1 Raja-Raja 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Suleman ngayakeun pasamakan jeung Piraon raja Mesir ku jalan nikah. Anjeunna nyandak putri Piraon, dicandak ka Kota Daud nepi ka rengse ngadegkeun karaton Anjeunna, Bait Rama urang, jeung kuta Yerusalem. ²Tapi rahayat teh harita masih keneh ngurban di tempat-tempat luhur, da harita mah tacan aya gedong anu diadegkeun pikeun jenengan Rama urang. ^a a v2 Tempat-tempat luhur teh tempat-tempat pangibadahan satempat di luhur pasir, tempat jalma-jalma ngurban samemeh Bait Suci ngumpulkeun pangibadahan jadi hiji tempat. ³Suleman mikaasih ka Rama urang, hirupna nurutkeun aturan-aturan Daud ramana; mung bae anjeunna ngurban jeung ngukus menyan di tempat-tempat luhur. ⁴Raja angkat ka Gibon rek ngurban, da eta teh tempat luhur anu pangagungna; Suleman ngaturkeun kurban beuleuman 1.000 di eta altar.

⁵Di Gibon Rama urang nembongan ka Suleman dina impenan peuting, saur-Na, “Menta naon anu ku Kami rek dipaparinkeun ka maneh.”

⁶Waler Suleman, “Gusti parantos nembongkeun kaasih perjangjian anu ageung ka abdi Gusti, Daud, ama abdi, da anjeunna lumampah di payuneun Gusti kalawan satia, bener, sareng hate anu jujur ka Gusti. Gusti ngantunkeun kaasih perjangjian anu ageung ieu pikeun anjeunna, maparin anjeunna hiji putra anu linggih dina singgasanana dina dinten ieu. ⁷Ayeuna, nun Ama Kami, Gusti parantos ngajadikeun abdi Gusti raja ngaganti Daud ama abdi, sanaos abdi mung budak ngora keneh, teu terang kumaha kedah kaluar atanapi lebet. ⁸Abdi Gusti aya di antawis umat Gusti, umat anu ku Gusti dipilih—seueur teuing dugi ka teu kaetang atanapi teu kabilang. ⁹Ku margi kitu, mugi abdi Gusti dipaparin hate anu iasa ngabedakeun pikeun ngatur umat Gusti, iasa ngabedakeun nu hade ti nu goreng. Da saha anu iasa ngatur umat Gusti anu seueur ieu?”

¹⁰Rama Nu Maha Agung kagungan panujul yen Suleman nyuhunkeun hal ieu.

¹¹Rama urang ngalahir ka anjeunna, “Lantaran maneh menta ieu, lain menta umur panjang atawa kakayaan atawa nyawa musuh-musuh maneh, tapi menta kaweruh pikeun ngarti kana kaadilan, ¹²ayeuna Kami ngalampahkeun cocog jeung ucapan maneh: Kami maparin maneh hate anu wijaksana jeung bisa ngabedakeun—moal aya anu kawas maneh samemeh maneh, jeung moal aya anu kawas maneh bakal jumeneng sanggeus maneh. ¹³Kami oge maparin naon anu teu dipenta ku maneh: kakayaan jeung kahormatan, nepi ka moal aya raja anu bisa dibandingkeun jeung maneh salila-lila umur maneh. ¹⁴Mun maneh lumampah dina jalan Kami, nurut kana aturan jeung parentah Kami sakumaha Daud ama maneh, Kami bakal manjangkeun umur maneh.”

¹⁵Suleman lilir tuluy ngarti yen eta teh impenan. Anjeunna angkat ka Yerusalem, ngadeg di payuneun peti perjangjian Rama Nu Maha Agung, ngaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihan, sarta ngayakeun pesta pikeun sakabeh ponggawana.

Hikmah Rama Nembongkeun Indung nu Saenyana

¹⁶Tuluy aya dua awewe palacuran daratang ka raja, tuluy narangtung di payuneunana. ¹⁷Awewe nu saurang unjukan, “Nun juragan, abdi sareng ieu awewe cicing di hiji imah, sareng abdi ngalahirkeun di eta imah bareng sareng manehna. ¹⁸Dina poe katilu sanggeus abdi ngalahirkeun, ieu awewe oge ngalahirkeun. Abdi duaan bae; euweuh deui jalma sejen anu reureujeungan di eta imah, mung abdi duaan. ¹⁹Dina peutingna anak ieu awewe teh maot, lantaran manehna ngagubragan budak teh. ²⁰Manehna hudang tengah peuting, nyokot anak abdi ti gigireun abdi waktu abdi Gusti keur sare, tuluy diteundeun dina dadana, sarta anakna anu geus maot diteundeun dina dada abdi. ²¹Barang abdi hudang isuk-isuk rek nyusuan anak, geuning anakna geus maot. Tapi barang ditempo bener-bener dina caang isuk, geuning eta teh lain anak anu dilahirkeun ku abdi.”

²²Awewe nu saurang deui ngomong, “Lain! Nu hirup teh anak kuring; nu maot teh anak maneh.” Nu saurang deui ngajawab, “Lain! Nu maot teh anak maneh; nu hirup teh anak kuring.” Nya kitu maranehna pasea di payuneun raja.

²³Raja ngandika, “Nu ieu ngomong, ‘Anak kuring hirup, anak maneh maot,’ jeung nu itu ngomong, ‘Lain, anak maneh maot, anak kuring hirup.’”

²⁴Tuluy raja ngandika, “Bawa ka dieu hiji pedang.” Tuluy maranehna mawa pedang ka payuneun raja. ²⁵Raja ngandika, “Belah budak nu hirup jadi dua; bikeun nu sabeulah ka nu saurang, nu sabeulah deui ka nu saurang.”

²⁶Indung ti anak nu hirup teh unjukan ka raja, hatena ngangres mikaasih ka anakna, pok ngomong, “Nun juragan, mugi bayi nu hirup teh dipasihkeun ka manehna! Ulah pisan dipaehan!” Tapi nu saurang deui ngomong, “Teu jadi boga kuring teu jadi boga maneh—belah bae jadi dua!”

²⁷Tuluy raja ngandika, “Bikeun budak nu hirup ka awewe nu pangheulana; ulah pisan dipaehan. Manehna indungna.”

²⁸Sakumna urang Israil ngadenge putusan hukum anu ditetepkeun ku raja, tuluy maranehna ajrih ka anjeunna, lantaran maranehna nenjo yen hikmah Rama urang aya di jerona pikeun ngalakonan kaadilan.