دوم سموئیل 24

24 ¹بار دیگر خشم پدر ما بر اسرائیل افروخته شد، و او داوود را بر ضد ایشان برانگیخت و فرمود: «برو و از اسرائیل و یهودا سرشماری به عمل آور.»

²پس پادشاه به یوآب، فرماندهٔ سپاه که با او بود، گفت: «اکنون در میان همهٔ قبایل اسرائیل، از دان تا بئرشِبَع، بگرد و قوم را بشمار، تا شمار قوم را بدانم.»

³اما یوآب به پادشاه گفت: «پدرِ تو قوم را صد برابر آنچه هستند بیفزاید، و چشمان سرورم پادشاه این را ببیند. اما چرا سرورم پادشاه خواهان انجام چنین کاری است؟»

⁴اما فرمان پادشاه بر یوآب و فرماندهان سپاه چیره شد. پس یوآب و فرماندهان سپاه از حضور پادشاه بیرون رفتند تا قوم اسرائیل را بشمارند. ⁵از اردن گذشتند و نزدیک عَروعیر، در جنوب شهری که در میان درّه واقع است، به سوی جاد و تا یَعزیر اردو زدند. ⁶سپس به جِلعاد و به ناحیهٔ تَحتیم‌حُدشی آمدند، و به دان‌یَعَن و پیرامون آن تا صیدون رسیدند، ⁷و به قلعهٔ صور و به همهٔ شهرهای حِویان و کنعانیان آمدند، و به نِگِبِ یهودا در بئرشِبَع بیرون رفتند. ⁸پس چون سراسر آن سرزمین را پیمودند، در پایان نُه ماه و بیست روز به اورشلیم بازآمدند. ⁹یوآب شمارهٔ سرشماری را به پادشاه گزارش داد: در اسرائیل هشتصد هزار مرد دلاور که شمشیر می‌کشیدند بودند، و یهودا پانصد هزار مرد داشت.

¹⁰اما پس از آنکه داوود قوم را شمرد، دلش او را سرزنش کرد. و داوود به پدر ما گفت: «در آنچه کرده‌ام، گناهی بزرگ ورزیده‌ام. اکنون ای پدرم، تمنا می‌کنم گناه بندهٔ خود را دور کن، زیرا بسیار نابخردانه رفتار کرده‌ام.»

¹¹چون داوود بامدادان برخاست، کلام پدر ما بر جاد نبی، رائیِ داوود، نازل شد:

¹²«برو و به داوود بگو: ‹پدر ما چنین می‌فرماید: سه چیز پیش روی تو می‌نهم. یکی از آنها را برگزین، تا آن را بر تو به جا آورم.›»

¹³پس جاد نزد داوود آمد و او را آگاه ساخت و پرسید: «آیا سه سال قحطی بر سرزمینت بیاید؟ یا سه ماه از برابر دشمنانت بگریزی در حالی که تو را تعقیب کنند؟ یا سه روز وبا در سرزمینت باشد؟ اکنون بیندیش و تصمیم بگیر که چه پاسخی برای فرستندهٔ خود ببرم.»

¹⁴آنگاه داوود به جاد گفت: «در تنگنایی سخت گرفتارم. بگذار به دست پدر ما بیفتیم، زیرا شفقت او بسیار عظیم است؛ اما مگذار به دست انسان بیفتم.»

¹⁵پس پدر ما وبایی بر اسرائیل فرستاد، از بامداد تا زمان معین، و هفتاد هزار تن از قوم، از دان تا بئرشِبَع، مردند. ^a a v15 «زمان معین» احتمالاً به ساعت مقرر قربانی شامگاهی اشاره دارد.

¹⁶اما چون فرشته دست خود را به سوی اورشلیم دراز کرد تا آن را نابود سازد، پدر ما از آن بلا منصرف شد و به فرشته‌ای که قوم را هلاک می‌کرد گفت: «کافی است! اکنون دست خود را باز دار.» فرشتهٔ پدر ما در آن هنگام نزد خرمنگاه اَرَونهٔ یبوسی بود.

¹⁷چون داوود آن فرشته را که قوم را می‌زد دید، به پدر ما سخن گفت و عرض کرد: «اینک، منم که گناه کرده‌ام؛ منم که خطا ورزیده‌ام. اما این گوسفندان چه کرده‌اند؟ تمنا می‌کنم، بگذار دست تو بر من و بر خاندان پدرم فرود آید.»

داوود مذبحی بنا می‌کند

¹⁸در آن روز جاد نزد داوود آمد و به او گفت: «برو و مذبحی برای پدر ما در خرمنگاه اَرَونهٔ یبوسی برپا کن.» ¹⁹پس داوود بر حسب کلام جاد، چنانکه پدر ما فرمان داده بود, بالا رفت. ²⁰چون اَرَونه نگریست و پادشاه و خادمانش را دید که به سویش می‌آیند، بیرون آمد و در برابر پادشاه با روی بر زمین تعظیم کرد. ²¹و اَرَونه گفت: «چرا سرورم پادشاه نزد بندهٔ خود آمده است؟» داوود پاسخ داد: «تا خرمنگاه را از تو بخرم و مذبحی برای پدر ما بسازم، تا وبا از قوم بازداشته شود.»

²²اَرَونه به داوود گفت: «سرورم پادشاه هر چه در نظرش نیکو آید بگیرد و تقدیم کند. اینک، گاوها برای قربانی سوختنی، و چومها و یوغهای گاو برای هیزم. ²³همهٔ اینها را، ای پادشاه، اَرَونه به پادشاه می‌بخشد.» و اَرَونه به پادشاه گفت: «خداوند، خدای تو، تو را بپذیرد.»

²⁴اما پادشاه به اَرَونه گفت: «نه، من اصرار دارم که آن را به بهایی از تو بخرم. قربانی‌های سوختنی‌ای را که برایم رایگان تمام شود، به پدر من تقدیم نخواهم کرد.» پس داوود خرمنگاه و گاوها را به بهای حدود یک تا دو رطل نقره خرید. ²⁵و داوود در آنجا مذبحی برای پدر ما ساخت و قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های سلامتی تقدیم کرد. پس پدر ما دعا برای آن سرزمین را اجابت فرمود، و وبا از اسرائیل بازداشته شد.