1 இராஜாக்கள் 3

3 ¹சாலொமோன் எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனோடு விவாகத்தினால் உறவு கொண்டான். அவன் பார்வோனின் மகளை மணந்து, தன் அரண்மனையையும், எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தையும், எருசலேமின் மதிலையும் கட்டி முடிக்கும் வரைக்கும் அவளைத் தாவீதின் நகரத்திற்குக் கொண்டுவந்தான். ²ஆனாலும் அந்நாட்களில் எங்கள் பிதாவின் நாமத்திற்கு இன்னும் ஆலயம் கட்டப்படாதிருந்ததால், ஜனங்கள் மேடைகளில் பலியிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ^a a v2 மேடைகள் என்பன, ஆலயம் ஆராதனைக்கு ஒரே இடத்தைத் தருவதற்கு முன்பாக, ஜனங்கள் பலியிட்ட உள்ளூர் மலைச்சிகர வழிபாட்டிடங்களாகும். ³சாலொமோன் எங்கள் பிதாவை நேசித்து, தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் கட்டளைகளின்படி நடந்தான்; இருந்தாலும் அவன் மேடைகளில் பலியிட்டு தூபம் காட்டிவந்தான். ⁴கிபியோன் பெரிய மேடையாயிருந்தபடியால், ராஜா அங்கே பலியிடப் போனான்; சாலொமோன் அந்தப் பலிபீடத்தின்மேல் 1,000 சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தினான்.

⁵கிபியோனிலே எங்கள் பிதா இரவில் சாலொமோனுக்கு ஒரு சொப்பனத்தில் தரிசனமாகி, “நான் உனக்கு என்ன தரவேண்டும், கேள்” என்றார்.

⁶அதற்குச் சாலொமோன்: “உம்முடைய அடியானாகிய என் தகப்பன் தாவீதுக்கு நீர் மிகுந்த உடன்படிக்கை அன்பைக் காண்பித்தீர்; அவன் உண்மையாயும், நீதியாயும், உம்மை நோக்கிச் செம்மையான இருதயத்தோடும் உமக்கு முன்பாக நடந்தான். இந்த மிகுந்த உடன்படிக்கை அன்பை அவனுக்கு நீர் காத்து, இன்று அவன் சிங்காசனத்தில் உட்காரும்படி அவனுக்கு ஒரு குமாரனைத் தந்தீர். ⁷இப்போதும், என் பிதாவே, நீர் உம்முடைய அடியானை என் தகப்பன் தாவீதின் இடத்தில் ராஜாவாக்கினீர்; நானோ போக்கும் வரத்தும் அறியாத ஒரு சிறு பிள்ளை. ⁸உம்முடைய அடியான், நீர் தெரிந்துகொண்ட உம்முடைய ஜனத்தின் நடுவில் இருக்கிறேன்; அவர்களோ எண்ணவும் தொகைபார்க்கவும் கூடாத திரளான ஜனங்கள். ⁹ஆகையால் உம்முடைய ஜனத்தை நியாயம் விசாரிக்கவும், நன்மை தீமையைப் பகுத்தறியவும், உணர்வுள்ள இருதயத்தை உம்முடைய அடியானுக்குத் தாரும்; உம்முடைய இந்தத் திரளான ஜனத்தை நியாயம் விசாரிக்கத் தக்கவன் யார்?” என்றான்.

¹⁰சாலொமோன் இதைக் கேட்டது ஆண்டவராகிய பிதாவின் பார்வைக்கு பிரியமாயிருந்தது.

¹¹எங்கள் பிதா அவனை நோக்கி: “நீ நீடித்த ஆயுசையாவது, ஐசுவரியத்தையாவது, உன் சத்துருக்களின் ஜீவனையாவது கேளாமல், நியாயத்தை உணர்ந்துகொள்ளும் விவேகத்தையே கேட்டபடியால், ¹²இதோ, உன் வார்த்தையின்படியே செய்கிறேன்: ஞானமும் உணர்வுமுள்ள இருதயத்தை உனக்குத் தருகிறேன்; உனக்கு முன்பு உன்னைப் போன்றவன் ஒருவனும் இருந்ததில்லை, உனக்குப் பின்பும் உன்னைப் போன்றவன் ஒருவனும் எழும்புவதில்லை. ¹³நீ கேளாத ஐசுவரியத்தையும் கனத்தையும்கூட நான் உனக்குத் தருகிறேன்; உன் நாட்களெல்லாம் ராஜாக்களில் ஒருவனும் உனக்கு நிகராயிருப்பதில்லை. ¹⁴உன் தகப்பன் தாவீது நடந்ததுபோல, நீ என் வழிகளில் நடந்து, என் கட்டளைகளையும் கற்பனைகளையும் கைக்கொண்டால், உன் நாட்களை நீடிக்கப்பண்ணுவேன்” என்றார்.

