1 Padîşah 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Padîşah Dawid pîr bû, di temen de pêş ketibû. Wan ew bi cilan nixumand, lê germ nedibû. ²Xizmetkarên wî jê re gotin: “Bila ji axayê min ê padîşah re keçeke ciwan a keç bê dîtin ku lê miqate be û xizmeta wî bike. Bila di hembêza te de raze, da ku axayê min ê padîşah germ bibe.” ³Wan li tevahiya Îsraêlê li keçeke ciwan û bedew geriyan, Abîşaga Şûnamî dîtin û anîn ba padîşah. ⁴Keça ciwan pir bedew bû. Ew bû miqatedara padîşah û xizmeta wî kir, lê padîşah bi wê re têkiliyên zayendî çênekir.

Adoniya Text Dixwaze

⁵Adoniyayê kurê Hagîtê xwe pêş xist û got: “Ezê bibim padîşah.” Û ji xwe re erebeyên şer, siwar û pêncî zilam ku li pêşiya wî bibezin peyda kirin. ⁶Bavê wî tu caran ew serwer nekiribû û jê nepirsîbû: “Çima te wisa kir?” Ew jî pir bedewçehre bû û piştî Abşalom hatibû dinê. ⁷Wî bi Yoavê kurê Seruyayê û Abyatarê kahîn re şêwir kir, û ew alîgirên Adoniya bûn û alî wî kirin. ⁸Lê Sadoqê kahîn, Benayayê kurê Yehoyada, Natanê pêxember, Şimî, Reî û şervanên Dawid ne bi Adoniya re bûn.

⁹Adoniya li nêzî Zoheletê, li ba kaniya Rogêlê, pez, ga û dewarên qelew qurban kirin. Hemû birayên xwe, kurên padîşah û hemû karbidestên padîşah ên Cihûda vexwendin, ¹⁰lê Natanê pêxember, Benaya, mêrxas û birayê xwe Silêman vexnewend.

¹¹Natan ji Bat-Şebaya diya Silêman pirsî: “Ma te nebihîstiye ku Adoniyayê kurê Hagîtê padîşahiyê dike û axayê me Dawid vê nizane? ¹²Niha were, bila ez te şîret bikim, da ku tu karibî canê xwe û canê kurê xwe Silêman xilas bikî. ¹³Yekser here ba Padîşah Dawid û jê re bêje: ‘Axayê min ê padîşah, ma te ji xizmetkara xwe re sond nexwaribû û negotibû: “Kurê te Silêman wê piştî min padîşahiyê bike û ew wê li ser textê min rûne”? Nexwe çima Adoniya padîşahiyê dike?’ ¹⁴Dema ku tu hê li wir bi padîşah re dipeyivî, ezê li pey te derbasî hundir bibim û peyvên te piştrast bikim.”

¹⁵Bat-Şeba çû hundir ba padîşah, nav odeya wî — padîşah pir pîr bûbû û Abîşaga Şûnamî xizmeta wî dikir. ¹⁶Bat-Şeba xwe kûr tewand û ji padîşah re rêzdarî nîşan da, û padîşah got: “Tu çi dixwazî?”

¹⁷Wê jê re got: “Axayê min, te bi xwe bi Bavê xwe ji xizmetkara xwe re sond xwaribû û gotibû: ‘Kurê te Silêman wê piştî min padîşahiyê bike û li ser textê min rûne.’ ¹⁸Lê niha Adoniya bûye padîşah, û tu, axayê min ê padîşah, vê nizanî. ¹⁹Wî ga, dewarên qelew û pir pez qurban kirine û hemû kurên padîşah, Abyatarê kahîn û Yoavê fermandarê leşker vexwendine, lê xizmetkarê te Silêman venexwendiye. ²⁰Axayê min ê padîşah, çavên hemû Îsraêlê li te ne, ku tu ji wan re bêjî wê piştî wî kî li ser textê axayê min ê padîşah rûne. ²¹Wekî din, gava ku axayê min ê padîşah bi bav û kalên xwe re bêhna xwe veda, ezê û kurê xwe Silêman wê sûcdar bên hesibandin.”

²²Dema ku ew hê bi padîşah re dipeyivî, Natanê pêxember hat. ²³Ji padîşah re gotin: “Natanê pêxember li vir e.” Ew ket hundir û ber bi padîşah re serê xwe heta erdê tewand.

²⁴Natan got: “Axayê min ê padîşah, ma te got: ‘Adoniya wê piştî min padîşahiyê bike û li ser textê min rûne’? ²⁵Îro ew daketiye û ga, dewarên qelew û pir pez qurban kirine, û hemû kurên padîşah, fermandarên leşker û Abyatarê kahîn vexwendine. Ew li ber wî dixwin û vedixwin û diqîrin: ‘Bijî Padîşah Adoniya!’ ²⁶Lê ez xizmetkarê te, Sadoqê kahîn, Benayayê kurê Yehoyada û xizmetkarê te Silêman — Adoniya em venexwendin. ²⁷Ma ev ji aliyê axayê min ê padîşah ve hatiye fermankirin, bêyî ku ji me xizmetkarên xwe re bêje wê piştî wî kî li ser textê wî rûne?”

