1 Mga Hari 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Nag-abyan si Solomon paagi sa pag-asawa kay Faraon nga hari sang Egipto. Ginkuha niya ang anak nga babayi ni Faraon, kag gindala niya sia sa Siudad ni David tubtob natapos niya pagtindog ang iya palasyo, ang balay sang aton Amay, kag ang pader sang Jerusalem. ²Apang ang katawohan nagahalad gihapon sa mataas nga mga duog, kay wala pa sing balay nga natindog para sa ngalan sang aton Amay sadto nga mga adlaw. ^a a v2 Ang mataas nga mga duog amo ang lokal nga mga simbahan sa putokputokan sang bukid nga sa diin nagahalad ang mga tawo antes ang templo naghatag sing isa lang ka puloy-an sa pagsimba. ³Ginhigugma ni Solomon ang aton Amay, nga nagakabuhi suno sa mga palatukoran sang iya amay nga si David; apang nagahalad gihapon sia kag nagasunog sing incienso sa mataas nga mga duog. ⁴Nagkadto ang hari sa Gabaon sa paghalad, kay amo yadto ang daku nga mataas nga duog; naghalad si Solomon sing 1,000 ka halad nga sinunog sa sadto nga halaran.

⁵Sa Gabaon nagpakita ang aton Amay kay Solomon sa damgo sang kagab-ihon, nga nagasiling, “Pangayoa kon ano ang ihatag ko sa imo.”

⁶Nagsabat si Solomon, “Ginpakitaan mo ang imo alagad nga si David, nga akon amay, sing daku nga gugma sa katipan, kay naglakat sia sa imo atubangan sing matutom, sing matarung, kag sing tadlong nga tagiposoon sa imo. Gintipigan mo para sa iya ini nga daku nga gugma sa katipan, nga ginhatagan mo sia sing anak nga lalaki nga magapungko sa iya trono karon nga adlaw. ⁷Karon, akon Amay, ginhimo mo nga hari ang imo alagad sa baylo ni David nga akon amay, bisan bata pa lamang ako, nga wala makahibalo kon paano magguwa ukon magsulod. ⁸Ang imo alagad yara sa tunga sang imo katawohan, ang katawohan nga imo ginpili—nga tuman kadamu nga indi maisip ukon mabilang. ⁹Gani hatagi ang imo alagad sing tagiposoon nga mahantupon sa paggahum sa imo katawohan, nga makakilala sang maayo gikan sa malaut. Kay sin-o bala ang makagahum sining imo daku nga katawohan?”

¹⁰Nahamut-an sang Soberano nga Amay nga nagpangayo si Solomon sini.

¹¹Nagsiling ang aton Amay sa iya, “Bangud ginpangayo mo ini, indi ang malawig nga kabuhi ukon mga manggad ukon ang kabuhi sang imo mga kaaway, kondi ang paghantup sa paghangup sang katarungan, ¹²ginahimo ko karon suno sa imo pulong: ginahatagan ko ikaw sing maalam kag mahantupon nga tagiposoon—wala sing bisan sin-o nga antes sa imo nga kaangay mo, kag wala sing kaangay mo nga magabangon sa tapos mo. ¹³Ginahatagan ko man ikaw sang wala mo ginpangayo: mga manggad kag dungug, agud wala sing hari nga makatupong sa imo sa tanan mo nga mga adlaw. ¹⁴Kon maglakat ka sa akon mga dalanon, nga nagabantay sang akon mga palatukoran kag mga sugo subong sang ginhimo sang imo amay nga si David, palawigon ko ang imo mga adlaw.”

¹⁵Nagmata si Solomon kag nahibaloan niya nga damgo ini. Nagkadto sia sa Jerusalem, nagtindog sa atubangan sang kaban sang katipan sang Soberano nga Amay, naghalad sing mga halad nga sinunog kag mga halad sa paghidait, kag naghiwat sing sinalusalo para sa tanan niya nga mga alagad.

Ginpakita sang Kaalam sang Amay ang Matuod nga Iloy

¹⁶Niyan may duha ka babayi nga mga bigaon nga nagkadto sa hari kag nagtindog sa iya atubangan. ¹⁷Nagsiling ang isa ka babayi, “Palihog, ginoo ko, ini nga babayi kag ako nagapuyo sa isa ka balay, kag nagbata ako upod sa iya sa balay. ¹⁸Sa ikatlo nga adlaw sang nagbata ako, nagbata man ini nga babayi. Kami lamang; wala sing dumuloong nga upod namon sa balay, kami lamang nga duha. ¹⁹Sang kagab-ihon napatay ang anak nga lalaki sini nga babayi, bangud natungtungan niya sia. ²⁰Nagbangon sia sa tunga sang gab-i, ginkuha niya ang akon anak sa akon kiliran samtang ang imo alagad nagakatulog, kag ginpahigda niya sia sa iya dughan, kag ginpahigda niya ang iya patay nga anak sa akon dughan. ²¹Sang pagbangon ko sa kaagahon sa pagpatiti sa akon anak, patay na sia. Apang sang gintan-aw ko sia sing maayo sa kapawa sang kaagahon, nakita ko nga indi sia ang anak nga akon ginbun-ag.”

²²Nagsiling ang isa pa ka babayi, “Indi! Ang buhi amo ang akon anak; ang patay imo.” Nagsabat ang nahauna, “Indi! Ang patay amo ang imo anak; ang buhi akon.” Gani nagbaisay sila sa atubangan sang hari.

²³Nagsiling ang hari, “Ini nga isa nagasiling, ‘Ang akon anak buhi, ang imo anak patay,’ kag yadto nga isa nagasiling, ‘Indi, ang imo anak patay, ang akon anak buhi.’”

²⁴Gani nagsiling ang hari, “Dalha ninyo diri sa akon ang isa ka espada.” Kag gindala nila ang isa ka espada sa atubangan sang hari. ²⁵Nagsiling ang hari, “Tandoga ang buhi nga bata sa duha; ihatag ang katunga sa isa, kag ang katunga sa isa.”

²⁶Ang iloy sang buhi nga anak nagsiling sa hari, kay nasakitan ang iya tagiposoon tungud sa iya bata, kag nagsiling, “Palihog, ginoo ko, ihatag sa iya ang buhi nga lapsag! Indi gid sia pagpatya!” Apang nagsiling ang isa, “Indi na sia mangin akon ukon imo—tandoga sia sa duha!”

²⁷Niyan nagsiling ang hari, “Ihatag ang buhi nga bata sa nahauna nga babayi; indi gid sia pagpatya. Sia amo ang iya iloy.”

²⁸Nabatian sang bug-os nga Israel ang paghukom nga ginhatag sang hari, kag nagkahadluk sila sa iya, bangud nakita nila nga ang kaalam sang aton Amay yara sa iya sa paghimo sang katarungan.