¹⁵சாலொமோன் விழித்தெழுந்து, அது சொப்பனம் என்று உணர்ந்தான். அவன் எருசலேமுக்கு வந்து, ஆண்டவராகிய பிதாவின் உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக நின்று, சர்வாங்க தகனபலிகளையும் சமாதானபலிகளையும் செலுத்தி, தன் ஊழியக்காரர் அனைவருக்கும் விருந்து செய்தான்.

எங்கள் பிதாவின் ஞானம் உண்மையான தாயை வெளிப்படுத்துகிறது

¹⁶அப்பொழுது வேசிகளாகிய இரண்டு ஸ்திரீகள் ராஜாவினிடத்தில் வந்து அவனுக்கு முன்பாக நின்றார்கள். ¹⁷ஒரு ஸ்திரீ சொன்னாள்: “ஐயா, என் ஆண்டவனே, இந்த ஸ்திரீயும் நானும் ஒரே வீட்டில் குடியிருக்கிறோம்; அவளோடிருக்கையில் நான் அந்த வீட்டில் ஒரு பிள்ளையைப் பெற்றேன். ¹⁸நான் பிள்ளை பெற்ற மூன்றாம் நாளிலே, இந்த ஸ்திரீயும் ஒரு பிள்ளையைப் பெற்றாள்; நாங்கள் இருவரும் மட்டுமே இருந்தோம்; வீட்டிலே எங்களோடிருக்க வேறு எவரும் இல்லை. ¹⁹இந்த ஸ்திரீ இரவிலே தன் பிள்ளையின்மேல் படுத்துக்கொண்டதால், அது செத்துப்போயிற்று. ²⁰அவள் நடுஇரவிலே எழுந்து, உம்முடைய அடியாளாகிய நான் நித்திரையாயிருக்கையில், என் அருகிலிருந்த என் பிள்ளையை எடுத்து, அதைத் தன் மார்பில் கிடத்தி, செத்துப்போன தன் பிள்ளையை என் மார்பில் கிடத்தினாள். ²¹காலையில் என் பிள்ளைக்குப் பாலூட்ட நான் எழுந்தபோது, அது செத்திருந்தது; ஆனாலும் விடியற்காலை வெளிச்சத்தில் நான் உற்றுப்பார்த்தபோது, அது நான் பெற்ற பிள்ளை அல்ல என்று கண்டேன்” என்றாள்.

²²அதற்கு மற்ற ஸ்திரீ: “அப்படியல்ல; உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை, செத்தது உன் பிள்ளை” என்றாள். இவளோ: “அப்படியல்ல; செத்தது உன் பிள்ளை, உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை” என்றாள். இப்படி அவர்கள் ராஜாவுக்கு முன்பாக வாதாடினார்கள்.

²³அப்பொழுது ராஜா: “‘உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை, செத்தது உன் பிள்ளை’ என்று இவள் சொல்லுகிறாள்; ‘அப்படியல்ல, செத்தது உன் பிள்ளை, உயிரோடிருக்கிறது என் பிள்ளை’ என்று அவள் சொல்லுகிறாள்” என்றான்.

²⁴பின்பு ராஜா: “ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டுவாருங்கள்” என்றான். அவர்கள் ராஜாவுக்கு முன்பாக ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டுவந்தார்கள். ²⁵அப்பொழுது ராஜா: “உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையை இரண்டாகப் பிளந்து, பாதியை இவளுக்கும் பாதியை அவளுக்கும் கொடுங்கள்” என்றான்.

²⁶அப்பொழுது உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையின் தாய், தன் பிள்ளையின்மேலுள்ள உள்ளம் உருகியதால், ராஜாவை நோக்கி: “ஐயா, என் ஆண்டவனே, உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையை அவளுக்கே கொடும்; அதை ஒருபோதும் கொல்லவேண்டாம்” என்றாள். மற்றவளோ: “அது எனக்கும் வேண்டாம், உனக்கும் வேண்டாம், அதை இரண்டாகப் பிளந்துபோடுங்கள்” என்றாள்.

²⁷அப்பொழுது ராஜா: “உயிரோடிருக்கிற பிள்ளையை முந்தின ஸ்திரீக்குக் கொடுங்கள்; அதை ஒருபோதும் கொல்லவேண்டாம்; அவளே அதின் தாய்” என்றான்.

²⁸ராஜா செய்த இந்த நியாயத்தீர்ப்பை இஸ்ரவேலர் யாவரும் கேட்டு, நியாயம் செய்வதற்கு எங்கள் பிதாவின் ஞானம் அவனுக்குள் இருக்கிறது என்று கண்டதால், ராஜாவுக்குப் பயந்து அஞ்சி நடந்தார்கள்.