1 Krallar 1

1 ¹Kral Davut yaşlanmış, günleri hayli ilerlemişti. Üstünü örtülerle örtüyorlardı, ama bir türlü ısınamıyordu. ²Görevlileri ona, «Efendimiz krala hizmet edip onunla ilgilenecek genç bir kız arayalım» dediler. «Koynunda yatsın da efendimiz kral ısınsın.» ³Bütün İsrail'i dolaşıp güzel bir genç kız aradılar; Şunemli Avişak'ı bulup krala getirdiler. ⁴Kız son derece güzeldi. Krala bakıcılık edip ona hizmet etti, ama kral onunla yatmadı.

Adoniya Tahta Göz Dikiyor

⁵Hagit'in oğlu Adoniya kendini öne çıkarıp, «Ben kral olacağım» dedi. Kendine savaş arabaları, atlılar ve önünde koşacak elli adam edindi. ⁶Babası hiçbir zaman onu, «Neden böyle davranıyorsun?» diye sorup azarlamamıştı. Adoniya çok yakışıklıydı; Avşalom'dan sonra dünyaya gelmişti. ⁷Adoniya, Seruya oğlu Yoav ve Kâhin Aviyatar'la görüştü; onlar da Adoniya'yı destekleyip ona yardım ettiler. ⁸Ama Kâhin Sadok, Yehoyada oğlu Benaya, Peygamber Natan, Şimi, Rei ve Davut'un yiğitleri Adoniya'nın yanında yer almadılar.

⁹Adoniya, Eyn-Rogel yakınındaki Zohelet Taşı'nın orada koyunlar, sığırlar ve besili buzağılar kurban etti. Bütün kardeşlerini, kralın oğullarını ve Yahuda'nın bütün kral görevlilerini çağırdı. ¹⁰Ama Peygamber Natan'ı, Benaya'yı, yiğitleri ve kardeşi Süleyman'ı çağırmadı.

¹¹Natan, Süleyman'ın annesi Bat-Şeva'ya şöyle sordu: «Hagit'in oğlu Adoniya'nın efendimiz Davut'un haberi olmadan kral olduğunu duymadın mı? ¹²Şimdi gel, sana öğüt vereyim de hem kendi canını, hem de oğlun Süleyman'ın canını kurtar. ¹³Hemen Kral Davut'un yanına git ve ona de ki: ‹Efendim kral, sen kuluna, «Senden sonra oğlun Süleyman kral olacak ve tahtıma o oturacak» diye ant içmedin mi? Öyleyse neden Adoniya kral oldu?› ¹⁴Sen orada kralla konuşurken, ben de arkandan içeri girip söylediklerini doğrularım.»

¹⁵Bat-Şeva, kralın odasına, yanına girdi. Kral çok yaşlanmıştı; Şunemli Avişak ona hizmet ediyordu. ¹⁶Bat-Şeva eğilip kralın önünde yere kapandı. Kral, «Ne istiyorsun?» diye sordu.

¹⁷Bat-Şeva ona şöyle dedi: «Efendim, sen kuluna Baban'ın adıyla, ‹Senden sonra oğlun Süleyman kral olacak ve tahtıma o oturacak› diye ant içtin. ¹⁸Ama şimdi Adoniya kral oldu ve senin, efendim kralın, bundan haberi bile yok. ¹⁹Adoniya sayısız sığır, besili buzağı ve koyun kurban etti; kralın bütün oğullarını, Kâhin Aviyatar'ı ve ordu komutanı Yoav'ı çağırdı, ama kulun Süleyman'ı çağırmadı. ²⁰Efendim kral, bütün İsrail'in gözü sende; efendim kraldan sonra tahtına kimin oturacağını onlara bildirmeni bekliyorlar. ²¹Yoksa efendim kral atalarına kavuşunca, ben ve oğlum Süleyman suçlu sayılacağız.»

²²Bat-Şeva daha kralla konuşurken Peygamber Natan geldi. ²³Krala, «Peygamber Natan burada» dediler. Natan kralın huzuruna çıkıp yüzüstü yere kapandı.

²⁴Sonra şöyle dedi: «Efendim kral, ‹Benden sonra Adoniya kral olacak ve tahtıma o oturacak› diye buyruk verdin mi? ²⁵Bugün gidip sayısız sığır, besili buzağı ve koyun kurban etti; kralın bütün oğullarını, ordu komutanlarını ve Kâhin Aviyatar'ı çağırdı. Şu anda önünde yiyip içiyorlar ve, ‹Yaşasın Kral Adoniya!› diye bağırıyorlar. ²⁶Ama beni, kulunu, Kâhin Sadok'u, Yehoyada oğlu Benaya'yı ve kulun Süleyman'ı çağırmadı. ²⁷Bütün bunlar efendim kralın buyruğuyla mı oldu? Senden sonra tahtına kimin oturacağını biz kullarına bildirmedin.»

