၃ ရာ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် အသက်ကြီးရင့်၍ အိုမင်းလှပြီဖြစ်၏။ အဝတ်များဖြင့် ခြုံပေးကြသော်လည်း နွေးထွေးခြင်းမရှိ။ ²သူ၏ကျွန်တို့က “အကျွန်ုပ်တို့အရှင် အရှင်မင်းကြီးအတွက် အပျိုကညာလေးတစ်ဦးကို ရှာ၍ အရှင်မင်းကြီးကို ခစားပြုစုစေတော်မူပါ။ အရှင်မင်းကြီး နွေးထွေးစေရန် သူမသည် ကိုယ်တော်၏ရင်ခွင်၌ အိပ်စက်ပါစေ” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ³ထိုသူတို့သည် ဣသရေလပြည်တစ်လျှောက်လုံး၌ အလှပဆုံးသော အမျိုးသမီးငယ်ကို ရှာဖွေကြရာ ရှုနင်မြို့သူ အဘိရှက်ကို တွေ့၍ မင်းကြီးထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ⁴ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် အလွန်လှပ၏။ သူမသည် မင်းကြီး၏ပြုစုသူဖြစ်လာ၍ ခစားပြုစုလေ၏။ သို့ရာတွင် မင်းကြီးသည် သူမနှင့် မဆက်ဆံ။

အဒေါနိယ ရာဇပလ္လင်ကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်း

⁵ဟဂ္ဂိတ်၏သား အဒေါနိယသည် “ငါသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်မည်” ဟုဆို၍ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လျက် ရထားများ၊ မြင်းစီးသူရဲများနှင့် မိမိရှေ့၌ ပြေးရသော လူငါးဆယ်ကို စုဆောင်းလေ၏။ ⁶သူ၏ဖခင်သည် မည်သည့်အခါမျှ “အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုသနည်း” ဟုမေး၍ သူ့ကို မဆုံးမဖူး။ သူသည်လည်း အလွန်ချောမော၍ အဗရှလုံ၏နောက်တွင် ဖွားမြင်သူဖြစ်၏။ ⁷သူသည် ဇေရုယ၏သား ယွာဘနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာတို့နှင့် တိုင်ပင်ရာ ထိုသူတို့က အဒေါနိယဘက်မှ ထောက်ခံ ကူညီကြ၏။ ⁸သို့ရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်၊ ယောယဒ၏သား ဗေနာယ၊ ပရောဖက်နာသန်၊ ရှိမိ၊ ရဲနှင့် ဒါဝိဒ်၏စစ်သူရဲတို့သည် အဒေါနိယဘက်၌ မပါကြ။

⁹အဒေါနိယသည် အင်္ရောဂေလအနီး ဇောဟလက်ကျောက်အနားတွင် သိုး၊ နွားနှင့် ဆူဖြိုးသောနွားများကို ယဇ်ပူဇော်၍ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၊ မင်းကြီး၏သားတော်များနှင့် ယုဒပြည်၏ မှူးမတ်အရာရှိအားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်လေ၏။ ¹⁰သို့ရာတွင် ပရောဖက်နာသန်၊ ဗေနာယ၊ သူရဲကောင်းများနှင့် မိမိ၏ညီ ရှောလမုန်ကိုမူ မဖိတ်ခေါ်။

¹¹နာသန်က ရှောလမုန်၏မိခင် ဗာသရှေဘအား “ဟဂ္ဂိတ်၏သား အဒေါနိယသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါတို့အရှင် ဒါဝိဒ်မသိကြောင်းကိုလည်းကောင်း သင်မကြားသေးသလော။ ¹²ယခုလာပါ။ သင်သည် ကိုယ့်အသက်နှင့် သင့်သား ရှောလမုန်၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်စေရန် သင့်အား ငါ အကြံပေးပါရစေ။ ¹³ဒါဝိဒ်မင်းကြီးထံသို့ ချက်ချင်းသွား၍ ‘အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော့်ကျွန်မအား “သင်၏သား ရှောလမုန်သည် ငါ့နောက်၌ နန်းထိုင်၍ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရလိမ့်မည်” ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့သည် မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် အဒေါနိယ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်နေသနည်း’ ဟု လျှောက်လော့။ ¹⁴သင်သည် ထိုအရပ်တွင် မင်းကြီးနှင့် စကားပြောဆိုနေစဉ်ပင် ငါသည် သင့်နောက်မှ ဝင်လာ၍ သင်၏စကားကို အတည်ပြုပါမည်” ဟု ဆို၏။

