Para Punggawa Karatone Prabu Suleman
Jeneng-jeneng, wilayah-wilayah, lan rangsum saben dina nuduhaké karajan sing pancèn mlaku: para punggawa nyukupi kraton sasasi-sasasi, tapel wates tentrem wiwit Dan nganti Bersyeba, saben kulawarga aman ing sangisoré wit anggur dhéwé. Wulang-wulang lan kidung-kidungé Suleman, saka ambaning ati sing diparingaké Rama kita, narik para pamiyarsa saka saben bangsa.
4 1Prabu Suleman jumeneng ratu ngerehake sakehing Israel. 2Iki para punggawane: Azaria anak Zadok, imam; 3Elihoref lan Ahia, anak-anake Sisa, para juru tulis; Yosafat anak Ahilud, juru cathet; 4Benaya anak Yoyada nindhihi wadya-bala; Zadok lan Abyatar, para imam; 5Azaria anak Natan nindhihi para punggawa dhistrik; Zabud anak Natan, imam lan mitrane sang prabu; 6Ahisar nindhihi kraton; lan Adoniram anak Abda nindhihi pagawean peksan.
7Prabu Suleman kagungan punggawa dhistrik rolas kang nindhihi sakehing Israel, nyawisake pangan kanggo sang prabu lan brayate; siji-sijine nyawisake pangan sasi siji sajrone setaun. 8Iki jenenge: Ben-Hur, ing pagunungan Efraim; 9Ben-Deker, ing Makas, Saalbim, Bet-Semes, lan Elon-Bet-Hanan; 10Ben-Hesed, ing Arubot (Soko lan sakehing tanah Hefer dadi wewengkone); 11Ben-Abinadab, ing sakehing tanah dhuwur Dor (Tafat, putrine Prabu Suleman, dadi garwane); 12Baana anak Ahilud: Taanak, Megido, lan sakehing Bet-San kang ana ing sacedhake Zaretan sangisore Yizreel, wiwit saka Bet-San nganti tekan Abel-Mehola, nganti sabrang Yokmeam; 13Ben-Geber, ing Ramot-Gilead (desa-desane Yair anak Manasye ing Gilead dadi wewengkone, sarta tanah Argob ing Basan—kutha gedhe sawidak kang nganggo tembok lan slarak prunggu); 14Ahinadab anak Ido, ing Mahanaim; 15Ahimaas, ing Naftali (dheweke uga njupuk putrine Prabu Suleman, yaiku Basmat, dadi bojone); 16Baana anak Husai, ing Asyer lan Bealot; 17Yosafat anak Parua, ing Isakhar; 18Simei anak Ela, ing Benyamin; 19Geber anak Uri, ing tanah Gilead, tanahe Sihon ratuning wong Amori lan Og ratuning Basan; mung dheweke punggawa ing tanah kono.
Tentrem lan Kaluberan ing Tanah kono
20Yehuda lan Israel akehe kaya wedhi ing pinggir sagara; padha mangan, ngombe, lan bungah-bungah. 21Prabu Suleman ngerehake sakehing karajan wiwit saka Bengawan Efrat nganti tanah Filistin lan tapel wates Mesir. Karajan-karajan mau padha ngaturake pisungsung sarta ngawula marang Prabu Suleman sajrone sugenge. 22Saben dina pasediaan pangane Prabu Suleman: glepung alus watara 180 takeran lan glepung kasar 360 takeran, 23sapi lemu sepuluh, sapi saka pangonan rong puluh, lan wedhus satus, durung kalebu kidang, menjangan, kijang, lan unggas kang lemu. 24Panjenengane ngerehake sakehing tanah ing sakulone Bengawan Efrat, wiwit saka Tifsah nganti tekan Gaza, ngerehake sakehing ratune, sarta tentrem rahayu ing saben sisih. 25Yehuda lan Israel padha urip tentrem, saben wong ana ing sangisore wit anggur lan wit anjire dhewe, wiwit saka Dan nganti Bersyeba, sajrone sugenge Prabu Suleman. 26Prabu Suleman kagungan kandhang jaran patang puluh ewu kanggo kreta-kretane perang, lan prajurit jaranan rolas ewu. 27Para punggawa mau padha nyawisake pangan kanggo Prabu Suleman lan sakehe wong kang padha teka ing mejane, siji-sijine ing sasine dhewe, ora ana kang nganti kekurangan. 28Wong-wong mau uga padha nggawa gandum sari lan damen kanggo jaran-jaran lan jaran kang rikat menyang panggonan kang mbutuhake, siji-sijine miturut tugas kang wis katetepake.
29Rama kita paring kawicaksanan marang Prabu Suleman, pangreten kang gedhe banget, lan jembaring ati kaya wedhi ing pinggir sagara. 30Kawicaksanane Prabu Suleman ngungkuli kawicaksanane sakehing bangsa ing wetan lan sakehing kawicaksanane Mesir. 31Panjenengane luwih wicaksana tinimbang sapa wae—tinimbang Etan wong Ezrahi, lan Heman, Kalkol, sarta Darda, anak-anake Mahol—lan jenenge misuwur tekan sakehing bangsa ing sakiwa-tengene. 32Panjenengane nganggit bebasan telung ewu, lan kidunge cacahe sewu lima. 33Panjenengane ngandharake bab wit-witan, wiwit saka wit cedar ing Libanon nganti tekan wit hisop kang thukul ing tembok; sarta bab kewan, manuk, kewan rumangkang, lan iwak. 34Wong-wong saka sakehing bangsa padha teka ngrungokake kawicaksanane Prabu Suleman, kakongkon dening sakehing ratu ing bumi kang wis padha krungu bab iku.