ዳዊት ኣሪጉ ደኸመ

ክብሪ ቤተ መቕደስ ሰሎሞን፥ ንእተመቓቐለት መንግስትን ንዝገንሕዋ ነቢያትን ስፍራ ይገድፍ። ኣብቲ ድሕሪ ንፋስ ኣውሎ ዝመፅእ ህድኣት፥ ኣቦና ኣብ ንፋስ ወይ ሓዊ ዘይኮነስ፥ ኣብ ህዱእ ድምፂ ርእሱ ይገልፅ።

ምዕራፍ 1።

ንጉስ ዳዊት ድማ ዕድሚኡ ዝደፍአ ኣረጋዊ ነበረ። ብኽዳውንቲ ከደንዎ፥ ግና ኣይምሞቐን። ኣገልገልቱ ድማ፥ “ንጐይታይ ንጉስ እተገልግሎን እትከናኸኖን ድንግል መንእሰይ ይደልዩ፤ ኣብ ሕቝፍኻ ድማ ትደቅስ፥ ጐይታይ ንጉስ ከዓ ይምቐ” በልዎ። ኣብ ኵሉ ምድሪ እስራኤል ድማ መልክዐኛ መንእሰይ ጓል ደለዩ፤ ኣቢሳ እታ ሱናማዊት ረኺቦም ድማ ናብ ንጉስ ኣምፅእዋ። እታ መንእሰይ ድማ ኣዝያ መልክዐኛ ነበረት። መጕዚት ንጉስ ኮይና ድማ ኣገልገለቶ፥ ንሱ ግና ኣይፈለጣን።

ኣዶንያስ ዝፋን ክሕዝ ፈተነ

እቲ ካብ ሓጊት ዝውለድ ኣዶንያስ ድማ፥ “ኣነ ክነግስ እየ” እናበለ ርእሱ ልዕል ኣበለ፤ ሰረገላታትን ፈረሰኛታትን ሓምሳ ሰባትን ከዓ ኣዳለወ፤ ንሳቶም ድማ ቀቅድሚኡ ይጐዩ ነበሩ። ኣቦኡ ድማ ዋላ ሓንሳእ፥ “ስለ ምንታይ ከምዙይ ገበርካ?” ኢሉ ኣየጕህዮን ነበረ። ንሱ ኸዓ ኣዝዩ መልክዐኛ ነበረ፤ ድሕሪ ኣቤሴሎም ዝተወለደ ድማ እዩ። ምስ ኢዮኣብ ወዲ ፅሩያን ምስ ካህን ኣብያታርን ድማ ተማኸረ፤ ንሳቶም ከዓ ንኣዶንያስ ደጊፎም ረድእዎ። ሳዶቅ ካህን ግና ከምኡውን በናያስ ወዲ ዮዳሄ፥ ነቢይ ናታን፥ ሽሜዒ፥ ሬዒ፥ ጀጋኑ ዳዊትን ምስ ኣዶንያስ ኣይነበሩን።

ኣዶንያስ ድማ ኣብ ጥቓ ዔንሮጌል ኣብ እምኒ ዞሄሌት ኣባጊዕን ኣብዑርን ስቡሓት ከብትን ሰውአ፤ ንዅሎም ኣሕዋቱ ደቂ ንጉስን ንዅሎም መኳንንቲ ይሁዳን ድማ ዓደሞም። ንነቢይ ናታንን ንበናያስን ነቶም ጀጋኑን ንሓዉ ሰሎሞንን ግና ኣይዓደሞምን።

