പിതാവ് ശലോമോനു ജ്ഞാനമുള്ള ഹൃദയം നല്കുന്നു

ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്തും ചോദിച്ചുകൊള്ളാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, യുവരാജാവ് ചോദിക്കുന്നത് നന്മതിന്മകളെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഹൃദയം മാത്രം; താൻ ചോദിക്കാത്ത സമ്പത്തും അവനു ലഭിക്കുന്നു. രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ഒരു കുഞ്ഞിന്മേൽ അവകാശം പറയുകയും അവരിൽ ആരാണ് അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു വാൾ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ തെളിവു വരുന്നു.

അധ്യായം 3.

ശലോമോൻ ഈജിപ്തിലെ രാജാവായ ഫറവോനുമായി വിവാഹബന്ധത്താൽ സഖ്യം ചെയ്തു. ഫറവോന്റെ മകളെ സ്വീകരിച്ച്, തന്റെ കൊട്ടാരവും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയവും യെരൂശലേമിന്റെ മതിലും പണിതുതീർക്കുന്നതുവരെ അവളെ അദ്ദേഹം ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ അക്കാലത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിനായി ഒരു ആലയവും അതുവരെ പണിതിട്ടില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ജനം അപ്പോഴും പൂജാഗിരികളിൽ യാഗം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ^a ശലോമോൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്നേഹിച്ച്, തന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ ചട്ടങ്ങൾ അനുസരിച്ചു ജീവിച്ചു; എങ്കിലും അവൻ പൂജാഗിരികളിൽ യാഗം അർപ്പിക്കുകയും ധൂപം കാട്ടുകയും ചെയ്തു. പ്രധാന പൂജാഗിരി അതായിരുന്നതിനാൽ, യാഗം അർപ്പിക്കാൻ രാജാവ് ഗിബയോനിലേക്കു പോയി; ആ യാഗപീഠത്തിൽ ശലോമോൻ ആയിരം ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.

ഗിബയോനിൽവെച്ച് നമ്മുടെ പിതാവ് രാത്രിയിൽ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ ശലോമോനു പ്രത്യക്ഷനായി: “ഞാൻ നിനക്ക് എന്തു നല്കണമെന്നു ചോദിച്ചുകൊള്ളുക” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

ശലോമോൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അവിടുത്തെ ദാസനായ എന്റെ പിതാവ് ദാവീദ് അങ്ങയുടെ മുമ്പാകെ വിശ്വസ്തതയോടും നീതിയോടും അങ്ങയോടുള്ള പരമാർഥഹൃദയത്തോടുംകൂടെ നടന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തോട് അങ്ങ് മഹത്തായ ഉടമ്പടിസ്നേഹം കാണിച്ചു. ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ ഒരു മകനെ നല്കിക്കൊണ്ട്, ഈ മഹത്തായ ഉടമ്പടിസ്നേഹം അദ്ദേഹത്തിനായി അങ്ങ് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ, എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് അവിടുത്തെ ദാസനെ എന്റെ പിതാവായ ദാവീദിനു പകരം രാജാവാക്കിയിരിക്കുന്നു; ഞാനോ, പുറത്തേക്കു പോകുവാനോ അകത്തേക്കു വരുവാനോ അറിയാത്ത ഒരു ചെറിയ ബാലൻ മാത്രമാകുന്നു. അങ്ങ് തിരഞ്ഞെടുത്ത അങ്ങയുടെ ജനത്തിന്റെ മധ്യേയാണ് അവിടുത്തെ ദാസൻ; എണ്ണുവാനോ കണക്കാക്കുവാനോ കഴിയാത്തത്ര വളരെ അധികമാണ് ആ ജനം. ആകയാൽ നന്മയെ തിന്മയിൽനിന്നു വേർതിരിച്ചറിഞ്ഞ് അങ്ങയുടെ ജനത്തെ ഭരിക്കുവാൻ വിവേകമുള്ള ഒരു ഹൃദയം അവിടുത്തെ ദാസനു നല്കേണമേ. അങ്ങയുടെ ഈ മഹാജനത്തെ ഭരിക്കുവാൻ ആർക്കു കഴിയും?”

ശലോമോൻ ഇതു ചോദിച്ചത് പരമാധികാരിയായ പിതാവിന് പ്രസാദകരമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ പിതാവ് അവനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ദീർഘായുസ്സിനോ ധനത്തിനോ നിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ജീവനോ വേണ്ടിയല്ല, നീതി ഗ്രഹിക്കുവാനുള്ള വിവേകത്തിനായി നീ ഇതു ചോദിച്ചതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്റെ വാക്കിൻപ്രകാരം ചെയ്യുന്നു: ജ്ഞാനവും വിവേകവുമുള്ള ഒരു ഹൃദയം ഞാൻ നിനക്കു നല്കുന്നു—നിനക്കുമുമ്പ് നിന്നെപ്പോലെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, നിനക്കുശേഷം നിന്നെപ്പോലെ ആരും എഴുന്നേല്ക്കുകയുമില്ല. നീ ചോദിക്കാത്തതും ഞാൻ നിനക്കു നല്കുന്നു: ധനവും ബഹുമാനവും; അങ്ങനെ നിന്റെ ആയുഷ്കാലമൊക്കെയും ഒരു രാജാവും നിന്നോടു തുല്യനായിരിക്കുകയില്ല. നിന്റെ പിതാവായ ദാവീദ് ചെയ്തതുപോലെ എന്റെ ചട്ടങ്ങളും കല്പനകളും അനുസരിച്ച് നീ എന്റെ വഴികളിൽ നടന്നാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ആയുസ്സു ദീർഘമാക്കും.”

