1 राजाहरू 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹सोलोमनले मिश्रका राजा फारोसँग विवाहद्वारा मित्रता गाँसे। तिनले फारोकी छोरीलाई विवाह गरी दाऊदको सहरमा ल्याए, र आफ्नो दरबार, हाम्रा पिताको भवन, तथा यरूशलेमको पर्खाल बनाइनसकेसम्म तिनी त्यहीँ रहिन्। ²तर ती दिनहरूमा हाम्रा पिताको नाउँनिम्ति कुनै भवन नबनेको हुनाले, मानिसहरूले अझै उच्च स्थानहरूमा बलिदान चढाउँथे। ^a a v2 उच्च स्थानहरू स्थानीय डाँडाका पूजास्थल थिए, जहाँ मन्दिरले आराधनालाई एउटै थलो दिनुभन्दा अघि मानिसहरूले बलिदान चढाउँथे। ³सोलोमनले हाम्रा पितालाई प्रेम गरे, र आफ्ना पिता दाऊदका विधिहरूअनुसार हिँडे; तर तिनले उच्च स्थानहरूमा बलिदान चढाउँथे र धूप बाल्थे। ⁴राजा बलिदान चढाउन गिबोनमा गए, किनकि त्यो महान् उच्च स्थान थियो; सोलोमनले त्यस वेदीमा 1,000 होमबलि चढाए।

⁵गिबोनमा हाम्रा पिता रातको सपनामा सोलोमनकहाँ देखा पर्नुभयो, र भन्नुभयो, “मैले तिमीलाई के दिऊँ, माग।”

⁶सोलोमनले जवाफ दिए, “तपाईंले आफ्ना दास मेरा पिता दाऊदलाई महान् करारको प्रेम देखाउनुभयो, किनकि तिनी तपाईंको सामु विश्वासनीय भई, धार्मिक भई, र तपाईंतर्फ सोझो हृदयले हिँडे। तपाईंले तिनका निम्ति यो महान् करारको प्रेम कायम राख्नुभयो, र आज तिनको सिंहासनमा बस्न तिनलाई एक पुत्र दिनुभयो। ⁷अब, हे मेरा पिता, तपाईंले आफ्ना दासलाई मेरा पिता दाऊदको ठाउँमा राजा बनाउनुभयो, तर म त सानो बालक मात्र हुँ, जसलाई बाहिर जान वा भित्र आउन पनि थाहा छैन। ⁸तपाईंका दास तपाईंले चुन्नुभएका तपाईंका प्रजाका बीचमा छन्, जो गन्न वा हिसाब गर्न नसकिने गरी असंख्य छन्। ⁹यसकारण तपाईंका दासलाई तपाईंका प्रजामाथि शासन गर्न असल र खराबको भेद छुट्याउने विवेकी हृदय दिनुहोस्। किनकि तपाईंका यी महान् प्रजामाथि कसले शासन गर्न सक्छ र?”

¹⁰सोलोमनले यो मागेकोमा सार्वभौम पिता प्रसन्न हुनुभयो।

¹¹हाम्रा पिताले तिनलाई भन्नुभयो, “तिमीले दीर्घ आयु, धन-सम्पत्ति वा आफ्ना शत्रुहरूको प्राण मागिनौ, तर न्याय बुझ्ने विवेक मागेकाले, ¹²म अब तिम्रो वचनअनुसार गर्छु: म तिमीलाई बुद्धिमान् र विवेकी हृदय दिन्छु—तिमीभन्दा अघि तिमीजस्तो कोही थिएन, र तिमीपछि तिमीजस्तो कोही उठ्नेछैन। ¹³मैले तिमीले नमागेको पनि दिन्छु: धन र मान, जसले गर्दा तिम्रा जीवनभरि कुनै राजा तिमीसँग तुलना हुनेछैन। ¹⁴यदि तिमी आफ्ना पिता दाऊदले झैँ मेरा विधि र आज्ञा पालन गर्दै मेरा मार्गमा हिँड्यौ भने, म तिम्रा आयु लामो पारिदिनेछु।”