ናታን ድማ ንቤርሳቤህ እኖ ሰሎሞን፥ “እቲ ካብ ሓጊት ዝውለድ ኣዶንያስ ከም ዝነገሰ፥ ጐይታና ዳዊት ድማ ከም ዘይፈለጠ ኣይሰማዕክን ዲኺ? ሕዚ ኸዓ ንዒ፥ ንህይወትኪን ንህይወት ወድኺ ሰሎሞንን ምእንቲ ኽተድሕኒ ክመኽረኪ። ሕዚ ናብ ንጉስ ዳዊት ኣቲኺ፥ ‘ጐይታይ ንጉስ፥ ንስኻዶ ንግዝእትኻ “ወድኺ ሰሎሞን ድሕረይ ክነግስ፥ ኣብ ዝፋነይ ከዓ ክቕመጥ እዩ” ኢልካ ኣይመሓልካለይን ዲኻ? ስለ ምንታይ ደኣ ኣዶንያስ ነገሰ?’ በልዮ። ንስኺ ኣብኡ ምስ ንጉስ ገና ክትዛረቢ እንተለኺ፥ ኣነ ድማ ደድሕሬኺ ኣትየ ቃልኪ ከፅንዕ እየ።”

ቤርሳቤህ ድማ ናብ ንጉስ ናብ ክፍሉ ኣተወት፤ ንጉስ ከዓ የመና ኣሪጉ ነበረ፤ ኣቢሳ እታ ሱናማዊት ድማ ተገልግሎ ነበረት። ቤርሳቤህ ድማ ተደፊኣ ንንጉስ ሰገደትሉ። ንጉስ ከዓ፥ “እንታይ ደሊኺ?” በላ።

ንሳ ድማ፥ “ጐይታይ፥ ንስኻ ባዕልኻ ‘ወድኺ ሰሎሞን ድሕረይ ክነግስ፥ ኣብ ዝፋነይ ከዓ ክቕመጥ እዩ’ ኢልካ ብኣቦኻ ንግዝእትኻ መሓልካለይ። ሕዚ ግና ኣዶንያስ ነጊሱ ኣሎ፤ ንስኻ ጐይታይ ንጉስ ድማ ኣይትፈልጦን ኢኻ። ኣብዑርን ስቡሓት ከብትን ብዙሕ ኣባጊዕን ሰውአ፤ ንዅሎም ደቂ ንጉስን ንካህን ኣብያታርን ንኢዮኣብ ሓለቓ ሰራዊትን ድማ ዓደሞም፤ ንባርያኻ ሰሎሞን ግና ኣይዓደሞን። ኦ ጐይታይ ንጉስ፥ ድሕሪ ጐይታይ ንጉስ መን ኣብ ዝፋኑ ከም ዝቕመጥ ክትነግሮም፥ ኣዒንቲ ኵሎም እስራኤል ናባኻ ኣቋሚተን ኣለዋ። እንተ ዘይኮነ፥ ጐይታይ ንጉስ ምስ ኣቦታቱ ምስ ዓረፈ፥ ኣነን ወደይ ሰሎሞንን በደለኛታት ክንቊፀር ኢና።”

ንሳ ገና ምስ ንጉስ ክትዛረብ እንተላ፥ ነቢ ናታን ኣተወ። ንንጉስ ድማ “እንሆ ነቢ ናታን መፂኡ ኣሎ” በልዎ። ንሱ ኸዓ ኣትዩ፥ ብገፁ ናብ ምድሪ ተደፊኡ ንንጉስ ሰገደሉ።

ናታን ድማ፥ “ጐይታይ ንጉስ፥ ‘ኣዶንያስ ድሕረይ ክነግስ፥ ኣብ ዝፋነይ ከዓ ክቕመጥ እዩ’ ንስኻዶ ኢልካ? ሎሚ ወሪዱ ኣብዑርን ስቡሓት ከብትን ብዙሕ ኣባጊዕን ሰውአ፤ ንዅሎም ደቂ ንጉስን ንሓላቑ ሰራዊትን ንካህን ኣብያታርን ዓደሞም፤ እንሆ ኣብ ቅድሚኡ ይበልዑን ይሰትዩን ኣለዉ፤ ‘ንጉስ ኣዶንያስ ይንበር!’ ኢሎም ከዓ ዓው ይብሉ ኣለዉ። ንኣይ ባርያኻ፥ ንካህን ሳዶቅ፥ ንበናያስ ወዲ ዮዳሄን ንባርያኻ ሰሎሞንን ግና ኣይዓደመናን። ድሕሪኡ መን ኣብ ዝፋኑ ከም ዝቕመጥ ንኣገለገልትኻ እንተይነገርካ፥ ጐይታይ ንጉስ ነዝ ነገር እዙይ ኣዚዝካዮ ዲኻ?”

