Dawid Ferman li Kurê xwe Silêman Dike

Dawidê li ber mirinê ji Silêman re dibêje ku di riyên Bavê me de bimeşe, paşê hesabên kevn ên ku divê werin çareserkirin bi nav dike. Silêman wan çareser dike: Adoniya ji ber ku xwest bi Abîşag re bizewice hat kuştin, Aviyatar hat sirgûnkirin, Yoav gava bi gorîgehê girtibû hat kuştin, Şîmeî ji ber derbasbûna Qîdronê hat kuştin.

Beş 2.

Gava wextê mirina Dawid nêzîk bû, wî ji Kurê xwe Silêman re ferman kir: “Ez li ber wê me ku bi riya ku hemû rûyê erdê pê diçin herim. Bihêz be û xwe weke mêrekî nîşan bide. Fermana Bavê xwe bigire: di riyên wî de bimeşe û rêzikên wî, emirên wî, hikmên wî û şahidiyên wî bigire, wek ku di şerîeta Mûsa de hatiye nivîsandin, da ku tu di her tiştê ku bikî de, li ku derê berê xwe bidî, serfiraz bibî, da ku Bavê me peyva ku li ser min gotibû pêk bîne: ‘Heke kurên te riya xwe biparêzin, bi hemû dilê xwe û hemû canê xwe bi dilsozî li ber min bimeşin, wê tu caran li ser textê Îsraêlê kesek ji te kêm nebe.’

Tu jî dizanî ku Yoavê kurê Seruyayê bi min re çi kir—ew ku wî bi her du serdarên leşkerî yên Îsraêlê, Abnêrê kurê Nêr û Amasayê kurê Yeter re kir. Wî ew kuştin, di wextê aştiyê de xwîna şer rijand, û wî xwîna şer li ser kemera ku li navtenga wî bû û li ser solên li lingên wî xist. Li gorî aqilê xwe tev bigere; nehêle ku serê wî yê boz bi aştî here gorê. Ji kurên Barzîlayê Gîleadî re qencî bike; bila ew di nav kesên ku li ser sifreya te dixwin de bin, çimkî gava ku ez ji Absalomê birayê te reviyam, ew li ba min rawestiyan.

Şîmeîyê kurê Gêra, ewê Benyamînî yê ji Bahûrîmê, bi te re ye, ewê ku roja ku ez çûm Mahanayîmê, bi tehl min nifir kir. Lê ew li Urdunê hat pêşiya min, û min ji wî re bi Bavê me sond xwar, ‘Ez te bi şûr nakujim.’ Loma nehêle ku ew bêceza bimîne. Tu aqilmend î; tuyê bizanî ku tu jê re çi bikî—serê wî yê boz bi xwînê bîne xwarê gorê.”

Piştre Dawid bi bav û kalên xwe re rehet bû û li bajarê Dawid hat veşartin. Dawid çil salan li ser Îsraêlê padîşahî kir: li Hebronê heft salan, li Orşelîmê sî û sê salan. Loma Silêman li ser textê bavê xwe Dawid rûnişt, û padîşahiya wî bi zexmî hat avakirin.

Daxwaza Adonîya ya Kujer

Adonîyayê kurê Hagîtê hat ba Batşêbaya diya Silêman. Wê pirsî: “Tu bi aştî tê?” Wî got: “Bi aştî.”

Paşê wî got: “Tiştek min heye ku ji te re bibêjim.” Wê bersiv da: “Bibêje.”

Wî got: “Tu dizanî ku padîşahî ya min bû, û hemû Îsraêl li min dinihêrî ku ez padîşahî bikim. Lê ew zivirî û bû ya birayê min, çimkî ji Bavê me ew ya wî bû. Niha daxwazek min heye ku ji te bikim; min red neke.” Wê got: “Bibêje.”

Wî got: “Ji kerema xwe ji Padîşah Silêman re bibêje—ewê te red neke—ku Abîşagê Şunemî weke jina min bide min.”

Batşêbayê got: “Baş e, ezê ji bo te bi padîşah re bipeyivim.”

Batşêba çû ba Padîşah Silêman da ku ji bo Adonîya bi wî re bipeyive. Padîşah rabû pêşiya wê, li ber wê çok da, û li ser textê xwe rûnişt. Wî ji bo diya padîşah textek danîbû, û ew li milê wî yê rastê rûnişt. Wê got: “Daxwazek min a biçûk heye; min red neke.” Padîşah got: “Bixwaze, diya min; ez te red nakim.”

Loma wê got: “Bila Abîşagê Şunemî weke jina wî bidin birayê te Adonîya.”

