1 Mpanjaka 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Nifandray tamin’i Farao, mpanjakan’i Egypta, tamin’ny fanambadiana i Solomona. Naka ny zanakavavin’i Farao izy ka nitondra azy tany an-tanànan’i Davida, mandra-pahavitany ny lapany sy ny tranon’i Raintsika ary ny mandan’i Jerosalema. ²Nefa mbola nanao sorona tany amin’ny fitoerana avo ny vahoaka, satria mbola tsy nisy trano naorina ho an’ny anaran’i Raintsika tamin’izany andro izany. ^a a v2 Ny fitoerana avo dia toerana masina eny an-tampon-tendrombohitra, izay nanaovan’ny olona sorona talohan’ny nanome fonenana tokana ho an’ny fanompoam-pivavahana ny tempoly. ³Nitia an’i Raintsika i Solomona ary nandeha araka ny didin’i Davida rainy; fa tany amin’ny fitoerana avo ihany no nanaovany sorona sy nandoroany emboka. ⁴Nankany Gibeona ny mpanjaka hanao sorona, satria izany no fitoerana avo lehibe; sorona dorana arivo no natolotr’i Solomona teo ambonin’izany alitara izany.

⁵Tao Gibeona no niseho tamin’i Solomona i Raintsika tamin’ny nofy nandritra ny alina ka nanao hoe: «Angataho izay homeko anao.»

⁶Namaly hoe i Solomona: «Ianao no nampiseho famindrampo lehibe tamin’i Davida mpanompoanao, raiko, satria nandeha teo anatrehanao tamim-pahatokiana sy tamin’ny fahamarinana ary tamin’ny fo mahitsy taminao. Ary nitahiry izany famindrampo lehibe izany ho azy Ianao, ka nanome azy zanaka lahy hipetraka eo amin’ny seza fiandrianany ankehitriny. ⁷Ary ankehitriny, Ray ô, Ianao no nanao mpanjaka ny mpanompoanao handimby an’i Davida raiko, na dia zaza kely monja aza aho, ka tsy mahalala hivoaka na hiditra. ⁸Ao amin’ny vahoakanao ny mpanompoanao, dia ilay vahoaka nofidinao, izay be dia be tsy azo isaina na tanisaina. ⁹Koa omeo fo mahay mizaha toetra ny mpanompoanao hitsara ny vahoakanao ka hahalala ny tsara sy ny ratsy. Fa iza moa no mahay mitsara izao vahoakanao be dia be izao?»

¹⁰Nahafaly ny Ray Tompo ny nangatahan’i Solomona izany.

¹¹Hoy i Raintsika taminy: «Satria izany no nangatahinao, fa tsy fiainana lava na harena na ny ain’ny fahavalonao, fa fahatakarana mba hahalala ny rariny, ¹²dia ankehitriny manao araka ny teninao Aho: omeko anao fo hendry sy mahay mizaha toetra—tsy nisy tahaka anao teo alohanao, ary tsy hisy tahaka anao hitsangana aorianao. ¹³Omeko anao koa izay tsy nangatahinao: harena sy voninahitra, ka tsy hisy mpanjaka hitovy aminao amin’ny andronao rehetra. ¹⁴Raha mandeha amin’ny lalako ianao ka mitandrina ny didiko sy ny fitsipiko, tahaka an’i Davida rainao, dia hampitomboko ny andronao.»

¹⁵Nifoha i Solomona ka fantany fa nofy izany. Nankany Jerosalema izy ka nijoro teo anoloan’ny fiaran’ny fanekena an’ny Ray Tompo, nanao sorona dorana sy sorona fiadanana, ary nanao fanasana ho an’ny mpanompony rehetra.

Ny fahendren’ny Ray no mampiseho ny reny marina

¹⁶Dia nisy vehivavy roa izay mpijangajanga tonga tao amin’ny mpanjaka ka nijoro teo anatrehany. ¹⁷Hoy ny vehivavy iray: «Mangataka aho, tompoko, izaho sy ity vehivavy ity dia mipetraka ao amin’ny trano iray, ary niteraka teo akaikiny tao an-trano aho. ¹⁸Tamin’ny andro fahatelo taorian’ny nitera­hako, dia niteraka koa ity vehivavy ity. Izahay ihany; tsy nisy vahiny niaraka taminay tao an-trano, izahay roa ihany. ¹⁹Tamin’ny alina dia maty ny zanak’ity vehivavy ity, satria nandry teo aminy izy. ²⁰Nitsangana tamin’ny misasak’alina izy ka naka ny zanako teo anilako raha natory ny mpanompovavinao, dia nandry azy teo an-tratrany, ary ny zanany maty kosa nampandriny teo an-tratrako. ²¹Nony nitsangana maraina aho hampinono ny zanako, dia indro, maty izy. Fa rehefa nojereko tsara teo amin’ny fahazavan’ny maraina, dia hitako fa tsy ilay zanako niterahiko izy.»

²²Hoy ilay vehivavy iray hafa: «Tsia! Ny velona no zanako, ary ny maty no zanakao.» Namaly hoe ilay voalohany: «Tsia! Ny maty no zanakao, ary ny velona no zanako.» Dia niady hevitra teo anatrehan’ny mpanjaka izy roa.

²³Hoy ny mpanjaka: «Ity manao hoe: “Velona ny zanako, ary maty ny zanakao,” ary ilay iray kosa manao hoe: “Tsia, maty ny zanakao, ary velona ny zanako.”»

²⁴Dia hoy ny mpanjaka: «Ento atỳ amiko ny sabatra.» Ary nitondra sabatra teo anatrehan’ny mpanjaka izy ireo. ²⁵Hoy ny mpanjaka: «Tapaho roa ilay zaza velona; omeo ny antsasany ny anankiray, ary ny antsasany ny anankiray hafa.»

²⁶Ilay vehivavy reny ilay zaza velona, satria nangoraka ny fony noho ny zanany, dia nilaza tamin’ny mpanjaka hoe: «Mangataka aho, tompoko, omeo azy ilay zazakely velona! Aza vonoina mihitsy!» Fa hoy ilay iray kosa: «Tsy ho ahy na ho anao izy—tapaho roa!»

²⁷Dia hoy ny mpanjaka: «Omeo ilay vehivavy voalohany ilay zaza velona; aza vonoina mihitsy. Izy no reniny.»

²⁸Nre tamin’ny Israely rehetra ny fitsarana nataon’ny mpanjaka, ka nanaja azy tamim-pitahorana izy ireo, satria hitany fa ao aminy ny fahendren’i Raintsika hanao ny rariny.