1 Krallar 2

2 ¹Davut'un ölümü yaklaşınca, oğlu Süleyman'a şu buyruğu verdi: ²«Ben bütün dünyanın gittiği yoldan gitmek üzereyim. Güçlü ol, yiğit olduğunu göster. ³Baban'ın buyruğunu tut: O'nun yollarında yürü; Musa'nın Yasası'nda yazılı olduğu gibi kurallarını, buyruklarını, ilkelerini ve öğütlerini koru. Öyle ki, yaptığın her işte, gittiğin her yerde başarılı olasın. ⁴Böylece Babamız benim hakkımda söylediği şu sözü yerine getirsin: ‹Eğer oğulların yollarına dikkat eder, bütün yürekleriyle ve bütün canlarıyla önümde sadakatle yürürlerse, İsrail tahtından senin soyundan biri hiç eksik olmayacak.›

⁵Seruya oğlu Yoav'ın bana neler yaptığını, İsrail'in iki ordu komutanına —Ner oğlu Avner'e ve Yeter oğlu Amasa'ya— neler yaptığını da biliyorsun. Onları öldürdü; barış zamanında savaş kanı döktü ve bu savaş kanını belindeki kuşağa ve ayağındaki çarıklara bulaştırdı. ⁶Bilgeliğinle davran; onun ak saçlı başının esenlik içinde ölüler diyarına inmesine izin verme. ⁷Gilatlı Barzillay'ın oğullarına iyilik göster; sofranda yemek yiyenler arasında olsunlar. Çünkü ben ağabeyin Avşalom'dan kaçarken onlar yanımda oldular.

⁸Yanında Bahurimli Benyaminli Gera oğlu Şimi de var; Mahanayim'e gittiğim gün bana acı sözlerle lanet etmişti. Ama Şeria Irmağı'na beni karşılamaya inince, kendisine Babamız'ın adıyla ant içerek, ‹Seni kılıçla öldürmeyeceğim› demiştim. ⁹Ama şimdi onu cezasız bırakma. Sen bilge bir adamsın; ona ne yapacağını bilirsin. Onun ak saçlı başını kanlar içinde ölüler diyarına indir.»

¹⁰Sonra Davut atalarına kavuşup uykuya daldı ve Davut Kenti'nde gömüldü. ¹¹Davut kırk yıl İsrail'de krallık yaptı: Yedi yıl Hevron'da, otuz üç yıl Yeruşalim'de krallık yaptı. ¹²Böylece Süleyman babası Davut'un tahtına oturdu ve krallığı sağlamca pekiştirildi.

Adoniya'nın Ölümcül İsteği

¹³Hagit oğlu Adoniya, Süleyman'ın annesi Bat-Şeva'nın yanına gitti. Bat-Şeva, «Barış için mi geldin?» diye sordu. Adoniya, «Barış için» diye yanıtladı.

¹⁴Sonra, «Sana söyleyeceğim bir şey var» dedi. Bat-Şeva, «Söyle» dedi.

¹⁵Adoniya şöyle dedi: «Biliyorsun, krallık benimdi ve bütün İsrail benim kral olmamı bekliyordu. Ama krallık elimden alınıp kardeşimin oldu; çünkü Babamız'dan ona verilmişti. ¹⁶Şimdi senden bir dileğim var; beni geri çevirme.» Bat-Şeva, «Söyle» dedi.

¹⁷Adoniya, «Lütfen Kral Süleyman'a söyle —seni geri çevirmez— Şunemli Avişak'ı bana eş olarak versin» dedi.

¹⁸Bat-Şeva, «Peki» dedi, «senin için krala söylerim.»

¹⁹Bat-Şeva, Adoniya için konuşmak üzere Kral Süleyman'ın yanına gitti. Kral onu karşılamak için ayağa kalktı, önünde eğildi, sonra tahtına oturdu. Kralın annesi için bir taht getirtti ve Bat-Şeva onun sağına oturdu. ²⁰Bat-Şeva, «Senden küçük bir dileğim var; beni geri çevirme» dedi. Kral, «Dile, anne; seni geri çevirmem» dedi.

²¹Bunun üzerine Bat-Şeva, «Şunemli Avişak, kardeşin Adoniya'ya eş olarak verilsin» dedi.

²²Kral Süleyman annesine şöyle yanıt verdi: «Neden Adoniya için Şunemli Avişak'ı istiyorsun? Onun için krallığı da iste! —çünkü o benim ağabeyim— hem onun için, hem Kâhin Aviyatar için, hem de Seruya oğlu Yoav için iste!» ²³Kral Süleyman, Babamız'ın adıyla ant içerek şöyle dedi: «Adoniya bu sözü kendi canına karşı söylememişse, Babamız bana bunu, hatta daha fazlasını yapsın! ²⁴Beni sağlamlaştıran, babam Davut'un tahtına oturtan ve söz verdiği gibi bana bir hanedan kuran, yaşayan Babamız'ın adıyla ant içerim ki, Adoniya bugün öldürülecek!»

