Para Pajabat Karajaan Sulaeman

Ngaran-ngaran, wewengkon-wewengkon, jeung jatah unggal poé nuduhkeun karajaan anu bener-bener lumangsung: para pajabat nyayagikeun dahareun karaton bulan-bulanan, wates-wates aman ti Dan nepi ka Bersyeba, unggal kulawarga aman di handapeun tangkal anggurna sorangan. Paribasa jeung kakawihan Suleman, tina lega haté anu dipaparin ku Rama urang, narik nu ngadéngékeun ti unggal bangsa.

Pasal 4.

Raja Sulaeman jadi raja ngawasaan sakumna Israil. Ieu para pajabatna: Azarya bin Sadok, imam; Elihorep jeung Ahia, putra-putra Sisa, juru tulis; Yosapat bin Ahilud, juru catet; Benaya bin Yoyada ngepalaan balad; Sadok jeung Abyatar, imam-imam; Azarya bin Natan ngepalaan para kapala wilayah; Zabud bin Natan, imam sarta sobat raja; Ahisar ngurus karaton; sarta Adoniram bin Abda ngurus pagawean paksa.

Sulaeman boga dua welas kapala wilayah ngawasaan sakumna Israil, nu nyadiakeun kahakanan pikeun raja jeung kulawargana; masing-masing nyadiakeun kahakanan hiji bulan dina sataun. Ieu ngaran-ngaranna: Ben-Hur, di tanah pagunungan Epraim; Ben-Deker, di Makas, Saalbim, Bet-Semes, jeung Elon-Bet-Hanan; Ben-Hesed, di Arubot (Soko jeung sakuliah tanah Heper jadi bagianana); Ben-Abinadab, di sakuliah tanah luhur Dor (Tapat putri Sulaeman jadi pamajikanana); Baana bin Ahilud: Taanak, Megido, jeung sakuliah Bet-Sean nu deukeut Saretan handapeun Yisreel, ti Bet-Sean nepi ka Abel-Mehola nepi ka peuntaseun Yokmeam; Ben-Geber, di Ramot-Gilad (desa-desa Yair bin Menaseh di Gilad jadi bagianana, katut wilayah Argob di Basan—genep puluh kota gede nu kabenteng sarta make palang tambaga); Ahinadab bin Ido, di Mahanaim; Ahimaas, di Naptali (anjeunna oge nyokot putri Sulaeman, Basmat, jadi pamajikanana); Baana bin Husai, di Aser jeung Bealot; Yosapat bin Paruah, di Isakar; Simei bin Ela, di Binyamin; Geber bin Uri, di tanah Gilad, tanah Sihon raja urang Amori jeung Og raja Basan; ngan hiji-hijina kapala di eta tanah.

Karahayuan jeung Kamakmuran di Nagri

Urang Yuda jeung Israil lobana lir keusik di basisir laut; maranehna dalahar, nginum, sarta suka bungah. Sulaeman ngawasaan sakabeh karajaan ti Walungan Eprat nepi ka tanah urang Pelisti jeung wates Mesir. Maranehna ngahaturkeun upeti sarta ngawula ka anjeunna salila hirupna. Sadia kahakanan Sulaeman sapopoe: kira-kira 180 takeran tipung alus jeung 360 takeran tipung kasar, sapuluh sapi nu digemukkeun, dua puluh sapi pangonan, jeung saratus domba, lian ti uncal, kijang, mencek, sarta jangjangan nu digemukkeun. Anjeunna ngawasaan sakuliah wilayah beulah kuloneun Eprat, ti Tipsah nepi ka Gasa, ngawasaan sakabeh rajana, sarta rahayu di sagala penjuru. Urang Yuda jeung Israil hirup aman, masing-masing handapeun tangkal anggur jeung tangkal kondangna sorangan, ti Dan nepi ka Berseba, sapanjang jaman Sulaeman. Sulaeman boga 40.000 kandang kuda pikeun kareta perangna, jeung 12.000 pasukan kuda. Para kapala tadi nyadiakeun kahakanan pikeun Raja Sulaeman jeung sakur nu daratang ka mejana, masing-masing dina bulanna, teu aya nu kakurangan. Maranehna oge ngahaturkeun gandum jeung jarami pikeun kuda-kuda jeung kuda-kuda nu tarik ka tempat nu merlukeunana, masing-masing nurutkeun tugas nu geus ditangtukeun ka manehna.

Rama urang maparin ka Sulaeman hikmah, pangarti nu kacida lega, sarta jembar manah lir keusik di basisir laut. Hikmah Sulaeman leuwih unggul ti batan hikmah sakabeh bangsa wetan jeung sakabeh hikmah Mesir. Anjeunna leuwih wijaksana ti batan saha bae—ti batan Etan urang Ezrah, jeung Heman, Kalkol, sarta Darda, putra-putra Mahol—sarta kamasyhuranana nepi ka sakabeh bangsa di sakurilingna. Anjeunna nyarioskeun 3.000 paribasa, sarta kidung-kidungna aya 1.005. Anjeunna nyarioskeun perkara tatangkalan, ti tangkal kiputri Libanon nepi ka hisop nu jukut dina tembok; jeung perkara sato, manuk, nu ngaranjang, sarta lauk. Jalma-jalma daratang ti sakabeh bangsa pikeun ngadengekeun hikmah Sulaeman, diutus ku sakabeh raja di bumi nu geus ngadarenge perkara eta.