1 ነገሥት 1

1 ¹ንጉሥ ዳዊት አርጅቶ በዕድሜ ገፍቶ ነበር፤ ልብስም ሸፈኑት፤ ነገር ግን ሊሞቀው አልቻለም። ²አገልጋዮቹም እንዲህ አሉት፤ “ለጌታችን ለንጉሡ የምታገለግለውና የምትንከባከበው አንዲት ወጣት ደናግል ትፈለግ፤ በእቅፍህም ትተኛ፤ ጌታችን ንጉሡም ይሞቀዋል።” ³በእስራኤልም ሁሉ ውብ ወጣት ፈለጉ፤ ሱነማይቷን አቢሳግን አግኝተው ወደ ንጉሡ አመጧት። ⁴ወጣቲቱም እጅግ ውብ ነበረች፤ የንጉሡም ተንከባካቢ ሆና አገለገለችው፤ ነገር ግን አላወቃትም።

አዶንያስ ዙፋኑን ለመያዝ ተጣጣረ

⁵የሐጊት ልጅ አዶንያስም፣ “እኔ እነግሣለሁ” ብሎ ራሱን ከፍ ከፍ አደረገ፤ ሠረገሎችንና ፈረሰኞችን፣ በፊቱም የሚሮጡ አምሳ ሰዎችን አዘጋጀ። ⁶አባቱም፣ “ለምን እንዲህ አደረግህ?” ብሎ ከቶ ገሥጾት አያውቅም፤ እርሱ ደግሞ እጅግ መልከ መልካም ነበር፤ የተወለደውም ከአቤሴሎም ቀጥሎ ነበር። ⁷ከጽሩያም ልጅ ከኢዮአብ፣ ከካህኑም ከአብያታር ጋር ተማከረ፤ እነርሱም አዶንያስን ደግፈው ረዱት። ⁸ካህኑ ሳዶቅ፣ የዮዳሄ ልጅ በናያስ፣ ነቢዩ ናታን፣ ሳሚኢ፣ ሬኢ የዳዊትም ኀያላን ሰዎች ግን ከአዶንያስ ጋር አልነበሩም።

⁹አዶንያስም በዐይንሮጌል አጠገብ ባለው በዞሄሌት ድንጋይ አጠገብ በጎችን፣ በሬዎችንና የሠቡ ከብቶችን ሠዋ፤ ወንድሞቹንም ሁሉ፣ የንጉሡን ልጆችና የይሁዳን የቤተ መንግሥት ሹማምንት ሁሉ ጠራ። ¹⁰ነቢዩን ናታንን፣ በናያስን፣ ኀያላኑንም ሆነ ወንድሙን ሰሎሞንን ግን አልጠራም።

¹¹ናታንም የሰሎሞንን እናት ቤርሳቤህን እንዲህ አላት፤ “የሐጊት ልጅ አዶንያስ እንደ ነገሠ፣ ጌታችን ዳዊትም ይህን እንዳላወቀ አልሰማሽምን? ¹²አሁንም ነዪ፤ ነፍስሽንና የልጅሽን የሰሎሞንን ነፍስ ታድኚ ዘንድ ልምከርሽ። ¹³ወዲያውኑ ወደ ንጉሥ ዳዊት ሄደሽ እንዲህ በዪው፤ ‘ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፤ ለባሪያህ፣ “ልጅህ ሰሎሞን ከእኔ በኋላ ይነግሣል፤ እርሱም በዙፋኔ ይቀመጣል” ብለህ አልማልህልኝምን? ታዲያ አዶንያስ ለምን ነገሠ?’ ¹⁴አንቺም በዚያ ከንጉሡ ጋር ገና እየተነጋገርሽ ሳለ፣ እኔ ከኋላሽ ገብቼ ቃልሽን አረጋግጣለሁ።”

¹⁵ቤርሳቤህም ወደ ንጉሡ መኝታ ክፍል ገባች፤ ንጉሡም እጅግ አርጅቶ ነበር፤ ሱነማይቷ አቢሳግም ታገለግለው ነበር። ¹⁶ቤርሳቤህም ጐንበስ ብላ ለንጉሡ ሰገደች፤ ንጉሡም፣ “ምን ትፈልጊያለሽ?” አላት።

¹⁷እርሷም እንዲህ አለችው፤ “ጌታዬ ሆይ፤ አንተ ራስህ በአባትህ ለባሪያህ፣ ‘ልጅህ ሰሎሞን ከእኔ በኋላ ይነግሣል፤ በዙፋኔም ይቀመጣል’ ብለህ ማልህልኝ። ¹⁸አሁን ግን አዶንያስ ነገሠ፤ አንተም ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፤ ይህን አታውቅም። ¹⁹በሬዎችን፣ የሠቡ ከብቶችንና ብዙ በጎችን ሠዋ፤ የንጉሡን ልጆች ሁሉ፣ ካህኑን አብያታርንና የሰራዊቱን አለቃ ኢዮአብን ጠራ፤ ባሪያህን ሰሎሞንን ግን አልጠራም። ²⁰አንተም ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፤ ከጌታዬ ከንጉሡ በኋላ በዙፋኑ ማን እንደሚቀመጥ እንድትነግራቸው የእስራኤል ሁሉ ዐይኖች ወደ አንተ ተመልክተዋል። ²¹ያለዚያ ጌታዬ ንጉሡ ከአባቶቹ ጋር ባንቀላፋ ጊዜ፣ እኔና ልጄ ሰሎሞን በደለኞች ተብለን እንቈጠራለን።”

