1.بادشاهه 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹سليمان مصر جي بادشاهه فرعون سان مائٽي ڪئي. فرعون جي ڌيءَ کي وٺي داؤد جي شهر ۾ آندائين، جيستائين پنهنجو محل، اسان جي پيءُ جو گھر ۽ يروشلم جي ڀت ٺاهي پورا ڪيائين. ²پر ماڻهو اڃا اوچين جاين تي قربانيون ڏيندا هئا، ڇاڪاڻ تہ انهن ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ جي نالي لاءِ اڃا ڪو گھر ٺهيل ڪو نہ هو. ^a a v2 هيڪل عبادت کي هڪ گھر ڏيڻ کان اڳ، اوچيون جايون ٽڪرين تي ٺهيل مقامي پوڄا جون جايون هيون، جتي ماڻهو قربانيون ڏيندا هئا. ³سليمان اسان جي پيءُ سان پيار ڪيائين، ۽ پنهنجي پيءُ داؤد جي قاعدن موجب هلندو هو؛ رڳو هو اوچين جاين تي قربانيون ڏيندو ۽ بخور ساڙيندو هو. ⁴بادشاهه قربانيون ڏيڻ لاءِ جِبعون ويو، ڇالاءِ جو اها وڏي اوچي جاءِ هئي؛ سليمان انهيءَ قربانگاهه تي هڪ هزار ساڙڻ واريون قربانيون ڏنيون.

⁵جِبعون ۾ اسان جو پيءُ رات جو خواب ۾ سليمان تي ظاهر ٿي فرمايائين تہ ”گھُر تہ آءٌ تو کي ڇا ڏيان.“

⁶سليمان وراڻيو تہ ”تو پنهنجي ٻانهي منهنجي پيءُ داؤد تي عهد جي وڏي شفقت ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هو تنهنجي اڳيان وفاداريءَ، سچائيءَ ۽ تو لاءِ سڌي دل سان هليو. تو هيءَ وڏي شفقت هن لاءِ قائم رکي، جو اڄ سندس تخت تي ويهڻ لاءِ کيس پٽ ڏنو. ⁷هاڻي اي منهنجا بابا، تو پنهنجي ٻانهي کي منهنجي پيءُ داؤد جي جاءِ تي بادشاهه ڪيو آهي، جيتوڻيڪ آءٌ رڳو ننڍڙو ٻار آهيان، جنهن کي نڪرڻ ۽ اندر اچڻ جي خبر ناهي. ⁸تنهنجو ٻانهو تنهنجي انهيءَ قوم جي وچ ۾ آهي، جنهن کي تو چونڊيو، جيڪا ايتري گھڻي آهي جو ڳڻپ ۾ نٿي اچي. ⁹تنهنڪري پنهنجي ٻانهي کي تنهنجي قوم جي حڪمراني ڪرڻ لاءِ، نيڪي ۽ بديءَ ۾ فرق ڪرڻ جي سمجھ واري دل عطا ڪر. ڇاڪاڻ تہ تنهنجي هن وڏي قوم جي حڪمراني ڪير ڪري سگھي ٿو؟“

¹⁰سليمان اها گھُر ڪئي هئي، تنهنڪري حاڪم پيءُ کي وڻيو.

¹¹اسان جي پيءُ کيس فرمايو تہ ”ڇاڪاڻ تہ تو اها گھُر ڪئي، ڊگھي حياتي، دولت يا پنهنجن دشمنن جي جانين لاءِ نہ، پر انصاف سمجھڻ جي سمجھ لاءِ، ¹²تنهنڪري آءٌ هاڻي تنهنجي ڳالهه موجب ڪريان ٿو: تو کي ڏاهي، سمجھدار دل ٿو ڏيان، جو تو کان اڳ ڪو تو جهڙو نہ هو، ۽ تو کان پوءِ بہ تو جهڙو ڪو نہ اڀرندو. ¹³آءٌ اهو بہ ٿو ڏيان جيڪو تو نہ گھُريو: دولت ۽ عزت، تہ جيئن تنهنجي سڄي حياتيءَ ۾ ڪو بادشاهه تو جهڙو نہ ٿئي. ¹⁴جيڪڏهن تون منهنجين واٽن تي هلندين، ۽ جيئن تنهنجي پيءُ داؤد ڪيو تيئن منهنجا قاعدا ۽ حڪم مڃيندين، تہ آءٌ تنهنجا ڏينهن ڊگھا ڪندس.“

¹⁵سليمان جاڳي ڏٺائين تہ اهو خواب هو. پوءِ يروشلم وڃي، حاڪم پيءُ جي عهد جي صندوق اڳيان بيٺو، ساڙڻ واريون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪيائين، ۽ پنهنجي سڀني ٻانهن لاءِ ضيافت ڏنائين.