ശലോമോൻ ഉണർന്ന് അതൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കി. അവൻ യെരൂശലേമിലേക്കു ചെന്ന് പരമാധികാരിയായ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകത്തിനുമുമ്പാകെ നിന്ന് ഹോമയാഗങ്ങളും സമാധാനയാഗങ്ങളും അർപ്പിച്ച് തന്റെ സകല ദാസന്മാർക്കും ഒരു വിരുന്നു നടത്തി.

പിതാവിന്റെ ജ്ഞാനം യഥാർഥ അമ്മയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

അപ്പോൾ വേശ്യകളായ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നു. ഒരു സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, ഈ സ്ത്രീയും ഞാനും ഒരേ വീട്ടിലാണു താമസിക്കുന്നത്; ആ വീട്ടിൽവെച്ച് അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. ഞാൻ പ്രസവിച്ച് മൂന്നാം ദിവസം ഈ സ്ത്രീയും പ്രസവിച്ചു. ഞങ്ങൾ തനിച്ചായിരുന്നു; ഞങ്ങൾ ഇരുവരുമല്ലാതെ മറ്റാരും, ഒരന്യനും, വീട്ടിൽ ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ സ്ത്രീ തന്റെ മകന്റെമേൽ കിടന്നുപോയതിനാൽ രാത്രിയിൽ അവളുടെ മകൻ മരിച്ചു. അർധരാത്രിയിൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റ്, അടിയൻ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കെ എന്റെ അരികിൽനിന്ന് എന്റെ മകനെ എടുത്ത് തന്റെ മാറോടു ചേർത്തുകിടത്തി, തന്റെ മരിച്ച മകനെ എന്റെ അരികിൽ കിടത്തി. രാവിലെ എന്റെ മകനു മുലകൊടുക്കാൻ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവൻ മരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പ്രഭാതവെളിച്ചത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ, അവൻ ഞാൻ പ്രസവിച്ച മകനല്ലെന്നു ഞാൻ കണ്ടു.”

മറ്റേ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: “അല്ല! ജീവനുള്ളവൻ എന്റെ മകൻ; മരിച്ചവൻ നിന്റേത്.” ആദ്യത്തവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അല്ല! മരിച്ചവൻ നിന്റെ മകൻ; ജീവനുള്ളവൻ എന്റേത്.” ഇങ്ങനെ അവർ രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ തർക്കിച്ചു.

രാജാവ് പറഞ്ഞു: “‘എന്റെ മകൻ ജീവനോടിരിക്കുന്നു, നിന്റെ മകൻ മരിച്ചു’ എന്ന് ഇവൾ പറയുന്നു; ‘അല്ല, നിന്റെ മകൻ മരിച്ചു, എന്റെ മകൻ ജീവനോടിരിക്കുന്നു’ എന്ന് അവൾ പറയുന്നു.”

അപ്പോൾ രാജാവ് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ഒരു വാൾ കൊണ്ടുവരുവിൻ.” അവർ രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ ഒരു വാൾ കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവ് പറഞ്ഞു: “ജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ രണ്ടായി മുറിച്ച് പകുതി ഒരുവൾക്കും പകുതി മറ്റവൾക്കും കൊടുക്കുവിൻ.”

ജീവനുള്ള മകന്റെ അമ്മ, തന്റെ കുഞ്ഞിനോടുള്ള ഹൃദയവേദനയാൽ രാജാവിനോടു സംസാരിച്ച് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, ജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ അവൾക്കു കൊടുത്താലും! ഒരുവിധത്തിലും അതിനെ കൊല്ലരുതേ!” എന്നാൽ മറ്റവൾ പറഞ്ഞു: “അത് എന്റേതുമാകരുത് നിന്റേതുമാകരുത്—അതിനെ രണ്ടായി മുറിക്കുവിൻ!”

അപ്പോൾ രാജാവ് പറഞ്ഞു: “ജീവനുള്ള കുഞ്ഞിനെ ആദ്യത്തെ സ്ത്രീക്കു കൊടുക്കുവിൻ; ഒരുവിധത്തിലും അതിനെ കൊല്ലരുത്. അവളാകുന്നു അതിന്റെ അമ്മ.”

രാജാവ് കല്പിച്ച ന്യായവിധി ഇസ്രയേൽ മുഴുവനും കേട്ടു; നീതി നടത്തുവാനുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജ്ഞാനം അവനിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടതിനാൽ അവർ അവനെ ഭയഭക്തിയോടെ വീക്ഷിച്ചു.