Dovud oʻgʻli Sulaymonga vasiyat qiladi

O‘lim to‘shagidagi Dovud Sulaymonga Otamizning yo‘llarida yurishni buyuradi, so‘ng hisob-kitob qilinishi kerak bo‘lgan eski qasoslarni sanaydi. Sulaymon ularni bajo keltiradi: Abishagga uylanishni so‘ragani uchun Adoniyo qatl qilinadi, Abiatar surgun qilinadi, Yo‘ab qurbongohga yopishgan holda o‘ldiriladi, Shimay Qidron soyidan o‘tgani uchun o‘ldiriladi.

2-bob.

Dovudning oʻlar vaqti yaqinlashganda, u oʻgʻli Sulaymonga shunday vasiyat qildi: “Men butun yer yuzidagilar boradigan yoʻldan ketmoqdaman. Mustahkam boʻl va oʻzingni erkak qilib koʻrsat. Otangning amrini saqla: Musoning qonunida yozilganidek, Uning yoʻllarida yur, Uning qoidalari, amrlari, hukmlari va shartlarini bajo keltir. Shunda nima qilsang, qayerga borsang, hammasida muvaffaqiyat qozonasan. Toki Otamiz men haqimda aytgan soʻzini tasdiqlasin: «Agar oʻgʻillaring oʻz yoʻlini saqlab, butun qalbi va butun joni bilan Mening oldimda sadoqat ila yursalar, Isroil taxtida oʻtiradigan odam hech qachon kam boʻlmaydi.»

Zeruya oʻgʻli Yoʻab menga nima qilganini — Isroilning ikki lashkarboshisi, Ner oʻgʻli Abner va Yeter oʻgʻli Amasoga nima qilganini ham bilasan. U ularni oʻldirib, tinchlik vaqtida urush qonini toʻkdi va urush qonini belidagi kamariga hamda oyogʻidagi choriqlariga surtdi. Oʻz donoliging bilan ish tut; uning oq soch boshi qabrga tinchlik bilan tushishiga yoʻl qoʻyma. Giladlik Barzilayning oʻgʻillariga mehribonlik koʻrsat; ular dasturxoningda ovqatlanadiganlar qatorida boʻlsin, chunki akang Absalomdan qochganimda, ular menga yon berishgan edi.

Yoningda Baxurimlik, Benyamin qabilasidan Gera oʻgʻli Shimey bor. U men Maxanayimga ketgan kuni meni achchiq soʻzlar bilan laʼnatlagan edi. Lekin Iordan daryosiga meni kutib olgani tushib keldi, men esa Otamiz nomi bilan unga qasam ichib: «Seni qilich bilan oʻldirmayman», degan edim. Shunday ekan, uni jazosiz qoldirma. Sen donosan; unga nima qilish kerakligini bilasan — uning oq soch boshini qon ichida qabrga tushir.”

Shundan soʻng Dovud ota-bobolari qatoriga qoʻshilib, Dovud shahrida dafn etildi. Dovud Isroil ustidan qirq yil hukmronlik qildi: Hebronda yetti yil, Quddusda oʻttiz uch yil. Shunday qilib, Sulaymon otasi Dovudning taxtiga oʻtirdi va uning shohligi mustahkam oʻrnatildi.

Adoniyoning halokatli iltimosi

Xaggit oʻgʻli Adoniyo Sulaymonning onasi Batshebaning oldiga keldi. “Tinchlik bilan keldingmi?” deb soʻradi ayol. “Tinchlik bilan”, dedi Adoniyo.

Soʻng u: “Senga aytadigan bir gapim bor”, dedi. “Ayt”, dedi ayol.

U dedi: “Bilasan, shohlik meniki edi va butun Isroil men hukmronlik qilishimni kutgan edi. Lekin ish oʻzgarib, shohlik akamga oʻtdi, chunki u Otamiz tomonidan unga berilgan edi. Endi sendan bir iltimosim bor; meni rad etma.” “Ayt”, dedi ayol.

U dedi: “Iltimos, Sulaymon shohdan — u seni rad etmaydi — Shunamlik Abishagni menga xotinlikka berishini soʻragin.”

“Yaxshi”, dedi Batsheba, “sen uchun shohga aytaman.”

Batsheba Adoniyo haqida gapirish uchun Sulaymon shohning oldiga bordi. Shoh uni kutib olgani oʻrnidan turdi, unga taʼzim qildi va taxtiga oʻtirdi. U shohning onasi uchun bir taxt qoʻydirdi, ayol esa uning oʻng tomonida oʻtirdi. Ayol dedi: “Senga kichik bir iltimosim bor; meni rad etma.” Shoh dedi: “Soʻra, onajon; seni rad etmayman.”

Shunda ayol dedi: “Shunamlik Abishag akang Adoniyoga xotinlikka berilsin.”

