Dawid hou ’n sensus
Dawid tel sy vegsmanne, en daarna slaan sy eie hart hom. Voor drie strawwe gestel, kies hy om eerder in ons Vader se hande te val as in dié van mense, want sy barmhartigheid is groot. Die plaag stop by Arauna se dorsvloer, wat Dawid daarop aandring om te koop eerder as om dit verniet te neem.
24 1Weer het die toorn van ons Vader teen Israel ontvlam, en hy het Dawid teen hulle aangehits deur te sê: “Gaan hou ’n sensus van Israel en Juda.”
2Toe sê die koning vir Joab, die bevelvoerder van die leër wat by hom was: “Gaan nou deur al die stamme van Israel, van Dan tot Berseba, en tel die volk, sodat ek die getal van die volk kan weet.”
3Maar Joab het vir die koning gesê: “Mag u Vader honderd keer soveel by die volk voeg as wat hulle is, en mag die oë van my heer die koning dit sien. Maar waarom wil my heer die koning hierdie ding doen?”
4Maar die bevel van die koning het die oorhand gekry oor Joab en die bevelvoerders van die leër. Toe het Joab en die bevelvoerders van die leër van die koning af weggegaan om die volk van Israel te tel. 5Hulle het die Jordaan oorgesteek en naby Aroër kamp opgeslaan, suid van die stad wat in die middel van die dal lê, in die rigting van Gad en verder na Jaser toe. 6Toe het hulle by Gilead gekom en by die streek Tagtim-Hodsi, en hulle het by Dan-Jaän gekom en verder om na Sidon toe, 7en het by die vesting van Tirus gekom en by al die stede van die Hewiete en die Kanaäniete, en hulle het uitgegaan na die Negev van Juda by Berseba. 8Nadat hulle deur die hele land gegaan het, het hulle aan die einde van nege maande en twintig dae by Jerusalem gekom. 9Joab het die uitslag van die sensus vir die koning gerapporteer: in Israel was daar 800 000 dapper manne wat die swaard kon trek, en Juda het 500 000 gehad.
10Maar Dawid se gewete het hom gepla nadat hy die volk getel het. En Dawid het vir ons Vader gesê: “Ek het swaar gesondig in wat ek gedoen het. Neem nou tog, my Vader, die skuld van u dienaar weg, want ek het baie dwaas opgetree.”
11Toe Dawid die môre opgestaan het, het die woord van ons Vader tot die profeet Gad, Dawid se siener, gekom:
12“Gaan sê vir Dawid: ‘So sê ons Vader: Ek hou drie dinge oor jou. Kies een daarvan, en ek sal dit teen jou uitvoer.’”
13Toe het Gad na Dawid toe gekom en hom vertel, en gevra: “Sal daar drie jaar van hongersnood oor jou land kom? Of sal jy drie maande lank vir jou vyande vlug terwyl hulle jou agtervolg? Of sal daar drie dae van pes in jou land wees? Dink nou daaroor na en besluit watter antwoord ek moet terugbring na die een wat my gestuur het.”
14Toe sê Dawid vir Gad: “Ek is in groot nood. Laat ons in die hand van ons Vader val, want sy medelye is baie groot; maar laat my nie in die hand van mense val nie.”
15Toe het ons Vader ’n pes oor Israel gestuur van die môre af tot op die bepaalde tyd, en 70 000 van die volk van Dan tot Berseba het gesterf. a a v15 “Die bepaalde tyd” verwys waarskynlik na die vasgestelde uur van die aandoffer.
16Maar toe die engel sy hand na Jerusalem toe uitstrek om dit te verwoes, het ons Vader berou gekry oor die ramp en vir die engel wat die volk verwoes het, gesê: “Genoeg! Hou nou jou hand terug.” Die engel van ons Vader was toe by die dorsvloer van Arawna, die Jebusiet.
17Toe Dawid die engel sien wat die volk getref het, het hy met ons Vader gepraat en gesê: “Kyk, ek is die een wat gesondig het; ek is die een wat verkeerd gedoen het. Maar hierdie skape, wat het hulle gedoen? Laat u hand tog op my en op my vader se huis val.”
Dawid bou ’n altaar
18Daardie dag het Gad na Dawid toe gekom en vir hom gesê: “Gaan op en bou ’n altaar vir ons Vader op die dorsvloer van Arawna, die Jebusiet.” 19Toe het Dawid opgegaan, volgens die woord van Gad, soos ons Vader beveel het. 20Toe Arawna afkyk en die koning en sy dienaars na hom toe sien kom, het hy uitgegaan en voor die koning gebuig met sy gesig na die grond toe. 21En Arawna het gesê: “Waarom het my heer die koning na sy dienaar toe gekom?” Dawid het geantwoord: “Om die dorsvloer van jou te koop, om ’n altaar vir ons Vader te bou, sodat die pes van die volk af teruggehou kan word.”
22Arawna het vir Dawid gesê: “Laat my heer die koning neem en offer wat ook al vir hom goed lyk. Kyk, hier is die beeste vir die brandoffer, en die dorssleë en die beesjukke vir die hout. 23Dit alles, o koning, gee Arawna aan die koning.” En Arawna het vir die koning gesê: “Mag die HERE u God u aanvaar.”
24Maar die koning het vir Arawna gesê: “Nee, ek dring daarop aan om dit teen ’n prys van jou te koop. Ek sal nie vir my Vader brandoffers offer wat my niks kos nie.” Toe het Dawid die dorsvloer en die beeste gekoop vir omtrent een.Twee pond silwer. 25En Dawid het daar ’n altaar vir ons Vader gebou en brandoffers en dankoffers geoffer. Toe het ons Vader die smeekbede vir die land verhoor, en die pes is van Israel af teruggehou.