1 Konings 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Koning Dawid was oud, ver op in jare. Hulle het hom met klere toegemaak, maar hy kon nie warm word nie. ²Sy dienaars het vir hom gesê: “Soek ’n jong maagd vir my heer die koning om hom te dien en vir hom te sorg. Laat sy in u arms lê, sodat my heer die koning warm bly.” ³Hulle het dwarsdeur die hele Israel na ’n mooi jong vrou gesoek, het Abisag die Sunamiet gevind en haar na die koning toe gebring. ⁴Die jong vrou was baie mooi. Sy het die koning se versorger geword en hom gedien, maar hy het geen gemeenskap met haar gehad nie.

Adonia gryp na die troon

⁵Adonia, die seun van Haggit, het hom op die voorgrond gedruk en gesê: “Ek sal koning wees,” en het strydwaens, ruiters en vyftig man gekry om voor hom uit te hardloop. ⁶Sy vader het hom nog nooit in sy lewe tereggewys en gevra: “Waarom het jy dit gedoen?” nie. Hy was ook baie aantreklik, gebore net ná Absalom. ⁷Hy het met Joab, die seun van Seruja, en met Abjatar die priester beraadslaag, en hulle het Adonia ondersteun en hom gehelp. ⁸Maar Sadok die priester, Benaja die seun van Jojada, Natan die profeet, Simeï, Reï en Dawid se krygsmanne was nie aan Adonia se kant nie.

⁹Adonia het skape, beeste en vetgemaakte vee geoffer by die klip Sohelet naby En-Rogel, en het al sy broers, die seuns van die koning, en al die koninklike amptenare van Juda genooi. ¹⁰Maar hy het nie Natan die profeet, Benaja, die helde of Salomo sy broer genooi nie.

¹¹Natan het vir Batseba, Salomo se moeder, gevra: “Het jy nie gehoor dat Adonia, die seun van Haggit, koning geword het, en ons heer Dawid weet nie daarvan nie? ¹²Kom nou, laat my jou raad gee, sodat jy jou eie lewe en die lewe van jou seun Salomo kan red. ¹³Gaan dadelik na koning Dawid toe en sê: ‘My heer koning, het u nie vir u dienares gesweer nie: “Salomo, u seun, sal ná my koning wees, en hy sal op my troon sit”? Waarom is Adonia dan koning?’ ¹⁴Terwyl jy nog daar met die koning praat, sal ek agter jou inkom en jou woorde bevestig.”

¹⁵Batseba het by die koning in sy kamer ingegaan — hy was baie oud, en Abisag die Sunamiet het hom bedien. ¹⁶Batseba het diep gebuig en voor die koning hulde gebring, en die koning het gevra: “Wat wil jy hê?”

¹⁷Sy het vir hom gesê: “My heer, u het self vir u dienares by u Vader gesweer en gesê: ‘Salomo, u seun, sal ná my koning wees en op my troon sit.’ ¹⁸Maar nou is Adonia koning, en u, my heer die koning, weet dit nie. ¹⁹Hy het beeste, vetgemaakte vee en baie skape geoffer, en het al die seuns van die koning, Abjatar die priester en Joab die leërowerste genooi, maar nie Salomo u dienaar nie. ²⁰My heer die koning, die oë van die hele Israel is op u om vir hulle te sê wie ná hom op die troon van my heer die koning sal sit. ²¹Anders, wanneer my heer die koning by sy voorvaders gaan rus, sal ek en my seun Salomo as skuldiges gereken word.”

²²Terwyl sy nog met die koning gepraat het, het Natan die profeet aangekom. ²³Hulle het vir die koning gesê: “Natan die profeet is hier.” Hy het ingekom en met sy gesig na die grond toe voor die koning gebuig.

²⁴Natan het gesê: “My heer die koning, het u gesê: ‘Adonia sal ná my koning wees en op my troon sit’? ²⁵Vandag het hy afgegaan en beeste, vetgemaakte vee en baie skape geoffer, en het al die seuns van die koning, die leërowerstes en Abjatar die priester genooi. Hulle eet en drink voor hom en roep: ‘Lank lewe koning Adonia!’ ²⁶Maar vir my, u dienaar, Sadok die priester, Benaja die seun van Jojada, en u dienaar Salomo — vir ons het Adonia nie genooi nie. ²⁷Het my heer die koning dit beveel sonder om vir ons, u dienaars, te sê wie ná hom op sy troon sal sit?”