¹⁵ဗာသရှေဘသည် အိပ်ခန်းတော်အတွင်းရှိ မင်းကြီးထံသို့ ဝင်လေ၏။ မင်းကြီးသည် အလွန်အိုမင်းနေပြီဖြစ်၍ ရှုနင်မြို့သူ အဘိရှက်သည် သူ့ကို ခစားပြုစုလျက်ရှိ၏။ ¹⁶ဗာသရှေဘသည် ဦးညွှတ်၍ မင်းကြီးအား ရှိခိုးလေ၏။ မင်းကြီးက “အဘယ်အရာ အလိုရှိသနည်း” ဟု မေး၏။

¹⁷သူမက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တော်၏ခမည်းတော်ကို တိုင်တည်လျက် ကိုယ်တော့်ကျွန်မအား ‘သင်၏သား ရှောလမုန်သည် ငါ့နောက်၌ နန်းထိုင်၍ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရလိမ့်မည်’ ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့ပါ၏။ ¹⁸သို့ရာတွင် ယခုမှာ အဒေါနိယသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်၍ အရှင်မင်းကြီးမူ ထိုအမှုကို မသိပါ။ ¹⁹သူသည် နွား၊ ဆူဖြိုးသောနွားနှင့် သိုးအများအပြားကို ယဇ်ပူဇော်၍ မင်းကြီး၏သားတော်အားလုံး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာနှင့် တပ်မှူး ယွာဘတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ပါ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော့်ကျွန် ရှောလမုန်ကိုမူ မဖိတ်ခေါ်ပါ။ ²⁰အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏နောက်၌ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မည်သူ ထိုင်ရမည်ကို မိန့်ကြားတော်မူစေရန် ဣသရေလအမျိုးသားအားလုံး၏ မျက်စိတို့သည် ကိုယ်တော်ထံ၌ စိုက်လျက်ရှိကြပါ၏။ ²¹သို့မဟုတ်ပါက အရှင်မင်းကြီးသည် ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ စက်တော်ခေါ်သောအခါ အကျွန်ုပ်နှင့် အကျွန်ုပ်၏သား ရှောလမုန်သည် အပြစ်သင့်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရပါလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်၏။

²²သူမသည် မင်းကြီးနှင့် စကားပြောဆိုနေစဉ်ပင် ပရောဖက်နာသန် ရောက်လာ၏။ ²³မင်းကြီးအား “ပရောဖက်နာသန် ရောက်ရှိနေပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ နာသန်သည် ဝင်လာ၍ မြေသို့ မျက်နှာညွှတ်လျက် မင်းကြီးအား ဦးချ၏။

²⁴နာသန်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ‘အဒေါနိယသည် ငါ့နောက်၌ နန်းထိုင်၍ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရလိမ့်မည်’ ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့ပါသလော။ ²⁵ယနေ့ သူသည် ဆင်းသွား၍ နွား၊ ဆူဖြိုးသောနွားနှင့် သိုးအများအပြားကို ယဇ်ပူဇော်ကာ မင်းကြီး၏သားတော်အားလုံး၊ တပ်မှူးများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ပါ၏။ ထိုသူတို့သည် သူ၏ရှေ့၌ စားသောက်လျက် ‘အဒေါနိယမင်းကြီး သက်တော်ရှည်ပါစေ’ ဟု ကြွေးကြော်လျက်ရှိကြပါ၏။ ²⁶သို့ရာတွင် ကိုယ်တော့်ကျွန် အကျွန်ုပ်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်၊ ယောယဒ၏သား ဗေနာယနှင့် ကိုယ်တော့်ကျွန် ရှောလမုန်တို့ကိုမူ အဒေါနိယ မဖိတ်ခေါ်ပါ။ ²⁷ဤအမှုကို အရှင်မင်းကြီး မိန့်မှာတော်မူပါသလော။ ကိုယ်တော်၏နောက်၌ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မည်သူ ထိုင်ရမည်ကို ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့အား မသိစေဘဲ ထားတော်မူပါသလော” ဟု လျှောက်၏။

ရှောလမုန် နန်းစံမည်ဟု ဒါဝိဒ် ကျိန်ဆိုခြင်း

²⁸ဒါဝိဒ်မင်းကြီးက “ဗာသရှေဘကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူမသည် မင်းကြီးရှေ့သို့ လာ၍ ရှေ့တော်၌ ရပ်နေ၏။ ²⁹မင်းကြီးက “ငါ၏အသက်ကို ခပ်သိမ်းသောဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကယ်နုတ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ³⁰ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို တိုင်တည်၍ သင်၏သား ရှောလမုန်သည် ငါ့နောက်၌ နန်းထိုင်၍ ငါ၏အစား ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ငါ ကျိန်ဆိုခဲ့သည်အတိုင်း ယနေ့ ငါ ပြုမည်” ဟု ကျိန်ဆို၏။