ዳዊት ሰሎሞን ከም ዝነግስ መሓለ

ንጉስ ዳዊት ድማ፥ “ንቤርሳቤህ ፀውዑለይ” ኢሉ መለሰ። ንሳ ድማ ናብ ንጉስ መፀት፤ ኣብ ቅድሚኡ ኸዓ ደው በለት። እቲ ንጉስ ድማ ከምዙይ ኢሉ መሓለ፦ “ህይወተይ ካብ ኵሉ ጭንቂ ዘድሓነ ኣቦና ህያው ከም ዝኾነ፥ ብኣቦና፥ ብኣምላኽ እስራኤል ከም ዝመሓልኩልኪ፥ ‘ወድኺ ሰሎሞን ድሕረይ ክነግስ፥ ኣብ ክንዳይ ኣብ ዝፋነይ ከዓ ክቕመጥ እዩ’ ሎሚ ከምኡ ክገብር እየ።”

ቤርሳቤህ ድማ ገፃ ናብ ምድሪ ኣድኒና ኣብ ቅድሚ ንጉስ ሰገደት፤ “ጐይታይ ንጉስ ዳዊት ንዘለኣለም ይንበር!” ድማ በለት።

ንጉስ ዳዊት ድማ፥ “ንካህን ሳዶቅ፥ ንነቢይ ናታን፥ ንበናያስ ወዲ ዮዳሄ ፀውዑለይ” በለ። ንሳቶም ከዓ ናብ ቅድሚ ንጉስ መፁ። እቲ ንጉስ ድማ፥ “ኣገልገልቲ ጐይታኹም ምሳኻትኩም ውሰዱ፤ ንወደይ ሰሎሞን ከዓ ኣብታ ናተይ በቕሊ ኣስቅልዎ፤ ናብ ግዮን ድማ ኣውርድዎ። ኣብኡ ኸዓ ካህን ሳዶቅን ነቢ ናታንን ንጉስ ኣብ ልዕሊ እስራኤል ይቐብእዎ፤ መለኸት ንፍሑ፥ ‘ንጉስ ሰሎሞን ይንበር!’ ድማ በሉ። ድሕሪኡ ኸዓ ደድሕሪኡ ደይቡ፤ ንሱ ድማ መፂኡ ኣብ ዝፋነይ ክቕመጥ፥ ኣብ ክንዳይ ድማ ክነግስ እዩ፤ ኣብ ልዕሊ እስራኤልን ይሁዳን ገዛኢ ገይረ ሸይመዮ እየ እሞ።”

በናያስ ወዲ ዮዳሄ ድማ ንንጉስ፥ “ኣሜን! ኣቦና፥ ኣምላኽ ጐይታይ ንጉስ፥ ከምኡ የፅንዓዮ። ኣቦና ምስ ጐይታይ ንጉስ ከም ዝነበረ፥ ከምኡ ምስ ሰሎሞን ይኹን፤ ዝፋኑ ድማ ካብ ዝፋን ጐይታይ ንጉስ ዳዊት ዝዓበየ ይግበሮ።” ኢሉ መለሰሉ።

ካህን ሳዶቅ፥ ነቢ ናታን፥ በናያስ ወዲ ዮዳሄ፥ ክረታውያንን ጵለታውያንን ድማ ወረዱ፤ ንሰሎሞን ኣብ በቕሊ ንጉስ ዳዊት ኣስቀልዎ፤ ናብ ግዮን ድማ ወሰድዎ። ካህን ሳዶቅ ድማ ካብቲ ድንኳን ቀርኒ ዘይቲ ወሲዱ ንሰሎሞን ቀብኦ። መለኸት ድማ ነፍሑ፤ ኵሉ ህዝቢ ኸዓ “ንጉስ ሰሎሞን ይንበር!” ኢሉ ዓው በለ።