Dawid Sond Dixwe ku Silêman wê Padîşahiyê Bike

²⁸Padîşah Dawid bersiv da: “Bat-Şebayê gazî ba min bikin.” Ew hat ber padîşah û li pêşiya wî rawesta. ²⁹Padîşah sond xwar: “Bi Bavê me yê sax ku canê min ji her tengasiyê rizgar kiriye, ³⁰wek ku min bi Bavê me, Xwedayê Îsraêl, ji te re sond xwaribû, kurê te Silêman wê piştî min padîşahiyê bike û li şûna min li ser textê min rûne — ezê îro vê bikim.”

³¹Bat-Şeba serê xwe heta erdê tewand, li ber padîşah deverû bû û got: “Bila axayê min Padîşah Dawid heta hetayê bijî!”

³²Padîşah Dawid got: “Gazî Sadoqê kahîn, Natanê pêxember û Benayayê kurê Yehoyada bikin.” Ew hatin ber padîşah. ³³Padîşah ji wan re got: “Xizmetkarên axayê xwe bistînin, kurê min Silêman li ser qantira min a xwe siwar bikin û wî bibin jêr, Gîhonê. ³⁴Bila Sadoqê kahîn û Natanê pêxember li wir wî bi padîşahî li ser Îsraêlê rûn bikin; boriyê lê bidin û biqîrin: ‘Bijî Padîşah Silêman!’ ³⁵Paşê li pey wî derkevin jor, û ew wê bê û li ser textê min rûne û li şûna min padîşahiyê bike, çimkî min ew li ser Îsraêl û Cihûda bi serwerî destnîşan kiriye.”

³⁶Benayayê kurê Yehoyada bersiva padîşah da: “Amîn! Bila Bavê me, Xwedayê axayê min ê padîşah, vê piştrast bike. ³⁷Çawa ku Bavê me bi axayê min ê padîşah re bû, bila wisa bi Silêman re jî be û textê wî ji textê axayê min Padîşah Dawid mezintir bike.”

³⁸Sadoqê kahîn, Natanê pêxember, Benayayê kurê Yehoyada û Keretî û Peletî daketin, Silêman li ser qantira Padîşah Dawid siwar kirin û ew birin Gîhonê. ³⁹Sadoqê kahîn bûka rûn ji konê anî û Silêman rûn kir. Wan boriyê lê xist û hemû gel qîriyan: “Bijî Padîşah Silêman!”

⁴⁰Hemû gel li pey wî derketin jor, bilûr dixistin û pir dilşad dibûn, û erd ji dengê wan diteqiya.

⁴¹Adoniya û hemû mêvanên wî, dema ku xwarina xwe diqedandin, vê bihîstin. Gava Yoav dengê boriyê bihîst, pirsî: “Çima bajar wisa di nav hêwirze de ye?”

⁴²Ew hê dipeyivî ku Yonatanê kurê Abyatarê kahîn hat. Adoniya got: “Were hundir — tu zilamekî hêja yî, û bê guman xebera baş tînî.”

⁴³Lê Yonatan ji Adoniya re got: “Na — axayê me Padîşah Dawid Silêman kiriye padîşah. ⁴⁴Padîşah Sadoqê kahîn, Natanê pêxember, Benayayê kurê Yehoyada û Keretî û Peletî bi wî re şandin; wan ew li ser qantira padîşah siwar kir. ⁴⁵Sadoqê kahîn û Natanê pêxember ew li Gîhonê bi padîşahî rûn kirin, û ji wir bi şahî hatin jor; bajar dixuriniya — ev e ew dengê ku te bihîst. ⁴⁶Û Silêman bi xwe jî li ser textê padîşahiyê rûniştiye. ⁴⁷Xizmetkarên padîşah jî hatin ku axayê me Padîşah Dawid pîroz bikin: ‘Bila Bavê te navê Silêman ji navê te mezintir bike û textê wî ji textê te mezintir bike.’ Hingê padîşah li ser nivîna xwe serê xwe tewand. ⁴⁸Padîşah her wiha got: ‘Pîroz be Bavê me, Xwedayê Îsraêl, ku îro yek da ku li ser textê min rûne, û çavên min bi xwe wê dibînin.’”

⁴⁹Hingê hemû mêvanên Adoniya tirsiyan. Ew rabûn û belav bûn, her yek bi riya xwe ve çû. ⁵⁰Lê Adoniya, ji Silêman tirsiya, rabû, çû û stûyên gorîgehê girt. ^a a v50 Girtina quncikên derketî yên gorîgehê kirineke kevnar bû ya lêgerîna penagehê — lavayeke bêçare ji bo rehmê û parastinê li hember kuştinê. ⁵¹Ji Silêman re gotin: “Adoniya ji te ditirse û stûyên gorîgehê girtiye, dibêje: ‘Bila Padîşah Silêman pêşî ji min re sond bixwe ku xizmetkarê xwe bi şûr nekuje.’”

⁵²Silêman got: “Heke ew zilamekî hêja be, wê mûyek jî ji wî neyê erdê; lê heke xerabî di wî de bê dîtin, wê bimire.”

⁵³Padîşah Silêman şand pey wî, û wan ew ji gorîgehê anîn jêr. Ew hat û ji Padîşah Silêman re serê xwe tewand, û Silêman got: “Here mala xwe.”