2 Księga Samuela 24

24 ¹Znowu gniew naszego Ojca zapłonął przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida przeciwko nim, mówiąc: „Idź, przeprowadź spis Izraela i Judy”.

²Król powiedział więc do Joaba, dowódcy wojska, który był z nim: „Przejdź teraz przez wszystkie plemiona Izraela, od Dan aż do Beer-Szeby, i policz lud, abym poznał liczbę ludu”.

³Lecz Joab powiedział do króla: „Niech twój Ojciec pomnoży lud stokrotnie wobec tego, ile go jest, i niech oczy mojego pana, króla, to zobaczą. Lecz dlaczego mój pan, król, chce tej rzeczy dokonać?”

⁴Ale rozkaz króla przeważył nad Joabem i dowódcami wojska. Joab więc i dowódcy wojska odeszli sprzed oblicza króla, aby policzyć lud Izraela. ⁵Przeprawili się przez Jordan i rozłożyli obóz w pobliżu Aroeru, na południe od miasta, które leży pośrodku doliny, w stronę Gadu i dalej ku Jazer. ⁶Potem przyszli do Gileadu i do krainy Tachtim-Chodszi, przyszli też do Dan-Jaan i dalej dokoła do Sydonu, ⁷i doszli do twierdzy Tyru oraz do wszystkich miast Chiwwitów i Kananejczyków, i wyszli ku Negebowi Judy w Beer-Szebie. ⁸Gdy więc przeszli całą ziemię, przyszli do Jerozolimy po upływie dziewięciu miesięcy i dwudziestu dni. ⁹Joab podał królowi wynik spisu: w Izraelu było osiemset tysięcy dzielnych mężów dobywających miecza, a Juda miał pięćset tysięcy.

¹⁰Lecz serce Dawida uderzyło go, gdy już policzył lud. I powiedział Dawid do naszego Ojca: „Zgrzeszyłem ciężko tym, co uczyniłem. Teraz, mój Ojcze, proszę, oddal winę swojego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie”.

¹¹Gdy Dawid wstał rano, słowo naszego Ojca doszło do proroka Gada, widzącego Dawida:

¹²„Idź i powiedz Dawidowi: «Tak mówi nasz Ojciec: Nakładam na ciebie trzy rzeczy. Wybierz jedną z nich, a wykonam ją przeciwko tobie»”.

¹³Przyszedł więc Gad do Dawida, oznajmił mu to i zapytał: „Czy mają przyjść na twoją ziemię trzy lata głodu? Czy też przez trzy miesiące masz uciekać przed swoimi wrogami, podczas gdy będą cię ścigać? Czy też mają być trzy dni zarazy w twojej ziemi? Rozważ to teraz i zdecyduj, jaką odpowiedź mam zanieść temu, który mnie posłał”.

¹⁴Wtedy Dawid powiedział do Gada: „Jestem w wielkiej udręce. Wpadnijmy raczej w rękę naszego Ojca, bo jego miłosierdzie jest bardzo wielkie; lecz niech nie wpadnę w rękę człowieka”.

¹⁵Zesłał więc nasz Ojciec zarazę na Izraela od rana aż do wyznaczonego czasu, i umarło z ludu siedemdziesiąt tysięcy od Dan aż do Beer-Szeby. ^a a v15 „Wyznaczony czas” odnosi się prawdopodobnie do ustalonej godziny wieczornej ofiary.

¹⁶Lecz gdy anioł wyciągnął swoją rękę ku Jerozolimie, aby ją zniszczyć, nasz Ojciec użalił się nad nieszczęściem i powiedział do anioła, który niszczył lud: „Dosyć! Powstrzymaj teraz swoją rękę”. Anioł naszego Ojca znajdował się wtedy przy klepisku Arauny Jebuzejczyka.

¹⁷Gdy Dawid zobaczył anioła, który uderzał lud, przemówił do naszego Ojca i powiedział: „Oto ja zgrzeszyłem, ja postąpiłem źle. Lecz te owce, cóż uczyniły? Proszę, niech twoja ręka spadnie na mnie i na dom mojego ojca”.

Dawid buduje ołtarz

¹⁸Tego dnia przyszedł Gad do Dawida i powiedział mu: „Idź i wznieś ołtarz naszemu Ojcu na klepisku Arauny Jebuzejczyka”. ¹⁹Poszedł więc Dawid według słowa Gada, jak nasz Ojciec rozkazał. ²⁰Gdy Arauna spojrzał w dół i zobaczył króla oraz jego sługi idących ku niemu, wyszedł i pokłonił się przed królem twarzą do ziemi. ²¹I powiedział Arauna: „Dlaczego mój pan, król, przyszedł do swojego sługi?” Dawid odpowiedział: „Aby kupić od ciebie klepisko i zbudować ołtarz naszemu Ojcu, żeby zaraza została powstrzymana wśród ludu”.

²²Arauna powiedział do Dawida: „Niech mój pan, król, weźmie i złoży w ofierze to, co uzna za dobre. Oto woły na ofiarę całopalną, a sanie młockarskie i jarzma wołów na drwa. ²³To wszystko, o królu, Arauna daje królowi”. I powiedział Arauna do króla: „Niech Pan, twój Bóg, przyjmie cię łaskawie”.

²⁴Lecz król powiedział do Arauny: „Nie, nalegam, aby kupić to od ciebie za cenę. Nie złożę mojemu Ojcu ofiar całopalnych, które nic mnie nie kosztują”. Dawid kupił więc klepisko i woły za około jeden.Dwa funty srebra. ²⁵I zbudował tam Dawid ołtarz naszemu Ojcu, i złożył ofiary całopalne oraz ofiary pojednania. Nasz Ojciec wysłuchał więc błagania za ziemię i zaraza została powstrzymana od Izraela.