Padîşah Silêman bersiva diya xwe da: “Çima tu Abîşagê Şunemî ji bo Adonîya dixwazî? Padîşahiyê jî jê re bixwaze—ew birayê min ê mezin e—ji bo wî, ji bo Evyatarê kahîn û ji bo Yoavê kurê Seruyayê!” Paşê Padîşah Silêman bi Bavê me sond xwar: “Bila Bavê me bi min wisa bike, û hê bêtir, heke Adonîya ev peyv li dijî jiyana xwe negotibe! Loma niha, bi qasî ku Bavê me sax e—ewê ku ez ava kirim, ez li ser textê bavê min Dawid danîm û wek ku soz dabû ji min re malek çêkir—Adonîya îro wê bê kuştin.”

Loma Padîşah Silêman Benayayê kurê Yehoyada şand, ewê ku Adonîya xist, û ew mir. Padîşah ji Evyatarê kahîn re got: “Here zeviyên xwe li Anatotê. Tu heqê mirinê î, lê ez te niha nakujim, çimkî te sindoqa Bavê Serwer li ber bavê min Dawid hilgirt û tu di hemû tengahiyên wî de beşdar bûyî.” Loma Silêman Evyatar ji kahîntiya Bavê me dûr xist, da ku peyva Bavê me ya li Şîloyê li ser mala Êlî gotî pêk bîne.

Xeber gihîşte Yoav—ewê ku li aliyê Adonîya bû, ne li aliyê Absalom—loma ew bireviya nav konê Bavê me û şaxên gorîgehê girt. Ji Padîşah Silêman re hat gotin ku Yoav bireviye nav konê Bavê me û li ba gorîgehê ye. Loma wî Benayayê kurê Yehoyada şand û got: “Here, wî bixe.”

Benaya hat konê Bavê me û ji Yoav re got: “Padîşah dibêje, Derkeve.” Wî bersiv da: “Na, ezê li vir bimirim.” Benaya ji padîşah re got: “Yoav wisa got, û wî wisa bersiva min da.”

Padîşah got: “Wek ku ew dibêje bike. Wî bixe û wî veşêre, û xwîna bêsûc a ku Yoav rijand ji min û ji mala bavê min paqij bike. Bavê me sûcê xwîna wî wê li ser serê wî bizivirîne, çimkî wî du mêrên ji xwe rasttir û çêtir xistin, bi şûr ew kuştin—Abnêrê kurê Nêr, serdarê leşkerê Îsraêlê, û Amasayê kurê Yeter, serdarê leşkerê Cihûdayê—bêyî ku bavê min Dawid pê bizane. Xwîna wan her û her li ser serê Yoav û serên nifşên wî dizivire; lê ji bo Dawid, nifşên wî, mala wî û textê wî, wê her û her ji Bavê me aştî hebe.”

Loma Benayayê kurê Yehoyada hilkişiya, Yoav xist û ew kuşt, û ew li mala wî ya li çolê hat veşartin. Padîşah Benayayê kurê Yehoyada li şûna Yoav li ser leşker danî, û Sadoqê kahîn li şûna Evyatar.

Paşê padîşah Şîmeî gazî kir û jê re got: “Li Orşelîmê ji xwe re malek ava bike û li wir bijî; jê dernekeve ku herî cihekî din. Çimkî roja ku tu derkevî û ji Geliyê Qidronê derbas bibî, bi rastî bizane ku tuyê bê guman bimirî; xwîna te li ser serê te ye.”

Şîmeî ji padîşah re got: “Peyva te baş e. Wek ku axayê min padîşah got, bendeyê te wê wisa bike.” Şîmeî demeke dirêj li Orşelîmê jiya.

Piştî sê salan, du bendeyên Şîmeî birevîn ba Akîşê kurê Maakayê, padîşahê Gatê. Ji Şîmeî re hat gotin: “Bendeyên te li Gatê ne.”

Loma Şîmeî rabû, kerê xwe xeyartî kir û çû ba Akîş li Gatê da ku li bendeyên xwe bigere; paşê çû û ew ji Gatê anîn. Gava ji Silêman re hat gotin ku Şîmeî ji Orşelîmê çûye Gatê û vegeriyaye, padîşah gazî Şîmeî kir û got: “Ma min te bi Bavê me sond nedabû xwarin û te hişyar nekiribû, ‘Roja ku tu derkevî û herî cihekî, bi rastî bizane ku tuyê bimirî’? Û te ji min re got, ‘Peyva te baş e; ezê guhdarî bikim.’ Nexwe çima te sonda ku te li ber Bavê me xwaribû û fermana ku min da te negirt?” Padîşah hê ji Şîmeî re got: “Tu di dilê xwe de hemû xirabiya ku te bi bavê min Dawid re kir dizanî. Niha Bavê me wê xirabiya te li ser serê te vegerîne. Lê Padîşah Silêman wê bi bereket be, û textê Dawid wê her û her li ber Bavê me ava bibe.” Padîşah ferman da Benayayê kurê Yehoyada, ewê ku derket û Şîmeî xist, û ew mir. Loma padîşahî di destên Silêman de hat zexmkirin.