¹⁵सोलोमन ब्युँझे र यो सपना रहेछ भनी थाहा पाए। तिनी यरूशलेम गए, र सार्वभौम पिताको करारको सन्दुकअगाडि उभिए, अनि होमबलि र मेलबलि चढाए, र आफ्ना सबै सेवकहरूका निम्ति भोज गरे।

पिताको बुद्धिले साँचो आमालाई प्रकट गर्छ

¹⁶त्यसपछि वेश्या भएका दुई जना स्त्री राजाकहाँ आए र तिनको सामु उभिए। ¹⁷एउटी स्त्रीले भनी, “हे मेरा मालिक, बिन्ती छ, यो स्त्री र म एउटै घरमा बस्छौँ, र घरमा त्यससँगै मैले एउटा बालक जन्माएँ। ¹⁸मैले जन्माएको तेस्रो दिनमा यो स्त्रीले पनि जन्माई। हामी एक्लै थियौँ; घरमा हामीसँग कुनै बाहिरिया मानिस थिएन, केवल हामी दुई जना मात्र थियौँ। ¹⁹रातको समयमा यो स्त्रीको छोरा मर्‍यो, किनकि त्यो आफ्नो छोरामाथि नै सुतेकी थिई। ²⁰त्यो मध्यरातमा उठी, र तपाईंकी दासी सुतिरहेका बेला मेरो छेउबाट मेरो छोरालाई लिई, र त्यसलाई आफ्नो छातीमा राखी, अनि आफ्नो मरेको छोरालाई मेरो छातीमा राखी। ²¹बिहान मेरो छोरालाई दूध चुसाउन उठ्दा, त्यो त मरिसकेको रहेछ। तर बिहानको उज्यालोमा राम्ररी हेर्दा, त्यो मैले जन्माएको छोरा होइन रहेछ भनी मैले देखेँ।”

²²अर्की स्त्रीले भनी, “होइन! जीवित छोरो मेरो हो; मरेको तेरो हो।” पहिलीले जवाफ दिई, “होइन! मरेको छोरो तेरो हो; जीवित मेरो हो।” यसरी तिनीहरूले राजाको सामु विवाद गरे।

²³राजाले भने, “यसले भन्छे, ‘मेरो छोरो जीवित छ, तेरो छोरो मरेको छ,’ अनि त्यसले भन्छे, ‘होइन, तेरो छोरो मरेको छ, मेरो छोरो जीवित छ।’”

²⁴त्यसैले राजाले भने, “मकहाँ एउटा तरवार ल्याओ।” अनि तिनीहरूले राजाको सामु एउटा तरवार ल्याए। ²⁵राजाले भने, “जीवित बालकलाई दुई टुक्रा पारेर काट; आधा एउटीलाई र आधा अर्कीलाई देओ।”

²⁶जीवित छोराकी आमाको हृदय आफ्नो बालकका निम्ति विह्वल भएकाले, तिनले राजालाई भनिन्, “हे मेरा मालिक, बिन्ती छ, जीवित बच्चा त्यसैलाई दिनुहोस्! कुनै हालतमा त्यसलाई नमार्नुहोस्!” तर अर्कीले भनी, “यो न मेरो हुनेछ न तेरो—यसलाई दुई टुक्रा पार!”

²⁷तब राजाले भने, “जीवित बालक पहिली स्त्रीलाई देओ; कुनै हालतमा त्यसलाई नमार। त्यही नै त्यसकी आमा हुन्।”

²⁸समस्त इस्राएलले राजाले दिएको न्याय सुन्यो, र तिनीहरू तिनको सामु भयभीत भए, किनकि न्याय गर्न हाम्रा पिताको बुद्धि तिनमा रहेको तिनीहरूले देखे।