³¹ဗာသရှေဘသည် မြေသို့ မျက်နှာညွှတ်၍ မင်းကြီးရှေ့၌ ပျပ်ဝပ်လျက် “အကျွန်ုပ်၏အရှင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး အစဉ်အမြဲ သက်တော်ရှည်ပါစေသော” ဟု လျှောက်၏။

³²ဒါဝိဒ်မင်းကြီးက “ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်၊ ပရောဖက်နာသန်နှင့် ယောယဒ၏သား ဗေနာယတို့ကို ခေါ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် မင်းကြီးရှေ့သို့ လာကြ၏။ ³³မင်းကြီးက သူတို့အား “သင်တို့အရှင်၏ကျွန်တို့ကို ခေါ်၍ ငါ၏သား ရှောလမုန်ကို ငါ၏ကိုယ်ပိုင်လားကို စီးစေ၍ ဂိဟုန်အရပ်သို့ ဆောင်သွားကြလော့။ ³⁴ထိုအရပ်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်နှင့် ပရောဖက်နာသန်တို့သည် သူ့ကို ဣသရေလအမျိုးအပေါ်၌ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးကြစေ။ တံပိုးခရာကို မှုတ်၍ ‘ရှောလမုန်မင်းကြီး သက်တော်ရှည်ပါစေ’ ဟု ကြွေးကြော်ကြလော့။ ³⁵ထို့နောက် သူ၏နောက်မှ လိုက်လာကြလော့။ သူသည် လာ၍ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ငါ၏အစား နန်းစံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလနှင့် ယုဒအမျိုးတို့ကို အုပ်စိုးရသော မင်းအဖြစ် သူ့ကို ငါ ခန့်အပ်ပြီးဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁶ယောယဒ၏သား ဗေနာယက မင်းကြီးအား “အာမင်။ အရှင်မင်းကြီး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုသို့ အတည်ပြုတော်မူပါစေ။ ³⁷အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ ငါတို့၏ခမည်းတော် ရှိတော်မူခဲ့သည်နည်းတူ ရှောလမုန်နှင့်အတူလည်း ရှိတော်မူ၍ သူ၏ရာဇပလ္လင်ကို အကျွန်ုပ်၏အရှင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ရာဇပလ္လင်ထက် သာ၍ ကြီးမြတ်စေတော်မူပါစေသော” ဟု လျှောက်၏။

³⁸ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်၊ ပရောဖက်နာသန်၊ ယောယဒ၏သား ဗေနာယနှင့် ခေရသိလူ၊ ပေလသိလူတို့သည် ဆင်းသွား၍ ရှောလမုန်ကို ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏လားပေါ်တွင် စီးစေပြီး ဂိဟုန်အရပ်သို့ ဆောင်သွားကြ၏။ ³⁹ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်သည် တဲတော်ထဲမှ ဆီဘူးဦးချိုကို ယူဆောင်၍ ရှောလမုန်ကို ဘိသိက်ပေး၏။ ထိုအခါ တံပိုးခရာကို မှုတ်ကြ၍ လူအပေါင်းတို့က “ရှောလမုန်မင်းကြီး သက်တော်ရှည်ပါစေ” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။

⁴⁰လူအပေါင်းတို့သည် ပုလွေမှုတ်လျက် အလွန်ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းလျက် သူ၏နောက်မှ လိုက်လာကြ၏။ သူတို့၏အသံဗလံကြောင့် မြေပြင်သည် ကွဲမတတ် ဖြစ်လေ၏။

⁴¹အဒေါနိယနှင့် သူ၏ဧည့်သည်အားလုံးသည် စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးချိန်၌ ထိုအသံကို ကြားကြ၏။ ယွာဘသည် တံပိုးခရာသံကို ကြားသောအခါ “မြို့တွင်း၌ အဘယ်ကြောင့် ဆူညံနေသနည်း” ဟု မေး၏။

⁴²သူ စကားပြောဆိုနေဆဲတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဗျာသာ၏သား ယောနသန် ရောက်လာ၏။ အဒေါနိယက “ဝင်လာပါ။ သင်သည် ယုံကြည်ထိုက်သောသူဖြစ်၍ ကောင်းသောသတင်းကို ဧကန်မုချ ဆောင်ယူလာပေလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