ኵሉ ህዝቢ ድማ ደድሕሪኡ ደየበ፤ እምቢልታ እናነፍሑ ብዙሕ ተሓጐሱ፤ ምድሪ ድማ በቲ ድምፆም ተሰንጠቐት።

ኣዶንያስን ኵሎም እቶም ዕዱማቱን ምግቦም ክውድኡ እንተለዉ ሰምዕዎ። ኢዮኣብ ድማ ድምፂ መለኸት ምስ ሰምዐ “ስለ ምንታይ እዩ እታ ኸተማ ሁከት ዝመልኣ?” በለ።

ንሱ ገና ክዛረብ እንተሎ፥ እቲ ወዲ ካህን ኣብያታር ዮናታን መፀ። ኣዶንያስ ድማ “እቶ፤ ንስኻ ብቑዕ ሰብ ኢኻ እሞ ብስራት ድማ ብርግፅ ተምፅእ ኢኻ” በሎ።

ዮናታን ግና ንኣዶንያስ ከምዙይ በሎ፦ “ኣይፋሉን፥ ጐይታና ንጉስ ዳዊት ንሰሎሞን ኣንጊስዎ እዩ። እቲ ንጉስ ንሳዶቅ ካህንን ንናታን ነቢይን ንበናያስ ወዲ ዮዳሄን ነቶም ክረታውያንን ጵለታውያንን ምስኡ ለኣኸ፤ ንሳቶም ከዓ ኣብ በቕሊ ንጉስ ኣቐመጥዎ። ሳዶቅ ካህንን ናታን ነቢይን ድማ ኣብ ግዮን ንጉስ ኪኸውን ቀብእዎ፤ ካብኡ ኸዓ እናተሓጐሱ ደየቡ፤ እታ ኸተማ ዋዕ ዋዕ ትብል ኣላ፤ እዝ ዝሰማዕኹሞ ድምፂ እዙይ እዩ። ሰሎሞን ከዓ ኣብ ዝፋን መንግስቲ ተቐሚጡ ኣሎ። ሓሻኽር ንጉስ ድማ ንጐይታና ንጉስ ዳዊት ክምርቕዎ መፂኦም፦ ‘ኣቦኻ ንስም ሰሎሞን ካብ ስምካ የዕብዮ፥ ንዝፋኑ ድማ ካብ ዝፋንካ የዕብዮ’ በልዎ፤ ሽዑ እቲ ንጉስ ኣብ ዓራቱ ሰገደ። እቲ ንጉስ ከዓ ‘ልክዕ ሎሚ ኣብ ዝፋነይ ዝቕመጥ ሰብ ዝሃበኒ፥ ኣዒንተይ ድማ እናረአያ፥ ኣቦና ኣምላኽ እስራኤል ቡሩኽ ይኹን’ በለ።”

ሽዑ ኵሎም እቶም ዕዱማት ኣዶንያስ ፈርሑ። ተሲኦም ድማ ፋሕ በሉ፥ ነፍሲ ወከፍ በቢ መንገዱ ኸደ። ኣዶንያስ ግና ንሰሎሞን ፈሪሑ፥ ተሲኡ ኸደ እሞ ኣቕርንቲ እቲ መሰውኢ ሓዘ። ^a ንሰሎሞን ከዓ “እንሆ ኣዶንያስ ይፈርሓካ ኣሎ እሞ ኣቕርንቲ እቲ መሰውኢ ሒዙ ‘ንጉስ ሰሎሞን ንሓሽከሩ ብሰይፊ ኸይቀትሎ ቐዲሙ ይምሓለለይ’ ይብል ኣሎ” ኢሎም ነገርዎ።

ሰሎሞን ድማ “ብቑዕ ሰብ እንተ ኾይኑ፥ ሓንቲ ፀጕሪ እኳ ካብ ርእሱ ናብ ምድሪ ኣይወድቕን፤ ክፍኣት እንተ ተረኺብዎ ግና ይመውት” በለ።

ንጉስ ሰሎሞን ድማ ሰብ ለኣኸ፤ ካብ መሰውኢውን ኣውረድዎ። ንሱ ድማ መፂኡ ኣብ ቅድሚ ንጉስ ሰሎሞን ሰገደ፤ ሰሎሞን ከዓ “ናብ ቤትካ ኺድ” በሎ።