Sulaymon shoh onasiga javob berdi: “Nega Adoniyo uchun Shunamlik Abishagni soʻrayapsan? Uning uchun shohlikni ham soʻra — axir u mening katta akam — uning uchun, ruhoniy Abuatar va Zeruya oʻgʻli Yoʻab uchun ham!” Shunda Sulaymon shoh Otamiz nomi bilan qasam ichdi: “Agar Adoniyo bu soʻzni oʻz joniga qarshi aytmagan boʻlsa, Otamiz menga shunday, hatto undan ham battar qilsin! Endi esa, meni mustahkamlagan, meni otam Dovudning taxtiga oʻtqazgan va vaʼda qilganidek menga bir xonadon bergan Otamiz hayoti bilan qasam, Adoniyo bugun oʻldiriladi.”

Shunday qilib, Sulaymon shoh Yohoyada oʻgʻli Banayoni yubordi, u Adoniyoni urib yiqitdi va Adoniyo oʻldi. Shoh ruhoniy Abuatarga dedi: “Anatotdagi oʻz dalalaringga ket. Sen oʻlimga loyiqsan, lekin hozir seni oʻldirmayman, chunki sen otam Dovud oldida Hukmron Otaning sandigʻini koʻtarib yurgan va uning barcha mashaqqatlariga sherik boʻlgan eding.” Shunday qilib, Sulaymon Abuatarni Otamizning ruhoniyligidan chetlashtirdi va bu bilan Otamizning Eli xonadoni haqida Shiloda aytgan soʻzi bajo boʻldi.

Bu xabar Yoʻabga yetib bordi — u Absalom tomonida emas, Adoniyo tomonida boʻlgan edi — shuning uchun u Otamizning chodiriga qochib borib, qurbongohning shoxlaridan ushladi. Sulaymon shohga Yoʻab Otamizning chodiriga qochib, qurbongoh yonida ekani aytildi. Shunda u Yohoyada oʻgʻli Banayoni yuborib: “Bor, uni urib yiqit”, dedi.

Banayo Otamizning chodiriga kelib, Yoʻabga: “Shoh «Tashqariga chiq» deyapti”, dedi. U esa: “Yoʻq, shu yerda oʻlaman”, deb javob berdi. Banayo shohga: “Yoʻab shunday dedi va menga shunday javob berdi”, deb xabar qildi.

Shoh dedi: “U aytganday qil. Uni urib yiqit va dafn et, shunda Yoʻab toʻkkan begunoh qonni mendan va otamning xonadonidan yuvib tashla. Otamiz uning qon toʻkkan gunohini oʻz boshiga qaytaradi, chunki u oʻzidan koʻra solihroq va yaxshiroq ikki kishini — Isroil lashkarining sardori Ner oʻgʻli Abnerni va Yahudo lashkarining sardori Yeter oʻgʻli Amasoni — otam Dovudning xabarisiz qilich bilan urib oʻldirdi. Ularning qoni Yoʻabning boshiga va avlodlarining boshiga abadiy qaytadi; lekin Dovudga, uning avlodlariga, xonadoniga va taxtiga Otamiz tomonidan abadiy tinchlik boʻladi.”

Shunday qilib, Yohoyada oʻgʻli Banayo borib, Yoʻabni urib yiqitdi va oʻldirdi, Yoʻab esa sahrodagi oʻz uyida dafn etildi. Shoh Yoʻabning oʻrniga Yohoyada oʻgʻli Banayoni lashkar ustiga qoʻydi, Abuatarning oʻrniga esa ruhoniy Zadokni qoʻydi.

Soʻng shoh Shimeyni chaqirtirib, unga dedi: “Oʻzingga Quddusda bir uy qurib, oʻsha yerda yasha; u yerdan boshqa biror joyga ketma. Chunki sen chiqib, Qidron vodiysidan oʻtgan kuning, aniq bilki, albatta oʻlasan; qoning oʻz boshingga.”

Shimey shohga dedi: “Soʻzingiz yaxshi. Hazratim shoh aytganidek, qulingiz shunday qiladi.” Shimey Quddusda uzoq vaqt yashadi.

Uch yildan keyin, Shimeyning ikki quli Gat shohi Maaxa oʻgʻli Oxishning oldiga qochib ketdi. Shimeyga: “Qullaring Gatda”, deb aytishdi.

Shunda Shimey oʻrnidan turib, eshagini egarladi va qullarini qidirib, Gatga, Oxishning oldiga bordi; soʻng borib, ularni Gatdan olib keldi. Sulaymonga Shimey Quddusdan Gatga borib qaytgani aytilganda, shoh Shimeyni chaqirtirib dedi: “Men seni Otamiz nomi bilan qasam ichdirib: «Chiqib, biror joyga ketgan kuning, aniq bilki, oʻlasan», deb ogohlantirmaganmidim? Sen esa menga: «Soʻzingiz yaxshi; itoat qilaman», deb aytgan eding. Unda nega sen Otamiz oldida ichgan qasamingni va men senga bergan amrni saqlamading?” Shoh yana Shimeyga dedi: “Otam Dovudga qilgan barcha yomonligingni oʻz qalbingda bilasan. Endi Otamiz yovuzligingni oʻz boshingga qaytaradi. Lekin Sulaymon shoh barakali boʻladi va Dovudning taxti Otamiz oldida abadiy mustahkam turadi.” Shoh Yohoyada oʻgʻli Banayoga buyruq berdi, u chiqib, Shimeyni urib yiqitdi va Shimey oʻldi. Shunday qilib, shohlik Sulaymonning qoʻlida mustahkamlandi.