²²እርሷም ገና ከንጉሡ ጋር እየተነጋገረች ሳለ፣ ነቢዩ ናታን መጣ። ²³ንጉሡንም፣ “ነቢዩ ናታን መጥቷል” ብለው ነገሩት። እርሱም ገብቶ በፊቱ መሬት ላይ ተደፍቶ ለንጉሡ ሰገደ።

²⁴ናታንም እንዲህ አለ፤ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፤ ‘አዶንያስ ከእኔ በኋላ ይነግሣል፤ በዙፋኔም ይቀመጣል’ ብለሃልን? ²⁵ዛሬ ወርዶ በሬዎችን፣ የሠቡ ከብቶችንና ብዙ በጎችን ሠውቷል፤ የንጉሡን ልጆች ሁሉ፣ የሰራዊቱን አለቆችና ካህኑን አብያታርን ጠርቷል። እነሆም በፊቱ ይበሉና ይጠጡ፤ ‘ንጉሥ አዶንያስ ለዘላለም ይኑር!’ እያሉ ይጮኻሉ። ²⁶እኔን ባሪያህን ግን፣ ካህኑን ሳዶቅን፣ የዮዳሄን ልጅ በናያስን፣ ባሪያህንም ሰሎሞንን አዶንያስ አልጠራንም። ²⁷ይህ ነገር በጌታዬ በንጉሡ ተደርጎ፣ ከእርሱ በኋላ በዙፋኑ ማን እንደሚቀመጥ ለባሪያዎችህ ሳታሳውቅ ቀርተሃልን?”

ዳዊት ሰሎሞን እንደሚነግሥ ማለ

²⁸ንጉሥ ዳዊትም መልሶ፣ “ቤርሳቤህን ጥሩልኝ” አለ። እርሷም ወደ ንጉሡ መጥታ በፊቱ ቆመች። ²⁹ንጉሡም እንዲህ ብሎ ማለ፤ “ነፍሴን ከመከራ ሁሉ የታደገ አባታችን ሕያው እንደ ሆነ፣ ³⁰በአባታችን በእስራኤል አምላክ፣ ‘ልጅሽ ሰሎሞን ከእኔ በኋላ ይነግሣል፤ በእኔም ፈንታ በዙፋኔ ይቀመጣል’ ብዬ ለአንቺ እንደ ማልሁልሽ፣ ዛሬ አደርገዋለሁ።”

³¹ቤርሳቤህም በፊቷ መሬት ላይ ተደፍታ በንጉሡ ፊት ሰገደች፤ “ጌታዬ ንጉሥ ዳዊት ለዘላለም ይኑር!” አለች።

³²ንጉሥ ዳዊትም፣ “ካህኑን ሳዶቅን፣ ነቢዩን ናታንንና የዮዳሄን ልጅ በናያስን ጥሩልኝ” አለ። እነርሱም ወደ ንጉሡ ፊት መጡ። ³³ንጉሡም እንዲህ አላቸው፤ “የጌታችሁን አገልጋዮች ይዛችሁ፣ ልጄን ሰሎሞንን በራሴ በቅሎ ላይ አስቀምጡት፤ ወደ ግዮንም አውርዱት። ³⁴ካህኑ ሳዶቅና ነቢዩ ናታን በዚያ በእስራኤል ላይ ንጉሥ አድርገው ይቅቡት፤ መለከቱንም ንፉ፤ ‘ንጉሥ ሰሎሞን ለዘላለም ይኑር!’ ብላችሁም ጩኹ። ³⁵ከዚያም ተከትላችሁት ውጡ፤ እርሱም መጥቶ በዙፋኔ ይቀመጣል፤ በእኔም ፈንታ ይነግሣል፤ በእስራኤልና በይሁዳ ላይ ገዥ አድርጌ ሾሜዋለሁና።”

³⁶የዮዳሄ ልጅ በናያስም ንጉሡን መልሶ እንዲህ አለ፤ “አሜን! የጌታዬ የንጉሡ አምላክ አባታችን ይህን ያጽና። ³⁷አባታችን ከጌታዬ ከንጉሡ ጋር እንደ ነበረ፣ እንዲሁ ከሰሎሞን ጋር ይሁን፤ ዙፋኑንም ከጌታዬ ከንጉሥ ዳዊት ዙፋን ይበልጥ ከፍ ከፍ ያድርግ።”

