1 Mga Hari 3

3 ¹Nakighiusa si Solomon pinaagi sa kaminyoon kang Paraon nga hari sa Ehipto. Gikuha niya ang anak nga babaye ni Paraon, ug gidala siya ngadto sa Siyudad ni David hangtod nga nahuman niya pagtukod ang iyang palasyo, ang balay sa atong Amahan, ug ang paril sa Jerusalem. ²Apan ang mga tawo nagahalad gihapon didto sa habog nga mga dapit, kay wala pa may balay nga natukod alang sa ngalan sa atong Amahan niadtong mga adlawa. ^a a v2 Ang habog nga mga dapit maoy lokal nga mga altar sa tumoy sa bungtod diin naghalad ang mga tawo sa wala pa mahatagi sa templo ang pagsimba ug usa ka balay. ³Nahigugma si Solomon sa atong Amahan, nga nagkinabuhi subay sa mga balaod sa iyang amahan nga si David; apan naghalad gihapon siya ug nagsunog ug insenso didto sa habog nga mga dapit. ⁴Miadto ang hari sa Gibeon aron maghalad, kay didto ang dakong habog nga dapit; naghalad si Solomon ug 1,000 ka halad nga sinunog diha nianang altara.

⁵Didto sa Gibeon nagpakita ang atong Amahan kang Solomon pinaagi sa damgo sa kagabhion, nga nag-ingon, “Pangayo kon unsa ang akong ihatag kanimo.”

⁶Mitubag si Solomon, “Gipakita mo sa imong sulugoon nga si David, nga akong amahan, ang dako nga gugma sa kasabotan, kay naglakaw siya sa imong atubangan nga matinud-anon, matarong, ug may matul-id nga kasingkasing nganha kanimo. Gitipigan mo kining dakong gugma sa kasabotan alang kaniya, nga gihatagan mo siya ug anak nga nagalingkod sa iyang trono karong adlawa. ⁷Karon, akong Amahan, gihimo mo ang imong sulugoon nga hari puli kang David nga akong amahan, bisan tuod bata pa ako, nga wala mahibalo kon unsaon paggawas o pagsulod. ⁸Ang imong sulugoon anaa taliwala sa imong katawhan, ang katawhan nga imong gipili—daghan kaayo nga dili maihap o masukod. ⁹Busa hatagi ang imong sulugoon ug kasingkasing nga makasabot aron sa pagdumala sa imong katawhan, nga mailhan ang maayo gikan sa daotan. Kay kinsa may makahimo sa pagdumala niining imong dakong katawhan?”

¹⁰Nakapahimuot sa Soberanong Amahan nga si Solomon nangayo niini.

¹¹Miingon kaniya ang atong Amahan, “Tungod kay nangayo ka niini, dili alang sa taas nga kinabuhi o bahandi o sa kinabuhi sa imong mga kaaway, kondili sa salabutan aron masabtan ang hustisya, ¹²buhaton ko karon sumala sa imong pulong: hatagan ko ikaw ug maalamon ug makasabot nga kasingkasing—walay bisan kinsa nga nahauna kanimo nga sama kanimo, ug walay sama kanimo nga motungha sunod kanimo. ¹³Ihatag ko usab ang wala mo pangayoa: bahandi ug kadungganan, aron walay hari nga makatandi kanimo sa tanan mong mga adlaw. ¹⁴Kon maglakaw ka sa akong mga dalan, nga tipigan ang akong mga balaod ug mga sugo sama sa gibuhat sa imong amahan nga si David, lugwayan ko ang imong mga adlaw.”

¹⁵Nakamata si Solomon ug nakaamgo nga damgo kadto. Miadto siya sa Jerusalem, mitindog atubangan sa arka sa kasabotan sa Soberanong Amahan, naghalad ug mga halad nga sinunog ug mga halad sa pakigdait, ug naghimo ug kombira alang sa tanan niyang mga sulugoon.

Ang Kaalam sa Amahan Nagpadayag sa Tinuod nga Inahan

¹⁶Unya duha ka babaye nga mga bigaon miduol sa hari ug mitindog sa iyang atubangan. ¹⁷Miingon ang usa ka babaye, “Palihog, akong agalon, kining babaye ug ako nagpuyo sa usa ka balay, ug nanganak ako samtang kauban niya sa balay. ¹⁸Sa ikatulo ka adlaw human ako manganak, kining babaye usab nanganak. Kami ra ang nag-inusara; walay dumuloong nga kauban namo sa balay, kaming duha lamang. ¹⁹Panahon sa kagabhion namatay ang anak nga lalaki niining babaye, kay natumban niya kini. ²⁰Mibangon siya sa tungang gabii, gikuha ang akong anak gikan sa akong kiliran samtang natulog ang imong sulugoon, gipaduol kini sa iyang dughan, ug gibutang ang iyang patay nga anak sa akong kiliran. ²¹Sa pagbangon ko sa buntag aron pasusohon ang akong anak, patay na kini. Apan sa pagtan-aw ko pag-ayo sa kahayag sa buntag, nakita ko nga dili kini ang anak nga akong gipakatawo.”

²²Miingon ang usa ka babaye, “Dili! Ang buhi mao ang akong anak; ang patay imoha.” Mitubag ang nahauna, “Dili! Ang patay mao ang imong anak; ang buhi akoa.” Busa nag-away sila atubangan sa hari.

²³Miingon ang hari, “Kini nag-ingon, ‘Ang akong anak buhi, ang imong anak patay,’ ug kadto nag-ingon, ‘Dili, ang imong anak patay, ang akong anak buhi.’”

²⁴Busa miingon ang hari, “Dad-i ako ug espada.” Ug nagdala sila ug espada atubangan sa hari. ²⁵Miingon ang hari, “Tungaa ang buhi nga bata; ihatag ang katunga sa usa, ug ang katunga sa usa.”

²⁶Ang inahan sa buhi nga anak misulti sa hari, nga nasakitan ang iyang kasingkasing alang sa iyang anak, ug miingon, “Palihog, akong agalon, ihatag kaniya ang buhi nga bata! Ayaw gayod kini patya!” Apan miingon ang usa, “Dili kini maakoa ni maimoha—tungaa kini!”

²⁷Unya miingon ang hari, “Ihatag ang buhi nga bata sa nahaunang babaye; ayaw gayod kini patya. Siya ang inahan niini.”

²⁸Nadungog sa tibuok Israel ang paghukom nga gihatag sa hari, ug nahadlok sila kaniya nga may pagtahod, kay nakita nila nga ang kaalam sa atong Amahan anaa kaniya aron sa pagbuhat sa hustisya.