் சொன்னான், எனக்கு இப்படிப் பிரதியுத்தரம் சொன்னான்” என்று அறிவித்தான்.

³¹அப்பொழுது ராஜா அவனை நோக்கி, “அவன் சொன்னபடியே செய்; அவனை வெட்டி அடக்கம்பண்ணு; இப்படியே யோவாப் காரணமில்லாமல் சிந்தின இரத்தப்பழியை நீ என்னைவிட்டும், என் தகப்பனுடைய வீட்டைவிட்டும் நீக்கிப்போடு. ³²அவனுடைய இரத்தப்பழியை எங்கள் பிதா அவனுடைய தலையின்மேல் திரும்பப்பண்ணுவார்; ஏனெனில், அவன் தன்னைப்பார்க்கிலும் நீதியும் நன்மையும் உள்ள இரண்டு மனுஷராகிய இஸ்ரவேலின் படைத்தலைவனான நேரின் குமாரன் அப்னேரையும், யூதாவின் படைத்தலைவனான யெத்தேரின் குமாரன் அமாசாவையும், என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்குத் தெரியாமல் பட்டயத்தால் வெட்டிக் கொன்றுபோட்டான். ³³அவர்களுடைய இரத்தம் யோவாபின் தலையின்மேலும் அவன் சந்ததியாரின் தலையின்மேலும் என்றென்றைக்கும் திரும்பும்; ஆனாலும் தாவீதுக்கும், அவன் சந்ததிக்கும், அவன் வீட்டிற்கும், அவன் சிங்காசனத்திற்கும் எங்கள் பிதாவினால் என்றென்றைக்கும் சமாதானம் உண்டாயிருக்கும்” என்றான்.

³⁴அப்பொழுது யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயா போய், யோவாபை வெட்டிக் கொன்றுபோட்டான்; அவன் வனாந்தரத்திலிருந்த தன் சொந்த வீட்டில் அடக்கம்பண்ணப்பட்டான். ³⁵ராஜா யோவாபின் இடத்திலே யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவைப் படைக்குத் தலைவனாக வைத்து, அபியத்தாரின் இடத்திலே சாதோக்கை ஆசாரியனாக வைத்தான்.

³⁶பின்பு ராஜா சிமேயியை அழைப்பித்து, அவனை நோக்கி, “நீ எருசலேமில் உனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டி, அங்கே குடியிரு; அங்கேயிருந்து வேறெங்கும் புறப்படாதே. ³⁷ஏனெனில், நீ புறப்பட்டுக் கீதரோன் ஆற்றைக் கடக்கும் நாளில், நீ நிச்சயமாய்ச் சாவாய் என்று திட்டமாய் அறிந்துகொள்; உன் இரத்தப்பழி உன் தலையின்மேல் இருக்கும்” என்றான்.

³⁸சிமேயி ராஜாவை நோக்கி, “அந்த வார்த்தை நல்லது; ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் சொன்னபடியே உமது அடியேன் செய்வேன்” என்றான். சிமேயி வெகுநாள் எருசலேமில் குடியிருந்தான்.

³⁹மூன்று வருஷம் சென்றபின்பு, சிமேயியின் இரண்டு வேலைக்காரர் காத்தின் ராஜாவாகிய மாகாவின் குமாரன் ஆகீசினிடத்திற்கு ஓடிப்போனார்கள். “உன் வேலைக்காரர் காத்தூரில் இருக்கிறார்கள்” என்று சிமேயிக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

⁴⁰அப்பொழுது சிமேயி எழுந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணம் வைத்து, தன் வேலைக்காரரைத் தேடும்படி காத்தூரிலிருக்கிற ஆகீசினிடத்திற்குப் போனான்; பின்பு போய், தன் வேலைக்காரரைக் காத்தூரிலிருந்து அழைத்துக்கொண்டு வந்தான். ⁴¹சிமேயி எருசலேமிலிருந்து காத்தூருக்குப் போய்த் திரும்பிவந்தான் என்று சாலொமோனுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, ⁴²ராஜா சிமேயியை அழைப்பித்து, அவனை நோக்கி, “நீ புறப்பட்டு எங்காவது போகிற நாளில் நிச்சயமாய்ச் சாவாய் என்று அறிந்துகொள் என்று நான் உன்னை எங்கள் பிதாவின்மேல் ஆணையிடப்பண்ணி, உன்னை எச்சரிக்கவில்லையா? அதற்கு நீ, ‘அந்த வார்த்தை நல்லது; நான் கீழ்ப்படிவேன்’ என்று என்னிடத்தில் சொன்னாயே. ⁴³அப்படியிருக்க, நீ எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக இட்ட ஆணையையும், நான் உனக்குக் கொடுத்த கட்டளையையும் நீ ஏன் கைக்கொள்ளவில்லை?” என்றான். ⁴⁴மேலும் ராஜா சிமேயியை நோக்கி, “நீ என் தகப்பனாகிய தாவீதுக்குச் செய்த எல்லாத் தீங்கையும் உன் இருதயம் அறியும்; ஆகையால் எங்கள் பிதா உன் தீங்கை உன் தலையின்மேல் திரும்பப்பண்ணுவார். ⁴⁵ஆனாலும் ராஜாவாகிய சாலொமோன் ஆசீர்வதிக்கப்படுவான்; தாவீதின் சிங்காசனம் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக என்றென்றைக்கும் ஸ்திரப்படும்” என்றான். ⁴⁶அப்பொழுது ராஜா யோய்தாவின் குமாரன் பெனாயாவுக்குக் கட்டளையிட்டான்; அவன் போய், சிமேயியை வெட்டினான், அவன் செத்தான். இப்படியே ராஜ்யம் சாலொமோனின் கையில் ஸ்திரப்பட்டது.