⁴³ယောနသန်က အဒေါနိယအား “မဟုတ်ပါ။ ငါတို့အရှင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် ရှောလမုန်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်တော်မူပြီ။ ⁴⁴မင်းကြီးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်၊ ပရောဖက်နာသန်၊ ယောယဒ၏သား ဗေနာယနှင့် ခေရသိလူ၊ ပေလသိလူတို့ကို သူနှင့်အတူ စေလွှတ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် သူ့ကို မင်းကြီး၏လားပေါ်တွင် စီးစေကြ၏။ ⁴⁵ယဇ်ပုရောဟိတ်ဇာဒုတ်နှင့် ပရောဖက်နာသန်တို့သည် ဂိဟုန်အရပ်၌ သူ့ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးကြ၍ ထိုအရပ်မှ ဝမ်းမြောက်စွာ တက်လာကြ၏။ မြို့တစ်မြို့လုံး ဆူညံလျက်ရှိ၏။ သင်ကြားသော အသံဗလံကား ထိုအသံပင်တည်း။ ⁴⁶ထို့အပြင် ရှောလမုန်သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ပင် ထိုင်နေပြီဖြစ်၏။ ⁴⁷ထိုမှတစ်ပါး မင်းကြီး၏ကျွန်တို့သည် ငါတို့အရှင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးအား ဂုဏ်ပြုနှုတ်ခွန်းဆက်ရန် လာကြ၍ ‘ကိုယ်တော်၏ခမည်းတော်သည် ရှောလမုန်၏နာမည်ကို ကိုယ်တော်၏နာမည်ထက်လည်းကောင်း၊ သူ၏ရာဇပလ္လင်ကို ကိုယ်တော်၏ရာဇပလ္လင်ထက်လည်းကောင်း သာ၍ ကြီးမြတ်စေတော်မူပါစေသော’ ဟု မြွက်ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် သာလွန်ပေါ်၌ ဦးညွှတ်လေ၏။ ⁴⁸မင်းကြီးကလည်း ‘ယနေ့ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရသော သူတစ်ဦးကို ငါ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်စေခြင်းငှာ ပေးသနားတော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း’ ဟု မိန့်တော်မူ၏” ဟု ပြောကြား၏။

⁴⁹ထိုအခါ အဒေါနိယ၏ဧည့်သည်အားလုံးသည် ထိတ်လန့်ကြ၍ ထကာ တစ်ဦးစီ မိမိတို့လမ်းသို့ ကွဲလွင့်သွားကြ၏။ ⁵⁰အဒေါနိယမူ ရှောလမုန်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထ၍ သွားကာ ယဇ်ပလ္လင်၏ဦးချိုတို့ကို ဆွဲကိုင်ထား၏။ ^a a v50 ယဇ်ပလ္လင်၏ ထွက်နေသောထောင့်များကို ဆွဲကိုင်ခြင်းသည် ခိုလှုံရာ ရှာဖွေခြင်း၏ ရှေးဟောင်းဓလေ့ဖြစ်၍ သေဒဏ်မှ ကရုဏာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို တောင်းပန်သော ခိုကိုးရာမဲ့သူ၏ လျှောက်ထားချက်ဖြစ်၏။ ⁵¹ရှောလမုန်အား “အဒေါနိယသည် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ‘ရှောလမုန်မင်းကြီးသည် မိမိ၏ကျွန်ကို ဓားဖြင့် မသတ်ပါဟု ငါ့အား ဦးစွာ ကျိန်ဆိုပါစေ’ ဟုဆိုကာ ယဇ်ပလ္လင်၏ဦးချိုတို့ကို ဆွဲကိုင်ထားပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁵²ရှောလမုန်က “သူသည် ယုံကြည်ထိုက်သောသူဖြစ်လျှင် သူ၏ဆံခြည်တစ်ပင်မျှ မြေသို့ ကျရလိမ့်မည်မဟုတ်။ သို့ရာတွင် သူ၌ ဒုစရိုက် တွေ့ရှိလျှင် သူသည် သေရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵³ရှောလမုန်မင်းကြီးသည် သူ့ကို ခေါ်စေတော်မူ၍ ယဇ်ပလ္လင်မှ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ သူသည် လာ၍ ရှောလမုန်မင်းကြီးအား ဦးချ၏။ ရှောလမုန်က “သင့်အိမ်သို့ ပြန်သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။