Davut Süleyman'ın Kral Olacağına Ant İçiyor

²⁸Kral Davut, «Bana Bat-Şeva'yı çağırın» dedi. Bat-Şeva kralın huzuruna gelip önünde durdu. ²⁹Kral ant içerek şöyle dedi: «Beni her sıkıntıdan kurtaran, yaşayan Babamız'ın hakkı için ³⁰İsrail'in Tanrısı olan Babamız adına sana ant içtiğim gibi bugün de yerine getireceğim: Senden sonra oğlun Süleyman kral olacak ve benim yerime tahtıma o oturacak.»

³¹Bat-Şeva yüzüstü yere kapanıp kralın önünde eğildi ve, «Efendim Kral Davut sonsuza dek yaşasın!» dedi.

³²Kral Davut, «Bana Kâhin Sadok'u, Peygamber Natan'ı ve Yehoyada oğlu Benaya'yı çağırın» dedi. Onlar kralın huzuruna gelince, ³³kral şöyle dedi: «Efendinizin görevlilerini yanınıza alın; oğlum Süleyman'ı benim katırıma bindirip Gihon'a götürün. ³⁴Orada Kâhin Sadok ile Peygamber Natan onu İsrail'e kral olarak meshetsinler. Boru çalıp, ‹Yaşasın Kral Süleyman!› diye bağırın. ³⁵Sonra onun ardından yukarı çıkın; gelip tahtıma otursun ve benim yerime kral olsun. Çünkü onu İsrail ve Yahuda'ya önder olarak atadım.»

³⁶Yehoyada oğlu Benaya krala şöyle karşılık verdi: «Amin! Efendim kralın Tanrısı Babamız da bunu onaylasın. ³⁷Babamız nasıl efendim kralla birlikte olduysa, Süleyman'la da öyle olsun ve onun tahtını efendim Kral Davut'un tahtından daha yüce kılsın.»

³⁸Bunun üzerine Kâhin Sadok, Peygamber Natan, Yehoyada oğlu Benaya, Keretliler'le Peletliler gidip Süleyman'ı Kral Davut'un katırına bindirdiler ve Gihon'a götürdüler. ³⁹Kâhin Sadok, çadırdan yağ dolu boynuzu alıp Süleyman'ı meshetti. Boru çalındı ve bütün halk, «Yaşasın Kral Süleyman!» diye bağırdı.

⁴⁰Sonra bütün halk kaval çalarak, sevinç içinde onun ardından yukarı çıktı. Öyle ki, toprak onların sesiyle yankılandı.

⁴¹Adoniya ve bütün konukları yemeklerini bitirirken bu sesi duydular. Yoav boru sesini duyunca, «Kentteki bu gürültü ne?» diye sordu.

⁴²O daha konuşurken, Kâhin Aviyatar'ın oğlu Yonatan çıkageldi. Adoniya, «İçeri gel, sen değerli bir adamsın; elbette müjde getiriyorsundur» dedi.

⁴³Ama Yonatan Adoniya'ya şöyle karşılık verdi: «Hayır! Efendimiz Kral Davut, Süleyman'ı kral yaptı. ⁴⁴Kral, Kâhin Sadok'u, Peygamber Natan'ı, Yehoyada oğlu Benaya'yı, Keretliler'le Peletliler'i Süleyman'la birlikte gönderdi; onu kralın katırına bindirdiler. ⁴⁵Kâhin Sadok ile Peygamber Natan onu Gihon'da kral olarak meshettiler. Oradan sevinçle çıktılar; kent çınlıyor. Duyduğunuz ses işte budur. ⁴⁶Üstelik Süleyman krallık tahtına bile oturdu. ⁴⁷Ayrıca kralın görevlileri efendimiz Kral Davut'u kutlamaya gelip, ‹Baban Süleyman'ın adını seninkinden daha yüce, tahtını da seninkinden daha büyük kılsın› dediler. Bunun üzerine kral yatağında eğilip secde etti. ⁴⁸Kral ayrıca şöyle dedi: ‹Bugün tahtıma oturacak birini gösteren ve bunu kendi gözlerimle görmemi sağlayan İsrail'in Tanrısı Babamız'a övgüler olsun!›»

⁴⁹Bunun üzerine Adoniya'nın bütün konukları korkuya kapıldılar; kalkıp her biri kendi yoluna gitti. ⁵⁰Süleyman'dan korkan Adoniya ise kalkıp gitti ve sunağın boynuzlarına sarıldı. ^a a v50 Sunağın çıkıntılı köşelerine sarılmak, sığınma aramanın eski bir davranışıydı — ölüm cezasından kurtulmak için merhamet ve korunma dileyen umutsuz bir yalvarıştı. ⁵¹Süleyman'a, «Adoniya senden korkuyor; sunağın boynuzlarına sarılmış, ‹Önce Kral Süleyman kulunu kılıçla öldürmeyeceğine ant içsin› diyor» diye haber verdiler.

⁵²Süleyman, «Değerli biri olduğunu gösterirse, saçının bir teli bile yere düşmeyecek; ama kötülüğü ortaya çıkarsa ölecek» dedi.

⁵³Kral Süleyman haber gönderdi ve onu sunaktan indirdiler. Adoniya gelip Kral Süleyman'ın önünde yere kapandı. Süleyman ona, «Evine git» dedi.