³⁸ካህኑ ሳዶቅ፣ ነቢዩ ናታን፣ የዮዳሄ ልጅ በናያስ፣ ኪሬታውያንና ፌሌታውያንም ወረዱ፤ ሰሎሞንን በንጉሥ ዳዊት በቅሎ ላይ አስቀምጠው ወደ ግዮን አመጡት። ³⁹ካህኑ ሳዶቅም የዘይቱን ቀንድ ከድንኳኑ ወስዶ ሰሎሞንን ቀባው። መለከቱንም ነፉ፤ ሕዝቡም ሁሉ፣ “ንጉሥ ሰሎሞን ለዘላለም ይኑር!” ብለው ጮኹ።

⁴⁰ሕዝቡም ሁሉ እየተከተሉት ወጡ፤ ዋሽንትም እየነፉ እጅግ ደስ አላቸው፤ ከድምፃቸውም የተነሣ ምድር ተሰነጠቀች።

⁴¹አዶንያስና ከእርሱ ጋር የነበሩት እንግዶቹ ሁሉ መብላታቸውን ጨርሰው ሳለ ይህን ሰሙ። ኢዮአብም የመለከቱን ድምፅ በሰማ ጊዜ፣ “ይህ የከተማዪቱ ጫጫታ ለምንድን ነው?” አለ።

⁴²ገና እየተናገረም ሳለ፣ የካህኑ የአብያታር ልጅ ዮናታን መጣ። አዶንያስም፣ “ግባ፤ አንተ ደግ ሰው ነህና በእርግጥ መልካም ዜና ታመጣለህ” አለው።

⁴³ዮናታን ግን አዶንያስን መልሶ እንዲህ አለው፤ “አይደለም፤ ጌታችን ንጉሥ ዳዊት ሰሎሞንን አንግሦታል። ⁴⁴ንጉሡም ካህኑን ሳዶቅን፣ ነቢዩን ናታንን፣ የዮዳሄን ልጅ በናያስን፣ ኪሬታውያንንና ፌሌታውያንን ከእርሱ ጋር ላከ፤ እነርሱም በንጉሡ በቅሎ ላይ አስቀመጡት። ⁴⁵ካህኑ ሳዶቅና ነቢዩ ናታን በግዮን ንጉሥ አድርገው ቀቡት፤ ደስ እያላቸውም ከዚያ ወጡ፤ ከተማዪቱም ተናወጠች፤ የሰማኸው ድምፅ ይኸው ነው። ⁴⁶ከዚህም በላይ ሰሎሞን በመንግሥቱ ዙፋን ተቀምጧል። ⁴⁷የንጉሡም አገልጋዮች ጌታችንን ንጉሥ ዳዊትን ሊያመሰግኑ መጥተው፣ ‘አባትህ የሰሎሞንን ስም ከስምህ ይልቅ፣ ዙፋኑንም ከዙፋንህ ይልቅ ከፍ ከፍ ያድርግ’ አሉት፤ ንጉሡም በመኝታው ላይ ሆኖ ሰገደ። ⁴⁸ንጉሡም ደግሞ፣ ‘ዛሬ በዙፋኔ የሚቀመጥ ሰጥቶ፣ ዐይኖቼም እያዩ ይህን ያደረገ የእስራኤል አምላክ አባታችን ይባረክ’ ብሏል።”

⁴⁹በዚያን ጊዜም ከአዶንያስ ጋር የነበሩ እንግዶች ሁሉ ደነገጡ፤ ተነሥተውም እያንዳንዳቸው በየመንገዳቸው ተበተኑ። ⁵⁰አዶንያስም ሰሎሞንን ፈርቶ ተነሣ፤ ሄዶም የመሠዊያውን ቀንዶች ያዘ። ^a a v50 የመሠዊያውን ወጣ ያሉ ማዕዘኖች መያዝ ጥንታዊ የመጠጊያ ተግባር ነበር፤ ከሞት ቅጣት ምሕረትንና ጥበቃን ለማግኘት የሚቀርብ ተስፋ የቈረጠ ልመና ነበር። ⁵¹ሰሎሞንም እንዲህ ተብሎ ተነገረው፤ “እነሆ አዶንያስ ንጉሥ ሰሎሞንን ፈርቷል፤ የመሠዊያውንም ቀንዶች ይዟል፤ ‘ንጉሥ ሰሎሞን ባሪያውን በሰይፍ እንደማይገድል አስቀድሞ ይማልልኝ’ ብሏል።”

⁵²ሰሎሞንም፣ “ደግ ሰው ቢሆን፣ ከራሱ አንዲት ጠጉር እንኳ መሬት ላይ አትወድቅም፤ ክፋት ግን ቢገኝበት ይሞታል” አለ።

⁵³ንጉሥ ሰሎሞንም ልኮ ከመሠዊያው አወረዱት። እርሱም መጥቶ ለንጉሥ ሰሎሞን ሰገደ፤ ሰሎሞንም፣ “ወደ ቤትህ ሂድ” አለው።