²⁵Böylece Kral Süleyman, Yehoyada oğlu Benaya'yı gönderdi; Benaya Adoniya'yı vurup öldürdü. ²⁶Kral, Kâhin Aviyatar'a, «Anatot'taki kendi tarlalarına git» dedi. «Ölümü hak ediyorsun, ama şimdi seni öldürmeyeceğim; çünkü babam Davut'un önünde Egemen Baba'nın Sandığı'nı taşıdın ve onun bütün sıkıntılarını paylaştın.» ²⁷Böylece Süleyman, Babamız'ın kâhinliğinden Aviyatar'ı uzaklaştırdı. Böylelikle Babamız'ın Şilo'da Eli'nin soyu hakkında söylediği söz yerine gelmiş oldu.

²⁸Haber Yoav'a ulaştı. —Yoav, Avşalom'u değil, Adoniya'yı desteklemişti.— Bunun üzerine Yoav Babamız'ın Çadırı'na kaçtı ve sunağın boynuzlarına sarıldı. ²⁹Kral Süleyman'a, Yoav'ın Babamız'ın Çadırı'na kaçıp sunağın yanında olduğu bildirildi. Süleyman, Yehoyada oğlu Benaya'yı gönderip, «Git, onu vur» dedi.

³⁰Benaya Babamız'ın Çadırı'na gidip Yoav'a, «Kral, ‹Dışarı çık› diyor» dedi. Yoav, «Hayır, burada öleceğim» diye karşılık verdi. Benaya krala, «Yoav böyle dedi, bana böyle yanıt verdi» diye bildirdi.

³¹Kral şöyle dedi: «Onun dediği gibi yap. Onu vur ve göm; böylece Yoav'ın döktüğü suçsuz kanı benden ve babamın soyundan temizle. ³²Babamız onun döktüğü kanı kendi başına döndürecek; çünkü babam Davut'un haberi olmadan, kendisinden daha doğru ve daha iyi iki adamı —İsrail ordusunun komutanı Ner oğlu Avner'i ve Yahuda ordusunun komutanı Yeter oğlu Amasa'yı— kılıçla vurup öldürdü. ³³Onların kanı sonsuza dek Yoav'ın ve soyunun başına dönsün. Ama Davut'a, soyuna, hanedanına ve tahtına, Babamız'dan sonsuza dek esenlik olsun.»

³⁴Böylece Yehoyada oğlu Benaya gidip Yoav'ı vurdu ve öldürdü. Yoav çölde kendi evinde gömüldü. ³⁵Kral, Yoav'ın yerine Yehoyada oğlu Benaya'yı ordunun başına, Aviyatar'ın yerine de Kâhin Sadok'u atadı.

³⁶Sonra kral Şimi'yi çağırtıp ona, «Yeruşalim'de kendine bir ev yap ve orada otur; başka hiçbir yere ayrılma» dedi. ³⁷«Çünkü oradan çıkıp Kidron Vadisi'ni geçtiğin gün, kesinlikle öleceğini iyi bil; dökülen kanından kendin sorumlu olacaksın.»

³⁸Şimi krala, «Sözün iyidir. Efendim kralın dediği gibi, kulun öyle yapacak» dedi. Şimi uzun süre Yeruşalim'de yaşadı.

³⁹Üç yıl sonra, Şimi'nin iki kölesi Gat Kralı Maaka oğlu Akiş'e kaçtı. Şimi'ye, «Kölelerin Gat'ta» diye haber verildi.

⁴⁰Bunun üzerine Şimi kalkıp eşeğine palan vurdu ve kölelerini aramak için Gat'a, Akiş'in yanına gitti. Sonra gidip onları Gat'tan geri getirdi. ⁴¹Şimi'nin Yeruşalim'den Gat'a gidip döndüğü Süleyman'a bildirilince, ⁴²kral Şimi'yi çağırtıp şöyle dedi: «Sana Babamız'ın adıyla ant içirip, ‹Buradan çıkıp herhangi bir yere gittiğin gün, kesinlikle öleceğini iyi bil› diye seni uyarmadım mı? Sen de bana, ‹Sözün iyidir; söz dinleyeceğim› demiştin. ⁴³Öyleyse neden Babamız'ın önünde içtiğin andı ve sana verdiğim buyruğu tutmadın?» ⁴⁴Kral Şimi'ye şöyle de dedi: «Babam Davut'a yaptığın bütün kötülükleri yüreğinde biliyorsun. Şimdi Babamız senin kötülüğünü kendi başına döndürecek. ⁴⁵Ama Kral Süleyman kutsanacak ve Davut'un tahtı Babamız'ın önünde sonsuza dek kurulu kalacak.» ⁴⁶Kral, Yehoyada oğlu Benaya'ya buyruk verdi; Benaya dışarı çıkıp Şimi'yi vurdu ve Şimi öldü. Böylece krallık Süleyman'ın elinde sağlamlaştı.