پيءُ جي حڪمت سچي ماءُ کي ظاهر ڪري ٿي

¹⁶پوءِ ٻه عورتون، جيڪي ڪسبياڻيون هيون، بادشاهه وٽ آيون ۽ سندس اڳيان بيٺيون. ¹⁷هڪ عورت چيو تہ ”اي منهنجا ڌڻي، مهرباني ڪري ٻڌو، آءٌ ۽ هيءَ عورت هڪ گھر ۾ رهون ٿيون، ۽ مون ان سان گڏ گھر ۾ ٻار ڄڻيو. ¹⁸منهنجي ڄڻڻ کان ٽئين ڏينهن هن عورت بہ ٻار ڄڻيو. اسين اڪيلا هئاسين؛ گھر ۾ اسان سان ڪو اجنبي ڪو نہ هو، رڳو اسين ٻه هئاسين. ¹⁹رات جو هن عورت جو پٽ مري ويو، ڇاڪاڻ تہ هوءَ ان تي ليٽجي ويئي هئي. ²⁰هوءَ اڌ رات جو اُٿي، جڏهن تنهنجي ٻانهي ننڊ ۾ هئي، منهنجي ڀر مان منهنجو پٽ کڻي، پنهنجي ڇاتيءَ سان لڳايائين، ۽ پنهنجو مئل پٽ منهنجي ڇاتيءَ سان رکيائين. ²¹جڏهن آءٌ صبح جو پنهنجي پٽ کي کير پيارڻ لاءِ اُٿيس، تڏهن هو مئل هو. پر صبح جي روشنيءَ ۾ غور سان ڏٺم تہ اهو منهنجو ڄڻيل پٽ نہ هو.“

²²ٻيءَ عورت چيو تہ ”نہ! جيئرو منهنجو پٽ آهي، مئل تنهنجو آهي.“ پهرينءَ وراڻيو تہ ”نہ! مئل تنهنجو پٽ آهي، جيئرو منهنجو آهي.“ تنهنڪري بادشاهه جي اڳيان جھيڙو ڪرڻ لڳيون.

²³بادشاهه چيو تہ ”هيءَ ٿي چوي تہ ’منهنجو پٽ جيئرو آهي، تنهنجو مئل آهي،‘ ۽ اها ٿي چوي تہ ’نہ، تنهنجو پٽ مئل آهي، منهنجو جيئرو آهي.‘“

²⁴تڏهن بادشاهه چيو تہ ”مون وٽ تلوار کڻي اچو.“ پوءِ بادشاهه جي اڳيان تلوار آندائون. ²⁵بادشاهه چيو تہ ”جيئري ٻار کي ٻن ٽڪرن ۾ ڪٽيو؛ اڌ هڪڙيءَ کي، اڌ ٻيءَ کي ڏيو.“

²⁶جيئري پٽ واري ماءُ، جنهن جي دل پنهنجي ٻار لاءِ سورائجي رهي هئي، بادشاهه کي چيو تہ ”اي منهنجا ڌڻي، مهرباني ڪري جيئرو ٻار هن کي ڏيو! ڪنهن بہ حال ۾ کيس نہ ماريو!“ پر ٻيءَ چيو تہ ”هو نہ منهنجو ٿيندو نہ تنهنجو، کيس ٻن ٽڪرن ۾ ڪٽيو!“

²⁷تڏهن بادشاهه چيو تہ ”جيئرو ٻار پهرينءَ عورت کي ڏيو؛ ڪنهن بہ حال ۾ کيس نہ ماريو. هوءَ سندس ماءُ آهي.“

²⁸جڏهن سڄي اسرائيل بادشاهه جو ڏنل فيصلو ٻڌو، تڏهن سندن دلين ۾ سندس هيبت پئجي ويئي، ڇاڪاڻ تہ ڏٺائون تہ انصاف ڪرڻ لاءِ اسان جي پيءُ جي حڪمت سندس اندر آهي.