Dawid sweer dat Salomo koning sal wees

²⁸Koning Dawid het geantwoord: “Roep Batseba na my toe.” Sy het voor die koning gekom en in sy teenwoordigheid gaan staan. ²⁹Die koning het gesweer: “So waar as ons Vader leef, wat my lewe uit elke nood gered het, ³⁰soos ek vir jou by ons Vader, die God van Israel, gesweer het: Salomo, jou seun, sal ná my koning wees en in my plek op my troon sit — so sal ek vandag doen.”

³¹Batseba het met haar gesig na die grond toe gebuig, voor die koning neergeval en gesê: “Mag my heer koning Dawid vir ewig lewe!”

³²Koning Dawid het gesê: “Ontbied Sadok die priester, Natan die profeet en Benaja die seun van Jojada.” Hulle het voor die koning gekom. ³³Die koning het vir hulle gesê: “Neem die dienaars van julle heer, laat my seun Salomo op my eie muil ry, en bring hom af na Gihon toe. ³⁴Laat Sadok die priester en Natan die profeet hom daar as koning oor Israel salf; blaas die ramshoring en roep: ‘Lank lewe koning Salomo!’ ³⁵Kom dan agter hom op, en hy sal kom en op my troon sit en in my plek regeer, want ek het hom aangestel as heerser oor Israel en Juda.”

³⁶Benaja die seun van Jojada het die koning geantwoord: “Amen! Mag ons Vader, die God van my heer die koning, dit bevestig. ³⁷Soos ons Vader met my heer die koning was, so mag hy met Salomo wees, en sy troon groter maak as die troon van my heer koning Dawid.”

³⁸Sadok die priester, Natan die profeet, Benaja die seun van Jojada, en die Kreti en die Pleti het afgegaan, het Salomo op koning Dawid se muil laat ry en hom na Gihon toe gebring. ³⁹Sadok die priester het die horing met olie uit die tent geneem en Salomo gesalf. Hulle het die ramshoring geblaas, en almal het geroep: “Lank lewe koning Salomo!”

⁴⁰Al die mense het agter hom opgegaan terwyl hulle op fluite speel en uitbundig juig, en die grond het van hulle lawaai gesplyt.

⁴¹Adonia en al sy gaste het dit gehoor terwyl hulle hulle maaltyd klaarmaak. Toe Joab die ramshoring hoor, vra hy: “Waarom is die stad in rep en roer?”

⁴²Hy het nog gepraat toe Jonatan, die seun van Abjatar die priester, aankom. Adonia het gesê: “Kom in — jy is ’n waardige man en bring sekerlik goeie nuus.”

⁴³Maar Jonatan het vir Adonia gesê: “Nee — ons heer koning Dawid het Salomo koning gemaak. ⁴⁴Die koning het Sadok die priester, Natan die profeet, Benaja die seun van Jojada, en die Kreti en die Pleti saam met hom gestuur; hulle het hom op die koning se muil laat ry. ⁴⁵Sadok die priester en Natan die profeet het hom by Gihon as koning gesalf, en het van daar af feesvierend opgekom; die stad is in rep en roer — dit is die lawaai wat julle gehoor het. ⁴⁶En Salomo het selfs al op die koninklike troon gaan sit. ⁴⁷Die dienaars van die koning het ook gekom om ons heer koning Dawid geluk te wens: ‘Mag u Vader die naam van Salomo groter maak as u naam, en sy troon groter as u troon.’ Toe het die koning op sy bed gebuig. ⁴⁸Die koning het ook gesê: ‘Geseënd is ons Vader, die God van Israel, wat vandag iemand gegee het om op my troon te sit, terwyl my eie oë dit sien.’”

⁴⁹Toe het al Adonia se gaste van skrik gebewe. Hulle het opgestaan en uitmekaar gespat, elkeen op sy eie pad. ⁵⁰Maar Adonia, bang vir Salomo, het opgestaan, gegaan en die horings van die altaar vasgegryp. ^a a v50 Om die uitstekende hoeke van die altaar beet te gryp, was ’n ou gebruik om toevlug te soek — ’n wanhopige pleidooi om genade en beskerming teen teregstelling. ⁵¹Daar is vir Salomo gesê: “Adonia is bang vir u en het die horings van die altaar vasgegryp en gesê: ‘Laat koning Salomo eers vir my sweer dat hy nie sy dienaar met die swaard sal doodmaak nie.’”

⁵²Salomo het gesê: “As hy waardig is, sal nie een haar van hom op die grond val nie; maar as daar kwaad in hom gevind word, sal hy sterf.”

⁵³Koning Salomo het hom laat haal, en hulle het hom van die altaar af gebring. Hy het gekom en voor koning Salomo gebuig, en Salomo het gesê: “Gaan huis toe.”